IV SA/Po 299/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-05-20
NSAAdministracyjneŚredniawsa
praca przymusowaświadczenia pieniężnerepresjekombatanciosoby represjonowanepostępowanie administracyjnek.p.a.uchylenie postanowieniaprawo administracyjne

WSA w Poznaniu uchylił postanowienie Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych o niedopuszczalności wniosku, uznając, że skarżący nie wyczerpał drogi odwoławczej i że jego pismo powinno być traktowane jako wniosek o zmianę decyzji merytorycznej.

Skarżący J. J. złożył wniosek o świadczenie pieniężne z tytułu pracy przymusowej, który został odrzucony decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. Następnie Kierownik Urzędu wydał postanowienie o niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznając, że skarżący wyczerpał dwuinstancyjność postępowania. WSA w Poznaniu uchylił to postanowienie, stwierdzając błędy proceduralne i merytoryczne organu, w tym błędną wykładnię pisma skarżącego jako wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zamiast jako wniosku o zmianę decyzji ostatecznej.

Sprawa dotyczyła wniosku J. J. o przyznanie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił przyznania świadczenia, a następnie postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kolejnym postanowieniem Kierownik Urzędu stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznając, że skarżący wyczerpał dwuinstancyjność postępowania. Skarżący J. J. wniósł skargę do WSA w Poznaniu, zarzucając brak wnikliwości i sprzeczność z decyzją Fundacji "Polsko-Niemieckie Pojednanie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za zasadną. Sąd wskazał na błędy proceduralne organu, w tym błędną wykładnię przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.) oraz błędne ustalenie daty doręczenia decyzji. Sąd podkreślił, że pismo skarżącego z dnia [...] r. powinno być traktowane jako wniosek o uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej na podstawie art. 154 § 1 i 2 k.p.a., a nie jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd zwrócił uwagę, że organ powinien był dokonać ustaleń faktycznych i rozważyć interes społeczny lub słuszny interes strony. WSA uchylił zaskarżone postanowienie, nakazując organowi ponowne rozpatrzenie sprawy zgodnie z zasadami k.p.a., w tym zasady prawdy obiektywnej i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Pismo strony powinno być traktowane jako wniosek o uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej na podstawie art. 154 § 1 i 2 k.p.a., a nie jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że skarżący przytaczał argumenty merytoryczne i załączał dowody, co przemawia za wykładnią jego pisma jako wniosku o zmianę decyzji ostatecznej, a nie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który podlega dwukrotnej instancyjności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (13)

Główne

ustawa art. 1 § 1

Ustawa o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

ustawa art. 4 § 1

Ustawa o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

ustawa art. 2 § 2 lit. a

Ustawa o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

k.p.a. art. 134

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 154 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 154 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

upsa art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 129 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 127 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

upsa art. 119 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pismo skarżącego z dnia [...] r. powinno być traktowane jako wniosek o zmianę decyzji ostatecznej (art. 154 k.p.a.), a nie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ błędnie zastosował art. 134 k.p.a. stwierdzając niedopuszczalność wniosku. Błędne ustalenie daty doręczenia decyzji administracyjnej przez organ.

Godne uwagi sformułowania

Obowiązkiem organu procesowego jest dokonanie właściwej wykładni pisma procesowego strony- w szczególności z uwzględnieniem kryterium racjonalności autora pisma. Wybór, czy strona skorzysta ze środków nadzwyczajnych (...) należy do podmiotu uprawnionego do złożenia skargi bądź wniosku. Nie ulega wątpliwości, że decyzja z dnia [...] r. nr [...] o odmowie przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego (...) nie tworzyła żadnych praw nabytych po stronie Skarżącego, może być zatem w każdym czasie uchylona przez organ, który ją wydał- przy poszanowaniu zasady praworządności ( art. 7kpa).

Skład orzekający

Maciej Dybowski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących wniosków o zmianę decyzji ostatecznej oraz zasad prawidłowego doręczania pism procesowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o świadczenie z tytułu pracy przymusowej, ale zasady interpretacji pism procesowych i stosowania k.p.a. są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje typowe błędy proceduralne organów administracji i sposób ich korygowania przez sądy administracyjne, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Błąd organu w interpretacji pisma strony i daty doręczenia – WSA uchyla postanowienie o niedopuszczalności wniosku.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Po 299/05 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-05-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-03-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Maciej Dybowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2005 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności wniosku 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz J. J. kwotę 100 ( sto ) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ M.Dybowski JFS
Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 oraz art. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. 87/96/395 ze zm.- dalej ustawa) odmówił przyznania J. J. uprawnienia do świadczenia przewidzianego ustawą.
W krótkim uzasadnieniu Kierownik Urzędu wskazał, że ponieważ Strona nie spełniła określonego ustawą warunku deportacji do pracy przymusowej poza terytorium II RP, odmówił przyznania przewidzianego ustawą świadczenia. (k. 15 akt administracyjnych).
Odpis decyzji doręczono Zainteresowanemu dnia [...] r.
( k. 14v akt administracyjnych; art. 75 kpa w zw. z art. 231 kpc).
Wniosek z dnia [...] r. o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął do Kierownika Urzędu dnia [...] r. (k. 17).
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 134 kpa i art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. 87/96/395 ze zm.) stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W uzasadnieniu Kierownik Urzędu podniósł, że decyzję z dnia [...] r., doręczono Stronie dnia "[...]" r., z pouczeniem, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy należy wnieść do Kierownika Urzędu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji ( art. 129 § 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa). Z daty stempla pocztowego wynika, że wniosek ów wniesiono [...] r. Odpis tego postanowienia doręczono Zainteresowanemu dnia [...] r. (k. 46, 47 akt administracyjnych).
Dnia [...] r. J. J. wystąpił z pismem, które zatytułował "Wniosek o przyznanie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej", powołując art. 4 ustawy. Do tego pisma Zainteresowany dołączył w szczególności: wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku ( z powołaniem się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 17.6.2003 r.), odpis decyzji Fundacji "Polsko- Niemieckie Pojednanie" ( dalej- Fundacja) o przyznaniu świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej w przemyśle w III Rzeszy, zaświadczenie (wraz z polskim tłumaczeniem) o okresie deportacji do B., zaświadczenia o przybyciu do domu [...] r., zaświadczenie i przepustkę z lagru, przepustki do zakładu pracy, oświadczenie świadka E. K. z [...] r.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Motywując postanowienie Kierownik Ud/sKiOR wskazał, że w sprawie wydano postanowienie z dnia [...] r. nr [...] w trybie art. "127 § 3 i 138 § 1 p. 1" kpa ( k. 71 akt administracyjnych). W tym postanowieniu pouczono Stronę o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia. Wnioskodawca pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym dnia [...] r., odwołał się od tego postanowienia, kierując pismo do Kierownika Urzędu. Postępowanie administracyjne oparte jest na zasadzie dwuinstancyjności ( art. 15 kpa), której treścią jest dopuszczalność dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej; wyczerpanie tej możliwości powoduje niedopuszczalność odwołania. Wniosek Strony podlegał dwukrotnemu rozpoznaniu- tym samym Strona wyczerpała możliwość dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej, co skutkowało stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania ( art. 134 kpa).
J. J. wniósł skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] r. Skarżący zarzucił postanowieniu brak wnikliwości w rozpoznaniu sprawy i rażącą sprzeczność z decyzją Fundacji. J. J. ze zdziwieniem przyjął wydanie "w.w decyzji a także wcześniejszej decyzji z [...] r." o odmowie przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego przyjmując, że nie spełnił warunku deportacji do pracy przymusowej poza terytorium II RP. Skarżący złożył Urzędowi wszystkie dokumenty wskazujące, że spełnia wszelkie warunki do przyznania świadczenia. Rozstrzygnięcie Urzędu pozostaje w rażącej sprzeczności z decyzją z [...] r. Fundacji.
Organ orzekający w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe stanowisko; na podstawie art. 119 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. 153/02/1270, zm. 162/04/1692- dalej upsa), wniósł o rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadną.
Obowiązkiem organu procesowego jest dokonanie właściwej wykładni pisma procesowego strony- w szczególności z uwzględnieniem kryterium racjonalności autora pisma ( przykładowo- uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11.9.1997- III CZP 39/97- OSNC 12/97/191 z akceptującą glosą A. Szpunara- PS 6/98/103 i przytoczone przez Glosatora orzeczenia SN, GKA i poglądy doktryny).
Kierownik Urzędu błędnie powołał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia art. "127 § 3 i 138 § 1 p. 1" kpa- jak gdyby podstawą postanowienia z [...] r. nr [...] nie był art. 134 kpa ( na podstawie którego z przyczyn proceduralnych organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), lecz byłaby to decyzja, w której merytorycznie wypowiedział się o słuszności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy- czego wszak nie uczynił (k. 47,71 akt administracyjnych).
Omyłkowo też Kierownik Urzędu w postanowieniu z [...] r. ustalił, że odpis decyzji z [...] r. doręczono Wnioskodawcy dnia "[...]" r. Tymczasem [...] r. był niedzielą i nie mogło dojść do skutecznego doręczenia odpisu owej decyzji Zainteresowanemu. W istocie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru odpisu decyzji Wnioskodawca omyłkowo wpisał w rubryce "dn." najpierw miesiąc "[...]", a dalej dzień "[...]" (poprawiwszy ją z cyfry "[...]"- którą początkowo pomylił z miesiącem [...]- na "[...]"). Z faktu, że odpis decyzji wysłano [...], a w urzędzie nadawczym W. [...] przystawiono pieczęć "[...].", w urzędzie oddawczym w O. przystawiono pieczęć "[...]", a [...] r. był niedzielą, zaś [...] r. piątkiem, a zwrotka wpłynęła do Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych dnia [...] r. (we wtorek), należało ustalić, że odpis decyzji doręczono zainteresowanemu w piątek, [...] r. ( art. 75 kpa w zw. z art. 231 kpc; Z. Janowicz "Kpa- komentarz" W.Pr. PWN 1999 s. 233).
Błędnie i wbrew wyraźnej woli Skarżącego, Kierownik Urzędu przyjął, że pismo J. J. z [...] r. stanowiło drugi wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W istocie pismo to stanowiło wniosek o uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej z dnia [...] r. nr [...], na mocy której Zainteresowany nie nabył prawa ( art. 154 § 1 i 2 kpa). Za taką wykładnią oświadczenia woli, zawartego w piśmie z dnia [...] r. przemawiało i to, że Zainteresowany przytaczał w nim argumenty merytoryczne i załączał doń dowody na poparcie zasadności żądania. Wyjątkiem był "wniosek o przywrócenie terminu" ( k. 67 akt administracyjnych)- złożony zapewne omyłkowo, skoro Zainteresowany nie doznał przeszkody w dochodzeniu swych praw na skutek niekonstytucyjności art. 4 ust. 5 ustawy. Obowiązkiem Kierownika Urzędu było zatem dokonanie ustaleń faktycznych, koniecznych dla rozstrzygnięcia sprawy, a następnie rozważenie, czy za uchyleniem lub zmianą owej decyzji przemawiał interes społeczny lub słuszny interes strony ( art. 154 § 1 kpa).
Wybór, czy strona skorzysta ze środków nadzwyczajnych ( do których zalicza się wniosek w sprawie uchylenia, zmiany decyzji dotkniętej wadami niekwalifikowanymi bądź decyzji prawidłowej- B. Adamiak w: "Kpa- komentarz" CH BECK 2004 s. 614 nb.2, s. 617 nb. 5, s.619 nb. 7), należy do podmiotu uprawnionego do złożenia skargi bądź wniosku opartego na art. 145 i n. kpa ( argum ex art. 56 upsa; B. Adamiak, op. cit. s. 619 nb. 7; s. 678 nb.1, s.680 nb. 3 in fine; uchwała SN z 9.12.1986- III AZP 13/86- OSNC 9/87/128, akceptowana przez B. Adamiak- op. cit. s. 681 nb. 5 in fine).
Jedynie na marginesie należy podnieść, że Sądowi Administracyjnemu z urzędu wiadomym jest ( ze sprawy zakończonej prawomocnie wyrokiem z dnia 28 listopada 2003 r.- sygn. II SA/Po 4306/01), że już uprzednio Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych sięgał do art. 154 kpa; w szczególności decyzją z dnia [...] r. nr [...] Kierownik Urzędu na podstawie art. 154 § 1 kpa uchylił swą decyzję z dnia [...] r., bowiem Wnioskodawca w owej sprawie złożył wymagane dokumenty w ustawowym terminie.
Nie ulega wątpliwości, że decyzja z dnia [...] r. nr [...] o odmowie przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego ( a która stała się ostateczną dnia [...] r.), nie tworzyła żadnych praw nabytych po stronie Skarżącego, może być zatem w każdym czasie uchylona przez organ, który ją wydał- przy poszanowaniu zasady praworządności ( art. 7kpa).
Rozpoznając sprawę Kierownik Urzędu zbada sprawę zgodnie z zasadą dochodzenia prawdy obiektywnej (art. 7 kpa), w sposób wyczerpujący zebrawszy i rozpatrzywszy cały materiał dowodowy ( art. 77 § 1 kpa ).
Kierownik Urzędu dokonane ustalenia, szczegółową ocenę dowodów i akt subsumcji zaprezentuje w uzasadnieniu decyzji, spełniającej wymogi art. 107 § 3 kpa.
Wobec powyższego zaskarżone postanowienie należało uchylić (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. 153/02/1270, zm. 162/04/1692).
/-/M.Dybowski
jf

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI