IV SA/Wa 1413/20

IV SA/Wa 1413/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-03-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-07-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anna Szymańska /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Rząsa
Joanna Borkowska
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Sygn. powiązane
II OSK 2155/21 - Wyrok NSA z 2024-03-05
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 par. 1 pkt 1c, art. 200, art. 205 par. 2,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 256
art. 127 par. 1, art. 129, art. 138 par. 1, art. 133
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2020 poz 568
art. 15 zzs
Ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem  COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rząsa sędzia WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2020 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego W. N. kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA w Warszawie) przez W. N. (dalej także jako: "skarżący", "strona") decyzją [...] maja 2020 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO w [...]") po rozpatrzeniu odwołania T. N., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] nr [...] z [...] kwietnia 2020 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ośmiu wielorodzinnych budynków mieszkalnych oraz budynku mieszkalno-usługowo-handlowego, położonych na nieruchomości oznaczonej nr ew. [...],[...] przy ul. [...] w [...].
Stan faktyczny sprawy jest następujący :
[...] sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji. Burmistrz Miasta [...] decyzją z [...] kwietnia 2020 r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie ośmiu wielorodzinnych budynków mieszkalnych oraz budynku mieszkalno-usługowo-handlowego. Decyzja ta została doręczona T. N. w dniu 6 kwietnia 2020 r., natomiast pełnomocnikowi W. N. – 14 kwietnia 2020 r. Od decyzji tej odwołanie wniosła T. N., a następnie W. N., nadając je w placówce pocztowej w dniu 5 czerwca 2020 r.
SKO w [...] rozpatrzyło odwołanie T. N. i decyzją z [...] maja 2020 r. utrzymało w mocy decyzję ustalającą warunki zabudowy. Kolegium przeanalizowało zastosowane przepisy prawa materialnego i doszło do wniosku, ze ustalenie warunków zabudowy dla proponowanej inwestycji było prawidłowe.
Skargę na powyższą decyzję wniosła strona postępowania W. N., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając naruszenie art. 138 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji, pomimo że zgodnie z treścią tego przepisu organ zobowiązany jest do łącznego rozpatrzenia wszystkich odwołań wniesionych przez poszczególne strony, co skutkowało nieważnością postępowania z powodu wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa, a co za tym idzie naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarżący wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] maja 2020 r. i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Skarżący twierdzi, że odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie i winno zostać rozpatrzone.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona. Przedmiotem rozstrzygnięcia jest kwestia rozpatrzenia dwóch odwołań wniesionych przez strony od decyzji wydanej przez organ I instancji. Niniejsza sprawa pozostaje w ścisłym związku ze sprawą ze skargi W. N. na postanowienie SKO w [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Burmistrza Miasta [...] nr [...] z [...] kwietnia 2020 r. o ustaleniu warunków zabudowy. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Wa 2323/20. Rację ma skarżący, ze doszło do naruszenia art. 127 § 1 k.p.a. w zw. z art. 129 k.p.a. zw. z art. 138 § 1 k.p.a. Przepisy te regulują tryb składania odwołania oraz wskazują podstawę prawną rozpatrzenia odwołania. Mianowicie odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. T. N. otrzymała decyzję Burmistrza Miasta [...] w dniu 6 kwietnia, natomiast W. N. – 14 kwietnia 2020 r. Dla obydwu stron termin 14 dni biegnie indywidualnie. Przy zastosowaniu przepisów k.p.a. bez żadnych odstępstw terminy te upłynęłyby odpowiednio 20 kwietnia 2020 r. i 28 kwietnia 2020 r.
Jednakże w okresie, kiedy rozpoczął się bieg terminu odwołania – dla obydwu stron – obowiązywał na terytorium RP szczególny reżim prawny związany z COVID-19. Od 14 marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej obowiązywał stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, zaś z dniem 20 marca 2020 r. w jego miejsce ogłoszono stan epidemii (rozporządzenia Ministra Zdrowia: z dnia 13 marca 2020 r. – Dz. U. z 2020 r. poz. 433 oraz z dnia 20 marca 2020 r. – Dz. U. z 2020 r. poz. 491). Z dniem 31 marca 2020 r. weszła natomiast w życie ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568), mocą której do ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.), dodano art. 15 zzs. Ustęp 1 tego artykułu stanowił, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych nie rozpoczynał się, a rozpoczęty ulegał zawieszeniu na ten okres. Jednocześnie powołany przepis stanowił, że w okresie, o którym mowa w ust. 1, przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących odpowiednio postępowanie lub kontrolę, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się (ust. 10 pkt 1).
Powołany wyżej przepis art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. został uchylony z dniem 16 maja 2020 r., przy czym terminy zawieszone na jego podstawie rozpoczęły swój bieg dopiero od dnia 24 maja 2020 r. (art. 48 pkt 20 i art. 68 ust. 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 - Dz. U. z 2020r., poz. 875 ze zm.).
Z tego względu bieg terminu obydwu odwołań rozpoczął się 25 maja 2020 r. (24 maja niedziela) i zakończył 8 czerwca 2020 r. Dopiero po upływie terminu biegu odwołania organ I instancji był uprawniony przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu (art. 133 k.p.a.). Po otrzymaniu tych akt i upływie terminu do wniesienia odwołania organ II instancji był uprawniony do rozstrzygnięcia sprawy i rozpatrzenia obydwu odwołań jedną decyzją administracyjną. Tymczasem SKO w [...], nie zauważając, że jeszcze nie upłynął termin biegu wszystkich odwołań, wydał w dniu 27 maja 2020 r. decyzję merytoryczną, co oznacza, że była ona przedwczesna. W konsekwencji organ naruszył przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. i 205 § 2 p.p.s.a. Na koszty składa się wpis od skargi w wysokości 500 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika profesjonalnego w kwocie 480 zł, a także opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. .