IV SA/PO 844/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę K.P. jako przedwcześnie wniesioną, ponieważ nie wyczerpano środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Skarga została wniesiona przez K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej przyznania zasiłku celowego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ strona złożyła ją przed zakończeniem postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co oznacza brak możliwości dalszego zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2006 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filii N. z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego. Sąd postanowił odrzucić skargę, uznając ją za niedopuszczalną. Uzasadnienie opiera się na przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) oraz Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Zgodnie z art. 127 § 3 w zw. z art. 157 § 1 k.p.a., stronie niezadowolonej z decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca złożyła taki wniosek, a SKO wydało decyzję utrzymującą w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie. Jednakże, skarga do sądu administracyjnego została wniesiona przed zakończeniem tego postępowania administracyjnego. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest środkiem zaskarżenia niedewolutywnym, a jego złożenie jest warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Ponieważ postępowanie administracyjne nie zostało zakończone, skarga była przedwczesna. Sąd nie znalazł również podstaw do przedstawienia pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, co obejmuje również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skarga jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest takim środkiem, a jego nierozpatrzenie przed wniesieniem skargi czyni ją przedwczesną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (18)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 52 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 127 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 157 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 15
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 16 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 132
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 54 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 61 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 56
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 32
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 38
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 45
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 67 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 193
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona przed zakończeniem postępowania administracyjnego, co narusza wymóg wyczerpania środków zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy jest środkiem zaskarżenia niedewolutywnym Sąd administracyjny władny jest rozpatrywać sprawę dopiero w przypadku, gdy stała się ona wcześniej przedmiotem weryfikacji na drodze administracyjnej Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego
Skład orzekający
Maciej Dybowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego, konieczność wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, charakter wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z k.p.a. i p.p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych zasad postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego, co czyni ją mniej interesującą dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Po 844/06 - Postanowienie WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-11-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-11-08 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Maciej Dybowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 17 listopada 2006 r. sprawy ze skargi K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2006r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę /-/ M. Dybowski Uzasadnienie K.P. pismem z dnia 20 października 2006r. (data złożenia w Sekretariacie SKO) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filii N. z dnia [...]czerwca 2006 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego. Zgodnie z art. 127 § 3 w zw. z art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. 98/00/1071 ze zm. – dalej kpa) stronie niezadowolonej z decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przysługuje prawo zwrócenia się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, który złożyć należy w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Jak wynika z akt administracyjnych Skarżąca prawidłowo pouczona o powyższym uprawnieniu w dniu 4 października 2006 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] listopada 2006 r. wydało decyzję nr [...] utrzymującą w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie z dnia [...] sierpnia 2006 r. Kpa opiera się na zasadzie dwuinstancyjności postępowania (art. 15, art. 16 § 1 kpa) i na zasadzie samokontroli (art. 132, art. 132 w zw. z art. 144 kpa, art. 54 § 3, art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153/02/1270 ze zm. - dalej ppsa), zgodnie z którą - w warunkach przewidzianych ustawą – organ dokonuje autokontroli przed rozstrzygnięciem sprawy – odpowiednio – przez organ odwoławczy bądź sąd administracyjny. W doktrynie i orzecznictwie trafnie wskazuje się, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa) jest środkiem zaskarżenia niedewolutywnym (B. Adamiak w: "Kpa. Komentarz" CH. BECK 2006 s. 566 nb 4 przed art. 127; s. 580 – 582; nb 27 – 31). Na podstawie art. 52 §1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednym z takich środków jest służący Skarżącej w niniejszej sprawie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd administracyjny władny jest rozpatrywać sprawę dopiero w przypadku, gdy stała się ona wcześniej przedmiotem weryfikacji na drodze administracyjnej. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż K.P. niniejszą skargę złożyła przed zakończeniem postępowania administracyjnego wszczętego w wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Tym samym wniesienie skargi z dnia [...] października 2006 r. od decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. wydanej przed rozpatrzeniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy było przedwczesne. Podobnie dotyczy to skargi w części dotyczącej "ewentualnego zastosowania art. 154 §1 i 2" ppsa (argumen. ex art. 56 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa). Skarga winna być zgłoszona w sposób kategoryczny, nie zaś jako żądanie ewentualne. Zgodnie z art. 52 § 2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postępowanie sądowoadministracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte dopóty, dopóki to postępowanie się toczy. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeśli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym (T.Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., s. 235 – 236 uw. 1 – 4; B. Adamiak – op. cit. s. 576 nb 26). Niedopuszczalność postępowania sądowoadministracyjnego zachodzi m.in. w przypadku, gdy nie został spełniony warunek sformułowany w art. 52 § 1 ppsa (J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr. 2006 r., s. 178 uw. 7c). Sąd nie znalazł podstaw dla przedstawienia Trybunałowi Konstytucyjnemu w niniejszej sprawie pytania prawnego co do zgodności ppsa z Konstytucją RP z 2 kwietnia 1997 r. – Dz. U. 78/97/483, sprost. 28/01/319 – w szczególności z art. 32, 38, 45 i art. 67 ust. 2 Konstytucji (art. 193 Konstytucji). W takim stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Dybowski KB/
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI