IV SA/WA 1459/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2006-11-23
NSAbudowlaneWysokawsa
warunki zabudowyplanowanie przestrzenneanaliza urbanistycznaład przestrzennyrozporządzenie Ministra InfrastrukturySKOWSAnieruchomościbudownictwo mieszkaniowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję SKO stwierdzającą nieważność decyzji o warunkach zabudowy, uznając, że organ pierwszej instancji rażąco naruszył prawo, nie przeprowadzając wymaganej analizy urbanistycznej.

Skarżący S. P. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która stwierdziła nieważność decyzji Burmistrza Miasta P. o warunkach zabudowy dla inwestycji budowlanej. SKO uznało, że Burmistrz naruszył prawo, nie przeprowadzając analizy urbanistycznej sąsiedniej zabudowy zgodnie z przepisami rozporządzenia. WSA w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko SKO, że brak wymaganej analizy stanowił rażące naruszenie prawa materialnego.

Sprawa dotyczyła skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która stwierdziła nieważność decyzji Burmistrza Miasta P. z maja 2004 r. ustalającej warunki zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. SKO oparło swoje rozstrzygnięcie na stwierdzeniu, że Burmistrz rażąco naruszył przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury, ponieważ nie przeprowadził wymaganej analizy urbanistycznej sąsiedniego terenu. Analiza ta jest kluczowa dla określenia wymagań dotyczących nowej zabudowy, w tym parametrów, funkcji i cech architektonicznych, zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy. SKO wskazało również, że jedyny budynek bliźniaczy w okolicy znajdował się w odległości 60 metrów od działki inwestora, co czyniło go nieadekwatnym punktem odniesienia, a także podniosło kwestię braku zgody sąsiada na zabudowę w granicy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając, że decyzja SKO jest zgodna z prawem. Sąd potwierdził, że brak analizy urbanistycznej, zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, które uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji. Sąd podkreślił, że celem analizy jest zapewnienie ładu przestrzennego, a jej brak uniemożliwia prawidłowe określenie parametrów nowej zabudowy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, brak przeprowadzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodnie z wymogami rozporządzenia Ministra Infrastruktury, stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ pierwszej instancji, wydając decyzję o warunkach zabudowy, uchybił obowiązkowi sporządzenia analizy urbanistycznej, która jest kluczowa dla zapewnienia ładu przestrzennego. Brak tej analizy uniemożliwia prawidłowe określenie parametrów nowej zabudowy i stanowi rażące naruszenie prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (20)

Główne

u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

rozp. MI art. 3 § ust. 1

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 1-5

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

rozp. MI art. 3 § ust. 1

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

rozp. MI art. 3 § ust. 2

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

PPSA art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

PUSA art. 1

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Pomocnicze

Kpa art. 158 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.z.p. art. 1 § ust. 2 pkt 1 i 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 2 § pkt 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 53 § ust. 3 pkt 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 64 § ust. 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

rozp. MI art. 61 § ust. 6

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego

u.p.z.p. art. 63 § ust. 2

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Kpa art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 77 § §1

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 6

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

Kpa art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ pierwszej instancji nie przeprowadził wymaganej analizy urbanistycznej sąsiedniej zabudowy zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Brak analizy urbanistycznej stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, które uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącego dotycząca odległości sąsiedniego budynku (60 m) jako punktu odniesienia. Argumentacja skarżącego dotycząca braku konieczności uzyskania zgody sąsiada na zabudowę w granicy. Argumentacja skarżącego o racjonalności przyjętego rozwiązania ze względu na wielkość działki.

Godne uwagi sformułowania

rażące naruszenie prawa analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu ład przestrzenny nie było zatem możliwe określenie na jakiej podstawie Burmistrz Miasta P. ustalił warunki zabudowy decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich

Skład orzekający

Jakub Linkowski

przewodniczący-sprawozdawca

Małgorzata Małaszewska-Litwiniec

członek

Danuta Szydłowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Naruszenie przepisów dotyczących analizy urbanistycznej przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy, konsekwencje braku takiej analizy."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2006 roku, ale zasady dotyczące analizy urbanistycznej są nadal aktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa ilustruje kluczowe znaczenie formalnych wymogów proceduralnych, takich jak analiza urbanistyczna, w procesie wydawania decyzji o warunkach zabudowy. Pokazuje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do stwierdzenia nieważności decyzji, nawet jeśli sama inwestycja wydaje się racjonalna.

Brak analizy urbanistycznej zniweczył decyzję o warunkach zabudowy – co musisz wiedzieć?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Wa 1459/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Szydłowska
Jakub Linkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, asesor WSA Danuta Szydłowska, Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2006 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę
Uzasadnienie
IV SA/Wa 1459/06
UZASADNIENIE
Burmistrz Miasta P. na wniosek inwestora –S. P. decyzją z dnia [...] maja 2004 r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego- !4 bliźniaka z garażem, w granicy z działką nr ew. [...], przewidzianej do realizacji na działce nr ew. [....] obręb [...], położonej przy ul. [...] w P.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - działając z urzędu stwierdziło w oparciu o ar. 158 § 1 Kpa w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa oraz art. 61.ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. - o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U., Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) nieważność decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...] maja 2004 r.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie organ gminy nie poprzedził wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przeprowadzeniem analizy sposobu zabudowy terenu sąsiadującego z terenem planowanej inwestycji, czym naruszył przepisy § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Zdaniem Kolegium nie było zatem możliwe określenie na jakiej podstawie Burmistrz Miasta P. ustalając warunki zabudowy terenu dla przedmiotowej inwestycji uznał, że zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Ponadto zdaniem Kolegium, analiza akt niniejszej sprawy również nie daje podstaw do uznania, że zostały spełnione warunki określone w cytowanym powyżej art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jak wynika bowiem z załącznika graficznego do poddanej ocenie decyzji ostatecznej, jedyny budynek bliźniaczy, dostępny z tej samej drogi publicznej, mogący stanowić punkt odniesienia dla określenia wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów
budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu dla przedmiotowej inwestycji budowlanej, znajduje się na działce o nr ew. [...]. Granice owej działki oddalone są, jak wynika z powołanego załącznika graficznego od granicy terenu o ok. 60 m. Szerokość natomiast frontu działki objętej wnioskiem o ustalenia warunków zabudowy wynosi ok. 20m, co oznacza, że w świetle § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. sposób zagospodarowania działki ew. nr [...] nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Niezależnie od powyższego zdaniem Kolegium, realizacja przedmiotowej inwestycji na terenie objętym ocenianą decyzją oraz na działce sąsiedniej, stanowiącej własność K. K. nie jest możliwa bez zgody właściciela tej działki i jego czynnego udziału. Jak wynika z licznych pism załączonych do akr sprawy, K. K. takiej zgody nie wyraziła.
W wyniku rozpatrzenia wniosku S. P. o ponowne rozpoznanie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...]grudnia 2005 r.
W uzasadnieniu tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że Burmistrz Miasta P. wydając w dniu [...] maja 2004 r. decyzję o warunkach zabudowy terenu rażąco naruszył art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W aktach sprawy jak i w decyzji brak jest bowiem dowodu, aby organ pierwszej instancji przeprowadził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu sąsiadującego z terenem planowanej inwestycji w trybie przewidzianym rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. Określenie zatem w pkt 1.3 tej decyzji warunków i wymagań kształtowania ładu przestrzennego jest dowolne i niewystarczające, bowiem brak jest przesłanek z powodu których nałożono takie, a nie inne warunki.
Za trafny natomiast uznało Kolegium, zarzut odwołującego, że brak było podstaw do przyjęcia, iż zgoda bądź brak zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości na zabudowę w granicy, stanowi podstawę do odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Uchybienie w tym zakresie nie naruszało
jednak, zdaniem Kolegium, prawa w stopniu uzasadniającym uchylenie kwestionowanej, nadzorczej decyzji SKO z dnia [...] grudnia 2005r.
Kolegium stwierdziło bowiem, że wydanie przez Burmistrza Miasta P. decyzji o ustaleniu warunków zabudowy bez przeprowadzenia wymaganej prawem analizy funkcji oraz cech zabudowy terenu, stanowiło rażące naruszenie prawa, które musiało skutkować stwierdzeniem nieważności kontrolowanej w trybie nadzoru decyzji.
Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. złożył S. P., wnosząc o jej uchylenie jako wydanej niezgodnie z prawem.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że przepisy ustalające granice obszaru analizowanego wskazują, że obszar analizowany nie może być mniejszy niż 50 metrów. Zdaniem skarżącego nie oznacza to jednak, że obszar ten nie może być większy. Istnienie budynku bliźniaczego w odległości 60 metrów stanowi zatem czynnik mający wpływ na sposób zagospodarowania przedmiotowej działki. Skarżący wskazał ponadto, iż niejasne są podstawy na jakich organ oparł swe ustalenia, iż jedyny budynek bliźniaczy w otoczeniu jego działki znajduje się na działce ew. [...]. Zaskarżona decyzja została więc wydana z naruszeniem art. 7 i 77 §1 Kpa, bowiem wydający ją organ nie dokonał należytej i wnikliwej analizy materiału dowodowego. Ponadto zdaniem skarżącego został naruszony również art. 6 i 8 Kpa.
Skarżący zwrócił też uwagę, że ze względu na wielkość działki, na której ma być realizowana przedmiotowa inwestycja przyjęte rozwiązanie jest jedynym racjonalnym rozwiązaniem. O ile wprawdzie wokół przedmiotowej działki znajdują się jedynie budynki wolnostojące to, zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego ,,....na terenie o odmiennym przeznaczeniu budownictwo jest dopuszczalne, jeśli obiekt budowlany jest niezbędny do racjonalnego wykorzystania terenu zgodnie z jego przeznaczeniem, albo dla jego właściwego zagospodarowania".
W ocenie skarżącego, wskazane okoliczności oznaczają, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie oparło swego rozstrzygnięcia na racjonalnych argumentach i względach społecznych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) zadaniem sądu jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dacie ich wydania. W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności.
Podstawą rozstrzygnięcia wniosku S. P. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego- 1/4 bliźniaka z garażem, w granicy z działką nr ew. [...], przewidzianej do realizacji na działce nr ew. [...] obręb [...], położonej przy ul. [...] w P. były przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. - o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U., Nr 80, poz. 717 z późn. zm.).
Art. 61 ust. 1 tej ustawy zobowiązuje do zapewnienia zgodności decyzji ustalającej warunki zabudowy nie tylko z przepisami szczególnymi ale do łącznego spełnienia następujących warunków:
1. co najmniej jedna działka sąsiednia dostępna z tej samej drogi publicznej jest
zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej
zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników
kształtowania zabudowy oraz gospodarowania terenu w tym gabarytów i formy
architektonicznej, obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności
wykorzystania terenu;
2. teren ma dostęp do drogi publicznej;
3. istniejące lub projektowane i umownie zabezpieczone uzbrojenie terenu jest
wystarczające dla zamierzenia budowlanego;
4. teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i
leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy
sporządzeniu miejscowych planów, które utraciły moc;
5. decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.
6. Generalną zatem zasadą, którą muszą kierować się organy orzekające w przedmiocie warunków zabudowy, jest konieczność uwzględnienia wymagań ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, a także walorów architektonicznych i krajobrazowych (art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy), przy czym pojęcie ładu przestrzennego obejmuje ukształtowanie przestrzeni, które uwzględnia m.in. uwarunkowania kompozycyjno - estetyczne (art. 2 pkt 1 w/w ustawy). W celu spełnienia tych wymagań, w procesie decyzyjnym związanym z ustalaniem warunków zabudowy, ustawodawca ustanowił obowiązek przeprowadzenia wstępnej analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikającej z przepisów odrębnych (art. 53 ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy). Szczegółowy sposób ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy w powiązaniu z analizą stanu istniejącego, na podstawie upoważnienia zawartego w art. 61 ust. 6 ustawy, określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588).
Sąd stwierdził, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze prowadząc z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...] maja 2004 r. zasadnie uznało, że organ pierwszej instancji ustalając warunki zabudowy terenu dla przedmiotowej inwestycji uchybił obowiązkowi sporządzenia analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, spełniającej warunki określone w niniejszym rozporządzeniu.
W świetle § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury, w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków o których mowa w art. 61 ust 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów ( ust.2).
Z załączonych do akt sprawy dokumentów wynika, iż na terenie wokół działki ew. [...] na której planowana jest przedmiotowa inwestycja nie wyznaczono obszaru analizowanego i nie przeprowadzono na tym obszarze analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu, mającej podstawowe znaczenie dla dokonania rozstrzygnięcia, biorąc pod uwagę cel sporządzania analizy oraz ustawową zasadę uwzględniania ładu przestrzennego, jaką musi się kierować organ dokonując rozstrzygnięcia.
Brak w decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...] maja 2004 r. konkretnych rozstrzygnięć odnośnie parametrów nowej zabudowy, będącej istotnym elementem zapewnienia ładu przestrzennego wraz z wynikającym z analizy uzasadnieniem przyjętych rozwiązań stanowi rażące naruszenie prawa materialnego mający wpływ na wynik sprawy.
Z przyczyn wymienionych powyżej, wobec bezzasadności zarzutów skargi i braku podstaw, które należałoby brać pod rozwagę z urzędu niezależnie od zarzutów skargi, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI