IV SA/Po 538/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Wójta Gminy D. na decyzję SKO w K. odmawiającą zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu z powodu braku interesu prawnego skarżącego.
Wójt Gminy D. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję Starosty odmawiającą zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu. Wójt argumentował, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczący poprzedniej ustawy nie ma zastosowania. SKO wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na brak interesu prawnego Wójta. Sąd uznał, że Wójt, mimo że inicjował postępowanie, nie posiadał legitymacji skargowej, ponieważ nie wynikały z niej żadne jego prawa ani obowiązki, co skutkowało odrzuceniem skargi.
Sprawa dotyczyła skargi Wójta Gminy D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję Starosty odmawiającą zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu. Organy administracji oparły swoje rozstrzygnięcia na wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który uznał za niezgodny z Konstytucją przepis dotyczący zatrzymywania prawa jazdy dłużnikom alimentacyjnym, mimo że dotyczył on nieobowiązującej już ustawy. Wójt Gminy D. argumentował, że wyrok TK nie ma zastosowania do obecnych przepisów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc, że Wójt nie posiadał interesu prawnego do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przychylił się do tego stanowiska. Sąd podkreślił, że pojęcie strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymaga legitymacji wynikającej z przepisów prawa materialnego lub procesowego, a sam fakt inicjowania postępowania przez organ nie czyni go stroną. Wójt, działając w wykonaniu ustawowego obowiązku złożenia wniosku o zatrzymanie prawa jazdy, nie wykazał istnienia takiego interesu prawnego, który uzasadniałby jego przymiot strony w rozumieniu przepisów. W związku z tym, skarga została odrzucona jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, organ właściwy dłużnika nie posiada interesu prawnego do wniesienia skargi w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że status strony postępowania sądowoadministracyjnego wymaga posiadania interesu prawnego, który musi mieć podstawę w przepisach prawa materialnego lub procesowego. Wójt, inicjując postępowanie w wykonaniu obowiązku ustawowego, nie wykazał, aby z tego tytułu wynikały dla niego jakiekolwiek prawa lub obowiązki, które mógłby dochodzić przed sądem administracyjnym. Wypełnienie obowiązku ustawowego nie czyni organu stroną postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi wniesionej przez podmiot nieuprawniony.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 50 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Definiuje interes prawny jako przesłankę do posiadania przymiotu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
p.p.s.a. art. 173 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dotyczy pojęcia strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
u.p.o.a. art. 2 § 9
Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów
Określa organ właściwy dłużnika.
u.p.o.a. art. 5 § 3
Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów
Dotyczy wniosku o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego.
u.p.o.a. art. 4 § 1
Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów
Określa obowiązki organu właściwego dłużnika.
u.p.o.a. art. 3 § 5
Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów
Dotyczy wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy.
u.p.o.a. art. 3 § 6
Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów
Dotyczy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wójt Gminy D. nie posiadał interesu prawnego do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ponieważ jego udział w postępowaniu administracyjnym wynikał z obowiązku ustawowego, a nie z posiadania praw lub obowiązków podlegających ochronie sądowej.
Odrzucone argumenty
Argumentacja Wójta Gminy D. oparta na rzekomym braku zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego do obecnych przepisów dotyczących zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie "strony" jest kategorią prawa materialnego interes prawny wnoszącego skargę kasacyjną musi znajdować podstawę w przepisach prawa materialnego powszechnie obowiązującego, ale także może mieć swoje źródło w przepisach postępowania status strony postępowania sądowoadministracyjnego nie może wynikać tylko z faktycznego traktowania jakiegokolwiek podmiotu jako strony Tylko podmiot rzeczywiście i obiektywnie legitymujący się interesem prawnym może domagać się jego ochrony przed sądem administracyjnym Wypełnienie przez organ ustawowego obowiązku nie czyni zeń strony w postępowaniu administracyjnym zainicjowanym takim wnioskiem.
Skład orzekający
Izabela Bąk-Marciniak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska dotyczącego legitymacji procesowej organów administracji publicznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zwłaszcza gdy działają one w wykonaniu obowiązku ustawowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji Wójta jako organu właściwego dłużnika w kontekście zatrzymania prawa jazdy. Interpretacja interesu prawnego może być szersza w innych kontekstach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną dotyczącą legitymacji procesowej organów administracji, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego. Choć fakty nie są niezwykłe, interpretacja interesu prawnego jest kluczowa.
“Kiedy obowiązek staje się prawem do skargi? WSA o interesie prawnym Wójta.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Po 538/12 - Postanowienie WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2012-07-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2012-07-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Izabela Bąk-Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2012 poz 270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Starosta [...] (dalej - Starosta), po rozpoznaniu wniosku Wójta Gminy D. (dalej - Wójt) o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego, odmówił zatrzymania prawa jazdy J. M.. W uzasadnieniu organ wskazał, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 22 września 2009 r. sygn. akt P 46/07, orzekł że art. 5 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej jest niezgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W ocenie organu skoro art. 5 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów mieści unormowania analogicznie do zawartych w art. 5 już nieobowiązującej ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r., to orzeczenie Trybunału odnosi się również do aktualnie obowiązujących przepisów ustawy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Wójt. Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej - Kolegium, SKO) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję podzielając argumentację zawartą w uzasadnieniu orzeczenia organu I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył Wójt (działający przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w D.) wnosząc o jej uchylenie, wskazując, iż powoływany przez organy wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma znaczenia dla sprawy, ponieważ odnosił się do przepisów już nie obowiązujących. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi, wskazując, że Wójt nie miał interesu prawnego (art. 50 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 j.t., dalej - ppsa)) wnosząc skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela pogląd wyrażony w uchwale z dnia 11 kwietnia 2005 r., że pojęcie "strony" jest kategorią prawa materialnego. Oznacza to, że interes prawny wnoszącego skargę kasacyjną musi znajdować podstawę w przepisach prawa materialnego powszechnie obowiązującego, ale także może mieć swoje źródło w przepisach postępowania. Tym samym status strony postępowania sądowoadministracyjnego nie może wynikać tylko z faktycznego traktowania jakiegokolwiek podmiotu jako strony. Nie można zatem przyjąć, że skarga została skutecznie wniesiona, jedynie z tego powodu, iż Wójt wniósł odwołanie, a organ II instancji doręczył mu odpis decyzji z uzasadnieniem. Tylko podmiot rzeczywiście i obiektywnie legitymujący się interesem prawnym może domagać się jego ochrony przed sądem administracyjnym. Oceniając w tych kategoriach uprawnienie Wójta (działającego przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w D.) do wniesienia skargi w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł przesłanek uzasadniających istnienie interesu prawnego warunkującego posiadanie przymiotu strony w rozumieniu art. 173 § 2 ppsa. Wójt, który jako organ właściwy dłużnika w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.) wystąpił w sprawie z wnioskiem, o którym mowa w art. 5 ust. 3 tej ustawy o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego nie może upatrywać legitymacji skargowej w szczególności w treści art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 3 powołanej ustawy. Przepisy te określają obowiązki ustawowe organu po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 5. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy organ właściwy dłużnika obowiązany jest przeprowadzić wywiad alimentacyjny dotyczący ustalenia sytuacji dłużnika oraz odebrać od niego oświadczenie majątkowe. Gdy zaś zaistnieją sytuacje opisane w art. 5 ust. 1 organ ma ustawowy obowiązek złożenia wniosku o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego. Zgodnie z art. 3 ust. 5, na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3 starosta wydaje decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy, w myśl zaś ust. 6 zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje na wniosek organu właściwego dłużnika, gdy dłużnik spełni obowiązki wskazane w tym przepisie. Sąd podkreśla przy tym, że wypełnienie przez organ ustawowego obowiązku nie czyni zeń strony w postępowaniu administracyjnym zainicjowanym takim wnioskiem. Postępowanie administracyjne w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy wszczynane jest przez starostę z urzędu, a organ właściwy dłużnika jako podmiot składający w wykonaniu ustawowego obowiązku wniosek określony w art. 5 ust. 3 ustawy nie staje się z tego powodu stroną postępowania, nawet wówczas, gdy doręczono mu decyzję. W takim stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, że udział w postępowaniu administracyjnym Wójta (Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w D.) znajdował oparcie w interesie prawnym mającym swoje źródło w normie prawa materialnego czy przepisie prawa procesowego, z których wynikałyby jakiekolwiek prawa lub obowiązki. Powyższe oznacza, iż wnoszący skargę nie posiadał interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 ppsa. Wobec tego Wójt (Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w D.) nie posiadał uprawnień zarówno do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2012 r. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1902/10, (dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec powyższego skargę, jako pochodzącą od podmiotu nieuprawnionego, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI