IV SA/Wa 1325/08

IV SA/Wa 1325/08 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2008-10-31
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2008-08-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący/
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Wanda Zielińska-Baran /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6131 Opłaty za korzystanie ze środowiska
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Sygn. powiązane
II OSK 437/09 - Wyrok NSA z 2010-03-09
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 62 poz 627
art. 284 ust. 1, art. 285 uat. 2, art. 277 ust. 1, art. 287, art. 288, art. 281
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2008 r. sprawy ze skargi M. Spółka Jawna z siedzibą w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) maja 2008 r. nr (...) w przedmiocie opłaty za pobór wód podziemnych - oddala skargę -
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] maja 2008r. ( nr [...]), po rozpatrzeniu odwołania M. Spółki Jawnej z siedzibą P., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 281 ust.1, art. 284 ust.1, art. 288 ustawy z dnia 21 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2008 Nr 25, poz. 150 ), art. 285 ust.1 \2 oraz art. 288 ustawy z dnia 21 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U Nr 62, poz. 627 ze zm. do dnia 30 czerwca 2005r.) w związku z art.13 ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 113, poz.954 ze zm.), w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 2004r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska ( Dz. U. Nr 279, poz. 2758), w związku z art. 21 §§ 1i 3, art. 53 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U, z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2008r., nr [...], określającej ww. spółce wysokość opłaty za pobór wód podziemnych za II kwartał 2005r. w kwocie [...] zł i zobowiązującej do wpłaty ww. kwoty na konto wskazane w decyzji wraz z odsetkami, które należy obliczyć samodzielnie.
W uzasadnieniu decyzji podano, że Spółka M. złożyła w dniu 5 sierpnia 2005r. wykaz za pobór wód podziemnych w II kw.2005r., do czego była zobowiązana zgodnie z art. 284 ust.1 i art. 285 ust.1 i 2 ustawy - Prawo ochrony środowiska.
Przeprowadzona kontrola przez [...] Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w W. - Delegatura w P. ujawniła przekroczenie dopuszczalnej ilości pobieranej wody podziemnej ze studni nr 1 w miejscowości R. Na wezwanie organu, Spółka w dniu 26 czerwca 2007r. przedłożyła organowi I instancji korektę wykazu.
Organ odwoławczy przytoczył treść art. 21 ust.3 Ordynacji podatkowej i wskazał, że zgodnie z treścią tego przepisu w związku z art. 281 ust.1 ustawy -Prawo ochrony środowiska organ I instancji ustalił opłatę za pobór wód podziemnych na podstawie złożonego wykazu i na podstawie przepisów rozporządzenia Rady
Ministrów z dnia 14 grudnia 2004r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska. W sprawie ustalenia tej opłaty organ z urzędu wszczął w dniu 21 listopada 2007r. postępowanie. Spółka wnosiła przelewami opłaty za korzystanie ze środowiska. Pismem z dnia 13 czerwca 2007 r. organ I instancji poinformował Spółkę o sposobie zaksięgowania wpłat zgodnie z art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, według którego, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku, począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Spółka została ww. pismem poinformowana o zadłużeniu z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska, z tytułu nieniesionej w całości opłaty za pobór wód w II kwartale 2005r. Zaległość główna z tego tytułu wynosi 420,94 zł, ponieważ skarżąca nie uiściła ww. kwoty.
Kolegium podniosło, iż organ I instancji stosownie do treści art. 55 § 2 i art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej oraz art. 285 ust.2 ustawy - Prawo ochrony środowiska w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2006r. poinformował Spółkę o konieczności naliczenia odsetek od nieniesionej kwoty [...] zł od dnia 1 sierpnia 2005r., gdyż termin płatności tej kwoty tytułu opłaty za pobór wód w II kw. 2005 roku upłynął w dniu 31 lipca 2005r. Odsetki z zwłokę Spółka - stosownie do art. 55 § 1 Ordynacji podatkowej - obowiązana jest obliczyć samodzielnie.
Kolegium stwierdziło, że materiał dowodowy, wbrew zarzutom odwołania, wskazuje, że organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie oraz prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego do ustalonego stanu faktycznego. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Skargę na powyższą decyzję wniósł pełnomocnik M. Sp. Jawna, podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania - art. 7 i 77 § 1 kpa -mające wpływ na wynik sprawy, poprzez niedostateczne wyliczenie wysokości zobowiązania oraz prawa materialnego - art. 86f ust.1 ustawy - o ochronie i kształtowaniu środowiska poprzez jego niezastosowanie w wyniku czego dokonana przez stronę wplata została zaliczona na poczet m.in. nieistniejących zobowiązań.
W uzasadnieniu podniesiono, że organy obu instancji wpłaconą przez skarżącego w dniu 6 stycznia 2006r. kwotę [...] zł nieprawidłowo zaliczyły na poczet zaległości z 1999 roku oraz na I,II,III kwartał 2000r., przy czym oba organy administracyjne nie ustosunkowały się do zarzutu dokonania już zapłaty. Zgodnie z
art.9 ust.1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie innych ustaw ( Dz. U. Nr 100, poz.1085 ze zm.) do opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska mające miejsce do dnia 31 grudnia 2001 roku stosuje się przepisy dotychczasowe. Przepis art. 86b ust.3 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska stanowi, iż opłaty za wprowadzanie substancji zanieczyszczających do środowiska wnosi się samodzielnie do końca miesiąca, po upływie każdego kwartału. Opłaty należne za okres 1999 roku oraz I, II, III kwartał 2000 roku powinny być najpóźniej wniesione do 31 października 2000 r. Skoro opłaty te zostały wniesione dopiero w dniu 6 stycznia 2006 roku, uległy one przedawnieniu z końcem 2005 roku, wobec treści art. 86f ust.1 powołanej wyżej ustawy, w myśl którego obowiązek uiszczenia opłaty przedawnia się z upływem 5 lat od końca roku, w którym upłynął termin płatności.
