IV SA/Po 676/24

IV SA/Po 676/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-11-27
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Jacek Rejman /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Jacek Rejman (spr.) Protokolant sekr. sąd. Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2024 r. sprawy ze skargi Towarzystwa z siedzibą w O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 27 czerwca 2024 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej również: Kolegium; organ II instancji; organ odwoławczy), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572) - dalej: k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną przez Towarzystwo z siedzibą w O. (dalej również: Towarzystwo; stowarzyszenie; skarżący), decyzję Burmistrza Miasta T. (dalej również: Burmistrz; organ I instancji) z dnia 7 sierpnia 2023 r. nr [...], wydaną w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań.
Decyzje te zostały wydana w następujących okolicznościach sprawy.
Burmistrz Miasta T. w decyzji z dnia 7 sierpnia 2023 nr [...], po rozpatrzeniu wniosku z dnia 21 czerwca 2022 r. [data wpływu podania z dnia 6 czerwca 2022 r.] spółki P. sp. z o.o. z siedzibą w K. i przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, w którym został przedłożony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z czerwca 2022 r. [następnie uzupełniany w toku postępowania administracyjnego - m.in. w styczniu 2023 r.], ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji pn. "Budowa Bloku CCGT klasy 600 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...]", realizowanej na terenie nieruchomości oznaczonej numerami ewidencyjnymi: [...], [...], [...], [...], [...] obręb Ż. (Gmina T.) oraz [...], [...], [...], [...], [...] i [...] obręb B (Miasto T.).
W uwarunkowaniach tych Burmistrz stwierdził, co następuje: 1. na terenie Elektrowni [...] zaprojektować i wykonać: a) blok gazowo-parowy z turbiną gazową (CCGT) o maksymalnej mocy w paliwie do 980 MW, wraz z infrastrukturą towarzyszącą, b) kotłownię pomocniczą wyposażoną w dwa kotły opalane gazem ziemnym o maksymalnej mocy w paliwie do 8,3 MWt każdy, c) dwa kotły gazowe w stacji przygotowania gazu opalane gazem ziemnym o maksymalnej mocy w paliwie do 3,3 MWt każdy, przy czym dopuszcza się jednoczesną pracę tylko jednego kotła, a drugi ma stanowić rezerwę, d) agregat prądotwórczy napędzany silnikiem Diesla dla awaryjnego zasilania układu elektrycznego o maksymalnej mocy w paliwie do 4,0 MWt; 2. turbinę gazową wyposażyć w palniki niskoemisyjne (DLN) do redukcji NOx; 3. kocioł odzyskowy wyposażyć w moduł SCR do redukcji NOx; 4. wodę amoniakalną i inne chemikalia dostarczać na teren bloku gazowo-parowego (BGP) za pomocą cystern samochodowych lub w pojemnikach i rozładowywać do zbiorników magazynowych za pomocą hermetycznych połączeń; 5. substancje ze spalania gazu w bloku gazowo-parowym z turbiną gazową odprowadzać do atmosfery emitorem otwartym, z wylotem na wysokości min. 60 m n.p.t. i średnicy maks. 8 m; 6. substancje ze spalania gazu w kotłach gazowych kotłowni pomocniczej odprowadzać do atmosfery dwoma odrębnymi emitorami otwartymi, z wylotami zlokalizowanymi na wysokości min. 15 m n.p.t. i średnicy maks. 0,6 m każdy; 7. substancje ze spalania gazu w kotłach gazowych w stacji przygotowania gazu odprowadzać do atmosfery dwoma odrębnymi emitorami otwartymi, z wylotami zlokalizowanymi na wysokości min. 15 m n.p.t. i średnicy maks. 0,4 m każdy; 8. substancje ze spalania oleju w agregacie prądotwórczym odprowadzać do atmosfery emitorem otwartym, z wylotem zlokalizowanym na wysokości min. 7,5 m n.p.t. i średnicy maks. 0,8 m; 9. blok gazowo-parowy wyposażyć w system ciągłego monitoringu emisji spalin; 10. na kanałach spalin: bloku gazowo-parowego z turbiną gazową, kotłów pomocniczych, kotłów gazowych w stacji przygotowania gazu oraz agregatu prądotwórczego, przygotować stanowiska pomiarowe i króćce pomiarowe zgodnie z Polską Normą; 11. w ramach planowanego przedsięwzięcia "wykonać/zainstalować" źródła hałasu w maksymalnej liczbie i poziomie mocy akustycznej zgodnie z poniższą tabelą; 12. stosować sorbenty w celu neutralizacji ewentualnych wycieków substancji ropopochodnych; 13. w miejscach rozładunku i magazynowania substancji mogących zanieczyścić środowisko gruntowo-wodne wykonać szczelną nawierzchnię; 14. prowadzić stały monitoring instalacji i urządzeń oraz przestrzegać terminów ich przeglądów technicznych. Używać instalacji i urządzeń wyłącznie sprawnych technicznie; 15. transformatory blokowe, transformator rezerwowy i odczepowy wyposażyć w szczelną, żelbetową misę olejową; 16. nawierzchnię punktu rozładunku cystern olejowych wykonać w technologii szczelnej, ze spadkiem w kierunku zbiorczych kanałów ścieków zaolejonych; 17. w miejscach rozładunku substancji mogących powodować zanieczyszczenie środowiska gruntowo-wodnego, dostarczanych transportem kołowym, zastosować szczelne tace rozładowcze wykonane z materiałów gwarantujących wysoką odporność chemiczną. Tace wyposażyć w studzienki do zbierania ewentualnych wycieków oraz zapewnić możliwość zamknięcia odpływu na czas rozładunku medium; 18. olej napędowy magazynować w stalowych zbiornikach, wyposażonych w monitoring szczelności, na szczelnej wannie lub tacy; 19. olej turbinowy magazynować w zbiorniku dwupłaszczowym, a wodę amoniakalną w zbiornikach dwupłaszczowych wyposażonych w czujniki wycieku do przestrzeni międzypłaszczowej; 20. podchloryn sodu 12,5 %, koagulant do instalacji demineralizacji, kwas solny 33%, kwas cytrynowy, dechlorant i wodorotlenek sodu 45 % magazynować w przeznaczonych do tego celu zbiornikach, w dedykowanym pomieszczeniu wyposażonym w chemoodporną wannę zlokalizowaną pod zbiornikiem; 21. biocyd i antyskalant magazynować w przeznaczonych do tego celu zbiornikach lub pojemnikach handlowych, w dedykowanym pomieszczeniu, wyposażonym w chemoodporną wannę pod zbiornikami lub pojemnikami; 22. zaopatrzenie planowanego przedsięwzięcia w wodę pitną realizować ze zbiorczej sieci wodociągowej; 23. na etapie realizacji wodę do wszystkich celów, w tym budowlanych pobierać z istniejącej miejskiej sieci wodociągowej; 24. na potrzeby eksploatacji wodę surową pobierać z rzeki [...] poprzez zmodernizowany układ poboru i transportu wody z rzeki, a następnie rozprowadzać nowoprojektowanymi układami do poszczególnych "obiektów/instalacji"; 25. wody opadowe i roztopowe z powierzchni dachów budynków oraz nawierzchni utwardzonych odprowadzać za pomocą wewnętrznej kanalizacji deszczowej po oczyszczaniu z zawiesiny i substancji ropopochodnych w separatorach i osadnikach do nowoprojektowanego "zbiornika/zbiorników retencyjnych"; 26. oczyszczone ścieki przemysłowe oraz wody opadowe i roztopowe po podczyszczeniu odprowadzać poprzez rów opaskowy do rzeki [...]; 27. ścieki przemysłowe i wody opadowe i roztopowe wykorzystywać powtórnie do celów technologicznych po przejściu procesów uzdatniania w Stacji Uzdatniania Wody, a nadmiar w przypadku, gdy nie będzie możliwe ich wprowadzanie do Stacji Uzdatniania Wody, odprowadzać do rzeki [...]; 28. ścieki z mycia jednostek membranowych instalacji demineralizacji, po zneutralizowaniu kierować do zbiornika buforowego; 29. odwodnione osady z instalacji dekarbonizacji kierować do kontenera, skąd przekazywać je do utylizacji wyspecjalizowanemu podmiotowi; 30. układ chłodzenia BGP zrealizować jako układ zamknięty; 31. wycinkę drzew i krzewów przeprowadzić od 1 września do końca lutego; 32. przeprowadzić nasadzenia minimalizujące drzew w stosunku 1:1 za każde wycięte drzewo o obwodzie do 100 cm, w stosunku 2:1 za każde wycięte drzewo o obwodzie 101 cm do 200 cm, w stosunku 3:1 za każde wycięte drzewo o obwodzie 201 cm do 300 cm oraz krzewów na powierzchni równej co najmniej powierzchni usuwanych; 33. do nasadzeń zastosować prawidłowo wyprodukowany materiał szkółkarski drzew: właściwie uformowanych, o wyprowadzonej koronie i prostym pniu oraz proporcjonalnej bryle korzeniowej; nasadzenia pielęgnować i regularnie podlewać przez okres min. 3 lat; 34. prowadzić monitoring udatności i trwałości nasadzeń minimalizujących, w okresie 3 lat od ich posadzenia - w 1, 2 i 3 roku; w przypadku stwierdzonego braku zachowania ich żywotności, nasadzenia należy uzupełnić w stosunku 1:1 w następnym roku kalendarzowym, pielęgnować i regularnie podlewać przez kolejne 3 lata; 35. miejsca składowania materiałów budowlanych i postoju ciężkiego sprzętu wyznaczyć poza obrysem rzutu koron drzew; 36. prace ziemne oraz inne prace związane z wykorzystaniem sprzętu mechanicznego prowadzone w obrębie bryły korzeniowej drzew i krzewów nieprzeznaczonych do wycinki, wykonywać w sposób jak najmniej szkodzący drzewom i krzewom w szczególności: -pnie drzew narażonych na uszkodzenia na czas budowy właściwie zabezpieczyć uwzględniając konieczność zapewnienia dostępu do schronień oraz w sposób niepowodujący zniszczenia, uszkodzenia lub zabicia występujących tam gatunków roślin, zwierząt i grzybów, - nie obsypywać ziemią pni drzew powyżej wysokości 0,2 m i krzewów powyżej wysokości 0,1 m ponad pierwotny poziom terenu, - podczas prac ziemnych zabezpieczyć systemy korzeniowe przed przesychaniem i przemarzaniem, - nie niszczyć korzeni odpowiedzialnych za statykę drzewa; 37. na etapie prowadzenia prac ziemnych kontrolować wykopy, a uwięzione w nich zwierzęta niezwłocznie przenosić w bezpieczne miejsce, poza teren realizacji prac budowlanych; taką samą kontrolę przeprowadzić bezpośrednio przed zasypaniem wykopów; 38. w terminie 1 miesiąca od daty oddania do użytkowania przedmiotowej inwestycji, wykonać kontrolne pomiary poziomów hałasu emitowanego do środowiska na granicy najbliższych terenów objętych ochroną akustyczną, zgodnie z przepisami szczegółowymi w tym zakresie; wyniki pomiarów przedstawić Burmistrzowi Miasta T., Staroście T. , Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w P. i W. Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w terminie 14 dni od ich wykonania; w przypadku wystąpienia przekroczeń akustycznych standardów jakości środowiska, zaprojektować i wdrożyć rozwiązania techniczne, technologiczne, bądź organizacyjne w taki sposób, aby eksploatacja inwestycji nie powodowała przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu; poprawność zaproponowanych rozwiązań potwierdzić niezwłocznie kolejnymi pomiarami hałasu; powyższe rozwiązania wdrożyć, a wyniki przeprowadzonych pomiarów wraz z opisem zastosowanych rozwiązań przedstawić wyżej wskazanym organom w terminie 6 miesięcy od daty oddania obiektów do użytkowania; 39. magazynowanie odpadów prowadzić w stosownych miejscach magazynowania odpadów, które zostały wydzielone i przeznaczone do ich magazynowania; 40. magazynowanie odpadów prowadzić za pomocą wyposażenia technicznego przeznaczonego do tego celu: a) opakowania, pojemniki, kontenery, zbiorniki łub worki, b) wydzielone za pomocą pionowych ścian boksy lub wydzielone sektory oraz z zabezpieczeniem odpowiedniej pojemności miejsc magazynowania odpadów, uwzględniającej rodzaj i masę odpadów; 41. magazynowanie odpadów prowadzić na powierzchniach utwardzonych z użyciem wyrobów budowlanych, zabezpieczonych przed dostępem osób nieupoważnionych, przed rozprzestrzenianiem się odpadów, przed przypadkowym mieszaniem się selektywnie magazynowanych odpadów, przed wpływem czynników atmosferycznych lub ograniczającym do minimum oddziaływanie tych czynników na odpady; 42. odpady niebezpieczne magazynować w strefie magazynowania odpadów niebezpiecznych; 43. na terenie planowanego bloku gazowo-parowego jest dostępny wystarczający teren dla lokalizacji instalacji wychwytywania dwutlenku węgla (CCS); 44. nie stwierdza konieczności ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Decyzją ta została wydana na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 1, art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 62, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 1, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4 i ust. 4, art. 79 ust. 1, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 oraz art. 85 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2023 r., poz. 1094 ze zm.) - dalej: u.u.i.ś.; ustawa środowiskowa oraz m.in. § 2 ust. 1 pkt 3 i pkt 37 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839).
W odwołaniu od tej decyzji Towarzystwo z siedzibą w O. , biorące udział w postępowaniu, zarzuciło naruszenie: 1) art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. - a) w zw. z art. 81 ust. 3 u.u.i.ś. poprzez brak zawarcia w zaskarżonej decyzji oceny wpływu przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych dla wód, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (dalej również: p.w.), - b) w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 11a i 11b u.u.i.ś. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o raport oddziaływania inwestycji na środowisko zawierający nieaktualne i błędne dane w zakresie celów środowiskowych dla wód; 2) art. 81 ust. 3 u.u.i.ś. w zw. z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 listopada 2022 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] (Dz.U. z 2023, poz. 335) poprzez pominięcie w zaskarżonej decyzji celów środowiskowych zawartych w nowym Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] z 2022 r. i oparcie decyzji na nieaktualnym planie z 2016 r. Ponadto, na podstawie art. 142 k.p.a., w odwołaniu tym zaskarżono: 1) postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. (dalej również: RDOŚ w P.) z dnia 26 kwietnia 2023 r. znak [...]; 2) postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w P. (dalej również: Dyrektor RZGW WP) z dnia 16 lutego 2023 r. znak: [...]
Towarzystwo wniosło o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W piśmie z dnia 21 września 2023 r. stowarzyszenie podniosło dodatkowe zarzuty, przedkładając Opinię na temat wybranych aspektów przedsięwzięcia "Budowa Bloku CCGT klasy 600 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...] - etap decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach" autorstwa mgr R. B., specjalisty w zakresie ocen oddziaływania na środowisko, byłego pracownika RDOŚ w K., z której to opinii wynika, że organ nie dokonał właściwej analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na obszary [...]" [...] oraz "[...]" [...], gdyż organ stwierdził, że w wyniku oddalenia inwestycji od tych obszarów nie wystąpi negatywnie oddziaływanie na te obszary, pomijając okoliczność, że negatywne oddziaływanie na obszar [...] może pochodzić także spoza jego granic, do czego nie doniósł się RDOŚ w P. w postanowieniu uzgadniającym przedsięwzięcie znak [...], jak i organ prowadzący postępowanie.
Ponadto skarżący podniósł, że z opinii tej wynika (s. 7-8), że planowane przedsięwzięcie jest powiązane technologicznie z przedsięwzięciem "Budowa gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania bloku CCGT klasy 600 MWe na terenie elektrowni [...]", którego postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach toczyło się równolegle do niniejszego postępowania i zakończyło się kilkanaście dni wcześniej decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia 13 lipca 2023 r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach; obie inwestycje mają tego samego inwestora - P. sp. z o.o., a blok gazowy nie może istnieć bez przypisanego mu gazociągu, który ma dostarczać paliwo dla elektrowni - jest to infrastruktura towarzysząca, a więc nie ma wątpliwości, że przedsięwzięcia są powiązane technologicznie, zgodnie z art. 3 pkt 13 u.u.i.ś. Podniesiono, że "Budowa Bloku CCGT klasy 600 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...]" jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, więc podlega procedurze oceny oddziaływania na środowisko wraz z udziałem społecznym, natomiast "Budowa gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania bloku CCGT klasy 600MWe na terenie Elektrowni [...]" została zakwalifikowana jako przedsięwzięcie potencjalnie znacząco oddziałujące na środowisko, dla którego konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania jest fakultatywna i jej wymóg jest stwierdzany przez organ prowadzący postępowanie. Budowa gazociągu nie została przy tym zakwalifikowana do oceny (wbrew oczywiście błędnym twierdzeniom organu I instancji na str. 38 zaskarżonej decyzji) ani połączona z postępowaniem dotyczącym budowy nowego bloku w Elektrowni [...] i jest to praktyka zwana "salami slicing", polegająca na dzieleniu inwestycji, które doprowadza do wyłączenia obowiązku przeprowadzenia jednej i kompleksowej oceny oddziaływania na środowisko całego przedsięwzięcia lub wyłączenia jego części z takiej oceny. Według skarżącego, obywa przedsięwzięcia powinny być zatem rozpatrywane łącznie w ramach jednego postępowania, gdyż inwestycje te są powiązane technologicznie, a tymczasem organ I instancji prowadził równoległe postępowanie w stosunku do RDOŚ w P. i jako drugi wydał decyzję środowiskową w sprawie tej samej - powiązanej technologicznie - inwestycji. Ponadto skarżący wskazuje, że zaskarżona decyzja w osnowie oraz załączniku - Charakterystyce przedsięwzięcia, nieprawidłowo określa miejsce realizacji inwestycji i w tym zakresie zaskarżona decyzja jest wewnętrznie sprzeczna i nieprawidłowo określa miejsce realizacji inwestycji.
Towarzystwo dodatkowo podniosło, że zaskarżona decyzja narusza: 1. art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 81 ust. 2 u.u.i.ś. w wyniku niewyjaśnienia kwestii oddziaływania inwestycji na obszary [...] "[...] oraz "[...]; 2) art. 3 pkt 13 w zw. z art. 72 ust. 5 u.u.i.ś. poprzez zakwalifikowanie przedsięwzięć powiązanych technologicznie jako odrębnych przedsięwzięć zamiast jednego przedsięwzięcia, dla którego wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, i wydanie – po wydaniu decyzji przez RDOŚ w P. – decyzji środowiskowej w sprawie tej samej, powiązanej technologicznie inwestycji; 3) art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. a u.u.i.ś. poprzez nieprawidłowe i wewnętrznie sprzeczne określenie miejsca realizacji inwestycji.
W piśmie z dnia 3 października 2023 r. stowarzyszenie wskazało również na to, że planowana inwestycja ze względu na bardzo duży pobór wody doprowadzi do permanentnego stresu wodnego oraz będzie negatywnie oddziaływać na cele środowiskowe dla dwóch jednolitych części wód powierzchniowych: [...] oraz [...], utrwalając istniejący zły stan tych wód i nie pozwalając na osiągnięcie celu środowiskowego - dobrego stanu wód. Podniosło też, że przedstawiona w opinii - Prognozie oddziaływania projektowanego bloku gazowo-parowego (BGP) planowanej Elektrowni [...] na wybrane wskaźniki hydrologiczne, reżim przepływu i stan [...], sporządzonej przez dr hab. M. G. (specjalista hydrolog) argumentacja stanowi dodatkowe uzasadnienie zawartego w odwołaniu zarzutu naruszenia zaskarżoną decyzją przepisów art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 81 ust. 3 u.u.i.ś. poprzez brak zawarcia w zaskarżonej decyzji oceny wpływu przedsięwzięcia na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych dla wód, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61 p.w.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, motywując swoje rozstrzygnięcie, w uzasadnieniu decyzji z dnia 27 czerwca 2024 r. przywołało przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jak również potwierdziło legitymację Towarzystwa do wzięcia udziału w postępowaniu i wniesieniu odwołania.
Następnie Kolegium przybliżyło treść wniosku P. sp. z o.o. w T. (dalej również: Spółka; inwestor) z dnia 6 czerwca 2022 r. [data pisma; data wpływu do organu: 21 czerwca 2022 r.] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Budowa Bloku CCGT klasy 600MWe wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...]", na terenie działek o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] oraz [...], uznając, że jest to przedsięwzięcie, które zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839) - dalej: rozporządzenie z dnia 10 września 2019 r., zaliczane jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Ponadto organ II instancji wskazał na następujące okoliczności.
W piśmie z dnia 11 sierpnia 2023 r. inwestor wystąpił o uwzględnienie zmiany raportu o odziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko w ten sposób, że zamiast planowanego rurociągu doprowadzającego gaz do BGP zostaną zastosowane dwa rurociągi gazowe, położone obok siebie, we wspólnym wykopie. Następnie, według stanowiska Spółki, wyrażonego w piśmie z dnia 19 sierpnia 2023 r., rurociągi te zostaną objęte odrębnym postępowaniem administracyjnym w sprawie uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż "z przyczyn obiektywnych Inwestor wnioskuje o wydanie DoŚU osobno dla budowy BGP, osobno dla przyłącza, bo planuje realizację tych inwestycji przez różnych wykonawców, w oparciu o odrębne decyzje o pozwoleniu na budowę".
Organ I instancji pismem z dnia 31 sierpnia 2022 r. zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla powyższej inwestycji, a z uwagi na fakt, że liczba stron w przedmiotowym postępowaniu przekracza 10, obwieszczenie o wszczęciu postępowania zostało podane do publicznej wiadomości w sposób przewidziany przepisem art. 74 ust. 3 u.u.i.ś. w zw. z art. 49 k.p.a.
Organ I instancji ustalił, że działki o nr ew. [...], [...], [...], [...] oraz [...] (obręb T. B) położone są na terenie oznaczonym na rysunku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta T. dla obszaru w rejonie ul. [...], ul. [...] oraz granicy miasta uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w T. z dnia 25 stycznia 2022 r. (opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa W. z dnia 7 lutego 2022 r. pod poz. [...]) symbolem 13.P - teren obiektów produkcyjnych, składów i magazynów. Działka o nr ew. [...] (obręb T. ) na terenie oznaczonym symbolami 13.P i 14.KDW - teren obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz drogi wewnętrznej. Dla przywołanych terenów plan przewiduje uzupełniający sposób zagospodarowania m.in. w postaci sieci i urządzeń infrastruktury technicznej. Plan nie zawiera także wyraźnego zakazu realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Z kolei działki o nr ew. [...], [...], [...], [...] oraz [...] położone w miejscowości Ż., gmina T., znajdują się na terenie nieobjętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy T..
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2022 r. znak [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. (dalej: PPIS w T. ) zaopiniował pozytywnie warunki realizacji przedsięwzięcia, które to stanowisko podtrzymał w pismach z dnia 21 marca, 9 maja, 19 czerwca oraz 12 lipca 2023 r. znak [...] Organ ten stwierdził, że przedłożona dokumentacja uzupełniająca nie wykazała, by nastąpiły istotne zmiany w odniesieniu do założeń przedstawionych w pierwotnej wersji raportu, która została załączona do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2023 r. znak [...], Dyrektor Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w P., uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia w proponowanym do realizacji wariancie oraz określił warunki tej realizacji w zakresie poboru wody, gospodarki ściekami oraz wodami opadowymi i roztopowymi oraz gospodarki odpadami. Ponadto, Dyrektor RZGW WP w piśmie z dnia 30 czerwca 2023 r. znak [...], podtrzymał swoje uzgodnienie wyrażone w postanowieniu z dnia 16 lutego 2023 r. znak [...], stwierdzając, że po przeanalizowaniu informacji przedstawionych w dodatkowych dokumentach, nie wywierają wpływu na dokonane wcześniej uzgodnienie i nie zachodzi konieczność ponownego uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia. Ponadto organ ten poinformował, że w związku z wejściem w życie w dniu 24 lutego 2023 r. aktualizacji Planu gospodarowania wodami na obszarze [...], przyjętej Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 listopada 2022 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze [...] (Dz.U. z 2023 r., poz. 335), przedmiotowe przedsięwzięcie znajduje się na obszarze jednolitej części wód powierzchniowych rzecznych o nazwie [...] o kodzie [...] oraz w obszarze jednolitej części wód podziemnych o kodzie [...], które zostały opisane w piśmie Dyrektora RZGW WP z dnia 3 marca 2023 r.
W opinii z dnia 25 kwietnia 2023 r. znak [...], W. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. (dalej: WPWIS w P.) zaopiniował pozytywnie warunki określane w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stanowisko to zostało podtrzymane przez WPWIS w P. w piśmie z dnia 23 czerwca 2023 r. znak [...]
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2023 r. znak [...], Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. pozytywnie uzgodnił wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, określając szczegółowe warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. RDOŚ w P. podtrzymał swoje stanowisko w piśmie z dnia 14 lipca 2023 r. znak [...], podkreślając brak podstaw do ponownego uzgodnienia.
Postanowieniem z dnia 16 maja 2023 r. znak [...], Marszałek Województwa W. zaopiniował pozytywnie realizację przedmiotowej inwestycji, które to stanowisko podtrzymał w piśmie z dnia 3 lipca 2023 r. znak [...]
Towarzystwo do odwołania i do kolejnych pism w toku postępowania odwoławczego przedłożyło: 1) opinię naukową o raporcie środowiskowym dla bloku gazowo-parowego w Elektrowni [...] - w odniesieniu do kwestii oddziaływania na wody powierzchniowe, sporządzoną przez dr hab. chemii L. P. oraz dr chemii M.S.; 2) opinię na temat wybranych aspektów przedsięwzięcia "Budowa Bloku CCGT klasy 600MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...]" - etap decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, sporządzoną przez mgr R. B.; 3) prognozę oddziaływania projektowanego bloku gazowo-parowego (BGP) planowanej Elektrowni [...] na wybrane wskaźniki hydrologiczne, reżim przepływu i stan [...], sporządzoną przez dr hab. M. G. (specjalista hydrolog).
W odpowiedzi na powyższe, inwestor złożył pismo z dnia 8 lutego 2024 r. wraz z: 1) opracowaniem danych hydrologicznych na potrzeby oceny zasobów wodnych rzek [...] i [...], sporządzone przez zespół autorski: A. H., P. T., M. G., E.J., T. K., T. K. - pod kierownictwem Kierownika Biura Prognoz Hydrologicznych we W. Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej mgr F. S.; 2) opracowaniem naukowej ekspertyzy w odniesieniu do zarzutów podważających zapisy opracowań złożonych przez P. sp. z o.o. do organów opiniujących i wydających decyzję środowiskową w sprawie budowy bloku CCGT klasy 600 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...], sporządzoną przez zespół autorski z Uniwerystetu w P. (dalej również: UPP): prof. UPP dr hab. inż. J. K., prof. UPP dr hab. inż. I. L., dr inż. E. J., mgr inż. S. Z. - pod kierownictwem prof. UPP dr hab. inż. T. K.; 3) ekspertyzą dotyczącą odniesienia się do zarzutów podważających zapisy opracowań złożonych przez P. sp. z o.o. do organów opiniujących i wydających decyzję środowiskową w sprawie budowy bloku CCGT klasy 600 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...], sporządzoną przez prof. Uniwersytetu Ś. dr hab. M. R., dr E. J., mgr inż. A.W. - autoryzowaną przez D. J. (Kierownika Działu Monitoringu i Doradztwa Środowiskowego).
Przedstawiając ocenę przedłożonego przez inwestora raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, organ odwoławczy zaznaczył, że jednym z elementów raportu, uregulowanym w art. 66 ust. 1 pkt 11a i 11b u.u.i.ś., są informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1, zawierające: odniesienie się do celów środowiskowych wynikających z dokumentów strategicznych istotnych z punktu widzenia realizacji przedsięwzięcia; uzasadnienie spełnienia warunków, o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, jeżeli przedsięwzięcie wpływa na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61 ust. 1 tej ustawy.
Kolegium zauważyło w tym względzie, że załączony do wniosku raport w pkt. 1.6 (str. 35) zawiera odniesienie do celów środowiskowych wynikających z dokumentów strategicznych istotnych z punktu widzenia realizacji przedsięwzięcia. Autorzy raportu odnieśli się tamże do założeń pakietu regulacji wyznaczających trzy zasadnicze cele przeciwdziałania zmianom klimatu, jak też do ustaleń Polityki energetycznej Polski do 2040 roku, której kluczowym elementem jest wskazanie gazu ziemnego jako paliwa pomostowego w transformacji energetycznej oraz rozbudowa infrastruktury gazu ziemnego, ropy naftowej i paliw ciekłych, a także zapewnienie dywersyfikacji kierunków dostaw tych paliw. Opisano także Politykę Ekologiczną Państwa do 2040 roku, podkreślając że planowana inwestycja zostanie tak zaprojektowana, że spełnione będą wymagania w niej określone. Spełnione zostaną wymagania określone w konkluzjach BAT w zakresie poszczególnych komponentów środowiska, wynikające z Decyzji Wykonawczej Komisji (UE) 2017/1442 z dnia 31 lipca 2017 r. ustanawiającej konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (Dz.Urz.UE L 212 z 2017 r., s. 1). W raporcie znalazło się stwierdzenie, że BGP zostanie zaprojektowany w ten sposób, by obecne oraz przewidywane zmiany klimatu nie miały na niego wpływu, czym zrealizowany zostanie strategiczny plan adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany klimatu do roku 2020 z perspektywą do roku 2030 (Ministerstwo Środowiska, Warszawa, październik 2013). W następnym punkcie przywołano Strategię bezpieczeństwa Energetycznego i Środowiska perspektywa do 2020 roku (uchwała Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 2014 r. w sprawie przyjęcia Strategii "Bezpieczeństwo Energetyczne i Środowiska - perspektywa do 2020 roku"), która obejmuje m.in. ograniczanie oddziaływania energetyki na środowisko, racjonalne gospodarowanie wodami, odpadami i zasobami kopalin oraz poprawę jakości powietrza. Raport nawiązuje również do Koncepcji Przestrzennego Zagospodarowania Kraju 2030 (KPZP 2030), stanowiącej krajowy dokument strategiczny dotyczący zagospodarowania przestrzennego kraju, przyjęty uchwałą nr 239 Rady Ministrów w dniu 13 grudnia 2011 roku (Monitor Polski 2012, poz. 252).
Organ II instancji przybliżył uwarunkowania przedsięwzięcia określone na str. 23 i 72-75, 95-96 raportu, gdzie znajdują się raportu znajdują się adekwatne informacje w zakresie zagadnienia wytwarzanych ścieków i poboru wody oraz odprowadzania wód, gdzie "źródłem wody surowej na potrzeby eksploatacji BGP będzie rzeka [...]". Ponadto zaznaczył, że Marszałek Województwa Ł. udzielił w decyzji z dnia 17 sierpnia 2012 r. (znak sprawy [...]) na rzecz Z. SA pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia jazem wód rzeki [...] w km 31+320 - na czas określony, tj. do dnia 11 grudnia 2031 r.; pozwolenie to zatem będzie obowiązywało w trakcie eksploatacji BGP. W pkt 6.3.1.1 raportu (str. 134) określono realizację celów środowiskowych dla rzeki [...], w pkt 6.7.2 raportu oceniony został aktualny stan jakości wód powierzchniowych i podziemnych w ujęciu projektowanego zamierzenia; ocena wód powierzchniowych poprzez określenie ich stanu ekologicznego jest nowym podejściem zgodnym z założeniami Dyrektywy 2000/60/WE zwanej Ramową Dyrektywą Wodną. W pkt 7.4.1.1 raportu, w związku z przyjętym w projekcie założeniem, że w warunkach normalnej pracy BGP cały strumień powstających ścieków przemysłowych będzie zawracany i wykorzystywany w procesie uzdatniania wody na potrzeby BGP oraz że woda na potrzeby socjalno-bytowe będzie pobierana z miejskiej sieci wodociągowej, ilość pobieranej wody surowej z rzeki [...] na potrzeby BGP powinna być niższa od obecnej. Z punktu 7.4.1.2 dokumentu wynika, że w związku z eksploatacją BGP będą powstały ścieki przemysłowe, wody opadowe i roztopowe oraz ścieki bytowe, a poziom zanieczyszczeń nie będą wyższe niż dopuszczalne, określone dla zanieczyszczeń w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych i roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1311) oraz w obowiązującym pozwoleniu wodnoprawnym.
Organ zwrócił uwagę na to, że po uzyskaniu wyjaśnień inwestora, Dyrektor PGW WP RZGW w P. postanowieniem z dnia 16 lutego 2023 r. znak [...] uzgodnił realizację przedsięwzięcia w wybranym do realizacji wariancie, określając warunki tej realizacji. W postanowieniu z dnia 3 marca 2023 r., podtrzymującym w mocy postanowienie z dnia 16 lutego 2023 r., organ ten podniósł, że w związku z wejściem w życie w dniu 24 lutego 2023 r. aktualizacji Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...], przyjętej rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 16 listopada 2022 r. w sprawie Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] (Dz.U. z 2023 r., poz. 335), przedmiotowe przedsięwzięcie znajduje się na obszarze jednolitej części wód powierzchniowych rzecznych o nazwie [...] do [...] o kodzie [...] oraz w obszarze jednolitej części wód podziemnych o kodzie [...] - i przybliżył treść obowiązującego Planu dla jednolitej część wód powierzchniowych rzecznych. Nadto w piśmie z dnia 30 czerwca 2023 r. znak [...], Dyrektor RZGW w P. podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w postanowieniu z dnia 16 lutego 2023 r. i wyjaśnił, że nie zachodzi konieczność ponownego uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, a w związku z wejściem w życie w dniu 24 lutego 2023 r. aktualizacji Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...], kwestie te zostały przedstawione w piśmie z dnia 3 marca 2023 r.
Nadto Kolegium zauważyło, że w przywołanym wcześniej postanowieniu z dnia 16 maja 2023 r. znak [...], Marszałek Województwa W. zaopiniował pozytywnie projektowane zamierzenie. Podobnie, pozostałe profesjonalne i wyspecjalizowane organy działające na podstawie z art. 77 ust. 1 u.u.i.ś. "uzgodniły/zaopiniowały pozytywnie projektowane zamierzenie, posiłkując się tak dokumentem raportu, jak i jego licznie składanymi uzupełnieniami oraz załącznikami".
Organ zwrócił również uwagę na opracowania przedstawione przez inwestora i to, że wskazanie w raporcie planowane ponowne wykorzystanie ścieków w zamkniętych obiegach, co wpisuje się w wymogi unijne oraz zapisy konkluzji BAT (decyzja Wykonawcza Komisji UE 2021/2326 z dnia 30 listopada 2021 r. ustanawiająca konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik BAT w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE - BAT 13). Przedmiotowe korzystanie z wód nie będzie powodować zagrożeń dla wód powierzchniowych oraz nie spowoduje nieosiągnięcia celów środowiskowych zawartych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]. W dacie sporządzania raportu dla tej JCWP znany był cel środowiskowy określony w planach gospodarowania wodami, w związku z czym była możliwość analizy oddziaływania, jednak - jak wskazano w raporcie - wpływ zamierzonego korzystania z wód ogranicza się do JCWP, na której to korzystanie ma miejsce. Wejście w życie nowych planów gospodarowania wodami nie zmienia oceny wpływu korzystania z wód na JCWP, na której to korzystanie się odbywa.
Kolegium wyjaśniło, że mając na względzie jakość, jak też rozmiar zarzutów przedstawionych przez skarżącego, posiłkującego się w tym zakresie przywołanymi opracowaniami, a dodatkowo stanowisko inwestora poparte opiniami kilkunastu ekspertów, Kolegium zwróciło się do wyspecjalizowanych organów, a mianowicie do Dyrektora RZGW w P., PPIS w T. , RDOŚ w P., WPWIS w P. oraz Marszałka Województwa W. o zajęcie stanowiska w sprawie. W piśmie z dnia 6 marca 2024 r. znak [...] PPIS w T. ocenił, że nie nastąpiły istotne zmiany w odniesieniu do założeń mających bezpośredni wpływ na zdrowie i życie ludzi, przedstawionych w pierwotnej wersji raportu, która została załączona do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W piśmie z dnia 25 marca 2024 r. znak [...], RZGW PGW WP w P. podtrzymał swoje uzgodnienie z dnia 16 lutego 2023 r., podkreślając, że w piśmie z dnia 3 marca 2024 r. Dyrektor RZGW w P. nawiązał do aktualizacji Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] z dnia 16 listopada 2022 r., która weszła w życie w dniu 24 lutego 2023 r., jak również odniósł się do jednolitych części wód w obszarach, na których znajduje się planowane przedsięwzięcie, tj. JCWP o nazwie [...] do [...] i kodzie [...] oraz JCWP o kodzie [...], stwierdzając tym samym, że zakres przedstawionych w P. nie wywiera wpływu na dokonane wcześniej uzgodnienie i nie zachodzi konieczność ponownego uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. W piśmie z dnia 27 marca 2024 r. znak [...] WPWIS w P. stwierdził, że jego wcześniejsze stanowisko w sprawie pozostaje aktualne. RDOŚ w P. w piśmie z dnia 23 kwietnia 2024 r. znak [...] wyjaśnił, że po analizie dostarczonych materiałów, z uwagi na ich zawartość, konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. W piśmie z dnia 25 kwietnia 2024 r. znak [...] Marszałek Województwa W. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w sprawie.
Kolegium wyjaśniło również, że inwestor jest w posiadaniu stosownych zezwoleń wodnoprawnych, a w odniesieniu do ścieków przemysłowych zachodzi potrzeba uzyskania pozwolenia zintegrowanego, w której to decyzji określone zostaną szczegółowo wartości dopuszczalnych stężeń określonych substancji wprowadzanych w ściekach do środowiska. To na tym etapie organ ochrony środowiska będzie musiał powtórnie przeanalizować wpływ odprowadzenia poszczególnych substancji w ściekach do środowiska wodnego.
Według organu II instancji, w świetle uwiarygodnionego stanowiska inwestora "w powiązaniu z opiniami/uzgodnieniami wyspecjalizowanych organów", poglądy przedstawione przez autorów opracowań załączonych do odwołania oraz pism Towarzystwa nie zasługują na aprobatę, a tym samym nie mogły doprowadzić do zanegowania prawidłowości raportu oraz uwzględnienia zarzutów o naruszeniu prawa procesowego, jak też materialnego.
W podsumowaniu tej części rozważań, Kolegium stwierdziło, że ocena wpływu inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych wód została rozważona w toku postępowania prowadzonego w obydwu instancjach, a jej wynik nie może świadczyć o naruszeniu art. 81 ust. 3 u.u.i.ś.
W odniesieniu do kolejnego zarzutu skarżącego, co do braku właściwej analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na obszary [...] [...] oraz "[...]" [...] (naruszenie art. 81 ust. 2 u.u.i.ś.), organ odwoławczy stwierdził, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2023 r. znak [...], wydanym po uzupełnieniu raportu na wezwania RDOŚ w P., uzgodnił realizację tego przedsięwzięcia, określając opisane już w uzasadnieniu warunki tej realizacji. Organ dodał, że RDOŚ w P. w piśmie z dnia 14 lipca 2023 r. stwierdził, że po uzyskaniu dodatkowych dokumentów w sprawie podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące realizacji przedmiotowego zamierzenia, bowiem przekazane uzupełnienia raportu zawierające informacje z zakresu ogólnego, gospodarki odpadami, gospodarki wodno-ściekowej, hałasu i pola elektromagnetycznego nie wnoszą do sprawy nowych dowodów, które mogłyby być podstawą do zmiany warunków już określonych, a tym samym byłby podstawą do ponownego uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia.
Ponadto Kolegium zauważyło, że według opinii przygotowanej przez L. sp. z o.o. z siedzibą w G., dołączonej do pismo inwestora z dnia 8 lutego 2024 r., raport dotyczy budowy bloku, a nie kwestii związanych z przerzutem wody ze zbiornika [...], na który w obiegu prawnym funkcjonuje obowiązujące pozwolenie wodnoprawne (z terminem ważności do dnia 11 grudnia 2031 r.), a na etapie zmiany pozwolenia wodnoprawnego na piętrzenie i retencjonowanie wód rzeki [...] w km 484+300 w zbiorniku [...] oraz energetyczne wykorzystanie spiętrzonej wody wraz z aktualizacją instrukcji gospodarowania wodami w roku 2014 przeanalizowano wpływ korzystania z wód na obszary [...]. W raporcie przeanalizowano wpływ gospodarki wodnej prowadzonej na tym zbiorniku, z uwzględnieniem wszystkich jego użytkowników, na obszary [...], w tym [...] i [...]. Wyniki prowadzonej analizy zostały zawarte w treści decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym, w którym organ uwzględnił w całości zalecenia i warunki nałożone na Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w P. postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. . Brak jest zatem podstaw do żądania od użytkowników wód zbiornika uwzględnionych w zatwierdzonej Instrukcji gospodarowania wodą dla zbiornika wodnego "[...]" odniesienia się do kwestii wpływu na obszary [...] - kwestie te były rozpatrywane na etapie uzyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przez administratora zbiornika. Zidentyfikowane oddziaływanie na obszary [...] nie wynika z działalności elektrowni, a prowadzenia gospodarki wodnej na zbiorniku, głównie w związku z koniecznością zapewnienia zmniejszenia zagrożenia powodziowego w dolinie rzeki [...] poniżej zbiornika
Kolegium zwróciło również uwagę na przedstawione przy piśmie inwestora z dnia 8 lutego 2024 r. opracowanie sporządzone przez autorów z Uniwersytetu Przyrodniczego w P., gdzie podkreślono okoliczności zawarte w Instrukcji gospodarowania wodą dla zbiornika wodnego "[...]" z 2014 r. co do przepływu nienaruszalnego rzeki [...] oraz pozwolenia wodnoprawnego wydanego przez Marszałka Województwa Ł. (decyzja nr [...] z dnia 12 grudnia 2011 r.) uwarunkowania przerzutu wody ze zbiornika wodnego "[...]" poprzez przepompownię M. , kanałem krytym do węzła W. , rzeką [...] do węzła P. i kanałem otwartym do rzeki [...]. Stwierdził, że przedstawione analizy wpływu poboru wody dla okresowej alimentacji rzeki [...] wskazują, że ma ona minimalny wpływ na gospodarkę wodną zbiornika [...] oraz na obniżenie stanów w [...] poniżej zapory czołowej. Milimetrowe prędkości dobowe obniżenia zwierciadła wody w zbiornik będące efektem tegoż poboru nie wpływają na faunę i florę żyjącą w zbiorniku [...]. Ewentualne, maksymalne 2 centymetrowe obniżenie rzędnych zwierciadła wody w przekrojach [...] wystąpi na odcinku leżącego powyżej większego dopływu. Pokazana sytuacja hipotetyczna jest bardzo mało prawdopodobna ze względna na funkcje zbiornika, który w okresach niżówkowych alimentuje [...] przepływem większym od przepływu nienaruszalnego. Uwzględniając powyższe, organ stwierdził, że przerzut wody ze zbiornika [...] do zlewni rzeki [...] nie ma znaczącego wpływu na obszary chronione, w tym obszary [...], na które zbiornik [...] wywiera wpływ.
Organ II instancji zaznaczył też, że respektując charakter podniesionych zarzutów odwołania oraz udzielonej przez inwestora odpowiedzi, zwrócił się do wyspecjalizowanych organów, a mianowicie do Dyrektora RZGW w P., PPIS w T. , RDOŚ w P., WPWIS w P. oraz Marszałka Województwa W., które udzieliły w tej sprawie odpowiedzi o treści przedstawionej przez organ odwoławczy.
Organ odwoławczy w szczególności odniósł się do argumentów zawartych w piśmie Towarzystwa z dnia 30 marca 2024 r., odnoszącym się do stanowiska mgr R. B., który podtrzymał twierdzenie, że raport pomija kwestie oddziaływań skumulowanych z wieloma istniejącymi i planowanymi przedsięwzięciami, co powoduje, że jest niekompletny oraz wskazał na braki w ocenie w odniesieniu do kwestii przerzutu wody ze zbiornika [...] do rzeki [...] wobec obszarów [...]" [...] oraz "[...]" [...], zwracając uwagę na problem obniżenia piętrzenia wody na tym zbiorniku, które w zaplanowanym kształcie (długi okres) narusza cele środowiskowe określone dla JCWP związanej z obszarem [...] "[...]". W tym względzie organ II instancji podniósł, że w przedstawionej w przywołanych opiniach symulacji nie przedstawiono wyników rzeczywistych przepływów w przekrojach wodowskazowych U., K. i S., gdyż dane IMGW na temat przepływów wykazują, że różnice w przepływach rzędu 0,8 mł to różnice wysokości ok. 2 cm, ale w przekroju S. położonym ok. 80 km od zbiornika [...]. Organ II instancji wskazał na to, że w piśmie inwestora, które wpłynęło do organu w dniu 21 maja 2024 r., przedstawione zostało stanowisko E. J. oraz A. W. z dnia 20 maja 2024 r. (znak [...]), jak i A. H. oraz prof. UPP dr hab. inż. T. K. z dnia 18 maja 2024 r., dotyczące poruszanych przez mgr R. B. zagadnień i wskazujące, że: nowe plany przerzutu wody w ramach dokumentu Strategia Rozwoju W. (projekt) będą wymagać stosownych analiz oddziaływania na środowisko oraz na zapis w Instrukcji gospodarowania wodą dla zbiornika wodnego [...] z 2014 r., które nie wskazują minimalnych rzędnych piętrzenia, które mogą negatywnie oddziaływać na awifaunę z doliny [...]; wskazana w ekspertyzie ekstremalna sytuacja, kiedy dopływ i odpływ będzie miał nieustannie przez 50 dni wartość przepływu nienaruszalnego 14,5mł/s, a dodatkowy pobór wody będzie powodował obniżenie poziomu wody w zbiorniku, co spowoduje obniżenie poziomu wody na zbiorniku o 10 cm w ciągu prawie 2 miesięcy, jest z jednej strony sytuacją najbardziej niekorzystną i ekstremalną, natomiast nieuzyskiwanie piętrzenia na zbiorniku do rzędnej 120,00 m wynika z innych zapisów Instrukcji, która nakazuje administratorowi zbiornika obniżenie piętrzenia w okresie zimowym do rzędnej 116,00-116,30 m n.p.m.; w zapisach dotyczących bezpiecznej eksploatacji zbiornika dopuszczane jest ze względu na konieczność zagwarantowania dla konstrukcji zapór ziemnych bezpiecznych warunków użytkowania znacznie większych dopuszczalnych prędkości podnoszenia i opróżniania zwierciadła wody w zbiorniku w normalnych warunkach użytkowania, a w normalnych warunkach, zgodnie z postanowieniami pozwolenia wodnoprawnego, do [...] będą w pierwszej kolejności kierowane wody ze zbiornika wyrównawczego przy przepompowni M. , którego pojemność wynosi około 3700 mł. Woda w zbiorniku wyrównawczym zbierana jest ze zlewni [...] oraz kanału [...]. Nadto, Obszar [...] oznaczony kodem [...] to bardzo zróżnicowany obszar, który ciągnie się wzdłuż biegu [...] przez 150,6km i trudno wskazać, co zostało wykazane w przygotowanej ekspertyzie na określenie szczegółowego wpływu przerzutu wody do zlewni rzeki [...] na istniejące i potencjalne zagrożenia dla zachowania właściwego stanu ochrony gatunków ptaków i ich siedlisk. Na warunki przepływu [...] na tym odcinku wpływa gospodarka wodna prowadzona na zb. [...], zgodna z zatwierdzoną Instrukcją. Potencjalne zmniejszenie zrzutu posiada marginalny (ok. 2cm) wpływ, pomijając fakt, że nawet wody, które byłyby potencjalnie ujęte ze zbiornika [...] poprzez zlewnię rzeki [...] będą w większości wracać do rzeki [...] na odcinku [...], do której [...] uchodzi. Dla przepływów większych od nienaruszalnego, udział pobieranej wody będzie jeszcze mniejszy.
Organ II instancji podniósł, że według art. 81 ust. 2 u.u.i.ś., jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar [...], organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody [Dz.U. z 2023 r., poz. 1336 ze zm.] – dalej również: u.o.p., zaś po myśli art. 33 ust. 1 tej ustawy (patrz także: art. 3 pkt 17 u.u.i.ś.), zabrania się, z zastrzeżeniem art. 34, podejmowania działań mogących, osobno lub w połączeniu z innymi działaniami, znacząco negatywnie oddziaływać na cele ochrony obszaru [...]. Poza tym wskazał na treść art. 62 ust. 2 u.u.i.ś. przewidującego, że w ramach oceny przedsięwzięcia na obszar [...] określa się, analizuje oraz ocenia oddziaływanie przedsięwzięć na obszary [...], biorąc pod uwagę także skumulowane oddziaływanie przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami. Organ podkreślił, że z raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko płynie wniosek, że BGP nie będzie umiejscowiony na terenach objętych ochroną przyrody, a jego eksploatacja nie będzie miała bezpośredniego wpływu na obszary przyrody objętej programem [...] ani na inne, chronione na podstawie przepisów polskiego prawa ochrony środowiska. W tym zakresie wskazał na to, że obszary specjalnej ochrony ptaków zlokalizowane są w następującej odległości od planowanej inwestycji: 11 km ([...]), 17,2 km ([...]), 19,2 km ([...]); specjalne obszary ochrony siedlisk umiejscowione są w odległości: 17,2 km ([...]), 18 km ([...]), 27,7 km ([...]), 28,3 km ([...]). W raporcie zauważono także, że wariant wskazany we wniosku (będący równocześnie wariantem najkorzystniejszym dla środowiska) spowoduje, iż BGP będzie wyposażony w instalacje ochrony środowiska w zakresie każdego komponentu - BGP nie będzie miał znaczącego negatywnego wpływu na otaczającą przyrodę, w tym florę, faunę, krajobraz, siedliska i obszary chronione, sieć [...]. Stan siedlisk i siedlisk przyrodniczych na obszarach [...] nie ulegnie w wyniku eksploatacji tego przedsięwzięcia pogorszeniu. Zastosowane rozwiązania techniczno-technologiczne w ramach nowej instalacji będą gwarantowały, że uciążliwości związane z jej eksploatacją będą ograniczone do granic terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny (str. 51 raportu).
Ponadto organ odwoławczy podniósł, że w zaskarżonym postanowieniu RDOŚ w P. z dnia 26 kwietnia 2023 r. wyraźnie wskazano, że przedsięwzięcie zlokalizowane zostanie poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, a najbliższy obszar [...] - obszar specjalnej ochrony ptaków [...] znajduje się w odległości ok. 10,5 km; sąsiedztwo inwestycji stanowią: tereny przekształcone, pola uprawne, lasy, cieki; przedstawiona ocena oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, przedstawiona w dokumentacji, dokonana została na podstawie szczegółowych informacji i konkretnych założeń przyjętych do analiz, w tym położenie planowanych obiektów na terenie inwestycyjnym.
Kolegium podniosło, że do zadań regionalnego dyrektora ochrony środowiska należy m.in. ochrona i zarządzanie obszarami [...] i innymi formami ochrony przyrody, na zasadach i w zakresie określonych ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (art. 131 ust. 1 pkt 4 tej ustawy). Organ odwoławczy dodał też, że w postanowieniu z dnia 16 lutego 2023 r. Dyrektor RZGW WW w P. również ocenił, że teren, na którym zlokalizowane jest planowane przedsięwzięcie, położony jest poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody. Organ podkreślił również, że dla wykonywania działań związanych z poborem wody na potrzeby przedsięwzięcia Marszałek Województwa Ł. udzielił w dniu 20 grudnia 2011 r. pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie przerzutu wody z rzeki [...] przez Zbiornik [...] do rzeki [...] oraz piętrzenie wód rzeki [...] w zbiorniku [...] (znak [...]), które to pozwolenie zostało wydane na czas określony, tj. do dnia 11 grudnia 2031 r., i będzie obowiązywało w trakcie eksploatacji BGP. Przedstawione analizy wpływu poboru wody dla okresowej alimentacji rzeki [...] wskazują, że ma ona minimalny wpływ na gospodarkę wodną zbiornika [...] oraz na obniżenie stanów w [...] poniżej zapory czołowej. Milimetrowe prędkości dobowe obniżenia zwierciadła wody w zbiornik będące efektem tegoż poboru nie wpływają na faunę i florę żyjącą w zbiorniku [...]. Ewentualne, maksymalne 2 centymetrowe obniżenie rzędnych zwierciadła wody w przekrojach [...] wystąpi na odcinku leżącego powyżej większego dopływu. Pokazana sytuacja hipotetyczna jest bardzo mało prawdopodobna ze względna na funkcje zbiornika, który w okresach niżówkowych alimentuje [...] przepływem większym od przepływu nienaruszalnego. Dodatkowo organ II instancji podniósł, że w dniu 17 sierpnia 2012 r. Marszałek Województwa Ł. udzielił pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód w zakresie piętrzenia jazem wód rzeki [...] w km 31+320 (znak [...]), obowiązujące do dnia 11 grudnia 2031 r., zatem także w trakcie działania przedmiotowej inwestycji. Obowiązywanie obu pozwoleń potwierdzają postanowienia art. 545 Prawa wodnego. W trakcie eksploatacji BGP, ze względu na szacowaną wielkość poboru wody z rzeki [...] na potrzeby wytwarzania energii elektrycznej, nie będą wymagane inne niż opisane w tych pozwoleniach wodnoprawnych warunki w zakresie przerzutu wody z rzeki [...] przez Zbiornik [...] do rzeki [...] oraz piętrzenie wód rzeki [...] w zbiorniku [...] oraz w zakresie piętrzenia jazem wód rzeki [...] (str. 73 raportu).
Kolegium stwierdziło również, że istotne jest, iż w przywołanej procedurze wodnoprawnej rozpatrywano zagadnienia związane z oddziaływaniem na obszary [...], a podnoszone przez Towarzystwo kumulacje oddziaływań dotyczą sytuacji, w której oceniane przedsiewnie inwestora oraz wymienione przez skarżącego pozostają niepowiązane ze sobą technologicznie i funkcjonują samodzielnie.
W takiej sytuacji organ II instancji uznał, że zarzut kumulowania się oddziaływań spornej inwestycji z innymi przedsięwzięciami związanymi z szeroko pojętą gospodarką wodną (pobór wody, uzupełnienie zasobów wody, roboty budowlane na zbiorniku wodnym i korycie rzeki) dotyczy ich całkowicie odmiennego od przedmiotowego przedsięwzięcia charakteru. Organ II instancji wskazał w tym zakresie, że przedmiotem postępowania jest budowa bloku parowo-gazowego CCGT, a nie kwestie związane z przerzutem wody ze zbiornika [...]. Kolegium zauważyło też, że w przywołanej przez skarżącego Strategii rozwoju W. , dąży do poprawy, a nie do znacząco negatywnego pogorszenia warunków hydrologicznych, w tym wobec obszarów [...], a inwestor, posiłkując się m.in. przywołaną opinią prof. UPP dr hab. inż. T. K. wyjaśnił, że podstawowym zagrożeniem dla zachowania właściwego stanu ochrony gatunków ptaków i ich siedlisk na obszarze Zbiornik [...] jest podniesienie stanu wody w okresie lęgowym, który może zagrozić gatunkom gniazdującym w obszarze cofkowym zbiornika. Z tego też względu w Instrukcji gospodarowania wodą dla zbiornika wodnego [...] z 2014 r. pojawił się zapis o utrzymaniu stałego poziomu piętrzenia w okresie od 16 kwietnia do 15 września - ale nie wyższego niż 120,00 m n.p.m., co jest związane z ochroną siedliskową ptaków w rezerwacie [...], umożliwiającą bezpieczne lęgi ptasie w normalnych warunkach hydrologicznych; zapisy te nie wskazują minimalnych rzędnych piętrzenia, które mogą negatywnie oddziaływać na awifaunę z doliny [...], wskazują nadto na obniżenie piętrzenia w okresie zimowym. Przeprowadzone analizy wpływu poboru wody dla okresowej alimentacji rzeki [...] wskazują, że ma ona minimalny wpływ na gospodarkę wodną zbiornika [...] oraz na obniżenie stanów w [...] poniżej zapory czołowej; milimetrowe prędkości dobowe obniżenia zwierciadła wody w zbiorniku, będące efektem tegoż poboru, nie wpływają na faunę i florę żyjącą w zbiorniku [...]. Ewentualne, maksymalne 2 cm obniżenie rzędnych zwierciadła wody w przekrojach [...] wystąpi na odcinku leżącym powyższej większego dopływu - pokazana sytuacja jest bardzo mało prawdopodobna ze względu na funkcję zbiornika, który w okresach niżówkowych alimentuje [...] przepływem większym od przepływu nienaruszalnego.
Organ podkreślił jeszcze, że z art. 33 ustawy o ochronie przyrody nie wynika zakaz podejmowania przedsięwzięć, które oddziaływałyby na obszar [...] w jakikolwiek negatywny sposób, a wyłącznie takich przedsięwzięć, które oddziaływałyby na ten obszar w sposób znacząco negatywny (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 grudnia 2010 roku, sygn. akt IV SA/Wa 602/10, LEX nr 821213; podobnie także wyrok NSA z dnia 10 marca 2011 roku, II OSK 2561/10, LEX nr 992529). Znaczące oddziaływanie powinno się wiązać ze skalą pogorszenia stanu środowiska oraz z jego trwałością. Brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska Towarzystwa o znacząco negatywnym oddziaływaniu inwestycji na przywołane obszary [...]. Żaden dokument w sprawie nie przemawia za tezą, by skutkiem realizacji przedmiotowej inwestycji miało być znaczne i trwałe pogorszenie opisanych powyżej terenów. Ważąc wyniki tak postępowania pierwszoinstancyjnego, jak i wyjaśniającego postępowania przeprowadzonego przez organ odwoławczy, tut. Kolegium oceniło, że weryfikacja raportu, po uwzględnieniu dodatkowych wyjaśnień Inwestora, oraz kształt uzyskanych opinii i uzgodnień, nie pozwalają na przyjęcie, by dostępna ocena oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko wskazywała na możliwe znacząco negatywne oddziaływanie na obszar [...]. Ze względu na lokalizację inwestycji w znacznej odległości od ww. obszaru [...] oraz biorąc pod uwagę charakter i skalę oddziaływania przedmiotowej inwestycji, nie stwierdzono możliwości wystąpienia znaczącego negatywnego wpływu na gatunki oraz siedliska, dla ochrony których wyznaczony został tenże obszar, a w konsekwencji nie dostrzeżono zasadności zarzutu o naruszeniu przepisu art. 81 ust. 2 ustawy.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 3 pkt 13 w zw. z art. 72 ust. 5 u.u.i.ś., poprzez zakwalifikowanie przedsięwzięć powiązanych technologicznie jako odrębnych przedsięwzięć zamiast jednego przedsięwzięcia, dla którego wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, i wydanie decyzji środowiskowej w sprawie tej samej po wydaniu decyzji przez RDOŚ w P. dla powiązanej technologicznie inwestycji, Kolegium zwróciło uwagę na treść załączonej do pisma skarżącego z dnia 21 września 2023 r. opinii mgr R. B.. Przybliżyło również argumenty stowarzyszenia, że: planowane przedsięwzięcie jest powiązane technologicznie z projektowaną inwestycją, którego postępowanie o wydanie decyzji środowiskowej toczyło się równolegle do niniejszego postępowania i zakończyło w dniu 13 lipca 2023 r. wydaniem decyzji przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. w sprawie znak [...]; obie inwestycje mają tego samego inwestora, a blok gazowy nie może istnieć bez przypisanego mu gazociągu, który ma dostarczać paliwo dla elektrowni - jest to infrastruktura towarzysząca i nie ma wątpliwości, że przedsięwzięcia są powiązane technologicznie; przedsięwzięcie "budowa gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania bloku CCGT klasy 600MWe na terenie Elektrowni [...]" zostało zakwalifikowane jako przedsięwzięcie potencjalnie znacząco oddziałujące na środowisko, dla którego konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania jest fakultatywna i jej wymóg jest stwierdzany przez organ prowadzący postępowanie; budowa gazociągu nie została zakwalifikowana do oceny oddziaływania na środowisko ani połączona z postępowaniem niniejszym i jest to taktyka zwana "salami slicing", polegająca na dzieleniu inwestycji, które doprowadza do wyłączenia obowiązku przeprowadzenia jednej i kompleksowej oceny oddziaływania na środowisko całego przedsięwzięcia, lub wyłączenia jego części z takiej oceny; oba przedsięwzięcia wymagają wycinki drzew, która będzie realizowana w jednym kompleksie leśnym i częściowo nawet na tych samych działkach ewidencyjnych; przedsięwzięcia będą kumulować oddziaływania na ludzi, w tym np. hałas; oba przedsięwzięcia powinny być rozpatrywane razem w ramach jednego postępowania, gdyż inwestycje te są powiązane technologicznie; nie dokonano analizy skumulowanych oddziaływań, pozbawiając społeczeństwo prawa do wzięcia udziału w postępowaniu ocenowym w temacie gazociągu doprowadzającego paliwo do BGP z istniejącej sieci gazowej.
W odniesieniu do takiego zarzutu Kolegium wskazało na definicję przedsięwzięcia zwartą w art. 3 ust. 1 pkt 13 u.u.i.ś. oraz zasadę z art. 72 ust. 5 u.u.i.ś. wydawania jednej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ odwołał się do poglądów doktryny i orzecznictwa, stwierdzając, że zjawisko określone jako "salami slicing" polega na "umyślnym dzieleniu planowanej inwestycji na części, w celu obniżenia parametrów przedsięwzięcia i/lub kwalifikacji oraz ominięcia rygorów związanych z koniecznością przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko", jednakże orzecznictwo dopuszcza sytuacje, gdy "podział przedsięwzięcia na fragmenty jest dopuszczalny, jeżeli przedsięwzięcie realizowane jest w etapach i nie prowadzi do uniknięcia procedury oddziaływania na środowisko lub zmiany właściwości organu, a całość zamierzenia jest odpowiednio przewariantowana".
W tym względzie organ odwoławczy zauważył, że z raportu wynika, że przedsięwzięciem, które nie zostało ujęte w tym dokumencie, a mającym związek z nowym blokiem energetycznym, jest budowa rurociągu przesyłowego gazu ziemnego od stacji gazowej G. , które to przedsięwzięcie zostanie objęte odrębnym postępowaniem administracyjnym. Wskazując na treść raportu, organ m.in. zauważył, że "(...) [w] trakcie eksploatacji BGP i rurociągu gazowego nie będzie występowało zjawisko kumulowania się oddziaływań obu tych instalacji na otaczające środowisko. Rurociąg gazowy będzie realizowany w celu doprowadzania gazu ziemnego do nowej jednostki energetycznej - BGP, jaki zostanie wybudowany na terenie Elektrowni [...]. Istnieje potencjalna możliwość kumulacji się oddziaływań w fazie realizacji obu przedsięwzięć. Powyższe oddziaływania będą jednak miały charakter chwilowy, krótkotrwały. Zaznaczyć również trzeba, że ich kumulowanie będzie miało charakter odwracalny i zostanie zakończone po zrealizowaniu inwestycji". Ponadto organ wskazał na dane tabeli nr 58 do raportu (str. 230-231), gdzie dodatkowo wyjaśniono, że względem powietrza, klimatu akustycznego, wód powierzchniowych i wód podziemnych - inwestycja nie będzie powodowała niedopuszczanych przekroczeń, a w zakresie środowiska gruntowego, powierzchni ziemi, krajobrazu, gleby, roślin i zwierząt, form ochrony przyrody, dóbr materialnych, zabytków i krajobrazu kulturowego, zdrowia ludzi, wzajemnego oddziaływania między elementami środowiska, transgranicznego oddziaływania na środowisko - brak [negatywnego] oddziaływania. Odwołując się do pisma inwestora z dnia 8 lutego 2024 r. (oraz wcześniejszego pisma z dnia 19 sierpnia 2022 r.), Kolegium wskazało m.in. na to, że BGP zostanie przyłączony do systemu przesyłowego O. SA; z uwagi na zużycie gazu ziemnego do celów produkcji energii elektrycznej, będzie on zaliczony do grupy przyłączeniowej A; podłączenie BGP do sieci gazowej będzie związane z koniecznością zabudowania nowego odcinka rurociągu gazu ziemnego; miejscem przyłączenia rurociągu doprowadzającego gaz ziemny do nowej jednostki będzie projektowana stacja gazowa o parametrach technologiczno-pomiarowych (mocy przyłączeniowej) Q = 125 000mł/h MOP 8,4 MPa, w bezpośrednim sąsiedztwie W.; budowa stacji będzie po stronie G. SA; przewidywana długość rurociągu doprowadzającego gaz ziemny do BGP wynosi około 1,7 km; rurociągiem będzie doprowadzany gaz ziemny na teren BGP do stacji przygotowania, podgrzewu i sprężania gazu ziemnego; uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia będzie realizowane w ramach odrębnego postępowania administracyjnego. Nadto, pomimo budowy BGP i budowy gazociągu w ramach odrębnych przedsięwzięć nie dojdzie do naruszenia zakazu "salami slicing" - w odniesieniu do każdej z tych inwestycji zostały przeprowadzone postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i nie było zamiarem inwestora obejście obowiązku wystąpienia z właściwym wnioskiem, gdyż rozpatrywanie przedsięwzięcia związanego z budową gazociągu w ramach odrębnego postępowania było podyktowane względami organizacyjnymi i harmonogramowymi.
Organ podniósł również, że budowa gazociągu podlega szczególnemu reżimowi w postaci ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Ś., co też determinowało odmienną właściwość organów wydających decyzje w odniesieniu do każdej z inwestycji. Zaznaczył też, że odrębność postępowań wobec przywołanych inwestycji w żaden sposób nie spowodowała wypaczenia lub pozornego ograniczenia skali ich oddziaływań w sposób, który byłby sprzeczny z celem ustawy i Dyrektywy 2011/92 (inwestor planuje realizację tych inwestycji przez różnych wykonawców, na podstawie odrębnych decyzji o pozwoleniu na budowę). Poza tym, odwołując się do stanowiska E. J. oraz A. W. (jw.), organ stwierdził, że przedsięwzięcie obejmujące wykonanie prac projektowych dla zakresu gazociągów wysokiego ciśnienia w ramach zadania inwestycyjnego pn. "Prace projektowe związane z budową bloku CCGT klasy 600MWe wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...]" jest przedsięwzięciem ujętym w ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Ś., co w efekcie warunkuje odmienną właściwość organów wydających niniejszą decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Według organu, zaistniały podział nie powoduje zafałszowania obrazu rzeczywistej skali oddziaływania obu powiązanych przedsięwzięć. Powołując się na stanowisko literatury przedmiotu i orzecznictwo, Kolegium stwierdziło, że nie stanowi praktyki salami slicing dzielenie przedsięwzięcia, które nie będzie skutkowało pominięciem oceny oddziaływania na środowisko, np. wydanie kilku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla de facto jednego przedsięwzięcia, poprzedzonych oceną oddziaływania na środowisko. Ponadto nie będzie stanowiło niedozwolonego podziału przedsięwzięcia uzyskanie dla de facto jednego przedsięwzięcia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedzonej oceną oddziaływania na środowisko i decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, gdzie ocena nie była wykonana, gdyż organy uznały, że nie jest ona dla danej inwestycji wymagana. Nie stanowi obejścia zakazu salami slicing dzielenie przedsięwzięcia, które nie będzie skutkowało pominięciem oceny oddziaływania na środowisko, np. wydanie kilku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla faktycznie jednego przedsięwzięcia, poprzedzonych oceną oddziaływania na środowisko. Kolegium zwróciło też uwagę na odmienność przedsięwzięć, z których jedno stanowiłoby inwestycję liniową, jeżeli widoczny jest brak między nimi powiązania w takim oddziaływaniu, które wynika ze wspólnej technologii w wykonaniu i eksploatacji tych dwóch inwestycji. Według organu, nie jest zatem tak, że planowana inwestycja stanowi sztuczne wydzielenie od mniejszego przedsięwzięcia w celu ominięcia obowiązku opracowania dokumentacji środowiskowej związanej z procedurą wynikającą z przepisów ustawy. Organ stwierdził, że uwzględnienie budowy nitek gazociągu w ramach omawianej sprawy nie zmieniłoby w sposób istotny wymagań postawionych przedsięwzięciu. Podniósł, że w tym konkretnym przypadku przedsięwzięcie rozpatrywane wraz z siecią gazociągową jako całość nie wykazywałoby innego wpływu na środowisko niż poszczególne części tego przedsięwzięcia rozpatrywane z osobna. Dodatkowo zauważył, że pomiędzy tymi częściami – w przypadku ich łącznego rozpatrywania –nie zachodziłaby interakcja polegająca częściowym kumulowania się negatywnych oddziaływań na środowisko. Wskazał na to, że z raportu wynika, że ‘rurociąg gazowy będzie realizowany w celu doprowadzania gazu ziemnego do nowej jednostki energetycznej - BGP; istnieje potencjalna możliwość kumulowania się oddziaływań w fazie realizacji obu przedsięwzięć, jednak będą one miały charakter chwilowy, krótkotrwały, odwracalny i zostaną zakończone po zrealizowaniu inwestycji (str. 79 raportu)". Kolegium zaznaczyło również, że z urzędu dysponuje wiedzą dotyczącą decyzji RDOŚ w P. z dnia 13 lipca 2023 r. nr [...], w której stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania bloku CCGT klasy 600 MWe na terenie Elektrowni [...]. Organ wskazał też na to, że w uzasadnieniu tej decyzji znalazło się ustalenie, poczynione na podstawie art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz pkt 3 lit. f u.u.i..ś. po zapoznaniu się z treścią Karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz istniejącymi w rejonie zainwestowania uwarunkowaniami przestrzennymi, że nie będzie dochodzić do skumulowanego oddziaływania z innymi prowadzonymi pracami budowlanymi. W obszarze oddziaływania inwestycji prowadzone będzie przedsięwzięcie, którego przedmiotem jest budowa bloku gazowo-parowego (BGP) o mocy w paliwie nie większej, niż 980 MWt wraz z towarzyszącą infrastrukturą na terenie P. Sp. z o.o. Realizowana będzie również przebudowa linii napowietrznej 110 kV. Ze względu na znaczne przesunięcie czasowe pomiędzy realizacją przedmiotowych inwestycji oddziaływanie skumulowane nie wystąpi. Dlatego też organ uznał, że zarzut o zakwalifikowaniu przedsięwzięć powiązanych technologicznie jako odrębnych przedsięwzięć zamiast jednego przedsięwzięcia, dla którego wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, nie znalazł potwierdzenia w zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji dowodowej.
W odpowiedzi na zarzut Towarzystwa, że zaskarżona decyzja nieprawidłowo określa miejsce realizacji inwestycji w decyzji i załączniku do decyzji w kontekście raportu oddziaływania na środowisko oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Kolegium wyjaśniło, że wniosek inwestora zakreślił ramy terenu inwestycyjnego jako usytuowanego na działkach o nr ew.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]; w piśmie z dnia 11 sierpnia 2023 r. inwestor wyjaśnił, że planowane przedsięwzięcie będzie realizowane na terenie działek o nr ew.: [...], [...], [...], [...], [...] (Gmina T.) oraz [...], [...], [...], [...], [...], [...] (Miasto T.), jak i zawarł wniosek o wykreślenie działki o nr ew. [...]; w piśmie z dnia 20 marca 2024 r. Organ II instancji wyjaśnił również, że inwestor odniósł się do powyższego stanowiska skarżącego, podnosząc, że do wniosku z dnia 21 czerwca 2022 r. załączono mapę z zaznaczonym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie (mapa), jak również poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej obejmującą przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie; na mapie w skali 1:1000 ujawniono plan zagospodarowania terenu - granic opracowania oraz granic ternu Elektrowni [...]. Oznaczona na planie zagospodarowania terenu granica opracowania odzwierciedla zakres obszaru, na którym planowana jest budowa bloku CCGT wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...]. Granice opracowania oraz granice terenu Elektrowni [...] nie są tożsame. Według organu podkreślić należy, że zakres terenu, na którym planowane jest przedsięwzięcie, był przedmiotem wyjaśnień w toku postępowania przed organem I instancji, gdzie w piśmie z dnia 11 sierpnia 2022 r. Spółka wskazała numery działek ewidencyjnych, na których realizowana będzie budowa bloku CCGT. Obszar ten obejmuje następujące działki oznaczone geodezyjnie: [...],[...], [...], [...], [...], obręb Ż. (Gmina T.) oraz [...], [...], [...], [...], [...] i [...], obręb B (Miasto T.).
Ponadto Kolegium stwierdziło, że także zagadnienie związane z wycinką drzew kolidujących z budową BGP było przedmiotem szczegółowej analizy zarówno przez organ I instancji, jak również przez RDOŚ w P., który w piśmie z dnia 24 listopada 2022 r. znak [...] zwrócił się do Burmistrza o przedstawienie informacji z zakresu ochrony przyrody, w szczególności poprzez wskazanie planowanej wycinki drzew (liczby, gatunków, obwodów drzew mierzonych w wysokości 130 cm) wraz z propozycją nasadzeń minimalizujących, jak również o wskazanie informacji na temat zasiedlenia przez gatunki chronione oraz stwierdzone gniazda i dziuple. W ramach wyjaśnień inwestor wraz z pismem z dnia 12 lutego 2023 r. przedłożył uzupełnienie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (styczeń 2023 r.), odnosząc się do aspektów związanych z ochroną przyrody (str. 36-48 raportu ze stycznia 2023 r.), w tym przedkładając inwentaryzację dendrologiczną (załącznik nr 8 i nr 9 do tego raportu).
W tym zakresie organ argumentował, że mapa stanowiąca inwentaryzację dendrologiczną objęła teren Elektrowni [...], który – jak już wyjaśniono powyżej – nie jest tożsamy z granicami inwestycji obejmującej blok CCGT; mapa z inwentaryzacją dendrologiczną obejmuje aktualne zagospodarowanie terenu, w tym istniejącą drogę dojazdową, która przebiega m.in. przez działkę nr [...] i graniczy z działkami nr [...] i [...], które to działki zostały wskazane przez Towarzystwo w odwołaniu jako obszar mający rzekomo stanowić teren przedsięwzięcia. Organ zwrócił uwagę na wyjaśnienia inwestora, że choć pierwotnie droga ta miała być wyremontowana, to jednak w ramach dalszych analiz Spółka uznała, że korzystniejszym rozwiązaniem jest zmiana przebiegu tej części drogi (w części obejmującej działkę nr [...] i obszar działek nr [...] i [...]) w taki sposób, aby jej granice mieściły się w granicach obszaru opracowania boku CCGT, przedstawionego na planie zagospodarowania terenu, wraz z wnioskiem. Skutkiem tych zmian jest zmniejszenie obszaru (poprzez wyłączenie działek nr [...], [...] i [...]) w stosunku do obszaru odzwierciedlonego na mapie z inwentaryzacją dendrologiczną, co w konsekwencji spowodowało zmniejszenie zakresu planowanych wycinek drzew, natomiast działka nr [...] nie jest objęta mapą inwentaryzacji dendrologicznej, gdyż stanowi obszar wód rzeki [...]. Kolegium podniosło również, że decyzją z dnia 2 lutego 2024 r. nr [...] RDOŚ w P., na podstawie art. 56 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 56 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2023 r., poz. 1336 ze zm.), uznał, że zostały spełnione przesłanki warunkujące wydanie zezwolenia i zezwolił na odstępstwa od zakazów niszczenia siedlisk lub ostoi, będących obszarem rozrodu, wychowu młodych, odpoczynku, migracji lub żerowania oraz niszczenia, usuwania lub uszkadzania gniazd: sierpówki Streptopelia decaocto (1 gniazdo), sójki Garrulus glandarius (1 gniazdo) oraz kapturki Sylvia atricapila (1 gniazdo) na terenie działek nr ewid. [...] i [...], obr. Ż. , gm. T., poprzez wycinkę: oliwnika wąskolistnego (1 gniazdo sierpówki), krzewu głogu jednoszyjkowego (1 gniazdo sójki), krzewu głogu jednoszyjkowego (1 gniazdo kapturki), w terminie do 29 lutego 2024 r. Ponadto organ II instancji zauważył, że wspomniany przez skarżącego załącznik nr [...] do raportu został przedstawiony do akt sprawy w odpowiedzi na wezwanie RDOŚ w P. w ramach uzupełnienia, a inwestor uzupełnił raport w przywołanym zakresie, zaznaczając, że na załączonych mapach ukazano rozmieszczenie drzew i krzewów na terenie głównym Elektrowni [...] oraz na drodze rurociągów wody surowej, prowadzących do pompowni wody na rzece [...], obszar objęty inwentaryzacją.
Kolegium stwierdziło, że przedstawienie do akt sprawy uzupełniających wiadomości w nawiązaniu do zapytania RDOŚ w P. nie może stanowić o zmianie przewidywanego terenu, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie (w rozumieniu art. 74 ust. 1 pkt 3 i 3a w zw. z ust. 3a u.u.i.ś.), bowiem opisanie w ten sposób "dodatkowych" działek miało na celu zobrazowanie terenu, na którym odbędzie się wycinka drzew i krzewów (inwentaryzacja dendrologiczna), czyli zakresu działań o charakterze przygotowawczym, a nie poszerzenie terenu inwestycji. Podkreśliło też, że zgodnie z zasadą ogólną wynikającą m.in. z art. 61 § 1 i 2 k.p.a., organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach – jak każdy organ administracji prowadzący postępowanie oparte wyłącznie na zasadzie skargowości, tj. wymagające wniosku strony (zob. art. 73 ust. 1 u.u.i.ś.) – jest związany wnioskiem (treścią żądania) takie postępowanie inicjującym, w tym także co do zakresu przedmiotowego planowanego przedsięwzięcia. Organ wskazał też na cel postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań, jest zidentyfikowanie źródeł oddziaływania przedsięwzięcia, jego analiza i ocena w zakresie wynikającym z art. 62 u.u.i.ś. i adekwatne do wyników ustalenie warunków realizacji inwestycji, a także znaczenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, któremu przysługuje szczególna wartość dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Raport ten jest weryfikowany w toku postępowania administracyjnego, zarówno w formie współdziałania przez organy wyspecjalizowane (art. 77 ust. 1 u.u.i.ś.), jak i przez organ główny. Podważenie jego ustaleń może nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań przyrodniczych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachowa wiedza jak autorzy raportu, której wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora; zarzuty i zastrzeżenia strony wobec ustaleń raportu nie mogą być gołosłowne, a powinny zostać poparte np. ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskaże wady raportu; dowody przeciwko specjalistycznemu raportowi powinny reprezentować wartość merytoryczną na co najmniej równym poziomie kompleksowości, a nie sprowadzać się do uwag negujących założenia w nim zawarte, niepopartych głębszą analizą.
Kolegium wyjaśniło, że organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach opiera swoje ustalenia i oceny w zakresie wyznaczonym w art. 62 ust. 1 u.u.i.ś. właśnie na treści raportu i jeżeli w danej sprawie przedstawiony został raport, który w ocenie organu odpowiada przepisom prawa oraz jest spójny, logiczny i przekonujący, to nie jest konieczna szczegółowa ocena wartości dowodowej tego raportu w sytuacji, gdy organ uznał, że jest on zupełny zarówno pod względem formalnym, jak i merytorycznym. Zdaniem organu odwoławczego, sporządzony w sprawie raport wraz z uzupełnieniami oraz wieloma odnośnymi wyjaśnieniami winien być oceniony jako kompletny, a przy tym spójny. Raport sporządzony został ze szczegółowością odpowiadają rozmiarowi i charakterowi inwestycji, jak też spełnia ustawowe wymagania co do jego zawartości, o których stanowi art. 66 u.u.i.ś. Raport kompleksowo określa oddziaływanie przedsięwzięcia na szatę roślinną, zwierzęcą, siedliska przyrodnicze, w tym na ludzi, krajobraz, klimat, klimat akustyczny, wody powierzchniowe i podziemne, a także oddziaływanie w zakresie emisji odpadów, na każdym etapie realizacji inwestycji. Autorzy raportu opisali warianty przedsięwzięcia, a mianowicie wariant proponowany przez inwestora do realizacji, będący równocześnie wariantem najkorzystniejszym dla otaczającego środowiska oraz racjonalny wariant alternatywny (budowa elektrowni węglowej o mocy elektrycznej do 600 MWe opalanej węglem brunatnym, ale nowoczesnej technologicznie i spełniającej wymogi konkluzji BAT). Organ zaznaczył, że przedstawienie dwóch wariantów jest wystarczające w świetle brzmienia przepisu art. 66 ust. 1 pkt 5 u.u.i.ś., obowiązującego od dnia 16 października 2023 r. Według Kolegium, informacje zawarte w omawianym dokumencie pozwalają na dokonanie pełnej oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, w tym z uwzględnieniem zastrzeżeń podniesionych w odwołaniu. Dokument ten został następnie przeanalizowany i oceniony przez właściwe, wyspecjalizowane organy, o czym świadczą m.in. kierowane przez te organy wezwania do inwestora o uzupełnianie poszczególnych elementów raportu. W tym zakresie organ odwoławczy podkreślił szczególną rolę organów posiadających wiedzę merytoryczną co do kwestii będących przedmiotem postępowania. Zarówno RDOŚ w P., jak i RZGW PGW WP w P., których postanowienia zaskarżono w ramach odwołania, zwracały się do inwestora o dodatkowe uzupełnienia raportu, a po ich uzyskaniu nie dostrzegły potrzeby ani dalszych dopełnień dokumentu, ani tym bardziej odmowy uzgodnienia realizacji przedsięwzięcia.
Wskazując na uzupełnienie postępowania dowodowego w trybie art. 136 k.p.a., Kolegium stwierdziło, że przekazane przez inwestora oraz skarżącego w dodatkowe informacje posłużyły organowi odwoławczemu do przeprowadzenia pełnego postępowania wyjaśniającego, a następnie do dokonania ponownej szczegółowej oceny postanowień raportu w kontekście oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium wyjaśniło też, że o ile opinie załączone przez inwestora zostały przygotowane przez kilka zespołów specjalistów, o tyle stanowiska zaprezentowane przez Towarzystwo przedstawiają jednostkowe spojrzenie na zagadnienie, a poglądy wyrażone kompleksowo przez autorów raportu (zespół ekspertów w dziedzinach takich jak: ochrona przyrody, gospodarka odpadami, hałas, gospodarka wodno-ściekowa, hydrologia czy inżynieria środowiska), jak też zespoły osób działających w imieniu Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, instytucji "E. " oraz Uniwersytetu Przyrodniczego w P. poparte spójnymi merytorycznymi oraz metodologicznymi założeniami i opatrzone fachowym komentarzem, stanowią istotną przeciwwagę dla twierdzeń wyartykułowanych przez czterech [innych] autorów wypowiadających się o przedmiotowej inwestycji (specjalizujących się w branży: chemia, ogólna ocena oddziaływania inwestycji na środowisko oraz hydrologia). Organ odwoławczy stwierdził, że przedstawione przez skarżącego dokumenty [opinie] nie weryfikują – tak jak czynią to raport, wyjaśnienia i opracowania przedstawione przez inwestora – działania i funkcjonowania projektowanego przedsięwzięcia w kontekście oddziaływania na środowisko. Ubocznie organ wskazał również na art. 74a ust. 2 u.u.i.ś., dotyczący wymogów formalnych autora (zespołu autorów) prognozy oddziaływania na środowisko, raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na obszar [...].
W ocenie Kolegium, dokumenty kwestionujące założenia raportu winny zostać sporządzone przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą, jak autorzy raportu, których wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności z zawartymi w raporcie przedłożonym przez inwestora. Organ uznał, że w toku sprawy nie pojawiły się argumenty (w tym przede wszystkim w formie kontrraportu) uprawdopodobniające oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia na środowisko, które nie zostałoby uwzględnione w raporcie lub jego uzupełnieniach, a także należycie wyjaśnione. Ostatecznie, pomimo przedłożenia przywołanych opinii, skarżący nie przedstawił przekonujących twierdzeń i okoliczności, które pozwalałyby uznać, że ustalone w raporcie i zaakceptowane przez organy specjalistyczne środowiskowe uwarunkowania naruszają prawo lub chociażby generują oddziaływania, które byłyby niedopuszczalne w świetle obowiązujących regulacji prawnych. Kolegium podniosło, że w ramach postępowania wyjaśniającego poddało ocenie, czy ustalenia dokonane w ramach przeprowadzonego dowodu są wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy na ich podstawie. Według organu, w niniejszym postępowaniu podjęto działania ukierunkowane na uszczegółowienie i sprecyzowanie możliwych do zastosowania rozwiązań chroniących środowisko oraz ograniczających uciążliwości dla środowiska, a to za pomocą środka dowodowego, jakim jest raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz jego uzupełnienia, jak też dalsze wyjaśnienia. Raport podlegał procedurze oceny przez organy obu instancji i "uzgadniania/opiniowania przez właściwe organy", a ponadto zapewniony był udział społeczeństwa [w postępowaniu] i możliwość zapoznawania się z jego treścią przez społeczeństwo, jak i składania uwag. Przy tym organ podkreślił, że treść raportu może podlegać zarówno wyjaśnieniu, jak i uzupełnieniu - to przepis ustawy musiałby wyłączać możliwość wyjaśniania treści raportu, a takiego przepisu nie ma. Tym samym należy uznać, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może wymagać wyjaśnienia, a nie uzupełnienia; weryfikacja raportu może polegać m.in. na sprawdzeniu, potwierdzeniu prawdziwości informacji zawartych w tym dokumencie, jak również w wyniku weryfikacji organ prowadzący postępowania może do zażądać uzupełnienia raportu. Złożone przez inwestora wyjaśnienia, stanowiące odpowiedź na argumenty wyłożone przez skarżącego, nie zaś na wezwanie organów głównych i współdziałających w sprawie – a zatem służące wyłącznie weryfikacji postanowień raportu, a nie jego uzupełnieniu – nie zmieniły w żaden sposób ani lokalizacji przedsięwzięcia, ani jego parametrów, ani zakresu oddziaływania na środowisko (patrz także: stanowisko inwestora zawarte w piśmie z dnia 21 maja 2024 r.), stąd też nie ziściła się potrzeba uzupełnienia, ewentualnie aktualizacji.
Ponadto organ zwrócił uwagę na przesłanki odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, które stanowią wyłącznie: niezgodność lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 u.u.i.ś.); odmowa uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający (art. 80 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust. 1 u.u.i.ś.); brak zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie proponowanym przez wnioskodawcę, w sytuacji, gdy organ skorzysta z możliwości określonej w art. 81 ust. 1 u.u.i.ś.; wykazanie znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 34 u.o.p. (art. 81 ust. 2 u.u.i.ś.); wykazanie, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 38j p.w. (art. 81 ust. 3 u.u.i.ś.). Jeśli żadna z tych okoliczności nie zachodzi, organ jest obowiązany do określenia środowiskowych uwarunkowań.
Organ II instancji wyjaśnił również, że zakwestionowanie postanowienia organu współdziałającego i jego ponowna ocena jest możliwa w toku postępowania toczącego się na skutek odwołania od decyzji środowiskowej, a uwzględnienie odwołania może jednak nastąpić jedynie wtedy, gdy naruszenie prawa przy wydawaniu postanowienia, na które nie służy zażalenie, miało wpływ na wynik sprawy. Ocena legalności rozstrzygnięcia uzgodnieniowego należy dokonać na podstawie analizy jego treści w kontekście obowiązujących przepisów prawa, oceny całości zgromadzonego materiału dowodowego i własnej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jeśli postanowienie uzgodnieniowe nie budzi wątpliwości, bądź jego nieprawidłowości nie mają wpływu na wynik sprawy, organ odwoławczy ocenia je również wyłącznie w uzasadnieniu decyzji dając wyraz tej ocenie w swoim rozstrzygnięciu.
Kolegium na koniec wyjaśniło, że po wnikliwym przeanalizowaniu zaskarżonych postanowień, co do których postawiono zarzuty tożsame z zarzutami przeciw skarżonemu rozstrzygnięciu organu I instancji, uznało, że takie naruszenia prawa nie występują. Zaskarżone postanowienia znajdują umocowanie prawne, a ich treść nie pozostaje w sprzeczności z relewantnymi przepisami. Zważywszy na przedstawione argumenty, organ odwoławczy uznał, że postanowienia RDOŚ w P. z dnia 26 kwietnia 2023 r. znak [...] oraz Dyrektora PGW WP RGZGW w P. z dnia 16 lutego 2023 r. znak [...] są prawidłowe, co miało ten skutek, że wiązały one organ główny w prowadzonym postępowaniu.
Przy takiej argumentacji organ II instancji stwierdził brak podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.
W skardze na powyższą decyzję odwoławczą Towarzystwo z siedzibą w O. , reprezentowane przez pełnomocnika procesowego (radcę prawnego), zarzuciło naruszenie:
1. art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 3 pkt 13 i art. 72 ust. 5 u.u.i.ś. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na błędnych ustaleniach stanu faktycznego sprawy w zakresie powiązań technologicznych pomiędzy wykonaniem bloku gazowo-parowego (BGP) i gazociągu doprowadzającego paliwo do BGP, w wyniku czego organy administracyjne zaaprobowały podział jednego powiązanego technologicznie przedsięwzięcia, dla którego wydano dwie odrębne decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach, z których decyzja dotycząca gazociągu uniknęła przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, w sytuacji gdy przeprowadzenie tej oceny było obowiązkowe dla całego przedsięwzięcia;
2. art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 81 ust. 3 u.u.i.ś. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z oparciem jej na błędnych ustaleniach faktycznych, nieuwzględniających negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na cele środowiskowe dla wód.
Przy tak sformułowanych zarzutach stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący, odwołując się do art. 3 pkt 13 i art. 72 ust. 5 u.u.i.ś., podtrzymał wcześniej prezentowane w postępowaniu administracyjnym stanowisko, że inwestycja objęta niniejszym postępowaniem nie stanowi całego planowanego przedsięwzięcia, lecz jedynie jego część (większość), bowiem inwestor [ten sam podmiot P. sp. z o.o.] wydzielił do odrębnego postępowania środowiskowego zamierzenie o nazwie "Budowa gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania bloku CCGT klasy 600 MWe na terenie elektrowni [...]", co do którego postępowanie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach toczyło się równolegle do niniejszego postępowania i zakończyło się decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia 13 lipca 2023 r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach. Gazociąg stanowi inwestycję towarzyszącą BGP, bowiem blok gazowy nic będzie mógł funkcjonować bez przyłącza i rurociągu, który ma dostarczać paliwo gazowe dla elektrowni. Zdaniem skarżącego, gazociąg zostanie wykonany wyłącznie na potrzeby BGP, więc jak każda inwestycja towarzysząca obiektowi głównemu jest powiązana z nim technologicznie. Oba planowane obiekty mają wspólnie tworzyć zorganizowaną, spójną całość ukierunkowaną na ten sam cel gospodarczy - produkcję energii z gazu ziemnego. Według strony, budowa bloku CCGT jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (tzw. I grupa przedsięwzięć), zatem, podlegało obowiązkowej procedurze oceny oddziaływania na środowisko wraz z udziałem społecznym. Natomiast przedsięwzięcie dotyczące budowy gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania bloku CCGT klasy 600 MWe na terenie Elektrowni [...] zostało zakwalifikowane jako przedsięwzięcie potencjalnie znacząco oddziałujące na środowisko (tzw. II grupa przedsięwzięć), dla którego konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest fakultatywna i zależy od organu prowadzącego postępowanie. Tym samym, poprzez wyłączenie gazociągu do odrębnego postępowania uzyskał on status II grupy przedsięwzięć. Według skarżącego, w konsekwencji podzielenia przedsięwzięcia i odrębnego rozpatrywania obu zamierzeń gazociąg uniknął oceny oddziaływania na środowisko, w tym procedury z udziałem społeczeństwa, bowiem organ prowadzący postępowanie (RDOŚ w P.) nie stwierdził takiego obowiązku. Stowarzyszenie stwierdziło, że praktykę powyższą określa się jako "salami slicing", a postępowanie w niniejszej sprawie doprowadziło do wyłączenia obowiązku przeprowadzenia jednej i kompleksowej oceny oddziaływania na środowisko całego przedsięwzięcia lub wyłączenia jego części z takiej oceny.
Wskazując na stanowisko organu odwoławczego w tym przedmiocie, skarżący
stwierdził, że wydzielony gazociąg uniknął oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a więc nieuprawnione i przedwczesne jest wyciąganie przez organ wniosków co do skali oddziaływania całego zamierzenia. Według skarżącego, organ II instancji nieprawidłowo ocenił kwestię powiązań technologicznych omawianych inwestycji, czym naruszył przywołane przepisy postępowania związku z przepisami prawa materialnego. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem nie tylko doprowadziło do uniknięcia oceny oddziaływania na środowisko gazociągu, ale także finalnie decyzja została wydana przez niewłaściwy organ, gdyż łączne rozpatrywanie obu inwestycji jako jednego przedsięwzięcia w myśl art. 75 ust. 1a u.u.i.ś. spowodowałoby, że organem właściwym dla całego przedsięwzięcia byłby organ, który wydał decyzję dla gazociągu, czyli RDOŚ w P..
Motywując drugi zarzut, skarżący wskazał na treść art. 81 ust. 3 u.u.i.ś. oraz aktualny Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]) i podniósł, że wbrew ocenie organów planowane przedsięwzięcie będzie negatywnie wpływać na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych obu JCWP, co miały potwierdzać przedłożone do akt sprawy dwie opinie, a przed wydaniem decyzji organ nie wyjaśnił, czy planowany zrzut ścieków wpłynie na nieosiągnięcie celów środowiskowych dla obu JCWP wyznaczonych na rzece [...], a tym samym nie zebrał wyczerpująco materiału dowodowego w sprawie.
Kolegium w odpowiedzi na skargę, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi.
Spółka P. sp. z o.o. (uczestnik postępowania) w piśmie procesowym z dnia 8 października 2024 r. wniosła o oddalenie skargi w całości. Inwestor podniósł, że biorąc pod uwagę przytoczoną treść raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, połączone przedsięwzięcia nie będą wykazywały innego wpływu na środowisko niż poszczególne przedsięwzięcia (blok CCGT oraz gazociąg) rozpatrywane z osobna. Według Spółki, z treści raportu jednoznacznie wynika, że pomiędzy tymi częściami – w przypadku ich łącznego rozpatrywania – nie zachodziłaby interakcja polegająca na kumulowaniu i zwiększeniu negatywnych oddziaływań na środowisko. W związku z tym okoliczność, że inwestor zdecydował się na odrębną realizację poszczególnych przedsięwzięć nie stanowi o niedopuszczalnym etapowaniu inwestycji. Wynika to z faktu, że w odniesieniu do każdej z inwestycji zostały przeprowadzone postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a zatem nie było zamiarem inwestora obejście obowiązku wystąpienia z wnioskiem o ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla każdego przedsięwzięcia. Takie działanie nie wpisuje się w niedozwoloną praktykę sztucznego dzielenia jednego przedsięwzięcia wymagającego oceny oddziaływania na środowisko na kilka mniejszych. Pomimo zaplanowania budowy bloku CCGT i budowy gazociągu w ramach odrębnych przedsięwzięć, nie doszło do więc do naruszenia zakazu "salami slicing".
W piśmie procesowym z dnia 8 listopada 2024 r. skarżący ustosunkował się do stanowiska uczestnika, podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie i dodatkowo podnosząc, że w jego ocenie zaskarżona decyzja obarczona jest także wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., gdyż podzielnie przedsięwzięcia doprowadziło do obejścia przepisów o właściwości organów.
Na rozprawie w dniu 13 listopada 2024 r. pełnomocnik uczestnika postępowania (inwestora) wniósł o oddalenie skargi, a ponadto w odpowiedzi na zarzut skargi dotyczący natężenia zanieczyszczeń w ściekach wskazał, że raport o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przyjmuje poziom średni, a według skarżącego powinien być maksymalny - według inwestora parametr ten jest wypadkową poziomu maksymalnego i został uwzględniony w raporcie oraz tego poziomu, który realnie będzie wiązał się z funkcjonowaniem przedsięwzięcia, gdyż dla oceny przyjmuje się to, co jest realne, a nie to, co tylko hipotetyczne i to w nieznacznym stopniu. Na pytanie Sądu pełnomocnik oświadczył, że wyrok WSA w Warszawie dotyczący stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji RDOŚ w P. z dnia 13 lipca 2023 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia na terenie elektrowni [...] nie został zaskarżony i postępowanie w tej sprawie toczy się przed Generalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej: p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
W wyniku przeprowadzenia tak rozumianej kontroli Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta T. w decyzji z dnia 7 sierpnia 2023 r., w której ustalono środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji pn. "Budowa Bloku CCGT klasy 600 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie Elektrowni [...]", realizowanej na terenie nieruchomości oznaczonej numerami ewidencyjnymi: [...], [...], [...], [...], [...] obręb Ż. (Gmina T.) oraz [...], [...], [...], [...], [...] i [...] obręb B (Miasto T.).
Decyzja ta została poprzedzona przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko, w związku z czym został sporządzony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz zostały uzyskane stanowiska organów współdziałających w wydaniu decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań.
W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na wyrażoną w art. 15 k.p.a. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego rozstrzygnięcie organu drugiej instancji jest co do zasady takim samym aktem stosowania prawa, jak rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, a działanie organu drugiej instancji nie ma charakteru kontrolnego, lecz jest działaniem merytorycznym, równoważnym działaniu organu pierwszej instancji (patrz np. wyrok NSA z dnia 30 października 2019 r. sygn. akt II OSK 3040/17, dostępny w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl - i powołane tam orzecznictwo). Decyzji organu odwoławczego należy zatem stawić wszystkie wymagania wynikające z powyżej przywołanych przepisów, jak konieczność respektowania zasady prawdy obiektywnej (art. 7), zasady prowadzenia postępowania w sposób wzbudzający zaufanie do władzy publicznej (art. 8), zasad należytego informowania stron i przekonywania, tj. wyjaśniania przesłanek podjętych rozstrzygnięć (art. 9 i art. 11), z którymi wiążą się wymogi w zakresie prowadzenia postępowania dowodowego, rozstrzygnięcia i motywowania stanowiska organu (art. 77 § 1 i art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a.).
Zdaniem Sądu, analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt administracyjnych wskazuje na to, że decyzja organu odwoławczego w pełni sprostała wymaganiom w tym zakresie, gdyż wskazuje na ponowne, wszechstronne ustalenie stanu faktycznego, rozważenie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i jej ponowne rozstrzygnięcie. W toku postępowania w sposób wyczerpujący zebrano i rozpatrzono cały materiał dowodowy, jak i poczynione ustalenia oparto na całokształcie zgromadzonego materiału procesowego.
Kolegium całościowo spełniło wszystkie wymogi, jakie stawiane są organowi odwoławczemu, który ponownie rozpatruje merytorycznie sprawę w wyniku wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Decyzja odwoławcza została należycie, bardzo szczegółowo i wnikliwie umotywowana, jednoznacznie przedstawiając tok rozumowania, który doprowadził do podjęcia rozstrzygnięcia, w tym wskazując przyczyny zajęcia danego stanowiska, jak i powody, dla których zarzuty i argumenty podnoszone przez stronę skarżącą nie były zasadne, co też znalazło swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia rozstrzygnięcia (por. np. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2022 r. sygn. akt III OSK 4906/21, dostępny jw.).
Przechodząc do dalszych rozważań, Sąd wyjaśnia, że materialną podstawę wydania decyzji stanowiły m.in. przepisy art. 71 ust. 1 i 2 pkt 1 oraz art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 i art. 85 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy środowiskowej (aktualnie: Dz.U. z 2024 r., poz. 1112). Ich zastosowanie wiązało się zaś z zakwalifikowaniem przedsięwzięcia do kategorii mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. (§ 2 ust. 1 pkt 3 i 37) i zastosowaniu przepisów art. 59 ust. 1 pkt 1 i art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz art. 62 u.u.i.ś., w wyniku czego została przeprowadzona ocena odziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
Przepis art. 71 u.u.i.ś. stanowi, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia (ust. 1). Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (ust. 2).
Przywołana ustawa w art. 72 ust. 5 przewiduje, że w okresie, o którym mowa w ust. 3, 4 i 4b, dla danego przedsięwzięcia wydaje się jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, przy czym jedną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się także w przypadku, gdy dla danego przedsięwzięcia jest wymagane uzyskanie więcej niż jednej z decyzji, o których mowa w ust. 1, lub gdy wnioskodawca uzyskuje odrębnie decyzje dla poszczególnych etapów realizacji przedsięwzięcia.
Z kolei według art. 59 ust. 1 u.u.i.ś. przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Natomiast zgodnie z art. 61 ust. 2 u.u.i.ś. ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji. Poza tym, postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Według art. 3 ust. 1 pkt 8 u.u.i.ś. przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 u.u.i.ś.).
Z art. 77 ust. 1 u.u.i.ś. wynika, że jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (pkt 1), organem właściwym w sprawach ocen wodnoprawnych (pkt 4), a także zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej (pkt 2) i organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego (pkt 3). Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 u.u.i.ś.).
Według art. 80 ust. 1 u.u.i.ś., jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Poza tym, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 u.u.i.ś.).
Trzeba również podkreślić, że z powyższych regulacji oraz z dyspozycji art. 81 u.u.i.ś. wyłania się wniosek, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 3 listopada 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 1035/22, dostępny jw.). Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie: niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 u.u.i.ś.); nieuzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii przez organy, o których mowa w art. 77 ust. 1 u.u.i.ś.; braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 u.u.i.ś.); gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar [...], a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 u.u.i.ś.); jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 u.u.i.ś.).
W przepisie art. 75 ust. 1 pkt 4 u.u.i.ś. określono, że organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w pozostałych przypadkach niż wymienione w pkt 1-3 [w stosunku do przedsięwzięć niezastrzeżonych wprost dla kompetencji innych organów wymienionych w tych przepisach] jest wójt, burmistrz, prezydent miasta. Przy tym, w art. 75 ust. 1 pkt 1 u.u.i.ś. określono m.in., że organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest regionalny dyrektor ochrony środowiska w przypadku przedsięwziąć będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (lit. a) - m.in. instalacji do przesyłu ropy naftowej, produktów naftowych, substancji chemicznych lub gazu, a ponadto w przypadku innych przedsięwzięć - m.in. inwestycji w zakresie terminalu (lit. f). Z kolei przepis art. 75 ust. 1a u.u.i.ś. stanowi, że w przypadku gdy wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach obejmuje co najmniej dwa przedsięwzięcia realizowane w ramach jednego zamierzenia inwestycyjnego, dla których właściwe rzeczowo są co najmniej dwa organy, w tym regionalny dyrektor ochrony środowiska, organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. Nadto, z art. 75 ust. 4 u.u.i.ś. wynika, że w przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, wykraczającego poza obszar jednej gminy, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza, prezydenta miasta właściwego dla pozostałego terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie.
W niniejszej sprawie postępowanie prowadził w pierwszej instancji, jak i wydał decyzję organ właściwy w rozumieniu przywołanych przepisów. Wszystkie wyspecjalizowane organy współdziałające w wydaniu decyzji finalnie uzgodniły lub pozytywnie zaopiniowały realizację planowanego przedsięwzięcia. Dopełnione zostały również obowiązki informacyjne względem społeczeństwa, w tym umożliwiono wzięcie udziału w postępowaniu organizacji ekologicznej (skarżącemu stowarzyszeniu). Nie zaszła też żadna z sytuacji, która uzasadniałaby wydanie decyzji odmownej w przedmiotowej sprawie.
W ocenie Sądu, zarzut skargi (uzupełniony w piśmie z dnia 8 listopada 2024 r.) dotyczący podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. ze względu na wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości organów jest niezasadny. Wiąże się on w istocie z zarzutem dotyczącym podzielenia przedsięwzięcia na dwa różne etapy, w stosunku do których różne były organy właściwe do wydania decyzji - a co też miało doprowadzić do obejścia prawa w postaci tzw. salami slicing. Według strony, w sprawie doszło bowiem do naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 13 i art. 72 ust. 5 u.u.i.ś. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na błędnych ustaleniach stanu faktycznego sprawy w zakresie powiązań technologicznych pomiędzy wykonaniem bloku gazowo-parowego (BGP) i gazociągu doprowadzającego paliwo do BGP, w wyniku czego organy administracyjne zaaprobowały podział jednego powiązanego technologicznie przedsięwzięcia, dla którego wydano dwie odrębne decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach, z których decyzja dotycząca gazociągu uniknęła przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, w sytuacji gdy przeprowadzenie tej oceny było obowiązkowe dla całego przedsięwzięcia.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 13 u.u.i.ś. przez przedsięwzięcie rozumie się zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Chodzi tu o każde zamierzenie budowlane lub też inną ingerencję w środowisko, która polega na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania konkretnego terenu. Oznacza to, że ustawodawca wąsko definiuje to pojęcie prawne, ponieważ ogranicza je do terenów, które w wyniku lokalizacji na nich przedsięwzięcia ulegną przekształceniu lub nastąpi zmiana sposobu wykorzystania danego terenu (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt II OSK 183/17, dostępny jw.). Z kolei kumulowanie wpływu na środowisko dotyczy oddziaływań, a nie przedsięwzięć, które są ich źródłem. Przy ocenie skumulowanego oddziaływania należy uwzględnić definicję ustawową przedsięwzięcia (art. 3 ust. 1 pkt 13 u.u.i.ś.), zgodnie z którą przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty (patrz: wyrok NSA z dnia 4 października 2017 r. sygn. akt II OSK 598/16, dostępny jw.).
W istocie, celu dyrektywy 85/337 w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1), zmienionej dyrektywą 2003/35, nie wolno omijać poprzez podział przedsięwzięcia, a nieuwzględnienie łącznego rezultatu kilku przedsięwzięć nie może skutkować w praktyce wyłączeniem ich jako całości z obowiązku poddania ocenie, jeżeli rozpatrywane łącznie mogą znacząco oddziaływać na środowisko naturalne w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy 85/337 (patrz: C-205/08, UMWELTANWALT VON KÄRNTEN v. KÄRNTER LANDESREGIERUNG - wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 grudnia 2009 r., ZOTSiS 2009/12A/I-11525). Celu tej regulacji nie wolno omijać poprzez dzielenie przedsięwzięć. Ponadto nieuwzględnienie ich łącznego rezultatu nie może skutkować w praktyce wyłączeniem ich w całości z obowiązku poddania ocenie, wówczas gdy rozpatrywane łącznie mogą wywierać znaczące skutki na środowisko naturalne w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy 85/337 (patrz: C-2/07, PAUL ABRAHAM I INNI v. RÉGION WALLONNE I INNI - wyrok TSUE z dnia 28 lutego 2008 r. ZOTSiS 2008/2/I-1197).
Zdaniem Sądu, organ prawidłowo ocenił, że w tej sprawie brak było podstaw do stwierdzenia zjawiska tzw. salami slicing, czyli nieprawidłowego dzielenia jednego, kompleksowego przedsięwzięcia. W konsekwencji, zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie są obarczone z tego tytułu wadą nieważności z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., gdyż w postępowaniu tym nie doszło do rażącego naruszenia prawa.
Organy jednoznacznie wyjaśniły kwestię wzajemnego powiązania, jak i w istocie również odrębności inwestycji liniowej w postaci gazociągów zasilających blok gazowo-parowy (BGP) względem przedsięwzięcia będącego przedmiotem niniejszego postępowania (BGP). Pomimo zachodzenia powiązania pomiędzy przedsięwzięciem w postaci bloku CCGT klasy 600 MW z drugim planowanym przedsięwzięciem tego samego inwestora, polegającym na "budowie gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania bloku CCGT klasy 600 MWe na terenie elektrowni [...]", nie było podstaw do uznania, że procedowanie w sprawie budowy bloku CCGT służyło obejściu zakazu dzielenia przedsięwzięć. Żadne z tych przedsięwziąć nie zostało wyłączone spod oceny i rozstrzygnięcia właściwych organów. W szczególności RDOŚ w P., który uzgadniał przedsięwzięcie w niniejszej sprawie, jednocześnie był organem właściwym do rozstrzygnięcia w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej budowie powyższych gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania BGP. Organ ten w sprawie znak [...] wydał w dniu 13 lipca 2023 r. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia, określając warunki, na jakich powinno to nastąpić, nie stwierdzając potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ewentualne wady tego rozstrzygnięcia nie wpływają na ocenę niniejszej sprawy, bowiem nie prowadzą wprost do naruszenia prawa w kontrolowanej sprawie, czy też do jego obejścia. Trzeba mieć bowiem na uwadze, że to, czy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla tejże inwestycji liniowej powinna zostać poprzedzona przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko po uprzednim sporządzeniu odpowiedniego raportu pozostaje otwarta, a to wobec wydania w dniu 17 maja 2024 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnych wyroków w sprawach o sygn. akt IV SA/Wa 433/24 i IV SA/Wa 434/24.
W sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 433/24 zapadł wyrok uchylający postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 10 listopada 2023 r. znak [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania Towarzystwa z siedzibą w O. , a w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 434/24 wyrok uchylający postanowienie tego samego organu z dnia 13 listopada 2023 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dopuszczenia Towarzystwa do udziału w postępowaniu. Postanowienia te zostały wydane w sprawie znak [...] rozstrzygniętej przez RDOŚ w P. decyzją z dnia 13 lipca 2023 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na "budowie gazociągów wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania bloku CCGT klasy 600 MWe na terenie elektrowni [...]", w której organ jednocześnie stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla tego przedsięwzięcia. Przedstawione okoliczności nie zmieniają jednakże oceny prawidłowości proceduralnej i materialnoprawnej decyzji wydanych w niniejszej sprawie Na skutek wyżej przywołanych wyroków przez WSA w Warszawie, Towarzystwo będzie mogło wziąć udział w postępowaniu prowadzonym w sprawie znak [...] i zwracać uwagę na okoliczności istotne dla wydania decyzji, w tym podawać argumenty przemawiające za stwierdzeniem potrzeby poprzedzenia takiej decyzji przeprowadzeniem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Istotne jest natomiast to, że finalnie warunki realizacji zostaną ustalone dla obydwu przedsięwzięć w decyzjach administracyjnych o środowiskowych uwarunkowania, zatem żadne z nich nie zostanie pozostawione poza zakresem oceny (z uwzględnieniem wzajemnych powiązań) przez organy właściwe do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a zatem nie dojdzie do ich wyłączenia spod reglamentacji prawnej.
Z uwagi na powyższe, Sąd nie doszukał się również w przedmiotowej sprawie naruszenia art. 75 ust. 1a u.u.i.ś. Wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie obejmował dwóch przedsięwzięć realizowanych w ramach jednego zamierzenia inwestycyjnego. Przeciwnie, wyraźnie wskazywał na realizację dwóch przedsięwzięć w odrębnych procesach inwestycyjnych, na podstawie dwóch decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i dwóch pozwoleń na budowę. Nadto, budowa gazociągów doprowadzających paliwo do BGP, stanowiła inwestycję towarzyszącą inwestycjom w zakresie terminalu w rozumieniu art. 38 pkt 5 w zw. z art. 1 ust. 2 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Ś. (Dz.U. z 2024 r., poz. 1286). Chodzi tu o inwestycję odbiorcy końcowego dokonującego zakupu paliw gazowych, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, na potrzeby wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła w jednostce wytwórczej lub jednostce kogeneracji - w zakresie: budowy przyłącza lub gazociągu, wraz z infrastrukturą niezbędną do ich obsługi, łączących tę jednostkę wytwórczą lub jednostkę kogeneracji z siecią gazową przesyłową lub dystrybucyjną. Realizacja gazociągu wysokiego ciśnienia DN300 i DN100 do zasilania bloku CCGT klasy 600 MWe na terenie elektrowni [...] stanowi zatem przedsięwzięcie odrębne technologicznie od samej jednostki wytwórczej (jakkolwiek technologicznie powiązane), jak i objęte częściowo innym, szczególnym reżimem prawnym.
W konsekwencji, Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji ze względu na naruszenie przepisów o właściwości (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.).
Idąc dalej, Sądu stwierdza, że takie przedsięwzięcie, które było przedmiotem ocen w rozpoznawanej sprawie – w kontekście prowadzenia odrębnego postępowania środowiskowego w odniesieniu do realizacji gazociągów zasilających – nie wpisuje się w niedozwoloną praktykę sztucznego dzielenia jednego przedsięwzięcia wymagającego oceny oddziaływania na środowisko na kilka mniejszych, które ze względu na swoje parametry, oceny tej nie wymagają. Sąd jeszcze raz podkreśla, że praktyka ta, określana jako "salami slicing", zmierza do uniknięcia przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.
W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, bowiem w tym wypadku mamy do czynienia z na tyle wyodrębnionymi technologicznie i prawnie przedsięwzięciami, że nie należy w sposób konieczny uznawać ich za przedsięwzięcia powiązane, kwalifikowane jako jedno przedsięwzięcie w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 13 u.u.i.ś. Żadne z tych przedsięwzięć nie zostało też pozostawione poza rozstrzygnięciem właściwych organów w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kwestia poprzedzenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji gazociągowej przeprowadzeniem oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko pozostaje zaś wciąż do rozstrzygnięcia w postępowaniu w sprawie oznaczonej [...] Na skutek wydania wyżej przywołanych wyroków przez WSA w Warszawie, Towarzystwo będzie mogło wziąć udział w tymże postępowaniu i zwracać uwagę na okoliczności istotne dla wydania decyzji oraz ewentualnie wskazywać argumenty przemawiające za stwierdzeniem potrzeby poprzedzenia takiej decyzji przeprowadzeniem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.
Kolegium w zaskarżonej decyzji odpowiednio, przekonująco i wnikliwie omówiło przedmiotowe zagadnienie dotyczące tzw. salami slicing, w tym ustosunkowało się do zarzutów skarżącego w tym zakresie (art. 3 ust. 1 pkt 13 w zw. z art. 72 ust. 5 u.u.i.ś.). Organ odwoławczy uczynił to zatem również w odniesieniu do zasady z art. 72 ust. 5 u.u.i.ś. wydawania jednej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zdaniem Sądu, w tym wypadku nie można jednak mówić o jednym przedsięwzięciu w powyższym rozumieniu przepisu art. 72 ust. 5 u.u.i.ś. Powiązania technologiczne zachodzą, gdyż chodzi tu o inwestycję liniową zasilającą blok gazowo-parowy paliwem gazowym (w świetle raportu o odziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, rurociąg gazowy będzie realizowany w celu doprowadzania gazu ziemnego do nowej jednostki energetycznej - BGP, która zostanie wybudowana na terenie elektrowni [...]), ale realizacja gazociągu zasilającego nastąpi zasadniczo na innym terenie niż ten, na którym lokalizowany jest blok CCGT oraz częściowo przy zastosowaniu szczególnej regulacji prawnej - i to inne grunty mogą ulec potencjalnemu przekształceniu lub też zmianie sposobu korzystania.
Sąd podkreśla w tym miejscu, że jak też wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wcześniej wyroku w sprawie o sygn. akt II OSK 598/16, "przy ocenie kumulacji oddziaływań należy uwzględniać nie tylko zasadę ostrożności i zapobiegania, ale także zasadę zrównoważonego rozwoju, w której mieści się nie tylko ochrona przyrody, ale i troska o rozwój społeczny i cywilizacyjny związany z koniecznością budowania odpowiedniej infrastruktury. Z kolei przy ocenie kumulacji oddziaływań należy uwzględniać nie tylko zasadę ostrożności i zapobiegania, ale także zasadę zrównoważonego rozwoju, w której mieści się nie tylko ochrona przyrody, ale i troska o rozwój społeczny i cywilizacyjny związany z koniecznością budowania odpowiedniej infrastruktury. Skumulowane oddziaływanie może występować w połączeniu z innymi oddziaływaniami (w tym związanymi z obecnymi lub planowanymi przedsięwzięciami), dotyczącymi tych samych zasobów i/lub przedmiotów oddziaływania, co planowane przedsięwzięcie. Skumulowane oddziaływanie może być efektem istnienia lub planowania innych podobnych przedsięwzięć na danym terenie. Należy uwzględnić skalę, czas trwania oraz intensywność oddziaływania danego przedsięwzięcia w powiązaniu z innymi. W ustaleniu skumulowanego oddziaływania istotne znaczenie powinny mieć oddziaływania, które będą utrzymywać się przez dłuższy czas eksploatacji przedsięwzięcia. Chodzi zatem o oddziaływania, które mają powtarzalny i trwały charakter oraz występują przez dłuższy czas. Ustawodawca polski nie wskazał czy powinny to być przedsięwzięcia powiązane technologicznie lub nie. Skumulowanie dotyczy oddziaływań, a nie przedsięwzięć, które są ich źródłem".
Zgromadzone w sprawie dowody i inne materiały, prawidłowo ocenione przez organ II instancji, nie wskazywały na zachodzenie takiego niebezpieczeństwa kumulacji oddziaływań pomiędzy obydwoma omawianymi przedsięwzięciami, jak to przedstawiało skarżące stowarzyszenie w toku postępowania administracyjnego i sądowego.
W ocenie Sądu, w sprawie prawidłowo wyjaśniono kwestie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko związane z dobrami chronionymi na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (aktualnie: Dz.U. z 2024 r., poz. 54 ze zm.) i ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (aktualnie: Dz.U. z 2024 r., poz.1478), w tym na obszary Natura 2000.
W tym też względzie należy zwrócić uwagę na zasadny wniosek organu odwoławczego co do tego, że z raportu wynika, iż przedsięwzięciem mającym związek z nowym blokiem energetycznym jest budowa rurociągu przesyłowego gazu ziemnego od stacji gazowej [...] objętego odrębnym postępowaniem administracyjnym, a w trakcie eksploatacji BGP i rurociągu gazowego nie będzie występowało zjawisko kumulowania się oddziaływań obu tych instalacji na otaczające środowisko. Wprawdzie istnieje możliwość kumulacji się oddziaływań w fazie realizacji obu przedsięwzięć, jednakże powyższe oddziaływania będą miały charakter chwilowy, krótkotrwały. Zaznaczyć również trzeba, że ich kumulowanie będzie miało charakter odwracalny i zostanie zakończone po zrealizowaniu inwestycji. Twierdzenia skarżącego co do kumulowania się oddziaływań w zakresie wycinki drzew związanych z realizacją obydwu przedsięwzięć nie znalazły potwierdzenia w sporządzonym raporcie i stanowisku RDOŚ w P. wyrażonym w toku postępowania. Kwestia ta została wnikliwie i szczegółowo przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego Sąd stwierdził, że stanowisko strony zarzucającej w tym względzie naruszenie przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 3 pkt 13 i art. 72 ust. 5 u.u.i.ś. okazało się niezasadne.
Ponadto, w ocenie Sądu nie doszło również do naruszenia przepisów art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 81 ust. 3 u.u.i.ś., bowiem zaskarżona decyzja nie została oparta na błędnych ustaleniach faktycznych, nieuwzględniających negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na cele środowiskowe dla wód.
Sąd podkreśla, że powyższa kwestia została w drugiej instancji szczególnie wnikliwie rozważona i wyjaśniona ze względu na zarzuty podniesione w odwołaniu i dołączony do niego materiał procesowy w postaci opinii naukowej w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na wody powierzchniowe, sporządzonej przez dr hab. chemii L. P. oraz dr chemii M.S., opinii na temat wybranych aspektów przedsięwzięcia sporządzonej przez mgr R. B. i prognozy oddziaływania przedsięwzięcia na wybrane wskaźniki hydrologiczne, reżim przepływu i stan JCWP rzeki [...], sporządzonej przez dr hab. M. G.. W odpowiedzi na powyższe zastrzeżenia i argumenty stowarzyszenia inwestor przy piśmie z dnia 8 lutego 2024 r. przedłożył organowi II instancji: opracowanie danych hydrologicznych na potrzeby oceny zasobów wodnych rzek [...] i [...], sporządzone przez zespół autorski pod kierownictwem Kierownika Biura Prognoz Hydrologicznych we W. IMGW mgr F. S.; opracowanie naukowej ekspertyzy, sporządzonej przez zespół autorski z UPP: prof. UPP dr hab. inż. J. K., prof. UPP dr hab. inż. I. L., dr inż. E. J., mgr inż. S. Z. - pod kierownictwem prof. UPP dr hab. inż. T. K.; ekspertyzę sporządzoną przez prof. Uniwersytetu Ś. dr hab. M. R., dr E. J., mgr inż. A. W. - autoryzowaną przez D. J. (Kierownika Działu Monitoringu i Doradztwa Środowiskowego).
Przedstawiając ocenę przedłożonego przez inwestora raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, organ II instancji zajął się również elementami raportu, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 11a i 11b u.u.i.ś. Przepis art. 66 ust. 1 u,u.i.ś. stanowi, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać informacje umożliwiające analizę kryteriów wymienionych w art. 62 ust. 1 oraz zawierać m.in.: (pkt 11a) odniesienie się do celów środowiskowych wynikających z dokumentów strategicznych istotnych z punktu widzenia realizacji przedsięwzięcia i (pkt 11b) uzasadnienie spełnienia warunków, o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, jeżeli przedsięwzięcie wpływa na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 i art. 61 ust. 1 tej ustawy.
W przekonaniu Sądu, organ odwoławczy wyczerpująco, wnikliwie i precyzyjnie omówił te wszystkie zagadnienia.
Warto podkreślić, że w odniesieniu do zarzutu skarżącego dotyczącego braku właściwej analizy wpływu planowanego przedsięwzięcia na obszary [...] "[...] oraz "[...] (naruszenie art. 81 ust. 2 u.u.i.ś.), organ odwoławczy stwierdził, że RDOŚ postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2023 r. znak [...], wydanym po uzupełnieniu raportu na wezwania RDOŚ w P., uzgodnił realizację tego przedsięwzięcia, określając opisane już w uzasadnieniu warunki tej realizacji. Organ wskazał powody, dla których uznał, że raport wraz z uzupełnieniami i ekspertyzami przedstawionymi na etapie postępowania odwoławczego jest miarodajny dla oceny tych zagrożeń i oddziaływań. Uczynił to z odniesieniem się do pozytywnych stanowisk wyspecjalizowanych organów współdziałających, jak Dyrektor RZGW w P., PPIS w T. , RDOŚ w P., WPWIS w P. oraz Marszałek Województwa W. o zajęcie stanowiska w sprawie. W piśmie z dnia 6 marca 2024 r. znak [...] PPIS w T. ocenił, że nie nastąpiły istotne zmiany w odniesieniu do założeń mających bezpośredni wpływ na zdrowie i życie ludzi, przedstawionych w pierwotnej wersji raportu, która została załączona do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W piśmie z dnia 25 marca 2024 r. znak [...], RZGW PGW WP w P. podtrzymał swoje uzgodnienie z dnia 16 lutego 2023 r., podkreślając, że w piśmie z dnia 3 marca 2024 r. Dyrektor RZGW w P. nawiązał do aktualizacji Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] z dnia 16 listopada 2022 r., która weszła w życie w dniu 24 lutego 2023 r., jak również odniósł się do jednolitych części wód w obszarach, na których znajduje się planowane przedsięwzięcie, tj. JCWP o nazwie [...] i kodzie [...] oraz JCWP o kodzie [...], stwierdzając tym samym, że zakres przedstawionych w P. nie wywiera wpływu na dokonane wcześniej uzgodnienie i nie zachodzi konieczność ponownego uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. W piśmie z dnia 27 marca 2024 r. znak [...] WPWIS w P. stwierdził, że jego wcześniejsze stanowisko w sprawie pozostaje aktualne. RDOŚ w P. w piśmie z dnia 23 kwietnia 2024 r. znak [...] wyjaśnił, że po analizie dostarczonych materiałów, z uwagi na ich zawartość, do zajęcia stanowiska konieczne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego. Organ ten zarazem stwierdził, że w tej sprawie zostało już wydane postanowienie uzgadniające i brak jest podstaw do formalnego zajęcia stanowiska, skoro organ uzgadniający brał udział w postępowaniu w pierwszej instancji. W piśmie z dnia 25 kwietnia 2024 r. znak [...] Marszałek Województwa W. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w sprawie.
Trzeba mieć również na uwadze, że Kolegium zasadnie wskazało na to, że inwestor jest w posiadaniu stosownych zezwoleń wodnoprawnych, a w odniesieniu do ścieków przemysłowych zachodzi potrzeba uzyskania pozwolenia zintegrowanego, w której to decyzji określone zostaną szczegółowo wartości dopuszczalnych stężeń określonych substancji wprowadzanych w ściekach do środowiska i to na tym etapie organ ochrony środowiska będzie musiał powtórnie przeanalizować wpływ odprowadzenia poszczególnych substancji w ściekach do środowiska wodnego. Organ II instancji uznał, że uwiarygodnione zostało stanowisko inwestora "w powiązaniu z opiniami/uzgodnieniami wyspecjalizowanych organów" i wskazał powody, dla których poglądy przedstawione przez autorów opracowań dołączonych do odwołania oraz pism Towarzystwa nie zasługują na aprobatę, a tym samym nie mogły doprowadzić do zanegowania prawidłowości raportu. Zasadny był wniosek końcowy organu co do ceny wpływu inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych w zakresie ochrony wód, która to kwestia została rozważona w toku postępowania prowadzonego w obydwu instancjach, a jej wynik nie może świadczyć o naruszeniu art. 81 ust. 3 u.u.i.ś.
W takich okolicznościach sprawy, brak jest podstaw do przyjęcia, że nie zostaną osiągnięte cele wynikające z ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2024 r., poz. 1087 ze zm.), w tym w szczególności w zakresie ochrony wód.
Mając wszystko powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że nie miało miejsce naruszenie przez Kolegium przepisów art. 7 (zasada prawdy obiektywnej), art. 8 (zasada wzbudzania zaufania do władzy publicznej), art. 11 (zasada przekonywania) oraz szczegółowych przepisów dotyczących ustalania i rozpatrywania materiału dowodowego, tj. art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.
Organy przedstawiły należycie kwestię zakwalifikowania przedmiotowej inwestycji do mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Zostało jednoznacznie umotywowane i uwzględnione, że przedmiotowa inwestycja należy do przedsięwzięć, o których mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1 u.u.i.ś., a to skutkowało koniecznością przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (art. 59 ust. 1 pkt 1 u.u.i.ś.). W toku postępowania zostały zidentyfikowane i wyjaśnione wszystkie realne oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, włącznie z gospodarką wodami i wpływem na ich stan.
Zgodnie z art. 77 ust. 1 u.u.i.ś. przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy musiał uzyskać wymagane uzgodnienia i opinie organów współdziałających w wydaniu decyzji. Organ występujący o uzgodnienia lub opinie, o których mowa w ust. 1, przedkłada tym odpowiednim organom m.in. wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Tak też się stało w tej sprawie. Poza tym, w sytuacji, gdy była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – jak w niniejszej sprawie – właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę m.in. wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1 oraz ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 80 ust. 1 pkt 1 i 2 u.u.i.ś.).
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach – tj. rozpatrywane łącznie decyzje wydane przez organy obu instancji – spełnia wymogi przewidziane w art. 82 ust. 1 u.u.i.ś., gdyż zawiera wszystkie elementy określone w tym przepisie. Poza tym załącznikiem do decyzji jest charakterystyka przedsięwzięcia (art. 82 ust. 3 u.u.i.ś.), zawierająca podstawowe informacje o tym przedsięwzięciu. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono jednoznaczne wyniki analizy informacji zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jak również uwzględniono stanowiska wyspecjalizowanych organów współdziałających w wydaniu decyzji.
Organ odwoławczy, nie tylko przywołał i omówił przepisy stanowiące podstawę rozstrzygnięcia, ale również odniósł się w odpowiedni sposób do wszystkich istotnych kwestii wynikających z całokształtu okoliczności sprawy, a w szczególnie tych, których dotyczyło postępowanie uzupełniające przeprowadzone w drugiej instancji. Świadczy to o wyczerpującym zgromadzeniu i rozpatrzeniu materiału procesowego, co też przełożyło się na prawidłowość poczynionych ustaleń faktycznych i prawnych.
Zdaniem Sądu, wszystkie istotne zagadnienia zostały odpowiednio przedstawione w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, jak tego wymaga art. 66 ust. 1 u.u.i.ś. Z kolei treść, rzetelność i wiarygodność raportu została oceniona prawidłowo ocenione przez organy obydwu instancji w toku postępowania zmierzającego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia.
W szczególności zagadnienia dotyczące aktualnego Planu gospodarowania wodami, dotyczącego obydwu JCWP obejmujących rzekę [...], w tym czasowych odstępstw (do 2027 r.) w trybie art. 4 ust. 5 Ramowej Dyrektyw Wodnej w zakresie celów środowiskowych dla JCWP [...] od [...] do ujścia (dotyczy w szczególności parametru przewodności elektrolitycznej właściwej w 20°C), zostały też odpowiednio wyjaśnione w toku postępowania i przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stwierdzenie skarżącego, że planowana inwestycja uniemożliwi osiągnięcie celów środowiskowych dla JCWP [...] od [...] do ujścia, oparte zostało na materiałach (opiniach, ekspertyzach), które zostały sporządzone na zlecenie strony. Natomiast stanowisko organu rozstrzygającego sprawę główną oparte jest na całokształcie zgromadzonego i ocenionego materiału dowodowego, w tym na stanowiskach organów współdziałających oraz na opiniach przedstawionych przez inwestora, potwierdzających prawidłowość wniosków zawartych w raporcie.
W tym też kontekście obawy stowarzyszenia dotyczące tego, że w raporcie nie został odpowiednio przedstawiony, a postępowaniu oceniony wpływ przedsięwzięcia, wraz z odzywaniami skumulowanymi – w tym generowanych przez nie zanieczyszczeń – na stan środowiska, w tym wód, nie są zasadne. Jeszcze raz należy podkreślić, że raport – rozpatrywany łącznie z jego uzupełnieniami, jak i materiałami przedstawionymi przez inwestora w toku całego postępowania administracyjnego – spełnił wszystkie wymagania wynikające z art. 66 ust. 1 u.u.i.ś. Sąd nie zgodził się zatem z zarzutem strony skarżącej, że w sprawie nie zostały wyjaśnione kwestie niezbędne dla wydania pozytywnej albo odmownej zgodnie z art. 81 ust. 3 u.u.i.ś.
W takich warunkach Sąd uznał, że trafna była ocena Kolegium co do tego, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia należy wydać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, gdyż uprawniały do tego wyniki przeprowadzonej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko opartej na sporządzonym raporcie, który został prawidłowo oceniony w toku postępowania przez organy prowadzące postępowanie główne, jak i organy współdziałające w wydaniu decyzji.
Podsumowując, w niniejszej sprawie organy obydwu instancji prawidłowo dokonały oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 1 u.u.i.ś. W zaskarżonej decyzji organu II instancji wyjaśniono w sposób wyczerpujący, w jaki sposób realizacja planowanego przedsięwzięcia będzie oddziaływała na środowisko i czy zaproponowany wariant jest korzystny dla środowiska. Odpowiednio przedstawione zostały przez Kolegium kwestie dotyczące charakteru i skali planowanej inwestycji oraz istniejących uwarunkowań i powiązań przedmiotowego przedsięwzięcia. W szczególności zaś należycie przedstawiono i wyjaśniono wszystkie istotne zagadnienia dotyczące raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, z uwzględnieniem zastrzeżeń strony skarżącej.
W konsekwencji powyższego, Sąd nie stwierdził po stronie organu II instancji uchybień natury procesowej, jak i materialnoprawnej, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym również uznał, że nie doszło do naruszenia powołanych w skardze przepisów postępowania i prawa materialnego. W takiej też sytuacji skargę – jako niezasadną – należało oddalić.
Na koniec Sąd podkreśla, że organ odwoławczy nie tylko wypełnił funkcje kontrolne względem zaskarżonego rozstrzygnięcia organu I instancji, lecz przede wszystkim rozpatrzył i rozstrzygnął sprawę merytorycznie, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.). Rozstrzygnięcie to zostało oparte na analizie ustaleń wynikających z materiału procesowego zgromadzonego na etapie postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ I instancji, jak i uzupełnionego przez Kolegium, jak również pogłębionych ustaleń i rozważań własnych organu odwoławczego, uwzględniających cały materiał dowodowy, jak również stanowiska stron postępowania wyrażone na etapie postępowania odwoławczego.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.