IV SA/Wa 1564/06

IV SA/Wa 1564/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alina Balicka /przewodniczący/
Danuta Szydłowska /sprawozdawca/
Marta Laskowska
Symbol z opisem
6135 Odpady
Sygn. powiązane
II OSK 596/07 - Wyrok NSA z 2008-05-14
Skarżony organ
Minister Środowiska
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie asesor WSA Marta Laskowska, asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia z urzędu wygaśnięcia decyzji I. oddala skargę; II. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. P. M. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] lok. [...] w W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa 80/100 złote) należnego podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Minister Środowiska po rozpoznaniu odwołania A. W. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r. którą stwierdzono z urzędu wygaśnięcie wydanej z upoważnienia Wojewody [...] przez Dyrektora Wojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego decyzji z dnia [...] sierpnia 1980 r. w części dotyczącej ustanowienia strefy ochronnej sanitarnej 500 m. dla zwałowiska ziemi i stałych odpadów komunalnych dla miasta B. i gminy B. w m. K. ( I etap realizacji ) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy-Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. nr 100, poz. 1085 ze zm. ) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy-Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. nr 100, poz. 1085 ze zm. ) prowadzący instalacje posiadający decyzję o ustanowieniu stref ochronnych wydane na podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska ( Dz. U. nr 49, poz. 196 ze zm. ) obowiązani są do dnia 31 grudnia 2005 r. do ograniczenia szkodliwego oddziaływania na środowisko do terenu, do którego posiadają tytuł prawny. Zgodnie z ust. 2 wskazanego przepisu po upływie wskazanego wyżej terminu wojewoda z urzędu stwierdza wygaśnięcie wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów decyzji w sprawie stref ochronnych. W postanowieniu z dnia 1 września 2005 r. sygn. akt II OW 32/05 Naczelny Sąd Administracyjny, wskazał, iż sformułowanie " wydane na podstawie dotychczasowych przepisów " odnosi się nie tylko do decyzji w sprawie stref ochronnych ustanowionych na podstawie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska. Wobec powyższego jakkolwiek decyzja Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1980 r. została wydana na podstawie ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane ( Dz. U. nr 38, poz. 229 ) i rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego ( Dz. U. nr 8, poz. 48 ), prawidłowe jest zastosowanie przytoczonego powyżej przepisu.
W obszernej skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. W., zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Podniósł, iż na tej samej podstawie prawnej zostały wydane dwie sprzeczne ze sobą decyzje- z dnia [...] marca 2006 r. Wojewoda [...] umorzył postępowanie w sprawie z wniosku Burmistrza Miasta B. i w tej samej dacie Wojewoda z urzędu stwierdził wygaśnięcie strefy. Działania zmierzające do stwierdzenia nieważności decyzji na lokalizację wysypiska w K. dowiodły, iż zostały spowodowane nieodwracalne skutki w środowisku które to wywołują nieodwracalne skutki prawne niepozwalające na wygaśnięcie strefy. Co więcej art. 26 ust. 1 cyt. ustawy dotyczy obiektów które prowadzą instalację a przedmiotowe składowisko nie było wyposażone w instalację odgazowującą czy temu podobną. Od 12 lat toczy się postępowanie o wykup gospodarstwa ogrodniczego skarżącego a manipulowanie ze strefą służy matactwom w celu przedłużenia zakończenia sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powtarzając wywody argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej zwaną p.p.s.a. ) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 26 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy-Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. nr 100, poz. 1085 ze zm. ). Zgodnie z ust 1 tego artykułu prowadzący instalację, posiadający decyzje o ustanowieniu stref ochronnych wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1, obowiązani są w terminie do dnia 31 grudnia 2005 r. do ograniczenia szkodliwego oddziaływania na środowisko do terenu, do którego posiadają tytuł prawny.
Stosownie do treści ust. 2 po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, wojewoda z urzędu stwierdza wygaśnięcie wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów decyzji w sprawie stref ochronnych.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy Gmina miasta B. eksploatowała składowisko odpadów komunalnych zlokalizowane w miejscowości K., dla którego decyzją z dnia [...] sierpnia 1980 r. została utworzona strefa ochronna 500 m. Władający wskazanym wyżej składowiskiem nie przedstawił przed upływem obowiązującego terminu tj. przed dniem 31 grudnia 2005 r. dowodów potwierdzających ograniczenie szkodliwego oddziaływania na środowisko umożliwiających dokonanie korekty istniejącej strefy bądź też wygaszenie decyzji o jej utworzeniu. Wobec powyższego Wojewoda [...] zobligowany treścią w/w przepisu prawidłowo stwierdził wygaśnięcie strefy ochronnej z urzędu.
Wskazać należy, iż w postanowieniu z dnia 1 września 2005 r. w sprawie sygn. akt II OW 32/05 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że użyte w omawianym przepisie sformułowanie " wydane na podstawie dotychczasowych przepisów " odnosi się nie tylko do decyzji w sprawie stref ochronnych wydanych na podstawie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska. Tak więc jakkolwiek decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 1980 r. została wydana na podstawie ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane ( Dz. U. nr 38, poz. 229 ) i rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno-budowlanego ( Dz. U. nr 8, poz. 48 ), prawidłowo organ administracji zastosował tryb przewidziany w treści art. 26 ust. 2 cyt. ustawy.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie podzielił stanowisko organu odwoławczego, iż składowisko odpadów, stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane ( Dz. U. nr 207, poz. 2016 ze zm. ) jest budowlą której eksploatacja może wywołać emisję, tak więc jest instalacją w rozumieniu ustawy Prawo ochrony środowiska.
Poprzez pojecie instalacji, w myśl art. 3 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska należy rozumieć:
a) stacjonarne urządzenie techniczne,
b) zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu,
c) budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami,
których eksploatacja może spowodować emisję.
Trafnym jest także ocena organu, iż powyższe wyjaśnienia nie maja istotnego znaczenia w rozpatrywanej sprawie, gdyż jak wynika z akt wygaśnięcie strefy dotyczy składowiska odpadów, które zostało zrekultywowane. Kwestie związane z wywołaniem zanieczyszczenia gleby lub ziemi czy też niekorzystnego przekształcenia naturalnego ukształtowania terenu regulują odrębne przepisy z zakresu ochrony środowiska.
Nie trafnym jest także zarzut skarżącego, iż na podstawie tego samego przepisu wydane zostały dwie sprzeczne ze sobą decyzję. Jak już wskazano wyżej treść art. 26 ust. 2 ustawy zobowiązuje odpowiedni organ administracji do wydania decyzji o wygaśnięciu strefy ochronnej z urzędu. W takiej sytuacji Wojewoda [...] prawidłowo umorzył postępowanie w tej sprawie wszczęte na wniosek Burmistrza Miasta B.
Reasumując powyższe rozważania, wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.
Z tych wszystkich względów – na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w sentencji.
O kosztach Sąd postanowił w myśl art. 250 p.p.s.a.