Zdaniem strony skarżącej, organ dokonaną wpłatę zaliczył na poczet nieistniejącego zobowiązania, w wyniku czego powstała nadpłata, którą organ powinien zaliczyć na poczet opłaty za I kwartał 2005 roku i następne okresy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podnosząc jednocześnie, że zaskarżoną decyzją orzeczono o prawidłowości ustalenia opłaty za emisję gazów lub pyłów do powietrza za kwartał 2005 roku, a nie co do prawidłowości zaliczenia przez organ I instancji kwoty [...] zł na poczet ewentualnych zaległości w opłatach za korzystanie środowiska od 1999 roku do III kwartału 2001 roku. Dlatego też, nieuzasadnione jest stwierdzenie strony skarżącej, że Kolegium nieprawidłowo i niedostatecznie ustaliło stan faktyczny w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone w art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) oraz w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, w więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa procesowego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżonej decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa w stopniu kwalifikującym ją do wyeliminowania z obrotu prawnego.
Przedmiotem niniejszej sprawy była kwestia odpowiedzialności skarżącej Spółki za korzystanie ze środowiska w okresie II kwartału 2005 roku polegającego na poborze wód.
Podstawę prawną zaskarżonych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2005 r. oraz art. 13 ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy -Prawo o ochronie środowiska oraz innych ustaw ( Dz. U. Nr 113, poz. 954 ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 2004r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska ( Dz. U. Nr 279, poz. 2758).
Podmiot korzystający ze środowiska zobowiązany jest w drodze samoobliczenia ustalić wysokość należnej opłaty za korzystanie ze środowiska i wniesienia jej do końca miesiąca po upływie każdego kwartału na rachunek właściwego urzędu marszałkowskiego ( art. 284 ust.1, art. 285 ust.2 i art. 277 ust.1 ustawy - Prawo ochrony środowiska). W terminie wniesienia opłaty podmiot powinien przedłożyć marszałkowi wykaz zawierający informacje i dane wykorzystywane do ustalenia wysokości opłat m.in. informację o ilości i jakości pobranej wody powierzchniowej i podziemnej ( art. 287 powołanej ustawy).
W razie nieuiszczenia przez podmiot korzystający ze środowiska opłaty albo uiszczenia opłaty w wysokości nasuwającej zastrzeżenia marszałek województwa wymierza opłatę w formie decyzji na podstawie własnych ustaleń lub wyników kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska ( art. 288 ust.1 ustawy).
Zgodnie z art. 281 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska do ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust.2, przepisy działu III ustawy - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują marszałkowi województwa albo wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska.
Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że skarżąca Spółka jest podmiotem korzystającym ze środowiska w rozumieniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, a zatem zobowiązana była do wniesienia w ustawowym terminie opłat z tego tytułu. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, skarżąca w dniu 18 maja 2007 roku na wezwanie organu pierwszej instancji złożyła prawidłowy wykaz informujący o
zakresie korzystania ze środowiska, na podstawie którego ustalono należną opłatę za II kwartał 2005 roku za wprowadzanie pobór wód w wysokości [...] zł, która nie została uiszczona, o czym poinformowano Spółkę w piśmie z dnia 13 czerwca 2007r. Kwota ta z dniem 1 sierpnia 2005r. stała się zaległością wobec braku zapłaty, gdyż termin zapłaty upłynął w dniu 31 lipca 2005r. Skarżąca zobowiązana jest stosownie do art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej do samoobliczenia odsetek za zwlokę i ich wpłaty wraz należnością główną
W świetle powyższego należało stwierdzi, że decyzje obu organów administracyjnych nie uchybiają prawu, gdyż prawidłowo ustalono wysokość opłaty za pobór wód w II kwartał 2005 roku.
Nietrafny jest zarzuty skargi naruszenia przez organy obu instancji art. 86f ust. 1 ustawy - o ochronie i kształtowaniu środowiska poprzez jego niezastosowanie i zaliczenie wpłaconej w dniu 6 stycznia 2006r. kwoty [...] zł na poczet zaległości od 1999 roku do III kwartału 2001 r. wraz z odsetkami, z tego powodu, że obowiązek wniesienia opłaty za ten okres uległ przedawnieniu z końcem 2005 roku. Przede wszystkim wymaga podkreślenia, że zaskarżona decyzja dotyczyła ustalenia wysokości należnej opłaty za II kwartał 2005 roku. Z materiału dowodowego sprawy wynika, że wplata dokona w dniu 6 stycznia 2006r, zgodnie z dyspozycją skarżącej stanowiła należną opłatę za korzystanie ze środowiska w okresie od IV kwartał 1999 roku do 2003 roku. Jeżeli, zdaniem skarżącej opłata za ten okres uległa przedawnieniu, to może zwrócić się do organu z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty i wskazać na poczet jakich należności organ stwierdzoną nadpłatę ma zaliczyć.
Z podanych powyżej przyczyn skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).