IV SA/Wa 1454/08

IV SA/Wa 1454/08 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2008-11-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-09-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Łąpieś-Rosińska /sprawozdawca/
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący/
Wanda Zielińska-Baran
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ
Minister Środowiska
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Artur Dral, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008 r. sprawy ze skargi M. B. i A. S. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) czerwca 2008 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) lutego 2007 r.; II. zasądza na rzecz skarżących M. B. i A. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) czerwca 2008r. nr (...), Minister Środowiska po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez M. B. i A. S. działając na podstawie art.138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) lutego 2007r. uzgadniające w zakresie ochrony środowiska decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej systemu UMTS operatora (...) w B. przy ul. (...) i umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia Minister Środowiska wskazał, iż w dniu w dniu 31 sierpnia 2007r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 sierpnia 2007 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 158, poz. 1105). W związku z tym § 2 ust. 1 pkt 7 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. zyskał nowe brzmienie, zgodnie z którym przedsięwzięciami wymagającymi sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko są instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300.000 MHz, w których równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi nie mniej niż 2.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 100 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny. Jak zauważył Minister Środowiska, w niniejszej sprawie równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla projektowanych anten sektorowych będzie mniejsza niż 2000 W. W związku z tym, Minister Środowiska uchylił postanowienie Wojewody (...) i umorzył postępowanie przed tym organem.
Pismem z dnia 14 lipca 2008r. M. B. i A. S. wnieśli skargę
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienie jako naruszającego prawo. W uzasadnieniu skargi podnieśli, iż w ich ocenie Minister Środowiska jako organ odwoławczy celowo zwlekał z rozpoznaniem zażalenia do czasu wejścia w życie nowych przepisów, a następnie umorzył postępowanie w sprawie. Zdaniem skarżących jednak umorzenie postępowania nie znajduje uzasadnienia, albowiem postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia wydane zostało na wniosek inwestora, który nie cofnął wniosku. Dlatego też w ocenie skarżących organ powinien merytorycznie ustosunkować się do zarzutów podniesionych w zażaleniu.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo O postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy, Sąd doszedł do przekonania, że skarga złożona w rozpatrywanej sprawie jest zasadna. Zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska zostało bowiem wydane z naruszeniem prawa.
Bezsporne w sprawie jest, iż w niniejszej sprawie między wydaniem w dniu (...) lutego 2007r. przez Wojewodę (...) postanowienia o uzgodnieniu
warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii
cyfrowej, a postanowieniem Ministra Środowiska z dnia (...) czerwca 2008r., nastąpiła
zmiana przepisów stanowiących podstawę prawną tego uzgodnienia. Zmianie uległy
normy określające jakie przedsięwzięcia wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko co spowodowało, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy zdezaktualizował się.
Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 7 wymienionego wyżej rozporządzenia (po nowelizacji) raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300.000 MHz, w których równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi:
a) nie mniej niż 2.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się
w odległości nie większej niż 100 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,
b) nie mniej niż 5.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się
w odległości nie większej niż 150 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,
c) nie mniej niż 10.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się
w odległości nie większej niż 200 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,
d) nie mniej niż 20.000 W.
Jednocześnie stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 8 lit. c wymienionego wyżej rozporządzenia (po nowelizacji) sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 7, z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300.000 MHz, w których równoważna moc promieniowana izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi:
a) nie mniej niż 15 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 5 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny, nie mniej niż 100 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 20 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,
b) nie mniej niż 500 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się
w odległości nie większej niż 40 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,
c) nie mniej niż 1.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się
w odległości nie większej niż 70 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,
d) nie mniej niż 2.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się
w odległości nie większej niż 150 m i nie mniejszej niż 100 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,
e) nie mniej niż 5.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się
w odległości nie większej niż 200 m i nie mniejszej niż 150 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny,
f) nie mniej niż 10.000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się
w odległości nie większej niż 300 m i nie mniejszej niż 200 m od środka elektrycznego, wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny.
W ocenie Sądu Minister Środowiska z naruszeniem postanowień art. 7 i 77 k.p.a., które nakładają na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i ustalenia stanu faktycznego umorzył postępowanie w sprawie. Mając na uwadze zmienione przepisy Minister Środowiska rozpoznając sprawę w drugiej instancji obowiązany był przeanalizować czy w sprawie wymagane jest nie tylko obligatoryjnie, ale również fakultatywnie sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i wydanie decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, a w konsekwencji dokonanie uzgodnień w tym zakresie. Zdaniem Sądu wyjaśnienia wymaga również czy wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania izotropowo wyznaczonej dla pojedynczych projektowanych anten sektorowych - występują miejsca dostępne dla ludzi. Ze sporządzonego w sprawie raportu wynika bowiem, iż promieniowanie anten sektorowych występować będzie na wysokości od około 16, 2 m do 31, 0 m.n.p.t. Tymczasem wysokość budynków mieszkalnych znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie wynosi od 16,3 m. Z powyższego wynika zatem, iż wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania izotropowo wyznaczonej dla pojedynczych anten sektorowych instalowanych w przedmiotowej sprawie, mogą występować miejsca dostępne dla ludzi.
Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga
ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku, sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.