IV SA/Wa 113/16

IV SA/Wa 113/16 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2016-02-29
Data wpływu
2016-01-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alina Balicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 57 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 4, art. 29, art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 1997 nr 104 poz 662
art. 40 ust. 1-2
Porozumienie w formie wymiany listów między Rzecząpospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi w sprawie zmiany Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzecząpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z drugiej strony, dotyczącego definicji pojęcia "produkty pochodzące" i metod współpracy administracyjnej,podpisane w Brukseli dnia 24 czerwca 1997 r.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Zwykłego "[...]" z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić Stowarzyszeniu Zwykłemu "[...]" z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego do skargi.
Uzasadnienie
Stowarzyszenie Zwykłe "[...]" z siedzibą w [...] wniosło do Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2013 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.
Wobec tego, że skarga zawierała braki formalne, zarządzeniem z 15 stycznia 2016 r. wezwano stronę skarżącą do ich usunięcia, poprzez złożenie uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia o wniesieniu skargi na powyższe postanowienie i udzieleniu pełnomocnictwa przedstawicielowi Stowarzyszenia do reprezentowania Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu, z którego będzie wynikał skład osobowy Stowarzyszenia, a także uchwały podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia potwierdzającej czynności procesowe dokonane w tej sprawie przez przedstawiciela Stowarzyszenia W.B. Zakreślono stronie skarżącej siedmiodniowy termin do wykonania wezwania i pouczono o rygorze odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono stronie skarżącej 28 stycznia 2016 r. (k.76) i pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. (tj. osoby prawne i jednostki organizacyjne mające zdolność sądową), mają obowiązek wykazania swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku gdy skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie lub poprawienie skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca jest stowarzyszeniem zwykłym, które zgodnie z treścią art. 40 ust. 1 ustawy z 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. N 79 poz. 855 ze zm.) nie posiada osobowości prawnej, a tym samym nie posiada organów. Ponadto z normy art. 40 ust. 2 ww. ustawy nie wynika, żeby przedstawiciel reprezentujący stowarzyszenie zwykłe mógł zaciągać zobowiązania w imieniu członków stowarzyszenia. W najnowszym orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że legitymację procesową posiadają wszyscy członkowie tego stowarzyszenia, jako podmioty praw i obowiązków. Oznacza to, że członkowie stowarzyszenia podejmują czynności wspólnie lub przez pełnomocnika na zasadach i w sposób określony w przepisach Kodeksu cywilnego o pełnomocnictwie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 marca 2014 r. sygn. akt II OSK 497/13, z 30 września 2014 r. sygn. akt II OSK 729/13, z 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 311/14, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 242/13, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 236/13, z 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 714/14, z 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 236/12 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 310/14, z 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 2687/12, wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym konieczne jest zweryfikowanie przez sąd w oparciu o przedłożone dokumenty, że osoby podpisane pod skargą były założycielami czy też są członkami stowarzyszenia uprawnionymi do złożenia skargi albo, że wszyscy członkowie stowarzyszenia podpisali dokument udzielający pełnomocnictwa procesowego.
Skargę Stowarzyszenia Zwykłego "[...]" z siedzibą w [...] podpisał W.B. Jest on przedstawicielem Stowarzyszenia, co potwierdza złożone zaświadczenie organu nadzorującego Stowarzyszenie oraz regulamin Stowarzyszenia. Z treści ww. dokumentów nie wynika jednak upoważnienie W.B. do podpisania skargi i reprezentowania Stowarzyszenia w inicjowanym postępowaniu sądowym. Strona skarżąca na wezwanie Sądu również nie złożyła żadnego dokumentu, który wskazywałby że skarga pochodzi od Stowarzyszenia Zwykłego "[...]" z siedzibą w [...], tj. nie złożono ani dokumentu pełnomocnictwa potwierdzającego jego udzielenie W.B., ani skargi podpisanej przez wszystkich członków Stowarzyszenia.
W świetle powyższego Sąd uznał, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i niemożliwe jest nadanie skardze dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.