IV SA/Wa 1260/12

IV SA/Wa 1260/12 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2012-08-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I OSK 1683/13 - Wyrok NSA z 2015-03-25
I OSK 683/13 - Postanowienie NSA z 2013-04-16
I OZ 779/12 - Postanowienie NSA z 2012-10-17
III SA/Kr 960/12 - Wyrok WSA w Krakowie z 2013-02-27
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na działanie Rady Miasta W. postanawia odrzucić skargę
Uzasadnienie
Skarżący T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania Rady Miasta W., zarzucając jej przyzwalanie na matactwa, ukrywanie dowodów oraz łamanie prawa w sprawach przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym sygn. akt VII SA/Wa 522/12 oraz VII SA/Wa 523/12. Działań tych, zdaniem skarżącego, dopuścili się pracownicy Rady Miasta. Skarga poprzedzona została wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa w zakresie wskazanych wyżej działań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wymienioną wyżej skargę T. G. należy odrzucić jako niedopuszczalną.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na:
1. decyzje administracyjne;
2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;
4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach;
5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzuca organowi przyzwalanie na matactwa, ukrywanie dowodów oraz łamanie prawa w sprawach przed WSA w Warszawie, nie wskazując na żadne konkretne działania organu, ani jego pracowników. Skarga T. G. nie ma jednak cech środka prawnego uregulowanego w przepisach postępowania administracyjnego lub innych procedurach, a za to zawiera zarzut wadliwej działalności organu (por. prof. M. Wierzbowski, prof. A. Wiktorowska, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 1034 i nast.). Wystąpienie skarżącego stanowi więc w istocie skargę na działanie organu administracji w rozumieniu art. 227 K.p.a.
Tymczasem w sprawach tego rodzaju sądy administracyjne nie są właściwe. Skargi zawarte w Dziale VIII K.p.a. (w tym skarga z art. 227 K.p.a.) związane są z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy lub ich pracowników. Skargi te zatem nie podlegają kontroli sądu administracyjnego zarówno na podstawie powołanego wyżej art. 3 P.p.s.a., jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych.
Z tych też względów skarga T. G. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.