IV SA/Po 753/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Poznaniu uchylił decyzje odmawiające przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z powodu błędnego obliczenia terminu złożenia wniosku przez stronę.
Skarżąca A.P. złożyła wniosek o dodatek do zasiłku rodzinnego po upływie 30 dni od utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Organy odmówiły przyznania świadczenia, uznając wniosek za złożony po terminie. Sąd uchylił decyzje, wskazując na naruszenie zasady zaufania obywateli do organów państwa i obowiązek informowania przez organy o okolicznościach prawnych, zwłaszcza w kontekście zmian przepisów i opóźnionego doręczenia decyzji o utracie zasiłku dla bezrobotnych.
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania A.P. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka, spowodowanej złożeniem wniosku po upływie 30 dni od utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżąca dowiedziała się o utracie zasiłku dla bezrobotnych z opóźnieniem, a decyzja stwierdzająca ten fakt została jej doręczona po terminie na złożenie wniosku o dodatek. Organy administracji uznały, że skarżąca powinna sama orientować się w terminach, mimo że otrzymała pouczenie o możliwości ubiegania się o dodatek już po upływie ustawowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję, podkreślając naruszenie zasady zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 k.p.a.) oraz obowiązku informowania stron o ich prawach i obowiązkach (art. 9 k.p.a.). Sąd wskazał, że opóźnienie w doręczeniu decyzji o utracie zasiłku dla bezrobotnych i późniejsze pouczenie uniemożliwiły skarżącej złożenie wniosku w terminie, co obliguje organ do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, wniosek może zostać uwzględniony, jeśli opóźnienie w poinformowaniu strony o jej prawach nastąpiło z winy organów administracji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy naruszyły zasady postępowania administracyjnego, nie informując strony o jej prawach w odpowiednim terminie. Opóźnienie w doręczeniu decyzji o utracie zasiłku dla bezrobotnych i późniejsze pouczenie spowodowały, że termin na złożenie wniosku o dodatek powinien być liczony od dnia faktycznego poinformowania strony, a nie od daty ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
u.ś.r. art. 11 § 6
Ustawa o świadczeniach rodzinnych
Określa termin 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych na złożenie wniosku o dodatek.
upsa art. 145 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Pomocnicze
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada zaufania obywateli do organów Państwa.
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organów informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych oraz udzielania niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Wspomniana w kontekście zmian prawnych dotyczących zasiłku dla bezrobotnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opóźnienie w doręczeniu decyzji o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Opóźnione pouczenie strony o możliwości ubiegania się o dodatek do zasiłku rodzinnego. Naruszenie przez organy zasad postępowania administracyjnego (art. 8 i 9 k.p.a.).
Odrzucone argumenty
Strona powinna sama orientować się w terminach dotyczących utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych i składania wniosków o świadczenia. Wniosek został złożony po upływie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Godne uwagi sformułowania
Organy orzekające w przedmiotowej sprawie uznały, że Skarżąca winna sama orientować się, kiedy ustaje jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych... Zgodnie bowiem z art. 9 k.p.a. nieznajomość prawa nie może szkodzić stronie. W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...) uznał za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji...
Skład orzekający
Maciej Dybowski
przewodniczący
Paweł Miładowski
sprawozdawca
Izabela Kucznerowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie zasad ogólnych k.p.a. (zaufanie, informowanie) w kontekście terminów składania wniosków o świadczenia, zwłaszcza gdy strona jest opóźniona w otrzymaniu informacji od organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji opóźnienia w doręczeniu decyzji i pouczeniu, a także konkretnych przepisów dotyczących zasiłków rodzinnych i dla bezrobotnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne są zasady postępowania administracyjnego i jak błędy proceduralne organów mogą wpływać na prawa obywateli. Jest to przykład, jak sąd chroni obywatela przed biurokracją.
“Biurokracja przegrała z prawem: sąd chroni obywatela przed błędami urzędników w terminach składania wniosków.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Po 753/05 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-09-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-08-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Izabela Kucznerowicz Maciej Dybowski /przewodniczący/ Paweł Miładowski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący WSA Maciej Dybowski Sędziowie NSA Paweł Miładowski (spr.) As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant sekr. sąd. Monika Zaporowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 20 września 2006 r. sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] r. nr [...] /-/I. Kucznerowicz /-/M. Dybowski /-/P. Miładowski MZ Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] r., nr [...], wydaną z upoważnienia Starosty P., przyznano A.P. prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. do dnia [...] r., w kwocie [...] zł miesięcznie. Dnia [...] r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w M.G. wpłynął wniosek A.P. o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu samotnego wychowywania dziecka na syna, T.P.. Decyzją z dnia [...] r., nr [...], Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w M.G. przyznał Zainteresowanej wnioskowane świadczenia. Dnia [...] r. z upoważnienia Starosty P. wydana została decyzja nr [...], stwierdzająca, iż od dnia [...] r. Zainteresowana utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych, z powodu upływu maksymalnego okresu jego pobierania. Decyzja doręczona została dnia [...] r. Tego samego dnia Zainteresowana złożyła oświadczenie, że została poinformowana o możliwości ubiegania się o dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania. Na podpisanym przez Zainteresowaną oświadczeniu zawarta była informacja, że w Urzędzie Miasta lub Gminy należy zgłosić się w ciągu 30 dni od daty wyczerpania ustawowego okresu zasiłku dla bezrobotnych. Dnia [...] r. Zainteresowana złożyła wniosek o ustalenie prawa do dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania. Decyzją nr [...], Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w M.G. odmówił przyznania Zainteresowanej wnioskowanego świadczenia. W uzasadnieniu wskazano, że Zainteresowana utraciła zasiłek dla bezrobotnych od dnia [...] r. Wniosek o przyznanie przedmiotowego dodatku złożyła dnia [...] r., a więc po upływie ustawowego terminu. Od decyzji odwołała się Zainteresowana. Podniosła, że o utracie prawa do zasiłku dowiedziała się dopiero dnia [...] r. Nie miała więc możliwości zgłoszenia się w ciągu 30 dni. Decyzją z dnia [...] r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ podał, że Zainteresowana utraciła prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. Z wnioskiem o przyznanie przedmiotowego dodatku wystąpiła w dniu [...] r., a więc z pewnością po upływie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Okoliczność, iż decyzja Starosty z dnia [...] r. doręczona została dnia [...] r. miałaby znaczenie tylko wówczas, gdyby wyłącznie z niej wynikał termin utraty zasiłku dla bezrobotnych. Zainteresowana już wcześniej była świadoma, że prawo do zasiłku dla bezrobotnych ma przyznane do dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. A.P. wniosła skargę do sądu administracyjnego. Wskazała na ociężałość biurokracji w Powiatowym Urzędzie Pracy. Wyjaśniła, że decyzję z dnia [...] r. otrzymała już po czasie, w którym miała możliwość ubiegania się o dodatkowy zasiłek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Kolegium wskazało, że Skarżąca była świadoma tego, kiedy upływa okres zasiłku dla bezrobotnych i że winna sama poczynić zadość art. 11 ust. 6 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. nr 228, poz. 2255 ze zm., dalej: ustawa o świadczeniach rodzinnych). W aktach sprawy znajduje się wniosek Skarżącej o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego i dodatków z dnia [...] r., na których formularzu znajdują się informacje na temat zasiłku rodzinnego oraz dodatków, w tym dodatku stanowiącego przedmiot postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Działania organów administracji publicznej winny odpowiadać standardom państwa prawa. W