IV SA/Po 999/06

IV SA/Po 999/06 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2007-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Izabela Kucznerowicz
Maciej Dybowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 04 lipca 2007 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej B. A.-L. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę /-/I. Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/D. Rzyminiak-Owczarczak
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] Starosta K., działając na podstawie art. 73 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. 58/03/515 ze zm., dalej prawo o ruchu drogowym) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. 98/00/1071 ze zm., dalej kpa), po rozpatrzeniu wniosku A.B. z dnia [...] kwietnia 2005 r., zarejestrował pojazd marki VOLVO FM nr nadwozia [...] nr silnika [...] wydając dowód rejestracyjny seria i numer [...]oraz tablicę rejestracyjną numer [...]. Na podstawie art. 107 § 4 kpa odstąpiono od uzasadnienia decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Starosta K., działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, art. 147 kpa oraz art. 149 § 1 i 2 kpa wznowił z urzędu postępowanie w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu. W uzasadnieniu przytoczono treść art. 145 § 1 pkt 5 kpa zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi który wydał decyzję.
Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Starosta K., działając na podstawie art. 73 ust. 1 i art. 71 ust. 1 prawa o ruchu drogowym ( t.j. Dz. U. 58/03/515 ze zm. ), § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (Dz. U. 192/03/1878 ze zm. –dalej rozporządzenie) oraz art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 pkt 2 kpa uchylił – w punkcie pierwszym decyzji - decyzję własną z dnia [...] maja 2005 r. nr nr [...]w sprawie rejestracji przedmiotowego samochodu, natomiast, w punkcie drugim decyzji, orzekł o wydaniu dowodu rejestracyjnego dla przedmiotowego samochodu jako samochodu ciężarowego - przeznaczenie: "wywóz śmieci". W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że w dniu [...] kwietnia 2005 r. A.B. złożył wniosek o rejestrację samochodu marki VOLVO FM załączając, między innymi, zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. wystawione przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów nr [...] w G., wraz z opisem zmian dokonanych w pojeździe. Na podstawie złożonych dokumentów dokonano stałej rejestracji przedmiotowego pojazdu jako samochodu specjalnego o przeznaczeniu "wywóz śmieci" wydając dowód rejestracyjny seria [...]. W dniu [...]marca 2006 r. organ otrzymał wyjaśnienie Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w G. dotyczące badania dokonanego dnia [...]kwietnia 2005 r. wraz z korektą zaświadczenia nr [...] i opisu zmian dokonanych w pojeździe. W przedmiotowym zaświadczeniu rodzaj pojazdu został określony jako ciężarowy, przeznaczenie: "wywóz śmieci".
Organ ustalił, zgodnie z klasyfikację pojazdów, stanowiącą załącznik nr 4 do rozporządzenia, że przedmiotowy pojazd klasyfikuje się jako samochód ciężarowy, podrodzaj: "inny", przeznaczenie: "wywóz śmieci", zatem przekazana pismem z dnia [...] marca 2006 r. korekta badania technicznego winna być uwzględniona, ponieważ została dokonana w treści dokumentu przedłożonego do rejestracji dnia [...] kwietnia 2005 r. Dokument poprawiony został uznany za nowy dowód istniejący w dniu wydania decyzji z dnia [...]maja 2005 r., uzasadniający wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną - art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Nieprawidłowo określona w dowodzie rejestracyjnym seria [...] klasyfikacja pojazdu uzasadniała wydanie przez organ nowej decyzji w sprawie.
W odwołaniu od decyzji A.B. wniósł o jej uchylenie i wydanie dowodu rejestracyjnego dla przedmiotowego pojazdu jako pojazdu specjalnego. Odwołujący się zaznaczył, że od dnia złożenia wniosku nie dokonywał żadnych zmian, tym samym nie może być mowy o nowych okolicznościach faktycznych lub nowych dowodach istniejących w dniu wydania decyzji a nieznanych organowi wydającemu decyzję.
Decyzją z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 105 kpa, art. 71 ust. 1 prawa o ruchu drogowym ( j.t. Dz. U. 108/05/908 ze zm. ) oraz § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. 133/02/1123 ze zm., dalej rozporządzenie o rejestracji) uchyliło w całości zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie I instancji.
Uzasadniając napisano, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową, stwarzającą prawną możliwość ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeśli postępowanie w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością procesową, wyliczoną wyczerpująco w art. 145 § 1 kpa. Zgodnie z art. 73 ust. 1 prawa o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice oraz nalepkę kontrolną, jeśli jest wymagana. Jakkolwiek przepis ów nie stanowi wprost, że rejestracji pojazdu dokonuje się w drodze decyzji administracyjnej, ale wynika to z § 2 ust. 16 rozporządzenia o rejestracji, wskazującego wzór decyzji o rejestracji. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie charakteru prawnego czynności rejestracji i dowodu rejestracyjnego zacytowano pogląd ujęty w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 września 2001 r., sygn. OPS 6/01 [ONSA 1/02/7], że rejestracja pojazdu następuje w drodze rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w formie decyzji administracyjnej, po przeprowadzeniu postępowania w celu ustalenia okoliczności faktycznych i prawnych, od których ustawa i przepisy wykonawcze uzależniają dokonanie rejestracji. Postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu kończy się wydaniem decyzji administracyjnej i decyzja ta poprzedza czynność materialno-techniczną wydania dowodu rejestracyjnego i tablic. Dowód rejestracyjny jest zewnętrznym przejawem oświadczenia woli organu administracyjnego rozstrzygającego sprawę rejestracji pojazdu, a jednocześnie dokumentem potwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu. Sam dowód rejestracyjny nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 kpa. Przedmiotem trybów nadzwyczajnych wzruszenia decyzji ostatecznej nie może być sam dowód rejestracyjny bądź zawarte w nim te informacje o pojeździe, które nie są wymienione w decyzji o rejestracji. Z treści § 14 rozporządzenia o rejestracji wynika, że zmiana danych zamieszczonych w dowodzie rejestracyjnym jest czynnością materialno-techniczną nawet wówczas gdy jest ona związana z wydaniem nowego dowodu rejestracyjnego i wycofaniem z obrotu dotychczasowego. Wznowienie postępowania z uwagi na zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym, nie objętych decyzją o rejestracji, nie znajdowało oparcia w art. 145 § 1 kpa, a tym samym zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Organ I instancji uchylił decyzję ostateczną o rejestracji i w jej miejsce określił wydać nowy dowód rejestracyjny. Starosta doprowadził do sytuacji, że pojazd nie jest zarejestrowany, bowiem decyzję o rejestracji uchylono a nowej nie wydano.
Na opisaną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wywiódł Prokurator Rejonowy w K. zarzucając rażące naruszenie prawa przez przyjęcie, iż z okoliczności sprawy wynika, że postępowanie prowadzone przez organ I instancji winno być umorzone, w sytuacji gdy przeczy temu prawidłowa analiza sprawy. Organ rejestrujący pojazd zamieszcza w dowodzie rejestracyjnym dane dopiero po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego i po podjęciu również w tym względzie decyzji. Przytoczono tezę wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 30 stycznia 2004 r. sygn. akt SA/Rz 1636/02, zgodnie z którą dowód rejestracyjny wydany właścicielowi pierwotnie (przed zmianą niektórych danych w nim zawartych) musiał być poprzedzony wydaniem decyzji administracyjnej o rejestracji, zatem zmiana któregokolwiek z elementów tegoż dowodu winna być poprzedzona stosownym rozstrzygnięciem, to jest decyzją zmieniającą uprzednią decyzję o rejestracji lub też uchyleniem tej poprzedniej decyzji i wydaniem "nowej" decyzji, na co zezwala art.155 kpa. Rejestracja pojazdu ma służyć identyfikacji pojazdu i jego właściciela, a jednocześnie stanowić jeden z warunków dopuszczenia do ruchu. Brak możliwości wzruszenia z urzędu wadliwej decyzji administracyjnej sankcjonowałby istnienie nieprawidłowych dokumentów, co ma znaczenie nie tylko formalne, ponieważ treść dowodu rejestracyjnego ma znaczenie również dla postępowania podatkowego. Możliwość zmian ma zatem aspekt ochrony interesu społecznego a także ochrony praworządności.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest uzasadniona.
W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/ 02/1270 ze zm. – dalej ppsa). Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zawartą w skardze argumentacją - zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granicą rozpoznania skargi przez Sąd są wyznaczone przez kryterium legalności działania organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja organu II instancji została wydana z poszanowaniem obowiązujących przepisów prawa materialnego i procesowego.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że na opisaną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wywiódł również Starosta K. Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. – sygn. IV SA/Po 592/06 Sąd odrzucił skargę ( art. 50 § 2 i art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa ).
Jest poza sporem, że przedmiotowy samochód został zarejestrowany decyzją Starosty K. nr [...] wydaną dnia [...] maja 2005 r. oraz, że na tej podstawie zostały A.B. wydane: dowód rejestracyjny, tablice rejestracyjne, nalepka kontrolna, znak legalizacyjny i karta pojazdu (k. 12 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] marca 2006 r. Kierownik Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów w G. wyjaśnił, że wykonujący badania techniczne diagnosta pomylił się. W załączeniu przesłano zmienione zaświadczenia z badań technicznych nr [...],[...] i [...] gdzie w uwagach napisano, że badanie zostało zmienione ponieważ diagnosta błędnie zakwalifikował pojazd marki VOLVO jako "rodzaj specjalny", podczas gdy po dokładnym przeanalizowaniu dokumentów rodzaj pojazdu definiuje się jako "ciężarowy" a przeznaczenie "[...] inny wywóz śmieci" (k.17, 20). W oparciu o powyższe organ I instancji – po w wznowieniu postępowania – uchylił decyzję własną z dnia [...] maja 2005 r. dokonującą rejestracji przedmiotowego samochodu oraz wydał [nowy] dowód rejestracyjny dla przedmiotowego samochodu jako samochodu ciężarowego o przeznaczeniu: wywóz śmieci.
W ocenie Sądu organ II instancji postąpił prawidłowo uchylając decyzję organu I instancji w całości oraz umarzając postępowanie przed organem I instancji. Przesłanką obligatoryjnego umorzenia postępowania administracyjnego jest bezprzedmiotowość postępowania, co zobowiązuje właściwy organ administracji do ustalenia istnienia tej przesłanki. Przesłanka uzasadniająca podjęcie decyzji o umorzeniu postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 kpa niewątpliwie zachodzi wówczas, gdy brak jest przedmiotu żądania (sprawy administracyjnej), dla zrealizowania którego postępowanie zostało wszczęte, co organ winien rozważyć w świetle przepisów prawa materialnego mającego zastosowanie w sprawie i ustalonego stanu faktycznego w dniu podejmowania decyzji.
W piśmiennictwie na ogół przyjmuje się, że przedmiotem ogólnego postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1 kpa co prowadzi do wniosku, że postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy sprawa która miała być załatwiona w drodze decyzji albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego. W pierwszym przypadku postępowanie stało się bezprzedmiotowe, bowiem przyczyna bezprzedmiotowości została wykryta w toku postępowania, w drugim natomiast dlatego, że przyczyna bezprzedmiotowości pojawiła się po wszczęciu postępowania, a przed jego zakończeniem (A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz" wyd. II, Zakamycze 2005 s. 619).
Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 kpa mamy do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1 kpa. Przedmiotem postępowania administracyjnego są sprawy indywidualne z zakresu prawa administracyjnego jeśli z przepisów prawa materialnego wynika umocowanie organu administracyjnego do prowadzenia postępowania administracyjnego o charakterze jurysdykcyjnym (J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz" wyd.8, C.H. Beck 2006, str. 13-14,nb 18). Postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 §1 kpa gdy (jedyna) strona postępowania utraciła przymioty o których mowa w art. 28 kpa lub wskutek śmierci strony w toku postępowania, o ile postępowanie dotyczy praw związanych z osobą zmarłego w sposób ścisły. Zgodnie zaś z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (wyrok NSA w Warszawie z 24 kwietnia 2003 r., sygn. III SA 2225/01 Biul. Skarbowy 6/03/25). W uzasadnieniu wyroku z dnia 09 listopada 1995 r., III ARN 50/95, OSNP 11/96/150 Sąd Najwyższy podkreślił, że ze względu na ustrojową zasadę prawa do rozstrzygnięcia sprawy decyzją, art. 105 § 1 kpa, przewidujący tzw. obiektywną bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, nie może być interpretowany rozszerzająco. Przepis ów ma bowiem zastosowanie tylko w tych sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania. W doktrynie utrwalonym jest pogląd, że kpa wyłącza stosowanie sankcji nieważności w postępowaniu odwoławczym, nakazując w szczególności uchylić decyzję i umorzyć postępowanie I instancji ( B.Adamiak – op.cit, s.614-615 nb 9,10 ).
Nie budzi wątpliwości rozróżnienie rejestracji pojazdu, która następuje w drodze rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w formie decyzji administracyjnej, po przeprowadzeniu postępowania w celu ustalenia okoliczności faktycznych i prawnych, od czynności materialno-technicznej wydania dowodu rejestracyjnego, tablic oraz innych dokumentów i elementów służących oznakowaniu pojazdu. W przywołanej przez organ II instancji uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2001 r., sygn. OPS 6/01 określono dowód rejestracyjny jako zewnętrzny przejaw oświadczenia woli organu administracji rozstrzygającego sprawę rejestracji pojazdu oraz wskazano, że jako dokument urzędowy sporządzony w przepisanej formie przez powołane do tego organy administracji publicznej dowód rejestracyjny stanowi potwierdzenie wcześniejszego uzyskania pozytywnej decyzji o rejestracji pojazdu. Pogląd, że wydanie dowodu rejestracyjnego jest tylko czynnością materialno-techniczną zawiera zresztą – wcześniej wydana - uchwała składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 1999 r. (sygn. OPK 24/99, ONSA 2/00/54, akceptowana przez R.A.Stefańskiego w "Prawo o ruchu drogowym.Komentarz" DW ABC 2005 s.463 uw.1 ).
Zgodnie z art. 145 § 1 kpa wznowienie postępowania dotyczy wyłącznie spraw zakończonych decyzją ostateczną. Tymczasem organ I instancji uchylił decyzję własną wskazując przyczynę dotyczącą czynności materialno-technicznej a nie samej decyzji. Nadto, gdyby decyzja Starosty K. z dnia [...] marca 2006 r. uzyskała przymiot decyzji ostatecznej, w obrocie prawnym pozostałby wyłącznie wydany tą decyzją dowód rejestracyjny, ponieważ pierwotna decyzja o zarejestrowaniu pojazdu zostałaby wyeliminowana z obrotu prawnego. Uszło uwagi Starosty, że przywołany przezeń art. 151 § 1 pkt 2 kpa, w przypadku uchylenia decyzji dotychczasowej, koniecznym czynił wydanie nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy ( której to decyzji Starosta nie wydał ). Trafnie organ II instancji do takiej sytuacji nie dopuścił.
Nie ulega wątpliwości, że wystawienie przez diagnostę poprawionego dokumentu, przesłanego przy piśmie z dnia [...] marca 2006 r. ( k.17, 20 akt administracyjnych ) nie była nowym dowodem istniejącym w dniu wydania decyzji z dnia [...] maja 2005 r., nie znanym organowi, ani też nową okolicznością faktyczną, istniejącą w dniu wydania decyzji z dnia [...] maja 2005 r. , nie znaną organowi. Zmiana owego zaświadczenia, była jedynie zmianą kwalifikacji prawnej ( a zatem aktem subsumcji ) , w świetle kodu 06 – samochód ciężarowy, rodzaj pojazdu inny – kod 99, przeznaczenie wywóz śmieci – kod 308. W doktrynie trafnie wskazuje się, że pojazdy samochodowe przeznaczone do przewozu określonego rodzaju ładunku – np. śmieci ( śmieciarki ) nie są pojazdami specjalnymi w rozumieniu art. 2 pkt 36 prawa o ruchu drogowym ( R.A. Stefański – op.cit. s. 80 uw.2 ; W.Kotowski "Ustawa prawo o ruchu drogowym – komentarz"- DW ABC 2002 s.146-147 do punktu 36 ; odpowiednio – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 9.11.2004 – 4/II SA/Po 50/02 ).
Jedynie na marginesie należy wskazać, że Starosta w decyzji z dnia [...] marca 2006 r. przywołał omyłkowo prawo o ruchu drogowym w jednolitym tekście – Dz. U.58/03/515 ze zm., choć od 20 czerwca 2005 r. obowiązywał już j.t. Dz. U. 108/05/908 ze zm.
Prokurator Rejonowy w K. w uzasadnieniu skargi przywołał wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 30 stycznia 2004 r. sygn. SA/Rz 1636/02 (LEX 132976). W ocenie Sądu tezy i argumenty wskazanego wyroku nie stoją w sprzeczności z zaskarżoną decyzją organu II instancji, który trafnie umorzył niesłusznie wszczęte postępowanie wznowieniowe oraz uchylił wydaną w tym postępowaniu decyzję. WSA w R. słusznie zauważył, że dowód rejestracyjny danego pojazdu, zawierający określoną treść, określone dane identyfikujące pojazd samochodowy, jego właściciela oraz "wystawcę" jest dokumentem wydawanym w następstwie podjęcia decyzji o zarejestrowaniu pojazdu określonego (opisanego) w złożonym wniosku (...), przy czym dowód rejestracyjny wydany właścicielowi pierwotnie (tj. przed zmianą niektórych danych w nim zawartych) musiał być poprzedzony wydaniem decyzji administracyjnej o rejestracji. W konsekwencji należy przyjąć, że również zmiana któregokolwiek z elementów treści tegoż dowodu winna być poprzedzona stosownym rozstrzygnięciem tj. decyzją zmieniającą uprzednią decyzję o rejestracji lub też uchyleniem tej uprzedniej decyzji i wydaniem "nowej" decyzji na co zezwala (stawiając warunek zgody strony) art. 155 kpa albo też wykorzystaniem trybu przewidzianego w art. 162 kpa (w przypadku zaistnienia jednej z enumeratywnie wymienionych w tym przepisie sytuacji) tj. stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o rejestracji i wydanie następnie innej decyzji dotyczącej tego pojazdu, tylko wówczas, gdy zmiany wymaga to, co było treścią decyzji o rejestracji pojazdu. Takich ograniczeń organ I instancji unika w przypadku zmiany danych zawartych wyłącznie w dowodzie rejestracyjnym – wydanym w drodze czynności materialno-technicznej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 151 ppsa, orzeczono jak w sentencji.
/-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak
Za nieobecnego sędziego
/-/ M.Dybowski
jf