IV SA/Wa 1806/16

IV SA/Wa 1806/16 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-07-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Rząsa
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Teresa Zyglewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 23
art. 58 par 1, art. 59 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Sędzia WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2016 r. sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego (D. K.) kwotę 597 zł (słownie: pięciuset dziewięćdziesięciu siedmiu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił D. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016 r., sprostowanej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r.
Organ stwierdził, że D. K. po wezwaniu go przez organ sprecyzował, w piśmie z dnia 25 maja 2016., iż pismo z dnia 2 maja 2015 r. jest odwołaniem od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lutego 2016 r., w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. D. K. jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania o tej decyzji.
Organ przywołując treść art. 58 § 1 i 2 k.p.a. stwierdził, że przepis ten ustanawia cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie. Pierwszą z tych przesłanek jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy w uchybieniu terminu, drugą - wniesienie prośby o przywrócenie terminu, trzecią – dochowanie terminu do wniesienia wniosku, czwarta – dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.
Wojewoda [...] stwierdził, że odwołanie od decyzji datowane na dzień 2 maja 2016 r. zostało wniesione w dniu 5 maja 2016 r, zaś wniosek o przywrócenie terminu został zawarty w piśmie z dnia 25 maja 2016 r., a pismo to wpłynęło do organu w dniu 30 maja 2016 r.
W ocenie organu strona nie dopełniła obowiązku złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z jednoczesnym wniesieniem odwołania od decyzji. W takiej sytuacji zdaniem organu wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony bowiem nie spełnia przesłanek z art. 58 § 2 k.p.a.
Skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniósł D. K. zarzucając:
- naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7 k.p.a., 8 k.p.a., 77 k.p.a. oraz 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 43 k.p.a. przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i błędne przyjęcie przez organ, że decyzja została doręczona skarżącemu prawidłowo oraz że strona nie może usprawiedliwić terminu do wniesienia odwołania, polegające na przyjęciu, że skarżącemu doręczono decyzje w dniu 9 lutego 2016 r., przy czym odbioru przesyłki strona nie potwierdziła osobiście, lecz jego matka, podczas, gdy z akt sprawy wynika, że skarżący ma z matką sporadyczny kontakt, a matka jest osobą starszą mającą problemy z pamięcią, co spowodowało, że nie przekazała skarżącemu przesyłki,
- naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 7 k.p.a., i 9 k.p.a. w zw. z art. 58 § 2 k.p.a. oraz art. 64 § 2 k.p.a. przez uznanie przez organ, że skarżący uchybił terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu z uwagi na to, że nie wniósł samego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jednocześnie z odwołaniem, które to czynności według organu muszą być dokonane jednocześnie.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 zwana dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kierując się powyższymi kryteriami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż w niej podniesiono.
Zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 58 § 2 k.p.a.).
O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie, stosownie do przepisu art. 59 § 2 k.p.a., organ właściwy do rozpatrzenia odwołania.
Zgodnie z powyższymi regulacjami o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej decyduje łączne spełnienie czterech przesłanek, a mianowicie: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu (1); wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (2); jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (3); we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania (4).
Z punktu widzenia okoliczności niniejszej sprawy kluczowe znaczenie dla oceny zasadności wywiedzionej skargi jest rozstrzygnięcie kwestii czy słusznie organ przyjął, iż złożenie wniosku o przywrócenie terminu w innej dacie niż złożono odwołanie skutkuje automatycznie brakiem spełnienia przesłanek, o których mówi art. 58 k.p.a. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie takie stanowisko organu nie może zostać zaakceptowane. Podkreślić jedynie należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został przez skarżącego złożony w piśmie precyzującym wniesionym na żądanie organu, iż złożone wcześniej pismo datowane na dzień 2 maja 2016 r. jest odwołaniem od decyzji z dnia [...] lutego 2016 r.
Po pierwsze bowiem zauważyć należy, że z powołanego art. 58 § 2 k.p.a. wynika, iż datą, od której należy liczyć termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, jest także data uzyskania przez zainteresowaną osobę wiadomości o zdarzeniu powodującym rozpoczęcie biegu terminu. Jeśli strona nie wiedziała o uchybieniu terminu, to termin do złożenia prośby o jego przywrócenie liczy się od daty uzyskania wiadomości o tym, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu (por.m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 699/12, wyrok WSA w Łodzi z dnia 21 kwietnia 2015 r. sygn. III SA/Łd 1067/14, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 12 marca 2015 r. sygn. III SA/Po 157/14, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 11 marca 2015 r. II SA/Wr 834/14). Rolą strony wnoszącej o przywrócenie terminu jest zatem wskazanie daty, w jakiej dowiedziała się o okoliczności uchybienia terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył pismo datowane na dzień 2 maja 2016 r. , a następnie pismem z dnia 25 maja 2016 r. wykonując wezwanie organu sprecyzował, że jest to odwołanie od decyzji z dnia [...] lutego 2016 r. i złożył jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pozbawioną podstaw prawnych w realiach tej sprawy należało uznać odmowę przywrócenia terminu z uwagi na niezłożenie odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu również z innej przyczyny. Niewątpliwie, składając taki wniosek należy jednocześnie dopełnić czynności, dla której termin był ustanowiony i został przekroczony. Niedopełnienie tej czynności stanowi jednak, zdaniem Sądu, brak formalny podania, który podlega usunięciu w trybie art. 64 § 2 k.p.a. (zob. wyrok NSA OZ w Białymstoku z 2 sierpnia 2000 r. SA/Bk 142/00, opublikowany w OSP 2002/5/72). Przyjęcie odmiennej konsekwencji niedopełnienia czynności (tu złożenia odwołania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia), narusza zasadę ograniczonego formalizmu.
Brak więc jest podstaw, aby twierdzić, tak jak uczynił to organ, że w tej samej dacie musi nastąpić wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, jak i dopełnienie czynności, dla której dokonania określony był termin. Istotne jest jedynie aby czynność, dla której strona domaga się przywrócenia terminu została dokonana. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja miała miejsce, albowiem odwołanie zostało wniesione pismem z dnia 2 maja 2015 r., a pismem z dnia 25 maja 2016 r. prezydującym że jest to odwołanie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu.
Obydwie więc czynności to jest wniesienie odwołania jak i prośby o przywrócenie terminu zostały dokonane.
Mając na względzie powyższe organ winien ponownie rozpoznając sprawę ocenić, czy zachodzą pozostałe przesłanki, wymienione w art., 58 § 1 i 2 k.p.a., a nie automatycznie odmówić przywrócenia terminu z uwagi na nie dokonanie w tym samym dniu czynności, dla której określony był termin.
Zarzuty skargi nie mogły zostać uwzględnione albowiem organ nie odniósł się do kwestii terminu, czy też zawinienia skarżącego w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, przyjmując jedynie, że brak jednoczesnego dokonania czynności, to jest złożenia odwołania i prośby o przywrócenie terminu skutkuje automatycznie negatywnym rozstrzygnięciem dla skarżącego.
Z powyższych względów w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1 wyroku.
O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 200 p.p.s.a.