tym celu ustawodawca uznał za stosowne zamieszczenie w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa) przepisów wprowadzających tzw. zasady ogólne tego postępowania. Zasady te, jak zgodnie wskazuje się w doktrynie, muszą być stosowane na równi z innymi przepisami kpa. Nie mają bowiem wyłącznie charakteru postulatów, lecz są w pełni wiążącymi normami prawnymi. Wprawdzie, z ich charakteru wynika specyfika stosowania – polegająca praktycznie na współstosowaniu z innymi przepisami kpa, jednakże takie ukształtowanie tym bardziej podkreśla ich znaczenie dla obrazu postępowania administracyjnego w państwie prawa. Wartością, która musi być szczególnie chroniona jest zaufanie obywateli do organów Państwa. Zasada ta, wynikająca z art. 2 Konstytucji RP, została wysłowiona w art. 8 kpa. Obywatel działający w zaufaniu do organów administracji publicznej winien być objęty ochroną. W postępowaniu administracyjnym ochrona ta przybiera szczególny kształt. Zgodnie bowiem z art. 9 kpa, nieznajomość prawa nie może szkodzić stronie. Ustawodawca wskazał bowiem, iż: "Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek." Organ administracji publicznej powinien stosować tą zasadę w każdym postępowaniu, dbając, by strona nie utraciła możliwości realizacji własnych uprawnień. Przedstawione wyżej standardy nie zostały właściwie zrealizowane w kontrolowanym postępowaniu. Organy orzekające w przedmiotowej sprawie uznały, że Skarżąca winna sama orientować się, kiedy ustaje jej prawo do zasiłku dla bezrobotnych, i stosowanie do tego podjąć kroki celem uzyskania przedmiotowego dodatku do zasiłku rodzinnego. Tezie tej jednak przeczy okoliczność, że w aktach sprawy znajduje się podpisane przez Skarżącą oświadczenie, w którym potwierdza ona fakt pouczenia o możliwości ubiegania się o dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania. Skoro więc w ocenie organów, Skarżąca sama winna dbać o swe interesy, to zupełnie zbędne byłoby pouczanie jej o przysługujących uprawnieniach. W istocie jednak, z punktu widzenia realizacji opisanych powyżej zasad ogólnych, to właśnie pouczenie ma zasadnicze znaczenie. Podkreślić zaś należy, że oświadczenie to, opatrzone datą [...] r., podpisane zostało przez Skarżącą dnia [...] r., a więc już po upływie 30-dniowego terminu do złożenia wniosku o przedmiotowy dodatek. Podkreślenia wymaga również inna okoliczność. W zakresie regulacji normującej kwestie zasiłku dla bezrobotnych odnotować należy istotne zmiany prawa, które nastąpiły w okresie pobierania przez Skarżącą zasiłku dla bezrobotnych. Z dniem [...] r. weszła w życie ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U nr 99, poz. 1001 ze zm.). Wprawdzie ustawa ta nie zmieniła uprawnień Skarżącej, jednakże, w kontekście zmiany stanu prawnego tym większego znaczenia nabiera decyzja stwierdzająca ustanie prawa do zasiłku z określoną datą. Decyzja ta ma wprawdzie charakter deklaratoryjny, jednakże wskazuje wprost datę ustania prawa do zasiłku. W przypadku zaś, gdy zaistniała zmiana stanu prawnego, potwierdzenie daty ustania prawa do zasiłku ma z punktu widzenia ochrony praw strony szczególne znaczenie. Na skutek tego, iż organ zatrudnienia wydał stosowną decyzję dopiero dnia [...] r., Skarżąca z opóźnieniem została pouczona o swoich uprawnieniach. W takiej sytuacji nie jest możliwe uznanie, że uchybiła ona ustawowemu terminowi do złożenia wniosku o przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego. Wprawdzie bowiem ustawodawca określał, że termin dla obliczenia trzydziestodniowego terminu znaczenie ma dzień ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jednakże, w przedmiotowej sprawie ze względu na wskazane wyżej uchybienia uznać należy, że bieg terminu rozpoczął się od dnia poinformowania Skarżącej o przysługujących jej uprawnieniach. W takim ujęciu zasadna jest konkluzja, że Skarżąca złożyła wniosek w terminie, co obliguje organ do jego merytorycznego rozpatrzenia. W takim stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: upsa) uznał za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji, oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza z dnia [...] 2004 r. /-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ P. Miładowski MZ
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI