IV SA/Po 436/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2006-09-21
NSAAdministracyjneŚredniawsa
rejestracja pojazduzmiana przeznaczeniahomologacjaprawo o ruchu drogowymKodeks postępowania administracyjnegonaruszenie proceduryuchylenie decyzjiskarżącyorgan administracji

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie rejestracji pojazdu z powodu istotnych naruszeń proceduralnych.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która stwierdziła nieważność decyzji Prezydenta Miasta P. w przedmiocie rejestracji samochodu jako ciężarowego specjalizowanego. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty, wskazując na istotne naruszenia przepisów proceduralnych, w tym brak możliwości identyfikacji pojazdu, wadliwe oznaczenie numeru rejestracyjnego oraz brak dowodów doręczenia kluczowych dokumentów stronom. Sąd podkreślił również błędy w podstawie prawnej decyzji Starosty oraz wadliwe uzupełnienie decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rejestracji pojazdu. Sprawa wywodziła się z decyzji Prezydenta Miasta P., która dokonała zmiany rodzaju i przeznaczenia samochodu z osobowego na ciężarowy specjalizowany. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność tej decyzji, wskazując na brak świadectwa homologacji po przeróbkach. Starosta P. wznowił postępowanie i odmówił rejestracji pojazdu jako ciężarowego, uchylając wcześniejsze decyzje. Prokurator Okręgowy wniósł o uzupełnienie i sprostowanie decyzji Starosty, co zostało uczynione. W odwołaniu pełnomocnik skarżącego domagał się uchylenia decyzji Starosty i rejestracji pojazdu jako ciężarowego, kwestionując podstawę prawną i uzasadnienie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty. Skarżący zarzucił organom naruszenie przepisów KPA, w tym brak należytego informowania i zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty, wskazując na istotne naruszenia proceduralne. Wśród wad wymieniono m.in. brak możliwości identyfikacji pojazdu w decyzji SKO, wadliwe oznaczenie numeru rejestracyjnego, brak dowodów doręczenia kluczowych dokumentów, a także błędy w podstawie prawnej decyzji Starosty oraz wadliwe uzupełnienie tej decyzji. Sąd zasądził od SKO na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, wadliwe oznaczenie pojazdu oraz brak dowodów doręczenia kluczowych dokumentów stronom stanowią istotne naruszenia proceduralne, które mogą mieć wpływ na wynik postępowania i uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że brak możliwości identyfikacji pojazdu w decyzji SKO, błędne oznaczenie numeru rejestracyjnego oraz brak dowodów doręczenia postanowień Starosty uniemożliwiają kontrolę prawidłowości postępowania i zapewnienia skarżącemu czynnego udziału.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (21)

Główne

p.p.s.a. art. 134 § §1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § §1 pkt 1 lit. c

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 205 § §2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 184 § §1 i §2

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 61 § §1 i §4

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156 § §1 pkt k

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 104 § §1

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

Prd art. 72 § ust. 1

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Prd art. 68 § ust. 1

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Prd art. 68 § ust. 4 pkt 9

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

k.p.a. art. 111 § §1

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 113 § §1

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 183 § §1

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 188

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 151 § §1 pkt 2

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

u.s.k.o. art. 1 § ust. 1

Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych

k.p.a. art. 127 § §2

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § §1 pkt 1

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § §1

Ustawa Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów proceduralnych przez organy administracji obu instancji, mające istotny wpływ na wynik sprawy. Pozbawienie skarżącego możliwości działania w postępowaniu. Brak należytego informowania skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych. Naruszenie zasady czynnego udziału skarżącego w postępowaniu. Wadliwe oznaczenie pojazdu i brak dowodów doręczenia kluczowych dokumentów. Powołanie nieistniejącego przepisu jako podstawy prawnej decyzji Starosty. Wadliwe uzupełnienie decyzji Starosty.

Godne uwagi sformułowania

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niniejsza skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu naruszenia przepisów proceduralnych a wadami, które mogą mieć istotny wpływ na wynik postępowania dotknięte są decyzje obu instancji. Wadą zaskarżonej decyzji SKO w P. jest brak możliwości identyfikacji pojazdu, ponieważ w rubrum błędnie przytoczono datę i numer decyzji organu I instancji oraz numer rejestracyjny przedmiotowego pojazdu. Brak tych dokumentów uniemożliwia Sądowi dokonania kontroli – czy zostały zachowane wszelkie procedury zapewniające skarżącemu udział w postępowaniu administracyjnym. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia (art. 111 k.p.a.), inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 k.p.c.), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona. Uzupełnienie decyzji (art. 111 k.p.a.) i sprostowanie błędów i omyłek (art. 113 k.p.a.) to dwie różne instytucje prawne i nie pozostają ze sobą w związku.

Skład orzekający

Ewa Makosz-Frymus

przewodniczący sprawozdawca

Danuta Rzyminiak-Owczarczak

sędzia

Ewa Kręcichwost-Durchowska

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Naruszenia proceduralne w postępowaniu administracyjnym, w szczególności dotyczące doręczeń, identyfikacji przedmiotu postępowania oraz uzupełniania i prostowania decyzji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z rejestracją pojazdu i zmianą jego przeznaczenia, ale ogólne zasady dotyczące procedury administracyjnej są szeroko stosowalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak drobne błędy proceduralne, takie jak wadliwe oznaczenie pojazdu czy brak dowodów doręczenia, mogą doprowadzić do uchylenia decyzji administracyjnej, nawet jeśli merytoryczne aspekty sprawy są złożone.

Błąd w numerze rejestracyjnym i brak potwierdzenia odbioru: jak procedury decydują o losach sprawy administracyjnej.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Po 436/05 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-09-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Ewa Kręcichwost-Durchowska
Ewa Makosz-Frymus /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus (spr.) Sędziowie sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant ref..staż. Marta Kmieciak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 września 2006 r. przy udziale Prokuratora Okręgowego H. G. sprawy ze skargi T. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...]oraz postanowienie Starosty [...] z dnia [...]r. nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego T. F. kwotę [...] zł ( [...] ) tytułem zwrotu kosztów postępowania 3. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/E.Makosz-Frymus /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak M.K.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. Prokurator Okręgowy w P. na podstawie art. 184 §1 i §2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) złożył sprzeciw od ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. mocą której dokonano w dowodzie rejestracyjnym samochodu marki [...] nr rej. [...] zmiany jego rodzaju i przeznaczenia z samochodu osobowego na ciężarowy specjalizowany.
W związku ze złożonym sprzeciwem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. dnia [...] r. na podstawie art. 61 §1 i §4 w związku z art. 156 §1 pkt kpa wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie. W aktach brak zwrotnych potwierdzeń odbioru zawiadomienia przez [...] Towarzystwo Leasingowe w P., Urząd Miasta P. i Prokuratora Okręgowego w P..
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. w przedmiocie rejestracji samochodu ciężarowo-specjalizowanego marki [...] nr rejestracyjny [...]. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że dokonane przez właściciela przeróbki w konstrukcji pojazdu uzasadniają traktowanie tego pojazdu jako pojazdu nowego, a to zobowiązuje do przedstawienia świadectwa homologacji na nowy typ pojazdu przy zgłaszaniu do pierwszej po przeróbce rejestracji, co nie zostało dopełnione. Również tutaj brak zwrotnych potwierdzeń odbioru decyzji przez strony. W aktach znajduje się natomiast postanowienie Prezydenta Miasta P. [...] r. o przekazaniu wymienionej decyzji Staroście P.emu, ponieważ przedmiotowy pojazd został zarejestrowany w Starostwie Powiatowym w P..
Postanowieniem z dnia [...]r. Starosta P. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] a decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 104 §1 kpa oraz art. 72 ust. 1, art. 68 ust. 1 i art. 68 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 515) uchylił decyzje w sprawie rejestracji pojazdu oraz odmówił rejestracji przedmiotowego pojazdu jako ciężarowego. W uzasadnieniu decyzji Starosta stwierdził, że dokonał rejestracji pojazdu marki [...] między innymi w oparciu o wcześniej dokonaną rejestrację pojazdu, na potwierdzenie czego wnioskodawca przedstawił dowód rejestracyjny na pojazd ciężarowy o nr rej. [...]. Organ ocenił, że wobec stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji należało decyzję własną uchylić. W aktach brak informacji o sposobie i terminie doręczenia decyzji stronom.
Prokurator Okręgowy w P. pismem z [...] r., na podstawie art. 111 §1 i art. 113 §1 w zw. z art. 183 §1 i art. 188 kpa wniósł o uzupełnienie decyzji Starosty P. z dnia [...] r. poprzez określenie w jej sentencji, że uchyla się decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie rejestracji samochodu marki [...] o nr rej. [...]; pełne określenie podstawy prawnej wydania decyzji poprzez przytoczenie przepisu art. 151 §1 pkt 2 kpa. Ponadto Prokurator wniósł o sprostowanie zdania pierwszego uzasadnienia decyzji poprzez określenie, iż wniosek dotyczył rejestracji samochodu "[...]" a nie "[...]".
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Starosta P. na podstawie art. 113 w związku z art. 111 kpa uzupełnił decyzję z dnia [...] r. określając:
• w punkcie pierwszym swojego postanowienia, że w sentencji przedmiotowej decyzji winno być: uchyla się decyzję z dnia [...] r. w przedmiocie rejestracji samochodu m-ki [...] o nr rej. [...] oraz odmawia rejestracji przedmiotowego pojazdu;
• w punkcie drugim swojego postanowienia, że podstawa prawna decyzji brzmi: na podstawie art. 151 §1 pkt 2 Ustawy Kodeks postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2000 nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 72 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r. nr 58, poz. 515 z późn. zm.) po wznowieniu z Urzędu postępowania administracyjnego w sprawie rejestracji pojazdu m-ki [...] o nr rej. [...] z dnia [...] r.;
• w punkcie trzecim swojego postanowienia, że prostuje się pierwsze zdanie uzasadnienia przedmiotowej decyzji poprzez określenie, iż wniosek dotyczył rejestracji samochodu [...] a nie [...].
W odwołaniu z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o wydanie decyzji o rejestracji pojazdu jako ciężarowego. Zakwestionowana została podstawa prawna zaskarżonej decyzji oraz podniesiono, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji dotyczy osoby, która złożyła wniosek o rejestrację pojazdu marki [...]. Podkreślono, że odwołujący się nabył samochód w ramach prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa celem wykorzystywania go w ramach tej działalności i jako samochód osobowy pozostaje dla odwołującego się bezużyteczny.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856), art. 127 §2, art. 138 §1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdzono, że strona podczas rejestracji przedmiotowego samochodu jako ciężarowego zamiast wyciągu ze świadectwa homologacji dołączyła do wniosku o rejestrację zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym wraz z opisem zmian w pojeździe. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony [...] r.
[...] r. została nadana przez pełnomocnika skarżącego, za pośrednictwem SKO w P. skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...]. Podtrzymane zostały wszystkie twierdzenia zawarte w odwołaniu od powołanej decyzji Starosty P.ego oraz podniesiono, że organy administracji obu instancji uchybiły przepisom postępowania, co miało istotny wpływ na wynik w sprawie a skarżący pozbawiony był możliwości działania w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu przez pierwszego właściciela. W opinii skarżącego naruszone zostały art. 7, 8, 9, 10, 28, 77§1 i art. 81 kpa, ponieważ organy administracji nie podjęły wszelkich, niezbędnych kroków koniecznych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, skarżący nie był należycie i wyczerpująco informowany o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Skarżący uważa, że nie miał też zapewnionego czynnego udziału w każdym stadium toczącego się postępowania a przed wydaniem decyzji organy nie umożliwiły mu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, a sposób prowadzenia postępowania na pewno, w opinii skarżącego, nie pogłębił zaufania obywateli do organów Państwa. Ponadto naruszony został, w opinii skarżącego przepis art. 77 §1 oraz 81 wymienionej ustawy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując w całej rozciągłości stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i argumenty zawarte w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Pismem z dnia [...] r. Sąd zwrócił się do SKO w P. o nadesłanie dowodów doręczeń stronom decyzji Starosty P.ego z dnia [...] r. nr [...] oraz dowodów doręczeń postanowienia Starosty z dnia [...] r. uzupełniającego decyzję Starosty z dnia [...] r. Ponadto zobowiązano organ II instancji do doręczenia decyzji Starosty P.ego z dnia [...] r. dotyczącej rejestracji pojazdu marki [...] nr rejestracyjny [...] oraz nadesłania decyzji SKO w P. z dnia [...] r. ze stwierdzeniem jej prawomocności.
Wypełniając wezwanie SKO Poznań doręczyło decyzję ostateczną Kolegium z dnia [...] r. nr [...] dotyczącą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r. o rejestracji samochodu ciężarowo-specjalizowanego marki [...] nr rejestracyjny [...] oraz kserokopie dokumentów Starostwa P.ego, w tym kserokopie zwrotnych poświadczeń odbioru.
Zgodnie z art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Niniejsza skarga zasługuje na uwzględnienie z powodu naruszenia przepisów proceduralnych a wadami, które mogą mieć istotny wpływ na wynik postępowania dotknięte są decyzje obu instancji. Dodać należy, że od błędów nie jest wolna odpowiedź na skargę.
Przedmiotem decyzji organów obu instancji a następnie skargi do Sądu jest uchylenie decyzji o rejestracji samochodu marki [...] nr rejestracyjny [...]. W ocenie Sądu wadą zaskarżonej decyzji SKO w P. z dnia [...] r. jest brak możliwości identyfikacji pojazdu, ponieważ w rubrum błędnie przytoczono datę i numer decyzji organu I instancji oraz numer rejestracyjny przedmiotowego pojazdu, a w uzasadnieniu tej decyzji posłużono się tylko ogólnikowymi określeniami: "pojazd", "przedmiotowy pojazd", "pojazd ciężarowo-osobowy". Tak samo błędne oznaczenie numeru rejestracyjnego samochodu jest zawarte w odpowiedzi na skargę.
W przesłanych Sądowi wraz ze skargą aktami administracyjnymi brakowało dowodów doręczenia: postanowienia Starosty P.ego z dnia [...] r., o wznowieniu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] nr rej. [...] na rzecz p. T.F., decyzji organu I instancji z dnia [...] r. oraz postanowienia z dnia [...] r. uzupełniającego i prostującego decyzję z dnia [...] r. Wprawdzie organ II instancji na wezwanie Sądu nadesłał kserokopie dwóch zwrotek przesyłek Starostwa Powiatowego w P. adresowanych do skarżącego, ale z dat nadania ([...] r. i [...] r.) i wpisanych oznaczeń nie sposób jednoznacznie potwierdzić przesłanie czego potwierdzają, przy czym organ I instancji wszystkie wydane przez siebie w tej sprawie orzeczenia oznaczał tym samym numerem: [...]. Brak tych dokumentów uniemożliwia Sądowi dokonania kontroli – czy zostały zachowane wszelkie procedury zapewniające skarżącemu udział w postępowaniu administracyjnym.
Starosta P. w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] r. przytoczył, między innymi, art. 68 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2003 r., nr 58, poz. 515 ze zm.). Pełnomocnik skarżącego słusznie zaznaczył w odwołaniu, że powołany przepis nie istniał w momencie wydawania decyzji. Faktem jest, że art. 68 ust. 4 wymienionej wyżej ustawy w brzmieniu obowiązującym do [...] r. zawierał tylko 3 punkty w których ustawodawca wymieniał, gdzie są zawarte warunki od spełnienia których dany typ pojazdu, przedmiot jego wyposażenia lub część mogą uzyskać świadectwo homologacji. Być może organowi I instancji chodziło o przepis art. 68 ust. 9 w brzmieniu obowiązującym do [...] r. precyzujący kiedy producent lub importer jest obowiązany uzyskać nowe świadectwo homologacji na dany typ pojazdu przedmiot wyposażenia lub część, co zdaje się mieć potwierdzenie w treści ostatniego zdania uzasadnienia. Organ II instancji wyjaśnił jedynie w swoim uzasadnieniu, że "ust. 4 pkt 9 został zastąpiony ust. 5 art. 68" z którego wynika, że za producenta o którym mowa w ust. 1 uważa się również podmiot dokonujący montażu lub zabudowy pojazdu.
Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia (art. 111 k.p.a.), inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 k.p.c.), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona (wyrok NSA z 22 listopada 2000 r., sygn. II SA/Gd 1783/98, ONSA 2002/1/23). W ocenie Sądu art. 111 kpa wymienia w sposób wyczerpujący składniki decyzji których brak można uzupełnić (por. wyrok NSA z 13 lutego 2002 r., I SA 1771/00, LEX nr 81742). Nie ma wśród tych składników podstawy prawnej, która zgodnie z art. 107 §1 kpa jest elementem decyzji. Wadliwa jest ta część postanowienia, w której Starosta P. uzupełnił podstawę prawną swojej decyzji, jak również stanowisko organu II instancji aprobujące takie postępowanie. Ponadto uzupełnienie decyzji (art. 111 kpa) i sprostowanie błędów i omyłek (art. 113 kpa) to dwie różne instytucje prawne i nie pozostają ze sobą w związku; przytoczona podstawa prawna winna wskazywać na treść art. 111 kpa i art. 113 kpa, a nie 113 kpa w związku z art. 111 kpa.
Decyzją z dnia [...] r. Starosty P.ego uchylono decyzję z [...]r. o czasowej rejestracji pojazdu, a zdaniem Sądu rozważenia wymaga także kwestia uchylenia decyzji z dnia [...] r. o bezterminowej rejestracji pojazdu.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 w związku z art. 205 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 wymienionej ustawy Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
/-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ E. Makosz-Frymus /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak
MK

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI