IV SA/Po 448/23

IV SA/Po 448/23 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Józef Maleszewski
Sebastian Michalski /sprawozdawca/
Tomasz Grossmann /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 3 pkt 1 pkt 2 pkt 5 art. 30 ust. 5 ust. 5c ust. 5d ust. 6 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2023 poz 775
art. 7 art. 77 par. 1 art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2023 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Wojewody z dnia 19 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta P., po rozpatrzeniu zgłoszenia R. R., decyzją z dnia 16 marca 2023 roku (Nr [...]), wniósł sprzeciw w odniesieniu do zamiaru budowy opisanego w zgłoszeniu jako budowa "czterech altan ogrodowych służących do magazynowania narzędzi i pojazdów związanych z obsługą przystani wodnej" na działce nr [...], ark. 27, obręb W. zlokalizowanej przy ul. [...] w P..
Organ wyjaśnił, że teren inwestycji znajduje się na obszarze oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego "W. " symbolem ZO/ZZ - teren zieleni i wód. Teren zieleni otwartej ogólnodostępnej oraz infrastruktury technicznej - wodociągów i kanalizacji, obszar bezpośrednio zagrożony powodzią.
Na wskazanym obszarze obowiązuje zakaz lokalizacji budynków (§ 4 pkt 1f planu), tymczasowych obiektów budowlanych z wyjątkiem obiektów związanych z funkcjonowaniem przystani wodnej (§ 4 pkt 1a planu) oraz zakaz budowy ogrodzeń (§ 4 pkt 1d planu).
Organ uznał, że planowana inwestycja w rzeczywistości obejmuje budowę czterech budynków gospodarczych niezależnych od przystani wodnej co jest niezgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z graficznego załącznika (mapy terenu) wynika ponadto, że planowane obiekty miałby być usytuowane na wydzielonych ogrodzeniami czterech częściach działki nr [...], ark. 27, obręb W..
Wojewoda, po rozpoznaniu sprawy na skutek odwołania, decyzją z dnia 19 maja 2023 roku (Nr [...]), utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Organ odwoławczy w całości podzielił ustalenia faktyczne oraz ocenę prawną Prezydent Miasta P..
Odwołując się do opisu zawartego w projekcie techniczno-budowlanym, który załączono do zgłoszenia, Wojewoda wyjaśnił, że opisanego w projekcie zamierzenia budowlanego nie można zakwalifikować jako budowy altan ogrodowych.
Zaprojektowane obiekty w istocie stanowią budynki gospodarcze w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. Za takim stanowiskiem przemawia również funkcja projektowanych obiektów, które jak wynika ze zgłoszenia służyć mają magazynowaniu narzędzi i pojazdów. Trwałe związanie projektowanych obiektów z gruntem nie pozwala na uznanie, że planowane przedsięwzięcie ma charakter tymczasowy. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 5 Prawa budowlanego przez tymczasowy obiekt budowlany należy rozumieć obiekt przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekty budowlane nie połączone trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe, przenośne wolno stojące maszty antenowe.
Wojewoda podkreślił, że działka inwestycyjna znajduje się na terenie oznaczonym symbolem ZO/ZZ bezpośrednio zagrożonym powodzią, którego przeznaczenie ustalono jako teren zieleni otwartej ogólnodostępnej oraz sieci infrastruktury technicznej - wodociągów i kanalizacji. Na wskazanym terenie ustalono zakaz lokalizacji tymczasowych obiektów budowlanych, z wyjątkiem obiektów związanych z organizacją imprez i funkcjonowaniem przystani wodnej. W zakresie szczegółowych parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania ustalono: lokalizowanie obiektów małej architektury oraz tablic informacyjnych wzdłuż projektowanych ciągów pieszo-rowerowych, minimalny procent powierzchni biologicznie czynnej w powierzchni działki [...]%, obowiązek funkcjonalnego powiązania terenu z terenem wód powierzchniowych WS, dostęp z terenu KDW/ZZ, z uwzględnieniem ograniczeń zapisanych dla terenu drogi, ukształtowanie nawierzchni w sposób umożliwiający lokalizację przystani wodnej, lokalizowanie ciągów pieszych i ścieżek rowerowych.
Wojewoda uznał, że sporna inwestycja nie stanowi przedsięwzięcia, o którym mowa w przepisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
R. R., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, skorzystał z prawa skargi do sądu administracyjnego.
Skarżący zażądał uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta P., a także zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.
Zdaniem strony skarżącej kwestionowane decyzje zostały wydane z naruszeniem:
1) art. 3 pkt 2 w związku z art. 3 pkt 5 ustawy - Prawo budowlane oraz art. 7 i art. 77 K.p.a. poprzez błędne uznanie, iż obiekty wskazane przez wnioskodawcę z uwagi na ich konstrukcję i trwałe związanie z gruntem należy kwalifikować jako budynki gospodarcze. W ocenie strony projektowane obiekty stanowią tymczasowe obiekty budowlane, a wnioskodawca we wniosku jednoznacznie wskazał na zamiar ich tymczasowego użytkowania. Kostka betonowa wraz z 12 słupami drewnianymi nie stanowi konstrukcji uzasadniającej uznanie projektowanych obiektów za budynki gospodarcze,
2) § 4 ust. 1 lit. a) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W. w P. poprzez błędną wykładnię i uznanie, iż posadowienie obiektów budowlanych służących magazynowaniu pojazdów i narzędzi służących korzystaniu z przystani wodnej nie spełnia określonego planem warunku związania z funkcjonowaniem przystani wodnej, gdy z wykładni językowej jednoznacznie wynika, iż jakiekolwiek powiązane z funkcjonowaniem przystani wodnej spełnia przewidziane planem kryterium związku funkcjonalnego,
3) art. 7, art. 77 oraz art. 80 K.p.a. poprzez arbitralne uznanie, iż planowane obiekty nie stanowią tymczasowych obiektów budowlanych, gdy powyższe nie wynika ze złożonego wniosku, w którym jednoznacznie wskazano na tymczasowy charakter obiektu, a nadto powyższe nie znajduje uzasadnienia w materiale dowodowym.
Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu wydanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym wyznaczonym w trybie przepisu art. 15 zzs4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2021, poz. 2095 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zarządzenia w tym przedmiocie. Żadna ze stron nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022, poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.
Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 P.p.s.a.). Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Sąd nie ujawnił podstaw dla przyjęcia stanowiska, że zaskarżona decyzja, została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgłoszenie budowy lub wykonywania innych robót budowlanych w trybie art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.) inicjuje uproszczone postępowanie administracyjne. Zgłoszenie jest sui generis wnioskiem o milczącą akceptację organu względem zgłaszanego zamierzenia budowlanego (Z. Niewiadomski (red.), Prawo budowlane. Komentarz. Wyd. 10, Warszawa 2021, art. 30).
Zgodnie z art. 30 ust. 5 zdanie drugie ustawy - Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej może, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, wnieść sprzeciw w drodze decyzji.
Zgłoszenie zamiaru budowy lub wykonywania innych robót budowlanych otwiera bieg terminu prawa materialnego na dokonanie oceny zgodności z prawem opisanego w zgłoszeniu zamierzenia inwestycyjnego. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie (art. 30 ust. 5 zdanie trzecie ustawy - Prawo budowlane).
W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji (art. 30 ust. 5c ustawy - Prawo Budowlane).
Bieg terminu na wniesienie sprzeciwu przerywa wydanie postanowienia w przedmiocie nałożenie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia (art. 30 ust. 5d ustawy - Prawo Budowlane).
Zgodnie z treścią art. 30 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli:
1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę;
2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy;
3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 7, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje;
4) roboty budowlane zostały rozpoczęte z naruszeniem ust. 5.
Analiza dokumentów włączonych do akt administracyjnych ujawnia następujące okoliczności faktyczne kontrolowanej sprawy.
R. R., reprezentowany przez pełnomocnika E. G., podaniem z dnia 30 stycznia 2023 roku, zgłosił zamiar budowy czterech altan ogrodowych służących do magazynowania narzędzi i pojazdów związanych z obsługą przystani wodnej. Planowany termin rozpoczęcia inwestycji określono na 21 lutego 2023 roku. Miejsce wykonywania robót budowlanych oznaczono poprzez wskazanie identyfikatora działki ewidencyjnej "[...]". Do podania załączono: oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pełnomocnictwo wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej oraz projekt techniczno-budowlany.
Prezydent Miasta P., postanowieniem z dnia 16 lutego 2023 roku (nr [...]), nałożył na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie 15 dni od daty otrzymania postanowienia poprzez:
1. prawidłowe określenie danych ewidencyjnych działki objętej zgłoszeniem,
2. korekty daty planowanego terminu rozpoczęcia budowy,
3. doprowadzenia zamierzonej inwestycji do zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie:
a. dopuszczalnej lokalizacji wyłącznie obiektów tymczasowych związanych z funkcjonowaniem przystani wodnej,
b. zakazu lokalizacji budynków, gdyż objęta zgłoszeniem altana ogrodowa w świetle dokumentacji opisowo-graficznej posiada cechy budynku,
c. wskazanie obowiązkowego powiązania funkcjonalnego planowanych obiektów z przystanią wodną na terenie WS.
Postanowienie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi zgłaszającego w dniu 20 lutego 2023 roku.
W dniu 1 marca 2023 roku zgłaszający w wykonaniu nałożonych obowiązków złożył korektę zgłoszenie z poprawionym identyfikatorem działki inwestycyjnej na "[...]" i terminem rozpoczęcia robót budowlanych oznaczonym na 24 marca 2023 roku oraz dwa egzemplarze projektu techniczno – budowlanego, tj. egzemplarz pierwotnie złożony i wypożyczony oraz drugi - przedstawiony w celu wykonania postanowienia.
Zgłaszający wyjaśnił jednocześnie, że projektowany obiekt należy do obiektów tymczasowych. Altany będą użytkowane sezonowo, tylko w trakcie trwania sezonu podczas, którego korzysta się z przystani wodnej. Po sezonie i w trakcie sezonu w obiekcie będą przechowywane pojazdy oraz narzędzia związane z obsługą przystani wodnej. W ocenie zgłaszającego planowane do pobudowania obiekty nie mieszczą się w definicji budynku, bo nie są trwale związane z gruntem, nie posiadają fundamentów.
Decyzja wnosząc sprzeciw została wydana w dniu 16 marca 2023 roku oraz doręczna pełnomocnikowi zgłaszającego w dniu 20 marca 2023 roku.
Powołane powyżej okoliczności faktyczne kontrolowanej sprawy, Sąd w całości przyjmuje jako własne ustalenia w sprawie.
Całkowicie chybione jest stanowisko skargi, że kwestionowane decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów art. 7 i art. 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej w skrócie "K.p.a.").
Prezydent Miasta P., a następnie Wojewoda, działali z poszanowaniem zasad prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.) oraz z poszanowaniem ciężaru procesowego dotyczącego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 K.p.a.), gdy przyjmowali stanowisko, że ocena charakteru prawnego zamierzenia budowlanego objętego zgłoszeniem powinna zostać dokonana w oparciu o treść przedłożonego projektu techniczno – budowlanego, a nie jedynie przez pryzmat deklaracji zgłaszającego stanowiącej informację o rodzaju, zakresie i sposobie wykonania robót budowlanych.
Brak jest podstaw do formułowania oceny, że przyjęte ustalenia faktyczne zostały dokonane z naruszeniem art. 80 K.p.a. w związku z art. 3 pkt 1, pkt 2 oraz pkt 5 ustawy - Prawo budowlane.
Organy za treścią przedłożonego projektu techniczno - budowlanego oraz zgodnie wyjaśnieniami zgłaszającego przyjęły, że zakres planowanych robót budowlanych obejmuje wykonanie czterech obiektów służących do magazynowania narzędzi i pojazdów związanych z obsługą przystani wodnej.
W zakres spornej inwestycji wchodzi: montaż słupów drewnianych do kostki betonowej, wykonanie konstrukcji dachu oraz pokrycia dachu, wykonanie odeskowania ścian zewnętrznych oraz roboty wykończeniowe. Układ konstrukcyjny obiektu będą stanowić: posadzki wykonane z kostki betonowej, do której zamontowana zostanie konstrukcja drewniana, ściany zewnętrzne wykonane z boazerii drewnianej zamontowanej do drewnianych słupków, dach płaski w konstrukcji drewnianej pokryty papą o kącie nachylenia połaci 5ş, opierzenie z blachy stalowej oraz odwodnienie z rur spustowych ř100mm. Na skutek planowanych robót budowlanych powstaną cztery obiekty o wymiarach 390x390 cm i wysokości 270cm, które posiadają 4 pełne ściany, a w elewacji południowej dwuskrzydłowe drzwi.
Sąd podziela ocenę Wojewody, że planowane do pobudowania obiekty odpowiadają definicji budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, czyli są obiektami budowlanymi trwale związanymi z gruntem, wydzielonymi z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadają fundamenty i dach.
Prezydent Miasta P. trafnie dostrzegł, że w świetle mapy do celów projektowym zgłaszający planuje wydzielenie/ogrodzenie części działki dla każdego z planowanych do pobudowania budynków gospodarczych.
Wojewoda z poszanowaniem treści przepisów prawa oraz odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych przyjął, że cecha trwałego związania z gruntem sprowadza się do posadowienia obiektu budowlanego na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przemieszczenie lub przesunięcie. O trwałym związaniu z gruntem decyduje nie tylko metoda i sposób związania z gruntem, lecz także sama wielkość obiektu, jego konstrukcja, przeznaczenie i względy bezpieczeństwa wymagające zapewnienia stabilizacji. Ocenę trwałości związania z gruntem należy rozważać nie tyle przez możność szybkiego i łatwego przeniesienia obiektu, będącą pochodną szybkiego montażu/demontażu, ale przez jego techniczne właściwości, które zapewniają trwałą stabilizację w miejscu zlokalizowania.
Sąd orzekający niniejszej sprawie podziela stanowisko, że dla przyjęcia trwałego związania z gruntem nie ma znaczenia okoliczność posiadania przez obiekt fundamentów czy też wielkość zagłębienia w gruncie. Trwale związane z gruntem są również budowle posadowione na powierzchni gruntu, jednakże w sposób uniemożliwiający ich przemieszczanie (wyrok NSA z 11.05.2021 r., II OSK 1884/18, LEX nr 3218805).
Definicja tymczasowego obiektu budowlanego, wskazuje na dwa zespoły cech, które przesądzają o uznaniu obiektów budowlanych za "tymczasowe". Do pierwszej kategorii należą obiekty przeznaczone do czasowego użytkowania w okresie krótszym od ich trwałości technicznej, przewidziane do przeniesienia w inne miejsce lub do rozbiórki, a do drugiej - obiekty niepołączone trwale z gruntem. Przy czym, w odniesieniu do pierwszej kategorii, na czasowe użytkowanie obiektu winien wskazywać zamiar inwestora, który musi być sprawdzalny obiektywnie. Zamiar taki winien wynikać z projektu budynku, jego konstrukcji, zastosowanych materiałów i technologii (wyrok WSA w Warszawie z 25.04.2017 r., VII SA/Wa 1397/16, LEX nr 2360118).
Sąd podziela stanowisko organów, że deklarowane zamierzenie budowlane obejmuje w rzeczywistości budowę czterech budynków gospodarczych, a trwałość związania z gruntem nie pozwala zakwalifikować projektowanych budynków jako obiektów tymczasowych. Materiał dowodowy nie zawiera żadnych treści wskazujących na to, że planowane do pobudowania obiekty są przeznaczone do czasowego użytkowania w okresie krótszym od ich trwałości technicznej. O spełnieniu tego wymogu nie stanowi deklaracja o sezonowości ich użytkowania, która pozostaje w oczywistej kolizji z deklarowanym sposobem wykorzystywania spornych budynków, jako obiektów do stałego przechowywania narzędzi i pojazdów, bo w sezonie oraz poza sezonem.
Z uwagi na powyższe nie może być mowy o naruszeniu art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane poprzez błędną ocenę co do tego, że budowa objętych zgłoszeniem czterech budynków gospodarczych narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Okolicznością bezsporną pozostaje, że zasady zagospodarowania działki inwestycyjnej ustala uchwała Rady Miasta P. nr [...] z dnia 7 lipca 2009 roku w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "W. " w P. opublikowaną w Dzienniku Woj. [...]. z dnia 10 września 2009 roku Nr [...] pod pozycją [...]. Działka inwestycyjna leży na terenie oznaczonym symbolem ZO/ZZ - teren zieleni i wód. Teren zieleni otwartej ogólnodostępnej oraz infrastruktury technicznej - wodociągów i kanalizacji, obszar bezpośrednio zagrożony powodzią.
Za skarżonymi organami administracji architektoniczno-budowlanej powtórzyć należy, że nieruchomość zgłaszającego nie została przeznaczona pod zabudowę, gdyż znajduje się w obszarze przeznaczonym pod teren zieleni otwartej ogólnodostępnej oraz sieci infrastruktury technicznej - wodociągów i kanalizacji oraz stanowi obszar bezpośrednio zagrożony powodzią. Na tym terenie dopuszczona została jedynie realizacja tymczasowych obiektów budowlanych związanych z organizacją imprez i funkcjonowaniem przystani (§ 4 pkt 1 lit. a uchwały), zakazana jest lokalizacja budynków (§ 4 pkt 1f uchwały), a także zakazana jest budowa ogrodzeń (§ 4 pkt 1d uchwały). W świetle postanowień § 17 pkt 1, pkt 6 powołanej uchwały na terenie ZO/ZZ dopuszcza się zabudowę i zagospodarowanie terenu uwzględniającą: lokalizowanie obiektów małej architektury oraz tablic informacyjnych wzdłuż projektowanych ciągów pieszo-rowerowych, lokalizowanie ciągów pieszych i ścieżek rowerowych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlegała oddaleniu.