IV SA/Po 880/25

IV SA/Po 880/25 - Postanowienie WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2025-10-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-10-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Monika Świerczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 22 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Komendanta Policji z dnia 21 lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie sto 00/100) złotych.
Uzasadnienie
A. W. pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Komendanta Policji z dnia z dnia 21 lipca 2025 r. nr [...] wydane na podstawie ustawy z dnia 2 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia oraz na podstawie ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpoznania.
Z akt sprawy wynika, że zażalenie z dnia 25 czerwca 2025 r. dotyczyło niewniesienia wniosku o ukaranie do Sądu przez Komendanta Miejskiego Policji w [...] w sprawie o wykroczenie polegające na wykonywaniu robót budowlanych w sposób odbiegający od ustaleń i warunków określonych w przepisach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2). Przy czym kontrola ta ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Stosownie do art. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Kontrolują one legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a. Chodzi tu o: decyzje administracyjne (pkt 1), określone postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (pkt 2), a także w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (pkt 3), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z pewnymi wyłączeniami (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), a także inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6) oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Ponadto sądy administracyjne są właściwe do rozpoznania skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym do załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydawanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu, w świetle przytoczonych wyżej przepisów należało stwierdzić, że nie jest objęte właściwością rzeczową sądu administracyjnego postanowienie Komendanta Policji z dnia 21 lipca 2025 r. nr [...] wydane na podstawie art. 56a ustawy z dnia 2 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na niewniesienie wniosku o ukaranie.
Sprawy o wykroczenia toczą się w oparciu o regulację ustawy Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia. Kodeks ten natomiast odsyła do przepisów Kodeksu postępowania karnego (por. art. 1 § 2 k.p.s.w.) nie przewidując, aby wydane w oparciu o jego regulacje akty lub podjęte czynności, mogły być przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Działalność organów policji odnosząca się do spraw o wykroczenie, nie należy do działalności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak przy tym trafnie wskazał WSA w Łodzi w postanowieniu z 25 lutego 2015 r. (sygn. akt III SA/Łd 4/15) brak wniesienia wniosku o ukaranie do sądu rejonowego w sprawie wykroczenia oraz rozpoznanie zażalenia na niewniesienie wniosku o ukaranie, o jakim stanowi art. 56a k.p.w., nie podlegają w świetle powyżej przytoczonych przepisów p.p.s.a., właściwości sądów administracyjnych.
Mając powyższe na uwadze, skarga podlegała odrzuceniu, a podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu sądowego.