IV SA/PO 838/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2007-08-29
NSAAdministracyjneŚredniawsa
dodatek mieszkaniowyprawo administracyjneprawo lokaloweustalenie stanu faktycznegopostępowanie administracyjneuchylenie decyzjikontrola sądowaWSA Poznań

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą decyzję odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego, uznając, że organ odwoławczy zasadnie uchylił decyzję organu pierwszej instancji z powodu niewyjaśnienia istotnych rozbieżności w sprawie.

Skarżący J.M. domagał się przyznania dodatku mieszkaniowego, jednak organ pierwszej instancji odmówił, wskazując na przekroczenie normatywnej powierzchni lokalu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło tę decyzję, stwierdzając brak wyjaśnienia rozbieżności w dokumentach dotyczących powierzchni, dochodów i liczby osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę skarżącego, uznając, że organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji z powodu niewystarczających ustaleń faktycznych.

Sprawa dotyczyła skargi J.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uchyliło decyzję Burmistrza Miasta S. odmawiającą przyznania dodatku mieszkaniowego. Organ pierwszej instancji odmówił przyznania dodatku, wskazując na przekroczenie normatywnej powierzchni lokalu (142,10 m2) w stosunku do normy dla 6 osób (85 m2). Skarżący zarzucił, że faktyczna powierzchnia użytkowa wynosi 85 m2, a reszta obiektu nie nadaje się do zamieszkania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu pierwszej instancji, ponieważ nie wyjaśniono rozbieżności w aktach sprawy, takich jak dwa różne wnioski skarżącego, odmienne deklaracje dochodów oraz sprzeczne zaświadczenia dotyczące powierzchni lokalu. Kolegium uznało, że brak jednoznacznych ustaleń faktycznych uniemożliwia odmowę przyznania dodatku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpoznając skargę J.M., oddalił ją. Sąd podkreślił, że jego rolą jest kontrola legalności działań organów administracji, a nie merytoryczne załatwianie sprawy administracyjnej. Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uchyliło decyzję organu pierwszej instancji. Zgodnie z ustawą o dodatkach mieszkaniowych, przyznanie dodatku wymaga jednoznacznego ustalenia dochodu, normatywnej powierzchni lokalu oraz wysokości świadczeń. W tej sprawie brakowało takich jednoznacznych ustaleń, co obligowało organ do przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Sąd stwierdził, że decyzja odmowna musi opierać się na jednoznacznych ustaleniach faktycznych i przepisach prawa, a nie na postawie wnioskodawcy czy jego nieporadności.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Sąd administracyjny nie przyjmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, a jego zadaniem jest kontrola działalności organu administracji publicznej pod kątem legalności.

Uzasadnienie

Zasada oficjalności w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 134 p.p.s.a.) nakłada na sąd obowiązek oceny praworządności działań organów, ale nie upoważnia do merytorycznego rozstrzygania sprawy administracyjnej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (5)

Główne

u.d.m. art. 5 § ust. 5

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.d.m. art. 7 § ust. 15

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

rozp. MI

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie przeprowadzania wywiadu środowiskowego, wzoru kwestionariusza wywiadu oraz oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego, a także wzoru legitymacji pracownika upoważnionego do przeprowadzania wywiadu

p.p.s.a. art. 134

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ odwoławczy zasadnie uchylił decyzję organu pierwszej instancji z powodu niewyjaśnienia rozbieżności w dokumentacji dotyczącej powierzchni lokalu, liczby osób i dochodów. Brak jednoznacznych ustaleń faktycznych uniemożliwia wydanie decyzji odmawiającej przyznania dodatku mieszkaniowego. Organ ma obowiązek przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w przypadku wątpliwości co do stanu faktycznego.

Odrzucone argumenty

Skarżący domagał się merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny.

Godne uwagi sformułowania

sąd administracyjny nie przyjmuje sprawy administracyjnej jako takiej do końcowego załatwienia zadanie sądu administracyjnego polega na dokonaniu kontroli działalności określonego organu administracji publicznej brak było podstaw do twierdzenia, że J. M. nie spełnia przesłanek do przyznania dodatku mieszkaniowego decyzja odmowna musi znaleźć jedynie uzasadnienie w ustaleniach faktycznych i to jednoznacznych oraz w przepisach przywołanej wyżej ustawy

Skład orzekający

Grażyna Radzicka

przewodniczący sprawozdawca

Danuta Rzyminiak-Owczarczak

sędzia

Bożena Popowska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowania w sprawach o dodatek mieszkaniowy, obowiązek wyjaśniania rozbieżności przez organy administracji, rola sądu administracyjnego w kontroli legalności."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego i zasad kontroli sądowej nad decyzjami administracyjnymi.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje typowe problemy proceduralne w postępowaniu administracyjnym, gdzie kluczowe jest prawidłowe ustalenie stanu faktycznego. Choć nie jest przełomowa, jest pouczająca dla prawników procesowych i urzędników.

Niejasne dokumenty, niejednoznaczne decyzje: jak sąd administracyjny ocenia postępowanie organów w sprawie dodatku mieszkaniowego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Po 838/06 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2007-08-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-11-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Bożena Popowska
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Grażyna Radzicka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędziowie WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak WSA Bożena Popowska Protokolant Sekr. sąd Marta Kmieciak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę /-/B.Popowska /-/G.Radzicka /-/D.Rzyminiak-Owczarczak
Uzasadnienie
Burmistrz Miasta S. decyzją z dnia [...] r. nr [...] po ponownym rozpoznaniu sprawy odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego J. M. zamieszkałemu w S.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że powodem odmowy było nie spełnienie przez wnioskodawcę warunków określonych w art.. 5 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. 2001 nr 71 poz. 734 ze zm.), gdyż powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 142,10 m2, natomiast powierzchnia normatywna dla lokalu zamieszkiwanego przez 6 osób, w tym jedna osoba niepełnosprawna wynosi 85 m2.
W odwołaniu od decyzji J. M. zarzucił, że powierzchnia użytkowa lokalu wynosi 85 m2, natomiast pozostały metraż, to część obiektu nie nadająca się do zamieszkania.
W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że mimo iż organ I instancji ponownie rozpoznawał sprawę, to nie wyjaśnił rozbieżności występujących w sprawie, tym samym nie ustalił stanu faktycznego sprawie gdyż:
- w aktach sprawy znajdują się dwa wnioski J. M. z dnia [...] maja 2006 r. różniące się danymi w zakresie powierzchni użytkowej lokalu, liczby osób w gospodarstwie domowym, dochodów gospodarstwa domowego,
- do wniosku dołączone są dwie kserokopie deklaracji o wysokości dochodów zawierające oświadczenia wnioskodawcy o odmiennej treści,
- do akt dołączono również zaświadczenia Kierownika Wydziału Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w S. jedno z [...] maja 2006 r. i drugie z [...] maja 2006 r. (anulujące pierwsze) różnie określające powierzchnię pokoi i kuchni.
Powodów różnic w dokumentach organ I instancji (mimo ponownego rozpoznawania sprawy nie wyjaśnił i skoro stan faktyczny w sposób jednoznaczny nie został ustalony, to ostatecznie zdaniem organu odwoławczego brak było podstaw do twierdzenia, że J. M. nie spełnia przesłanek do przyznania dodatku mieszkaniowego.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł J. M., zarzucając iż organy administracji publicznej niezasadnie odmawiają mu dodatku mieszkaniowego.
W konkluzji J. M. żądał rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Skarga nie jest uzasadniona.
W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skarg czy zawartą w skardze argumentacją, zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznawania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego.
Odnosząc się do żądania skargi pomocy ze strony sądu i merytorycznego rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że zadanie sądu administracyjnego polega na dokonaniu kontroli działalności określonego organu administracji publicznej. Sąd na skutek zaskarżenia aktu nie przyjmuje sprawy administracyjnej jako takiej do końcowego załatwienia. Stąd też niemożliwym jest rozpatrzenie skargi zgodnie z żądaniem skarżącego.
Natomiast kontrolując rozstrzygnięcie będące przedmiotem skargi Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie uchyliło decyzję organu I instancji.
Zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości i wypłacania dodatków reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 nr 71 poz. 734 ze zm.). Z przepisów ustawy wynika, ze przyznanie dodatku muszą być brane pod uwagę :
a -dochód na jednego członka gospodarstwa domowego
b- normatywną powierzchnię użytkową lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego
c – wysokość świadczeń na gospodarstwo domowe.
Dane przewidziane przez ustawę muszą być ustalone jednoznacznie, a jak wynika z ustaleń organu I instancji taka sytuacja nie miała miejsca i to zarówno co do dochodów, powierzchni czy wydatków. Taka sytuacja jest niedopuszczalna. Skoro bowiem nie ma jednoznaczności w ustaleniach obowiązkiem organu było przeprowadzenie wywiadu w myśl przepisów art. 7 ust. 15 i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 grudnia 2001 r. w sprawie przeprowadzania wywiadu środowiskowego, wzoru kwestionariusza wywiadu oraz oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego, a także wzoru legitymacji pracownika upoważnionego do przeprowadzania wywiadu (Dz.U. z 2001 nr 156 poz. 1828).
Należy podkreślić, że podstawą odmowy przyznania dodatku nie może być postawa wnioskodawcy, sposób wyrażania żądań, czy wreszcie nieporadność załatwiania sprawy w organach administracji publicznej, a decyzja odmowna musi znaleźć jedynie uzasadnienie w ustaleniach faktycznych i to jednoznacznych oraz w przepisach przywołanej wyżej ustawy.
W powyższych okolicznościach uznając, że skarżący niezasadnie stawia zarzuty decyzji kasacyjnej organu II instancji na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 513 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/B.Popowska /-/G.Radzicka /-/D.Rzyminiak-Owczarczak
KP

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI