IV SA/PO 311/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2006-06-28
NSAinneWysokawsa
choroba zawodowafluorosteofluorozaPaństwowa Inspekcja Sanitarnamedycyna pracypostępowanie administracyjnebadania lekarskieukład kostny

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę pracownika na decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, uznając, że brak jest medycznych podstaw do rozpoznania osteofluorozy jako choroby zawodowej.

Pracownik K. P. domagał się stwierdzenia choroby zawodowej (osteofluorozy) spowodowanej narażeniem na związki fluoru w miejscu pracy. Organy inspekcji sanitarnej, opierając się na orzeczeniach medycznych, odmówiły stwierdzenia choroby zawodowej, wskazując na brak klinicznych cech schorzenia i pozazawodową etiologię zmian kostnych. Sąd administracyjny, kontrolując legalność decyzji, uznał, że organy były związane orzeczeniami medycznymi i prawidłowo oddaliły skargę, ponieważ nie stwierdzono choroby zawodowej zgodnie z przepisami.

Sprawa dotyczyła skargi K. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, który utrzymał w mocy decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Skarżący twierdził, że w wyniku pracy przy instalacji doświadczalnej uległ zatruciu związkami fluorowymi, co miało spowodować zmiany w układzie kostnym. Organy inspekcji sanitarnej, opierając się na orzeczeniach Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi oraz Centrum Medycyny Pracy, stwierdziły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, wskazując na pozazawodową etiologię zmian kostnych (choroba wątroby, cukrzyca) i brak klinicznych cech osteofluorozy. Sąd administracyjny w Poznaniu, rozpoznając skargę, podkreślił, że organy inspekcji sanitarnej są związane orzeczeniami jednostek medycznych upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych. Ponieważ orzeczenia te jednoznacznie wskazywały na brak podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, a sąd nie znalazł uchybień w postępowaniu organów, skarga została oddalona. Sąd zwrócił uwagę na sprzeczności w argumentacji skarżącego dotyczące przeprowadzonych badań oraz na fakt, że narażenie na fluor było krótkotrwałe i odbywało się na wolnym powietrzu, a także na istniejące u skarżącego inne schorzenia mogące wpływać na stan kości.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie ma podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, a orzeczenia medyczne są wiążące dla organów inspekcji sanitarnej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy inspekcji sanitarnej są związane orzeczeniami jednostek medycznych upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych. Ponieważ te orzeczenia jednoznacznie wskazywały na brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej (osteofluorozy) i wskazywały na pozazawodową etiologię zmian kostnych, organy prawidłowo odmówiły stwierdzenia choroby zawodowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (6)

Główne

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r w sprawie chorób zawodowych art. § 1 § ust. 1 i 2

Za chorobę zawodową uważa się chorobę określone w wykazie, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Przy ocenie działania czynnika szkodliwego uwzględnia się rodzaj, stopień i czas narażenia zawodowego, sposób wykonywania pracy, bezpośredni kontakt z chorymi zakaźnie lub z materiałem pochodzącym od tych chorych oraz z czynnikami powodującymi choroby inwazyjne, uczuleniowe i nowotworowe.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach art. § 1 § ust. 1 i 2

Pomocnicze

Ustawa z dnia 14 marca 1985r o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. art. 5

k.p.a. art. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. art. 1 § § 1

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. art. 151

Sąd oddala skargę, jeśli uzna ją za niezasadną.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy inspekcji sanitarnej są związane orzeczeniami lekarskimi jednostek upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych. Brak jest podstaw medycznych do rozpoznania choroby zawodowej (osteofluorozy) u skarżącego. Pozazawodowa etiologia zmian kostnych (choroba wątroby, cukrzyca) jest prawdopodobna.

Odrzucone argumenty

Skarżący podnosił zarzuty dotyczące niedokładnych badań medycznych, niesprawnego sprzętu RTG oraz niewłaściwego wywiadu epidemiologicznego. Skarżący sugerował, że zmiany kostne są wynikiem zatrucia fluorami w miejscu pracy.

Godne uwagi sformułowania

Organy inspekcji sanitarnej nie mogą wydać decyzji administracyjnej stwierdzającej istnienie choroby zawodowej wbrew lub niezgodnie z orzeczeniem lekarskim, jeżeli zostało ono wydane z zachowaniem norm zamieszczonych w rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych, nie jest sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym i nie budzi zastrzeżeń co do rozpoznania choroby. Warunkiem koniecznym stwierdzenia przez organy inspekcji choroby zawodowej jest uprzednie jej lekarskie rozpoznanie przez właściwe medyczne jednostki orzecznicze. Orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej jest wiążące dla organów inspekcji sanitarnej i prowadzi do odmowy stwierdzenia choroby zawodowej.

Skład orzekający

Paweł Miładowski

przewodniczący

Danuta Rzyminiak-Owczarczak

członek

Izabela Kucznerowicz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wiążący charakter orzeczeń lekarskich dla organów inspekcji sanitarnej w sprawach o stwierdzenie choroby zawodowej oraz brak możliwości samodzielnej oceny materiału dowodowego przez organy sanitarne."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku medycznych podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, mimo podnoszonych przez pracownika zarzutów dotyczących narażenia zawodowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczową zasadę proceduralną w sprawach o choroby zawodowe – prymat orzeczeń lekarskich nad oceną organów administracji. Jest to istotne dla prawników procesowych i specjalistów BHP.

Choroba zawodowa: Kiedy opinia lekarza jest ważniejsza niż Twoje przekonanie?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Po 311/06 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-06-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-04-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak
Izabela Kucznerowicz /sprawozdawca/
Paweł Miładowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie: sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak as.sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant : sekretarz sąd. Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2006 r. sprawę ze skargi K. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę /-/I.Kucznerowicz /-/P.Miładowski /-/D.Rzyminiak-Owczarczak
Uzasadnienie
IV SA/Po 311/06
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny , na podstawie § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r ( Dz. U. nr 65, poz. 294 ze zm. ), art. 5 ustawy z dnia 14.03.1985r o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. nr 90, poz. 575 ze zm. ) oraz art. 104 kpa uznał, że u K. P. brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. W uzasadnieniu stwierdzono, że na podstawie orzeczeń lekarskich i postępowania wyjaśniającego brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Instytut Medycyny Pracy w Łodzi podtrzymał swoje stanowisko o pozazawodowej etiologii rozpoznanych u K. P. zmian w obrębie struktury kości.
K. P. odwołał się od tej decyzji wnosząc o jej uchylenie. W odwołaniu podniósł, że:
- obsługa półtechniki była w obłokach pary z związkami fluorowymi,
- do zadań obsługi należało również nadzorowanie wanien krystalicznych, które były spowite
oparami pary z związkami fluorowymi,
- sugerowanie, że usytuowanie autoklawu na świeżym powietrzu było w miarę bezpieczne dla obsługi jest mylne,
- w trakcie prac badawczych został podtruty związkami fluorowymi, w wyniku czego znalazł się w WCMP - Oddział Ostrych Zatruć,
- IMP w Łodzi nie wykonał dokładnych badań analityczno- diagnostycznych,
- w trakcie zdjęć posługiwano się niesprawnym urządzeniem.
Decyzją z dnia [...] nr [...], Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny , na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14.03.1985r o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, § 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r w sprawie chorób zawodowych w zw. z § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.07.2002r w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983r w sprawie chorób zawodowych za chorobę zawodową uważa się schorzenie określone w wykazie chorób zawodowych, jeżeli zostało spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy.
Z akt sprawy wynika, że K. P. w okresie od [...].12.1971 r. do [...].02.1972 r. mógł być narażony na bezpośredni kontakt z fluorem lub jego związkami podczas prac doświadczalnych. Na podstawie kompleksowych badań wykonanych przez jednostki służby zdrowia upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych, nie znaleziono w układzie kostnym Skarżącego zmian patologicznych typowych dla osteofluorozy. Instytut Medycyny Pracy w Łodzi, który ponownie analizował sprawę potwierdził swoje stanowisko i uznał o pozazawodowej etiologii zmian gęstości mineralnej w obrębie struktury kości, przyjmując za ich przyczynę współistniejącą chorobę wątroby i cukrzycę.
Na powyższą decyzję K. P. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, że w wyniku pracy przy instalacji doświadczalnej uległ zatruciu związkami fluorowymi, co objawiło się w postaci żółtaczki mechanicznej i przebywał w Szpitalu Miejskim na oddziale Chorób Zawodowych w okresie od [...].02 do [...].03.1972r, co stwierdza jego narażenie na związki fluorowe Państwowa Inspekcja Pracy w piśmie z dnia [...].01.1986r. Podczas przebywania na oddziale ostrych zatruć nie wykonano dokładnie badań analityczno- diagnostycznych, jak również niewłaściwie przeprowadzono wywiad na temat przyczyny zatrucia tj. nie uwzględniono działania czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy. Skarżący stwierdził także, że nie zrobiono mu kompleksowych badań na poziomie tkanki- komórki i wpływu fluoru na całokształt jego zdrowia. Nadto nie przeprowadzono analitycznych badań krwi i moczu na obecność związków fluoru, nie uwzględniono wyników badań przeprowadzonych na osteoporozę wskazujących na odwapnienie kości i wpływu przebytego zatrucia związkami fluoru na skład i budulec kości. W uzasadnieniu jednostki kontrolne nie podały do jakiego okresu odnosi się przeprowadzony wywiad epidemiologiczny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. W ramach tej kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy i czy prawidłowo zastosował właściwe normy prawne. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest wolna od uchybień pociągających za sobą konieczność jej uchylenia.
W myśl § 1 ust 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983r w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. z 1983r nr 65, poz. 294 ze zm. zwanego dalej rozporządzeniem )za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy. Ust. 2 cytowanego wyżej przepisu stanowi, że przy ocenie działania czynnika szkodliwego uwzględnia się: rodzaj, stopień i czas narażenia zawodowego, sposób wykonywania pracy, bezpośredni kontakt z chorymi zakaźnie lub z materiałem pochodzącym od tych chorych oraz z czynnikami powodującymi choroby inwazyjne, uczuleniowe i nowotworowe.
Utrwalonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest pogląd, że warunkiem wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej jest jej rozpoznanie przez upoważnioną placówkę służby zdrowia i potwierdzenie związku przyczynowego rozpoznanej choroby z wykonywaną pracą zawodową.
Rozpoznawanie chorób zawodowych leży wyłącznie w gestii upoważnionych do tego rozporządzeniem jednostek organizacyjnych służby zdrowia, przy czym orzeczenia te w kwestii rozpoznania choroby zawodowej lub braku do tego podstaw są wiążące dla organów inspekcji sanitarnej.
W niniejszej sprawie orzeczenia jednostek służby zdrowia jednoznacznie stwierdziły, że brak jest podstaw do rozpoznania u Skarżącego następstw przebytej w 1972r zawodowej ekspozycji na fluor i jego związki.
Jak wynika z zebranego materiału K. P. był pracownikiem Zakładu Doświadczalnego Produktów Nieorganicznych " [...]" sp. z oo. w okresie od 1.10.1970r do 23.04.1972r w Oddziale Usług Technologicznych na stanowisku aparatowego, a następnie w warsztacie mechanicznym na stanowisku ślusarza narzędziowego. Wykonywał bieżące konserwacje urządzeń oraz prace remontowe. Od [...].12.1971r do [...].02.1972r został oddelegowany przez macierzysty zakład do pracy przy obsłudze instalacji półtechnicznej do ciśnieniowej krystalizacji fluorku glinu z kwasu fluorokrzemowego i wodorotlenku glinowego. Doświadczenia prowadził zespół badawczy Instytutu Chemii Nieorganicznej . Prace te odbywały się na wolnym powietrzu, autoklaw znajdował się na terenie P. Z. N. F. , produkujących wówczas m.in. super fosfat i fluorek glinu metodą klasyczną ( bezciśnieniową ).
Z orzeczenia Centrum Medycyny Pracy z dnia [...].06.2002r ( k.14 akt administracyjnych ) wynika, że w wyniku przeprowadzonych u Skarżącego badań nie znaleziono podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Po ponownym przeanalizowaniu całej dokumentacji oraz wyników badań WCMP nie znalazł podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - fluorozy, przede wszystkim ze względu na brak jakichkolwiek cech klinicznych tego schorzenia.
Orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi z dnia [...].11.2002r , po obserwacji w kierunku zatrucia fluorem zawiera stwierdzenie, że wyniki przeprowadzonych badań nie dają podstaw do rozpoznania następstw przebytej w 1972r zawodowej ekspozycji na fluor i jego związki.
Wyniki badań zdjęcia kości udowej i ramieniowej (zdjęcia dostarczone: miednicy, kręgosłupa lędźwiowego ). Kość ramieniowa i udowa oraz kość miednicy i kręgosłupa nie wykazują zmian charakterystycznych dla osteofluorozy. Po ponownym przeanalizowaniu sprawy Instytut Medycyny Pracy w Łodzi w piśmie z dnia [...].01.2004r wyjaśnił, że orzeczenie lekarskie zostało przygotowane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 18.11.1983r. Poza badaniami podmiotowymi i przedmiotowymi, badaniami biochemicznymi i radiologicznymi Instytut dysponował dokumentacją lekarską .
Skarżący w odwołaniu od decyzji z dnia [...].03.2003r podnosi, że po kilkunastoletnim okresie pogarszania się Jego stanu zdrowia, w wyniku ciągle powtarzających się dolegliwości, przeprowadzono na Jego prośbę badania analityczne krwi i moczu. Stwierdzono wówczas obecność związków fluoru. Z kolei w skardze do Sądu twierdzi, że takich badań nie przeprowadzono. Zachodzi tu sprzeczność. Bezsporny jest fakt, że takie badania zostały przeprowadzone. Wynika to jednoznacznie z wyjaśnień IMP w Łodzi z dnia [...].01.2004r, w którym stwierdzono, że dysponowano wynikami badań biochemicznych, w tym profilem glikemii, morfologią krwi. Okoliczność tą potwierdza Skarżący w tymże odwołaniu.
Skarżący podnosi także ,że jednostki kontrolne, które przeprowadziły wywiad epidemiologiczny nie podały jakiego okresu on dotyczy tj. 1971 - 1972r czy 2004r. Okoliczność ta jest wyjaśniona albowiem Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny poinformował, że Skarżący był zatrudniony z Z. D. P. N. " [...]" w Instytucie Chemii Nieorganicznej od [...].10.1970r do [...].04.1972r w Oddziale Usług Technologicznych na stanowisku aparatowy oraz od [...].04.1972r do [...].10.1994r w Warsztacie Mechanicznym na stanowisku ślusarza. W czasie dochodzenia epidemiologicznego potwierdzono, że w 1972r Skarżący pracował przy otrzymywaniu fluorku glinowego przez okres 1 miesiąca. Były to prace naukowo- badawcze ( na wolnym powietrzu ) - otrzymywanie fluorku glinowego z kwasu fluorokrzemowego i wodorotlenku glinowego - brak pomiarów środowiskowych. Dotyczy to okresu 1971r do 1972r.
Skarżący twierdzi, że w związku z tym, iż Instytut Medycyny Pracy w Łodzi nie wykonał wszystkich badań, jego opinie medyczne stanowiące podstawę wydania zaskarżonej decyzji nie są miarodajne. Z zebranego materiału dowodowego, w tym orzeczeń Medycyny Pracy w Łodzi wynika, że przeprowadzono wszystkie niezbędne badania w tym: badania podmiotowe, przedmiotowe, badania biochemiczne i radiologiczne. Nadto analizowano dostarczoną przez Skarżącego dokumentację, w tym 4 spośród 36 zdjęć rtg kręgosłupa, kończyn i płuc.
Skarżący podnosił także to, że badania radiologiczne przeprowadzono niesprawnym aparatem rentgenowskim powtarzając kilka razy to samo zdjęcie. Również i ten zarzut nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Z informacji IMP wynika, że badania wykonano sprawnym urządzeniem a konsultujący lekarz radiolog nie kwestionował jakości wykonanych radiogramów.
Skarżący w okresie od [...].11.1965r do [...].01.1966r był leczony w Państwowym Szpitalu Klinicznym z powodu żółtaczki hemolitycznej, powiększenia śledziony i zapalenia płuc. Wówczas również został poddany zabiegowi usunięcia śledziony. Nawrót żółtaczki hemolitycznej obserwowano w lutym 1972r i z tego powodu Skarżący był hospitalizowany w Szpitalu Miejskim od [...] lutego do [...] marca 1972r. Wtedy wydano zalecenie o " przeciwwskazaniach do pracy w styczności z czynnikami szkodliwymi". Kolejna hospitalizacja miała miejsce w okresie od [...] września do [...] października 1991r z powodu rozległego oparzenia chemicznego i w oddziale chirurgicznym od [...] do [...] czerwca 2002r w związku z leczeniem zabiegowym z powodu krwawienia z żylaków przełyku w przebiegu marskości wątroby wywołanej zakażeniem wirusem typu B. Instytut Medycyny Pracy dysponował wynikami badań biochemicznych w tym profilem glikemii, morfologią krwi i radiogramem klatki piersiowej z dnia [...].08.2002r, esofagogastroduodenoskopią z dnia [...].11.2001r a także zaświadczeniem o stanie zdrowia z Poradni Rehabilitacyjnej wydanym w dniu [...].07.2002r.
Okoliczności te upoważniają do ustalenia pozazawodowej etiologii rozpoznanych zmian w obrębie struktury kości, przyjmując z przeważającym prawdopodobieństwem związek między zaburzeniami gęstości mineralnej kości z rozpoznaną chorobą wątroby i cukrzycą.
W myśl § 10 ust. 1 rozporządzenia, na podstawie orzeczenia, o którym mowa w § 8, oraz wyników dochodzenia epidemiologicznego właściwy ze względu na siedzibę zakładu pracy inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzję o braku podstaw do jej stwierdzenia. W niniejszej sprawie orzeczenia upoważnionych jednostek organizacyjnych właściwych do rozpoznania chorób zawodowych stwierdzają, że brak jest podstaw do rozpoznania następstw przebytej w 1972r zawodowej ekspozycji na fluor i jego związki. Jednostki te nie znalazły podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - fluorozy, przede wszystkim ze względu na brak jakichkolwiek cech klinicznych tego schorzenia.
Z informacji zawartych w dochodzeniu epidemiologicznym wynika, że Skarżący był narażony na związki fluoru w okresie od [...].12.1971r do [...].02.1972r czyli przez niespełna dwa miesiące. Organy państwowej inspekcji sanitarnej są związane rozpoznaniem chorobowym zawartym w orzeczeniach jednostek służby zdrowia upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych i nie mają prawa do samodzielnej oceny dokumentacji.
Wynika to bezspornie z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. I tak w orzeczeniu NSA z dnia 23.07.2003r, I SA 108/03 LEX nr 160259 Sąd stwierdził, że " organy inspekcji sanitarnej nie mogą wydać decyzji administracyjnej stwierdzającej istnienie choroby zawodowej wbrew lub niezgodnie z orzeczeniem lekarskim, jeżeli zostało ono wydane z zachowaniem norm zamieszczonych w rozporządzeniu w sprawie chorób zawodowych, nie jest sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym i nie budzi zastrzeżeń co do rozpoznania choroby". Warunkiem koniecznym stwierdzenia przez organy inspekcji choroby zawodowej jest uprzednie jej lekarskie rozpoznanie przez właściwe medyczne jednostki orzecznicze. Orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej jest wiążące dla organów inspekcji sanitarnej i prowadzi do odmowy stwierdzenia choroby zawodowej ( wyrok NSA w Warszawie z dnia 24.05.2001r. I SA 1801/00, LEX nr 77663 ). Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności organy nie miały podstaw do wydania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej albowiem nie zostały spełnione przesłanki wymagane przepisami rozporządzenia. Nie stwierdzono bowiem u Skarżącego choroby zawodowej.
W świetle zebranego materiału dowodowego zaskarżona decyzja jest zasadna albowiem została ona wydana zgodnie z przepisami prawa i nie zawiera uchybień pociągających za sobą konieczność jej uchylenia.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 ustawy a z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 513, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.
/-/ I. Kucznerowicz /-/ P. Miładowski /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak
IH/

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI