IV SA/Wa 1269/16

IV SA/Wa 1269/16 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-05-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Anita Wielopolska /sprawozdawca/
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Wanda Zielińska-Baran /przewodniczący/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
art. 59, art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Anita Wielopolska (spr.), Protokolant ref. staż. Agnieszka Jastrzębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2016 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego J. K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2016 roku Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając odwołanie J. K. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 5 lutego 2016r., Nr [...] odmawiającej zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie i eksploatacji 2 kurników do ściołowego chowu drobiu brojlerów kurzych o łącznej wydajności 110 000 szt./cykl (440 DJP)oraz 660000 szt./rok w obrębie fermy drobiu w miejscowości [...], przewidzianego do realizacji na terenie działki nr [...] obręb [...], gm. [...] - utrzymało w ww decyzję Wójta w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że J. K. wnioskiem z dnia 24 lutego 2015 roku zwrócił się o ustalenie warunków środowiskowych dla ww przedsięwzięcia. W skład projektowanej fermy drobiu mają wchodzić: 2 budynki inwentarskie-kurniki o powierzchni użytkowej Około 2417 m2 każdy, o łącznej obsadzie 110 000 szt./cykl (440 DJP) oraz 660 0Ó0 .szt:/rok; 2 silosy paszowe o pojemności 25 Mg każdy; 6 zbiorników na gaz propan o pojemności 6,4 .m3 każdy; 6 zbiorników bezodpływowych na ścieki przemysłowe o pojemności 2,1 m3 każdy; zbiornik bezodpływowy na ścieki bytowe o pojemności 4,0 m3; instalacja grzewcza opalana gazem propan (po 6 nagrzewnic w każdym kurniku); agregat prądotwórczy o mocy 120 kW ze zbiornikiem oleju napędowego o pojemności 0,5 m3; kotłownia w budynku socjalnym o mocy 29 kW opalana gazem płynnym; budynek socjalny; budynek składowy ze zbiornikiem na odcieki, pełniący funkcję płyty obornikowej; przyłącze wodociągowe i stacja trafo.
W bezpośrednim sąsiedztwie planowanej fermy drobiu znajdują się tereny rolne i leśne. Od strony północnej znajdują się nieużytki i droga, z której planowany jest wjazd na teren fermy. Najbliżej położona zabudowa zagrodowa znajduje się w miejscowości [...], w odległości ponad 800 m od terenu fermy oraz od strony północno-wschodniej terenu inwestycji w miejscowości [...], w odległości około 900 m. Teren przedmiotowej inwestycji nie jest objęty Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie poza granicami obszarów objętych ochroną na mocy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Granice [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, ustanowionego rozporządzeniem Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...].04.2005 roku (Dz. Urz. [...]. Nr [...], poz. [...] ze zm.), znajduje się w odległości około 40m w kierunku północnym od planowanej inwestycji. Najbliżej położony obszar [...], obszar specjalnej ochrony ptaków "[...]" [...] znajduje się w odległości ok. 13 km w kierunku północno r zachodnim od planowanej inwestycji.
Do wniosku został dołączony raport o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia. Wójt Gminy [...] w dniu 9 kwietnia 2015r. zawiadomił inwestora i ustalone strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji planowanej przez wnioskodawcę. Ponadto Wójt Gminy poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu oraz w miejscowości planowanej inwestycji poinformował społeczeństwo o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Jednocześnie Wójt Gminy wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o uzgodnienie planowanej inwestycji oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii w ww sprawie. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w dniu 20 kwietnia 2015r. wydał pozytywną opinię sanitarną nr [...] wskazując, że opiniowane przedsięwzięcie jest nowoczesnym rozwiązaniem technologicznym, uciążliwość obiektu nie będzie wykraczała poza granice działki, a zastosowane projektowane rozwiązania nie spowodują zagrożenia, będą spełniały wymogi określone przepisami ochrony środowiska i nie będą naruszone interesy osób trzecich w czasie budowy, eksploatacji lub jego likwidacji. RDOŚ w [...] natomiast wezwał skarżącego do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i ochrony wód oraz gospodarki odpadami, a także o przedstawienie racjonalnego wariantu alternatywnego planowanego przedsięwzięcia wraz z określeniem jego przewidywanego oddziaływania na środowisko oraz o przeanalizowanie ewentualnych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem i podanie sposobów ich złagodzenia. Po uzupełnieniu powyższego Raportu RDOŚ w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji.
Ostatecznie Wójt Gminy [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. odmówił wydania zgody dla realizacji planowanego przedsięwzięcia wskazując jako przyczyny wydania decyzji odmownej na zapis w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego gminy [...] podnosząc, że lokalizacja planowanej inwestycji fermy drobiu nie spełnia wymagań dotyczących odległości od zabudowy przeznaczonej na pobyt ludzi oraz planowanej obsady zwierząt w DJP i jest sprzeczna z ustaleniami tegoż Studium. Również na negatywną decyzję Wójta miała wpływ opinia części mieszkańców [...] i okolicznych miejscowości wyrażona w proteście, w którym podniesione zostały obawy związane z pogorszeniem warunków ich życia, pogorszenie warunków środowiska oraz znoszenie przykrych emisji zapachowych, które będą towarzyszyły funkcjonowaniu przedsięwzięcia.
Od powyżej decyzji organu pierwszej instancji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] złożył inwestor J. K. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów ustawy ooś oraz bezpodstawne powołanie się przy wydaniu decyzji odmownej na protesty mieszkańców. Na skutek rozpoznania odwołania ww Kolegium decyzją z dnia [...] października 2015r., Nr [...] uchyliło decyzję Wójta w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż odwołanie jest zasadne w zakresie uwzględnienia przez Wójta protestów mieszkańców, jednakże w ocenie Kolegium przedłożony przez inwestora raport nie spełnia warunku określonego w art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, tym samym wymagane jest jego uzupełnienie o przedstawienie opisu wariantu alternatywnego dla planowanej inwestycji, do czego został zobowiązany organ pierwszej instancji podczas ponownego rozpatrywania sprawy. Zgodnie z zaleceniami powyższego rozstrzygnięcia Wójt Gminy [...] pismem z dnia 21 października 2015r., wezwał inwestora do złożenia uzupełnienia raportu w żądanym zakresie, który w dniu 2 listopada 2015r.; złożył żądane uzupełnienie do organu, przy czym w złożonym dokumencie autor raportu nie przedstawił dodatkowego opisu wariantu alternatywnego wskazując, iż powyższe zostało już dotychczas przedstawione w pierwszym uzupełnieniu do raportu. Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., Wójt Gminy [...] ponownie odmówił wydania żądanej zgody wskazując, że pomimo wezwania inwestora do uzupełnienia raportu o przedstawienie opisu wariantu alternatywnego dla planowanej inwestycji, zgodnie z zaleceniami decyzji kasatoryjnej, inwestor nie uczynił zadość powyższemu.
Ww wniesionym odwołaniu J. K., zarzucił naruszenie art. 7 k.p.a, art. 77 § ł k.p.a. w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), art. 80 k.p.a., polegające na błędnej i dowolnej oceny dowodów,, art. 66 ust. 1 cyt. ustawy polegające na bezpodstawnym stwierdzeniu, że przedłożony przez Inwestora raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zawiera braki w zakresie konieczności określenia racjonalnego wariantu alternatywnego; naruszenie art. 71 ust. 1 ww ustawy, poprzez bezpodstawne uznanie, że nie zachodzą przesłanki umożliwiające wydanie decyzji pozytywnej, uwzględniającej wniosek skarżącego.
Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję wskazując na zasadność kontrolowanej decyzji gdyż pomimo wezwania inwestora do uzupełnienia raportu w zakresie treści art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy, raport ten nie został uzupełniony. W ocenie Kolegium przedstawiony dokument w dalszym ciągu nie spełnia warunku określonego w art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy. Treść "uzupełnienia raportu" z dnia 2 listopada 2015r. wskazuje, że inwestor kwestionuje wezwanie do jego uzupełnienia we wskazanym zakresie i odmawia przedłożenia organom takiego uzupełnienia. Zatem Kolegium podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w decyzji nr [...] z dnia [...] października 2015r. stwierdzając, że przedłożony przez inwestora raport oraz uzupełniony na wezwanie RDOŚ o wskazanie i opisanie wariantu alternatywnego, nie odpowiada wymogom określonym w art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy. Jak organ podniósł, w uzupełnionym raporcie wskazano, że wariantem alternatywnym dla planowanego przedsięwzięcia jest wariant polegający tylko na zmianie sposobu ogrzewania hal kurników, stąd organ uznał, że uzupełniony raport ma charakter pozorny. To co inwestor wskazał, jako wariant alternatywny dla proponowanego przez siebie wariantu, jest w istocie inną wersją wariantu inwestorskiego, różniącą się jedynie rozwiązaniem w zakresie systemu grzewczego. W "wariancie alternatywnym" proponuje się realizację przedsięwzięcia w tym samym miejscu co w wariancie inwestorskim jak i oba warianty praktycznie nie różnią się od siebie pod względem technologicznym.
Kolegium nadto podniosło, że organy w swoich poprzednich decyzjach, poddając ocenie wariant alternatywny przedstawiony przez inwestora wskazały jednoznacznie, iż jest on "propozycją realizacji przedsięwzięcia w tej samej lokalizacji, różniącą się jedynie pod względem technologicznym (innym rozwiązaniem systemu grzewczego) a zatem pozorny. Pomimo tego ocena autorów raportu OOS kontestuje wskazania organów. Powyższe zatem oznacza, że wnioskodawca przedkładając taki dokument faktycznie kwestionuje stanowisko zarówno organu pierwszej jak i drugiej instancji w tej materii i odmawia uzupełnienia raportu w żądanym zakresie. Zdaniem Kolegium, taka ocena narusza w sposób oczywisty przepis art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy oraz co więcej narusza art. 80 ust. 1 ustawy, który stanowi, że to na organie wydającym decyzje w przedmiotowej sprawie leży obowiązek oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Natomiast w przedmiotowej sprawie niejako sam wnioskodawca stara się wpłynąć na sposób oceny przedłożonego materiału dowodowego przez organ pierwszej i drugiej instancji.
Reasumując, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po ponownym przeanalizowaniu sprawy stwierdziło, że przedłożony przez inwestora raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko w dalszym ciągu nie zawiera opisu wariantu alternatywnego dla wariantu proponowanego przez inwestora oraz brak jest opisu przewidywanego oddziaływania na środowisko tego wariantu i tym samym raport w tym zakresie wymaga uzupełnienia. Z uwagi jednak na okoliczność, iż wnioskodawca był wzywany do przedłożenia takiego uzupełnienia, czego nie uczynił oraz jego postawę w tym zakresie, organ nie miał możliwości zmuszenia wnioskodawcy do przedłożenia takiego uzupełnienia, czy też instrumentów do jego uzupełniania we własnym zakresie. Mając na względzie wskazaną wyżej ocenę uznał, iż nie ma aktualnie podstaw do wydania decyzji pozytywnej w niniejszej sprawie.
Skargę na powyższą decyzję SKO w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając naruszenie:
1. art. 66 ust. 1 pkt 5) i 6) ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej w dalszej części "ustawą") poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym stwierdzeniu, że przedłożony przez Inwestora raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zawiera braki w zakresie określenia racjonalnego wariantu alternatywnego;
2. naruszenie art. 71 ust. 1 ustawy, poprzez bezpodstawne uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki umożliwiające wydanie decyzji pozytywnej, uwzględniającej wniosek skarżącego;
3. naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 77 ust. 1 ustawy w zw. z art. 80 ust. 1 pkt 1) ustawy poprzez wydanie decyzji z pominięciem istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy dowodów, tj. opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...].04.2015 r., nr [...] oraz postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...].05.2015 r., znak: [...];
Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący opisał stan sprawy, rozwijając szczegółowo wskazane zarzuty. W szczególności podkreślił, że uzupełnienie raportu o oddziaływaniu na środowisko planowanego przedsięwzięcia zawierało szczegółowy opis racjonalnego wariantu alternatywnego, czyli w praktyce wariantu możliwego do realizacji. Wariant ma być alternatywny, czyli dopuszczający jedną z dwóch możliwości, dający możność wyboru pomiędzy dwiema wersjami i przede wszystkim racjonalny, a więc oparty na nowoczesnych metodach, dający dobre wyniki, rozsądny, przemyślany, oparty na zasadach poprawnego i skutecznego działania. Wskazał, że w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/52/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. - zmieniającej dyrektywę 2011/52/UE w sprawie oceny wpływu wywieranego przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko wymieniono elementy, które winny zostać zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Analiza wariantu alternatywnego, przeprowadzona w trakcie oceny oddziaływania na środowisko projektowanej Fermy Drobiu w miejscowości [...], uwzględniająca inny wariant technologiczny funkcjonowania instalacji (uwzględniono alternatywną technologię ogrzewania budynków inwentarskich) jest zgodna z postanowieniami w/w Dyrektywy.
Skarżący dodatkowo podniósł, że co do zasadności wzywania go do ponownego uzupełnienia raportu ooś, dał wyraz w treści pisma z dnia 2 listopada 2015 r. Wskazał, że skoro pozostaje w przekonaniu, że przedłożony przez niego raport ooś (wraz z jego uzasadnieniem) spełnia warunki, o których mowa w art. 66 ust, 1 pkt 5) i 6) ustawy, to brak było podstaw ku temu, aby czynił zadość oczekiwaniom organu I instancji. Uzupełnienie przez niego raportu ooś w maju 2015 r. w zakresie dotyczącym m.in. racjonalnego wariantu alternatywnego było odpowiedzią na wezwanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] i przez ten organ uwzględniony poprzez uzgodnienie realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia.
Samorządowe kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas reprezentowane stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest uzasadniona.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwaną dalej "ustawą udostępnianiu informacji", przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko:
1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko;
2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.
Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), które ma zastosowanie w niniejszej sprawie, będąca przedmiotem niniejszego postępowania inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze negatywnie oddziaływać na środowisko dla których istnieje obowiązek przeprowadzenia oceny na środowisko. Jak wynika z akt sprawy przed wydaniem przedmiotowej decyzji organ uzyskał niezbędne uzgodnienia z organem inspekcji sanitarnej oraz organem ochrony środowiska. Zatem zostały spełnione wszystkie przesłanki niezbędne do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowej inwestycji.
Podnieść należy, iż w skardze zarzucono naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego, jak i procesowego. Skarżący przede wszystkim podniósł zarzut, iż organ nie dokonał właściwej i rzetelnej oceny przedłożonego do akt sprawy przez niego raportu uzupełniającego, będącego podstawą do pozytywnego zaopiniowania przez wyspecjalizowany organ jakim jest RDOŚ, a który w ocenie skarżącego nie zawiera żadnych braków, jest kompletny i został sporządzony zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt. 5 i 6 cyt. ustawy odnośnie opisu wariantu alternatywnego. Wbrew stanowisku organu nie ma on charakteru pozornego. Stosownie do jego treści powyższego przepisu raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia (pkt 4) oraz opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru (pkt 5). Wskazać jednak należy, że raport jest dokumentem prywatnym, opracowywanym na zlecenie podmiotu zainteresowanego realizacją określonej inwestycji, rzeczą więc organu administracji jest rzetelna, wnikliwa i wszechstronna ocena raportu oraz ewentualnych innych dowodów, przy zachowaniu wszystkich obowiązujących reguł dowodowych. Zasada prawdy obiektywnej obliguje organ do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego, a zwłaszcza oceny, czy raport uwzględnia wszystkie potencjalne zagrożenia środowiskowe związane z realizacją planowanej inwestycji. Jest to niezbędne do wyznaczenia konkretnych wymagań ochrony środowiska, które muszą być uwzględnione na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, m.in. w pozwoleniu na budowę.
Odnosząc się do w/w zarzutów skargi należy wskazać, iż zasługują one na uwzględnienie. Przede wszystkim w rozpoznawanej sprawie wbrew stanowisku organów, aby stwierdzić iż doszło do naruszenia powołanego przepisu art. 66 ust. 1 pkt 5, 6 cyt. ustawy nie można opierać się tylko na gołosłownych twierdzeniach ale należy merytorycznie wykazać, iż zastrzeżenia te mają poparcie np. w ekspertyzie, sporządzonej przez specjalistów wykazującej wady raportu. Organ kwestionując zasadność racjonalnego wariantu alternatywnego nie dokonał jednocześnie profesjonalnej jego weryfikacji w podważanym zakresie. Ograniczył się jedynie do lakonicznego stwierdzenia o nie wykonaniu przez inwestora obowiązku nałożonego na niego przez Wójta - przedstawienia kolejnego uzupełnienia raportu. Natomiast należy mieć na względzie, że raport w tym zakresie był już uzupełniany w maju 2015 r. na wezwanie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], który powziął wątpliwość co do sposobu opisu wariantu alternatywnego. Po uzupełnieniu przez skarżącego ww raportu RDOŚ w [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. uzgodnił realizację przedsięwzięcia, określając jednocześnie warunki jego realizacji. RDOŚ w [...] zatem uznał, że po uzupełnieniu raportu ooś spełnia on wszystkie warunki, o których mowa w art. 66 ust. 1 ustawy, w tym warunki dotyczące sposobu opisu proponowanych przez inwestora wariantów przedsięwzięcia. A zatem skoro wyspecjalizowany w tym zakresie organ - jakim bez wątpienia jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska - nie kwestionował "racjonalności" przedstawionego przez skarżącego wariantu alternatywnego, to tym bardziej ani organ I instancji ani organ II instancji nie powinien podnosić w tym zakresie jakichkolwiek zarzutów. Gdyby określony w raporcie wariant alternatywny przedsięwzięcia faktycznie nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 66 cyt.ust. 1 ustawy, to Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] albo ponownie wezwałby inwestora do uzupełnienia raportu albo odmówiłby uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Jeśli natomiast pomimo dokonanych uzgodnień zarówno przez RDOŚ w [...] jak i przez PPIS w [...], organ nadal poddaje w wątpliwość zawarte w raporcie warunki realizacji przedsięwzięcia to winien z pewnością ustosunkować się do powziętych zarzutów merytorycznie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera natomiast ogólne przytoczenie treści raportu ooś w zakresie dotyczącym opisu proponowanych wariantów.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono akceptowany tu pogląd, że zastrzeżenia wobec przedłożonego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, aby nie były uznane za gołosłowne powinny zostać poparte na przykład ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu (tak: wyrok NSA z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 383/08, Lex nr 526577). Raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora. Skoro w niniejszej sprawie takiego kontrraportu nie uzyskano, a mimo tego orzekające organy uznały, że przedłożony przez inwestora raport nie spełnia ustawowych wymogów, to zdaniem Sądu brak jest racjonalnych podstaw do twierdzenia aby przedmiotowy raport był na tyle wadliwy, że nie mógł być przyjęty jako podstawowy dowód w postępowaniu w przedmiotowej sprawie.
Wobec powyższego zdaniem Sądu, bez ewentualnego uzupełnia materiału dowodowego w tym zakresie bezpodstawne jest kontestowanie przez organ odwoławczy uzgodnionego przez wyspecjalizowane ww jednostki złożonego przez skarżącego raportu wraz z jego uzupełnieniem.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 tej ustawy w punkcie drugim sentencji wyroku.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy weźmie pod uwagę powyższe wywody i rozpozna odwołanie pod kątem wniesionych w nim zarzutów. Jednocześnie będzie zobowiązany do dokonania wnikliwej analizy przedmiotowego raportu. W zależności od wyników ponownego rozpoznania wniesionego odwołania SKO w [...] podejmie właściwe rozstrzygnięcie, należycie je uzasadniając, jak tego wymaga art. 107 § 3 k.p.a.