IV SA/Wa 13/06

IV SA/Wa 13/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-07-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Danuta Szydłowska /sprawozdawca/
Łukasz Krzycki /przewodniczący/
Tomasz Wykowski
Symbol z opisem
6092 Melioracje wodne, opłaty melioracyjne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odtworzenia rowu melioracyjnego. - skargę oddala -
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., po rozpatrzeniu odwołania A. C. od decyzji Wójta Gminy T. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nakazującej A. C. odtworzenie rowu melioracyjnego [...] na działce oznaczonej nr ewidencyjnym [...] we wsi P. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji .
Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż po ponownym rozpoznaniu sprawy, uchylonej w wyniku odwołania A. C. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] listopada 2004 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., przeprowadzono postępowanie z udziałem zainteresowanych stron które wykazało, iż rów [...] został wykonany w 1967 r. na długości 455 mb. i przebiegał on między innymi przez działkę [...] będącą własnością A. C. Z oświadczeń złożonych na rozprawie w dniu 4 lipca 2005 r. przez właścicieli sąsiednich działek oraz powołanych świadków. wynika, iż A. C. zasypał przedmiotowy rów w okresie między 1995 r. a 2000 r. Jak wynika z pisemnej opinii i z zeznań przedstawicielki Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. oddział w R. Inspektorat w Z. a także zeznań przedstawiciela Rejonowego Związku Spółek Wodnych w Z. zasypanie rowu negatywnie oddziaływuje na grunty sąsiednie w okresie intensywnych opadów deszczu, woda stagnuje na działce nr [...] z uwagi na brak odpływu a działki nr [...] i [...] są podtapiane. W myśl przepisu art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne wójt może nakazać właścicielowi gruntów przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, w przypadku gdy spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty
W odwołaniu od tej decyzji A. C., zwany dalej skarżącym, podniósł, że Wójt, z którym ma spór od 2002 r. w związku z modernizacją drogi, kłamie a osoby świadczące przeciwko niemu są w zmowie z Wójtem. Dodał, iż przedmiotowy rów prawdopodobnie przecinał jego działkę w poprzek co jeszcze bardziej utrudnia mu dojazd którego i tak praktycznie nie posiada.
Zajmując stanowisko w sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. nie podzieliło zarzutów skarżącego i podtrzymało argumentację organu pierwszej instancji.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnosząc o uchylenie decyzji I i II instancji zakwestionował ustalenia organu podnosząc argumenty jak w odwołaniu. Nadto nadmienił, iż przedmiotowy rów nigdy nie przebiegał wzdłuż jego działki
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi m.in. art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. nr 115, poz. 1229 ze zm.). Zgodnie z treścią ust 1 tegoż artykułu właścicielowi gruntu nie wolno podejmować działań na swoim gruncie, powodujących zmianę stosunków wodnych, zmianę kierunku odpływu wody opadowej i ze źródeł, o ile miałyby spowodować szkodę dla gruntów sąsiednich (pkt 1). Właścicielowi nie wolno też odprowadzać wód i ścieków na grunty sąsiednie (pkt 2).Poza wymienionymi zakazami cyt. ustawa w ust. 2 art. 29 nakłada na właściciela określone obowiązki w zakresie dbałości o utrzymanie właściwego stanu na gruncie. Otóż, do obowiązków tych należy, usunięcie przeszkód powodujących szkodę dla gruntów sąsiednich niezależnie od tego, czy przeszkody były następstwem zdarzeń przypadkowych, czy też działaniem osób trzecich.
Powyższe prowadzi do wniosku, że ustawodawca nie tylko zakazał właścicielowi gruntu zmiany stosunków wodnych ze szkodą dla gruntów sąsiednich, odprowadzania wód i ścieków na inne grunty, ale również zobowiązał go do dbania aby stan stosunków wodnych na jego gruncie nie przyczyniał się do powstania szkód na gruntach sąsiednich i to nie tylko przez jego działania, ale też działania osób trzecich, jak też na skutek zdarzeń obiektywnych, niezależnych od niego oraz innych osób.
Naruszenie przez właściciela nieruchomości stosunków wodnych powodujących szkodę na gruntach sąsiednich rodzi skutek w postaci nałożenia sankcji nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających powstawaniu szkody. Jak stanowi ust. 3 art. 29 Prawa wodnego organem upoważnionym do stosowania tych sankcji jest wójt, burmistrz, prezydent miasta.
Wydanie tej decyzji wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego sprawy, czyli, np. stwierdzenia czy właściciel dokonał zmiany stosunków wodnych na swoim gruncie i czy zmiany te szkodzą gruntom sąsiednim.
Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy wskazuje, że w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, iż rów melioracyjny [...] o długości 455 metrów bieżących znajdujący się na gruntach wsi P. wybudowany został w 1967 r. w ramach zadania "T." i wraz z obszarem oddziaływania znajdował się na działkach nr: [...]. Właścicieli w/w działek organ ustalił na podstawie ewidencji gruntów, która zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 maja 1982 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. nr 100 poz. 1086 ze zm.) jest odzwierciedleniem stanu prawnego dotyczącego danej nieruchomości. Skarżący zasypał na długości około 35 metrów bieżących przedmiotowy rów, znajdujący się na działce nr [...] stanowiącej obecnie jego własność. Takie działanie spowodowało podtapianie łąki na działce sąsiedniej. Świadczą o tym zeznania przesłuchanych świadków oraz opinia Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń wodnych wyrażona w piśmie z dnia [...] czerwca 2005 r. a także protokół oględzin terenu z dnia [...] maja 2004 r. Poczynione ustalenia, w ocenie Sądu, sprawiają, że organy administracyjne miały podstawę faktyczną i prawną do nakazania skarżącemu odtworzenia przedmiotowego rowu melioracyjnego.
Poza tym trzeba podnieść, że w świetle materiału dowodowego niezgodne z prawdą okazało się twierdzenie skarżącego, że od czasu gdy jest właścicielem działki nr [...] rowu na niej nie było. Twierdzeniom tym przeczy zobowiązanie skarżącego na rozprawie w dniu 26 czerwca 2004 r. do odtworzenia rowu melioracyjnego pod warunkiem umożliwienia mu dojazdu do działki poprzez wykonanie przejazdu przez rzekę i rów oraz pismo Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w W. Inspektorat w Z. z dnia [...] czerwca 2004 r. z którego wynika, iż poprzedni właściciel działki ponosił opłaty związane z konserwacją rowu.
Reasumując powyższe rozważania Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2001 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.