IV SA/Po 601/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję odmawiającą przyznania statusu bezrobotnego z prawem do zasiłku, uznając, że skarżący nie wykazał spełnienia wymogu 365 dni zatrudnienia lub równorzędnego w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację.
Skarżący W.S. domagał się przyznania statusu bezrobotnego z prawem do zasiłku. Organy administracji odmówiły przyznania zasiłku, wskazując na niespełnienie wymogu udokumentowania 365 dni zatrudnienia lub okresów równorzędnych w ciągu 18 miesięcy poprzedzających rejestrację. Skarżący argumentował, że dostarczał zwolnienia lekarskie i był zarejestrowany jako osoba z grupy inwalidzkiej. Sąd administracyjny oddalił skargę, potwierdzając stanowisko organów, że zwolnienia lekarskie i okresy chorobowe nie są równoznaczne z okresem zatrudnienia wymaganym do nabycia prawa do zasiłku.
Sprawa dotyczyła skargi W.S. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Starosty odmawiającą przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, mimo przyznania statusu osoby bezrobotnej. Kluczowym problemem było spełnienie wymogów określonych w art. 71 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu, jeśli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji był zatrudniony przez co najmniej 365 dni i osiągał wynagrodzenie co najmniej minimalne, lub spełniał inne wskazane przesłanki. Skarżący był zatrudniony do listopada 2002 r., a ponowna rejestracja jako bezrobotny nastąpiła w kwietniu 2006 r. W okresie 18 miesięcy poprzedzających tę rejestrację (od października 2004 r. do kwietnia 2006 r.) nie udokumentował okresu zatrudnienia. Argumentował, że dostarczał zwolnienia lekarskie i był zarejestrowany jako osoba z grupy inwalidzkiej, a także pobierał zasiłek chorobowy. Sąd administracyjny, analizując przepisy, stwierdził, że okresy pobierania zasiłku chorobowego mogą być zaliczone do 365 dni tylko w określonych warunkach, a sam fakt posiadania zwolnienia lekarskiego nie jest równoznaczny z posiadaniem prawa do zasiłku chorobowego ani nie zastępuje wymogu udokumentowania okresu zatrudnienia. Sąd podkreślił, że przepisy dotyczące zasiłku chorobowego są odrębne od przepisów dotyczących nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Ponieważ skarżący nie wykazał spełnienia wymogów formalnych określonych w ustawie, sąd oddalił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, okres pobierania zasiłku chorobowego może być zaliczony do 365 dni tylko w określonych warunkach, a sam fakt posiadania zwolnienia lekarskiego nie jest równoznaczny z posiadaniem prawa do zasiłku chorobowego ani nie zastępuje wymogu udokumentowania okresu zatrudnienia.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że art. 71 ust. 2 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy dopuszcza zaliczenie okresu pobierania zasiłku chorobowego do wymaganego okresu 365 dni, jednakże pod warunkiem, że podstawę jego wymiaru stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia, a także że jest to okres po ustaniu zatrudnienia. Sam fakt posiadania zwolnienia lekarskiego nie jest równoznaczny z nabyciem prawa do zasiłku chorobowego ani nie zastępuje wymogu udokumentowania okresu zatrudnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (13)
Główne
upz art. 71 § 1 i 2
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
upz art. 2 § 1 pkt 2
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
upz art. 71 § 1 pkt 2 lit a
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
upz art. 71 § 2 pkt 3
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 1 i 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 106 § § 3 i 5
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.c. art. 230
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium i dodatku aktywizacyjnego art. 7 § ust. 1
upz art. 83
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
upz art. 80
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie przez skarżącego wymogu udokumentowania 365 dni zatrudnienia lub okresów równorzędnych w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację jako bezrobotny. Okres pobierania zasiłku chorobowego nie jest automatycznie zaliczany do wymaganego okresu zatrudnienia, a sam fakt posiadania zwolnienia lekarskiego nie jest wystarczający do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego oparta na dostarczaniu zwolnień lekarskich i rejestracji jako osoba z grupy inwalidzkiej, bez wykazania spełnienia formalnych przesłanek do zasiłku.
Godne uwagi sformułowania
Sąd administracyjny dokonuje kontroli decyzji organów administracji publicznej jedynie w zakresie ich zgodności z prawem. Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych utrwalonym jest pogląd, że art. 71 ust. 2 upz określa wyczerpująco sytuacje uznawane za równorzędne wykonywaniu pracy. Zwolnienie lekarskie stanowi tylko dowód tego, że w okresie nim objętym pacjent nie był zdolny do pracy. Całkowicie odrębnym zagadnieniem jest prawo do zasiłku chorobowego.
Skład orzekający
Maciej Dybowski
przewodniczący sprawozdawca
Ewa Makosz-Frymus
członek
Ewa Kręcichwost-Durchowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wymogów formalnych do nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych, w szczególności w kontekście okresów zatrudnienia i okresów równorzędnych (np. chorobowych)."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnych przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z 2004 r. i ich interpretacji w kontekście stanu faktycznego sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących prawa do zasiłku dla bezrobotnych, bez nietypowych faktów czy przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Po 601/06 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2007-05-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-07-31 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Ewa Kręcichwost-Durchowska Ewa Makosz-Frymus Maciej Dybowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6330 Status bezrobotnego Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski (spr.) Sędziowie NSA Ewa Makosz - Frymus WSA Ewa Kręcichwost - Durchowska Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 09 maja 2007 r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/M.Dybowski /-/E.Makosz-Frymus KP Uzasadnienie sygn. IV SA/Po 601/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] Starosta O. na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2 i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 99/04/1001 - upz) przyznał W.S. status osoby bezrobotnej i odmówił przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W uzasadnieniu Starosta wskazał, że z przedstawionych dokumentów wynika, że w dniu rejestracji Wnioskodawca spełniał warunki do uznania Go za osobę bezrobotną, lecz nie udokumentował okresu o którym mowa w art. 71 ust. 1 i 2 upz, co skutkowało odmową prawa do zasiłku (k. 7 akt administracyjnych). W odwołaniu W.S. wskazał, że stan zdrowia nie pozwala Mu na podjęcie pracy. Powiatowy Urząd Pracy (dalej PUP) żądał odeń zwolnienia lekarskiego, które dostarczał w okresie od [...] sierpnia 2003 do [...] grudnia 2006 r.- dalszych zwolnień od Odwołującego się nie żądano. Nadal nie ma prawa do zasiłku. Urząd Pracy ponownie zarejestrował Go do grupy inwalidzkiej. Odwołujący się nie wie, ile lat musi dostarczać zwolnienie, by otrzymać zasiłek (k. 13 akt administracyjnych). Wojewoda decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 2 ust. 1 pkt 2, i art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 99/04/1001 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję I instancji w mocy. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że dnia [...] kwietnia 2006 r. Odwołujący zarejestrował się w PUP w O. W zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy, art. 2 ust. 1 pkt 2 upz stanowi, że ilekroć w ustawie mowa o bezrobotnym, rozumie się przez to osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-e i g upz. Art. 71 ust.1 i 2 stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym PUP, jeśli nie ma dlań propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz jeśli udokumentuje, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez co najmniej 365 dni był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę. W.S. był zatrudniony w okresie od [...] kwietnia 1980 do [...] listopada 2002 r. W okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji- od [...]października 2004 do [...] kwietnia 2006 r. nie udokumentował żadnego okresu zatrudnienia lub innego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu stanowiącego podstawę przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Do okresów stanowiących podstawę przyznania prawa do zasiłku zalicza się okres pobierania zasiłku chorobowego, ale przypadające po ustaniu zatrudnienia (art. 71 ust. 2 pkt 3 upz). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W.S. potwierdził ustalenia faktyczne organu odwoławczego, zgodnie z którymi został zarejestrowany w PUP dnia [...] listopada 2002 r., a ponownie "jako osoba bezrobotna grupy inwalidzkiej" dnia [...] kwietnia 2006 r. PUP żądał odeń zwolnień lekarskich, które dostarczał od [...] sierpnia 2003 r. do [...] grudnia 2005 r., dalszych zwolnień odeń nie żądano. Zasiłek pobierał od [...] lutego 2003 do [...] listopada 2003 r. W Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych w O. (dalej ZUS) powiedziano Skarżącemu, że PUP winien Mu płacić zasiłek chorobowy. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 1. Sąd administracyjny dokonuje kontroli decyzji organów administracji publicznej jedynie w zakresie ich zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych- Dz.U. 153/02/1269 ze zm. w zw. z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa). Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny (art. 106 § 3 i 5 ppsa w zw. z art. 230 kpc), choć w aktach administracyjnych brak jakichkolwiek zwolnień lekarskich, pism PUP kierowanych do Skarżącego, zawierających wezwania do złożenia zwolnień lekarskich; pouczeń udzielanych Zainteresowanemu w sprawie zwolnień lekarskich. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych utrwalonym jest pogląd, że art. 71 ust. 2 upz określa wyczerpująco sytuacje uznawane za równorzędne wykonywaniu pracy (wyrok WSA w Warszawie z 13.4.2005- II SA/Wa 2503/04; odpowiednio- wyrok WSA w Warszawie z 18.11.2005 - II SA/Wa 1595/05). Wśród koniecznych przesłanek nabycia prawa do zasiłku dla bezrobotnych koniecznym jest wykazanie, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni, bezrobotny winien być zatrudniony i osiągać wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istniał obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy... (art. 71 ust. 1 pkt 2 lit a upz), lub spełniać którekolwiek inne przesłanki, wymienione w art. 71 ust. 1 pkt 2 lit b-i upz). Jest rzeczą bezsporną, że w niniejszej sprawie ów osiemnastomiesięczny okres obejmuje czas od [...] października 2004 r. do [...] kwietnia 2006 r. Skarżący zaprzestał pracy dnia [...] listopada 2002 r.- przed rozpoczęciem owego osiemnastomiesięcznego okresu. W tym okresie nie spełniał żadnej innej przesłanki z art.71 ust. 1 pkt 2 lit b-i upz. Ustawodawca w ust. 2 art. 71 upz wskazał, że do 365 dni, o których mowa w ust. 1 pkt 2 upz, zalicza się również okresy- w tym w szczególności (w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy)- pobierania zasiłku chorobowego, jeżeli podstawę wymiaru tego zasiłku stanowiła kwota wynosząca co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenie społeczne należne od pracownika (art. 71 ust. 2 pkt 3 upz). Zwolnienie lekarskie stanowi tylko dowód tego, że w okresie nim objętym pacjent nie był zdolny do pracy. Całkowicie odrębnym zagadnieniem jest prawo do zasiłku chorobowego. Zainteresowany nie wykazał, by w okresie od [...] października 2004 r. do [...] kwietnia 2006 r. pobierał jakikolwiek zasiłek chorobowy ani tym bardziej, by zasiłek ów w ciągu 365 dni, w całym tym okresie, wynosił co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, po odliczeniu kwoty składek na ubezpieczenie społeczne należne od pracownika. Przeciwnie- w skardze W.S. podnosi, że zasiłku chorobowego nie wypłacał Mu ani ZUS, ani PUP. PUP wypłaca zasiłek bezrobotnemu u p r a w n i o n e m u do z a s i ł k u dla bezrobotnych... w przypadku niezdolności do pracy z powodu choroby... w przypadkach, o których mowa w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, po przedstawieniu odpowiedniego zaświadczenia lekarskiego (§ 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 6 października 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz.U. 219/04/2222, zm. 210/05/1747- dalej rozporządzenie). Dotyczy to zatem wyłącznie osób, które zostały zarejestrowane jako osoby bezrobotne (Skarżącemu ów status przysługuje dopiero od dnia [...] kwietnia 2006 r.) i są u p r a w n i o n e do z a s i ł k u dla bezrobotnych (a W.S. takich uprawnień nie wykazał). Rozporządzenie wydane jest na podstawie delegacji ustawowej, zawartej w art. 83 upz i w zakresie zachowania prawa do zasiłku dla bezrobotnych służy realizacji uprawnień bezrobotnego, który nabył już prawo do zasiłku dla bezrobotnych w rozumieniu art. 80 upz. W żaden zatem sposób nie wpływa na nabycie prawa do zasiłku i nie dotyczy sytuacji sprzed zarejestrowania, o których mowa w art. 71 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 3 upz. W zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej organy orzekały jedynie o prawie do zasiłku dla bezrobotnych (art. 71 ust. 1 i 2 upz), nie zaś o prawie do zasiłku dla bezrobotnych w przypadku niezdolności do pracy z powodu choroby bądź o zasiłku z ubezpieczenia społecznego w razie choroby (art. 80 upz bądź § 7 ust. 1 rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ppsa należało skargę oddalić. /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/M.Dybowski /-/E.Makosz-Frymus KP
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI