IV SA/Po 424/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2006-07-27
NSAAdministracyjneŚredniawsa
zasiłek rodzinnydodatekbezrobotniterminprawo materialneprawo procesowesamorządowe kolegium odwoławczewójt gminyświadczenia socjalne

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję odmawiającą przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych, uznając, że termin na złożenie wniosku powinien biec od dnia otrzymania decyzji o utracie zasiłku, a nie od daty jego utraty.

Skarżąca A.S. domagała się przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Organ pierwszej instancji oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiły przyznania dodatku, wskazując na upływ 30-dniowego terminu na złożenie wniosku od dnia utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił obie decyzje, uznając, że termin ten powinien biec od dnia otrzymania przez skarżącą decyzji o utracie zasiłku, a nie od daty jego utraty, co wynikało z opóźnienia organu zatrudnienia w wydaniu tej decyzji.

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania A.S. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wójt Gminy odmówił przyznania dodatku, ponieważ wniosek został złożony po upływie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy, podkreślając, że termin 30 dniowy jest terminem prawa materialnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za zasadną. Sąd odwołał się do zasady oficjalności postępowania sądowoadministracyjnego oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa. Stwierdził, że obywatel nie może znaleźć się w pułapce prawnej spowodowanej nieprawidłowym działaniem innego organu administracji. W tym przypadku, opóźnienie w wydaniu decyzji przez Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych spowodowało, że skarżąca złożyła wniosek o dodatek w dniu otrzymania tej decyzji. Sąd uznał, że termin 30 dniowy powinien biec od dnia otrzymania przez skarżącą odpisu decyzji PUP, a nie od daty utraty prawa do zasiłku. W związku z tym, sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Termin 30 dni na złożenie wniosku o dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych powinien biec od dnia otrzymania przez wnioskodawcę decyzji o utracie prawa do zasiłku, a nie od daty jego utraty, jeśli opóźnienie w wydaniu decyzji leży po stronie organu.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 kpa) oraz zasadę demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP), uznając, że obywatel nie może ponosić negatywnych konsekwencji opóźnień organów administracji. W sytuacji, gdy skarżąca otrzymała decyzję o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z opóźnieniem, a następnie niezwłocznie złożyła wniosek o dodatek, termin 30 dni powinien być liczony od dnia otrzymania tej decyzji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (20)

Główne

uśr art. 5

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

uśr art. 11 § ust. 1

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

uśr art. 11 § ust. 6 pkt 1

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

Termin 30 dni na złożenie wniosku o dodatek z tytułu utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych biegnie od dnia otrzymania decyzji o utracie prawa do zasiłku, jeśli opóźnienie w wydaniu decyzji leży po stronie organu.

Pomocnicze

uśr art. 24 § ust. 2

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

uśr art. 25

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

uśr art. 27 § ust. 2

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

uśr art. 30

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

Błędnie przywołany w podstawie prawnej decyzji organu I instancji.

uśr art. 47

Ustawa o świadczeniach rodzinnych

u.z.p.b. art. 6 § pkt 6

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

u.z.p.b. art. 2 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

u.z.p.b. art. 23 § ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a-c i lit. e-g

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

u.p.z.i.r.p. art. 9 § ust. 1 pkt 14 lit. b

Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

u.p.z.i.r.p. art. 73

Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa.

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 134

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zasada oficjalności.

p.p.s.a. art. 135

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a) i c)

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 153

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada demokratycznego państwa prawnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Termin 30 dni na złożenie wniosku o dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych powinien biec od dnia otrzymania decyzji o utracie prawa do zasiłku, a nie od daty jego utraty, w sytuacji gdy opóźnienie w wydaniu decyzji leży po stronie organu.

Odrzucone argumenty

Wniosek o dodatek do zasiłku rodzinnego został złożony po upływie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, co skutkuje brakiem prawa do świadczenia.

Godne uwagi sformułowania

Obywatel nie może znaleźć się w pułapce prawnej, stworzonej na skutek nieprawidłowego działania innego organu administracji publicznej. Termin 30 dniowy do złożenia wniosku [...] jest terminem prawa materialnego i niezachowanie tego terminu powoduje bezskuteczność ubiegania się o przyznanie pomocy.

Skład orzekający

Paweł Miładowski

przewodniczący

Maciej Dybowski

sprawozdawca

Ewa Kręcichwost-Durchowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja terminu do złożenia wniosku o świadczenia rodzinne w kontekście opóźnień organów administracji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych i wnioskowania o dodatek do zasiłku rodzinnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak błędy proceduralne organów administracji mogą wpływać na prawa obywateli i jak sądy administracyjne chronią obywateli przed negatywnymi skutkami tych błędów, odwołując się do zasad państwa prawnego i zaufania do organów.

Czy opóźnienie urzędu może pozbawić Cię należnych świadczeń? Sąd wyjaśnia, jak liczyć terminy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Po 424/05 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Ewa Kręcichwost-Durchowska
Maciej Dybowski /sprawozdawca/
Paweł Miładowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie WSA Maciej Dybowski (spr.) WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska Protokolant sekr. sąd. Monika Wiśniewska po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję (postanowienie) Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku do zasiłku rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia [...] nr [...] /-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/P.Miładowski /-/M.Dybowski KP
Uzasadnienie
sygn. IV SA/Po 424/05
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją ostateczną z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy na podstawie art. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.228/ 03/2255 ze zm.- dalej uśr), przyznał A.S. na dziecko M.S.: zasiłek rodzinny w kwocie 43 zł, płatny miesięcznie na okres od 1 lipca 2004 do 31 sierpnia 2005 r.; dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka w kwocie 170 zł, płatny miesięcznie na okres od 1 lipca 2004 do 31 sierpnia 2005 r.; dodatek z tytułu urodzenia dziecka w kwocie 500 zł.
Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy decyzją ostateczną z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 6 pkt 6, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a-c i lit. e-g ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (j.t. Dz.U. 58/03/514) orzekł o nabyciu przez A.S. statusu bezrobotnego od dnia 11 sierpnia 2003 i prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 19 sierpnia 2003 r. "na okres i w wysokości określonej Ustawą", nie określając ustawowej długości tego okresu.
Decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b i art. 73 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. 99/04/1001) orzekł o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 grudnia 2004 r. (k. 12, 14 akt administracyjnych).
Wójt Gminy decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 6 ust.1, art. 11, art. 24 ust. 2, art. 25, art. 27 ust. 2, "art. 30", art. 47 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.228/ 03/2255 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A.S. o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, odmówił przyznania A.S. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania w kwocie 400 zł miesięcznie na M.S.
W uzasadnieniu Wójt wskazał, że dnia 24 stycznia 2005 r. A.S. złożyła wniosek o przyznanie dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania wraz z koniecznymi dokumentami. Dodatek ten nie przysługuje, jeśli wniosek o przyznanie dodatku złożono po upływie 30 dni od dnia ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych ( art. 11 ust. 6 pkt 1 uśr). Ponieważ Wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie ww dodatku dnia 24 stycznia 2005 r., a termin utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych upłynął dnia 9 grudnia 2004 r., (po ponad 30 dniach), nie przyznano A.S. owego dodatku.
W odwołaniu A.S. wskazała, że dnia 24 stycznia 2005 r. otrzymała odpis decyzji PUP o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem 9 grudnia 2004 r.; w tym samym dniu złożyła wniosek o udzielenie Jej dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Odwołująca się nie miała żadnych podstaw do wcześniejszego poinformowania Urzędu Gminy o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych, by otrzymać przysługujące Jej świadczenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 11 ust. 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.228/ 03/ 2255 ze zm.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Samorządowe Kolegium w uzasadnieniu podzieliło ustalenia faktyczne i poglądy prawne organu I instancji. Wnioskodawczyni samotne wychowuje córkę M.; dochód rodziny A.S. nie przekracza kryterium dochodowego, uprawniającego do przyznania świadczeń rodzinnych ( art. 5 uśr). Termin 30 dniowy do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 11 ust. 6 pkt 1 uśr, jest terminem prawa materialnego i niezachowanie tego terminu powoduje bezskuteczność ubiegania się o przyznanie pomocy w formie przewidzianej w tym przepisie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A.S. oceniła, że zaskarżona decyzja jest niezgodna prawem; przytoczyła argumenty uprzednio zaprezentowane w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadną.
1. W postępowaniu sądowo-administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153/02/1270 ze zm.– dalej ppsa). Zgodnie z zasadą oficjalności, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zawartą w skardze argumentacją - obowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego.
2.W doktrynie trafnie wskazuje się, że wykładnią, czyli interpretacją tekstów prawnych, nazywa się operację myślową, w toku której dokonuje się przekładu zbioru przepisów ogłoszonych w aktach prawodawczych na zbiór norm postępowania równoznaczny jako całość z danym zbiorem przepisów; w toku wykładni dokonuje się przyporządkowania różnokształtnym przepisom prawnym- norm postępowania rozumianych w jakiś jeden, dostatecznie określony sposób ( Z. Ziembiński "Logika praktyczna" PWN 2002 s. 230; M. Zieliński: "Interpretacja jako proces dekodowania tekstu prawnego" WN UAM Poznań 1972 s. 26 i n.; "Wykładnia prawa. Zasady. Reguły. Wskazówki" W. Pr. 2002 s. s. 47). Podstawą orzekania przez organy stosujące prawo nie jest przepis prawny, lecz norma prawna, w praktyce wywiedziona z szeregu przepisów prawnych- w tym częstokroć ( jak w rozpatrywanej sprawie) także z aktów prawnych o różnej randze.
3.W nauce prawa powszechnie akceptuje się regułę impossibile nulla obligatio (glosa częściowo krytyczna Ewy Łętowskiej do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2002 r. sygn. II SA 129/02- OSP 12/02/157), znajdującą oparcie w szczególności w zasadzie demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r.- Dz.U. 78/97/483, sprost. 28/01/319) i w zasadzie pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 kpa). Bez znaczenia jest, czy do naruszenia owej zasady doszło ze strony innego organu ( in casu- Kierownika PUP), czy też organu prowadzącego niniejsze postępowanie, bowiem zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa nie może ograniczać się jedynie do organu prowadzącego dane postępowanie. Obywatel nie może znaleźć się w pułapce prawnej, stworzonej na skutek nieprawidłowego działania innego organu administracji publicznej.
W tym stanie rzeczy, skoro do naruszenia art. 11 ust. 6 pkt 1 uśr doszło wyłącznie z przyczyn leżących po stronie Kierownika PUP (bowiem Kierownik PUP wydał decyzję o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych po upływie 45 dni od ustania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a w żadnej wcześniejszej decyzji nie wskazano Zainteresowanej terminu, do którego ustawowo będzie go pobierać), a Zainteresowana tego samego dnia, w którym otrzymała odpis decyzji PUP, wystąpiła z wnioskiem o przyznanie dodatku na podstawie art. 11 ust. 1 uśr (k.8-11,14 akt administracyjnych), to przyjąć należy, że dla Wnioskodawczyni termin z art. 11 ust. 6 pkt 1 zaczął biec od dnia, w którym otrzymała odpis decyzji Kierownika PUP z dnia [...] o utracie prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 grudnia 2004 r. (art. 11 ust. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 Konstytucji RP i art. 8 kpa). Za tym, że wyłączna przyczyna tak późnego wydania owej decyzji przez Kierownika PUP leżała po stronie organu zatrudnienia przemawia i to, że zlecenie wypłaty A.S. zasiłku dla bezrobotnych za okres od 1 grudnia 2004 do 8 grudnia 2004 r. nosi także datę [...] (k. 13, 14 akt administracyjnych).
Rozpoznając sprawę ponownie organ I instancji zobligowany jest ustalić i rozważyć zagadnienia podniesione w uzasadnieniu niniejszego wyroku, będąc związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania ( art. 153 ppsa), przy uwzględnieniu art. 59b uśr.
Jedynie na marginesie należy wskazać, że Wójt błędnie w podstawie prawnej decyzji przywołał art. 30 uśr mimo, że przedmiotem postępowania nie było nienależne świadczenie rodzinne
Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 135 ppsa, należało orzec jak w sentencji.
/-/E.Kręcichwost-Durchowska /-/P.Miładowski /-/M.Dybowski
.
KP

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI