IV SA/Po 298/21

IV SA/Po 298/21 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2021-07-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-03-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Witkowicz-Grochowska
Maria Grzymisławska-Cybulska /przewodniczący/
Monika Świerczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Sygn. powiązane
III OSK 7264/21 - Wyrok NSA z 2023-03-31
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 3 § 2 pkt 2, art. 134 § 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2020 poz 283
art. 3 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 63 ust. 1, 2 i 4, art. 64 ust. 1, art. 65 ust. 1, art. 66 ust. 1 pkt 6a lit. a, art. 79 ust. 1
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - t.j.
Dz.U. 2019 poz 1839
§ 3
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko
Dz.U. 2021 poz 735
art. 7, art. 107 § 1 i 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2020 poz 374
art. 15 zzs(4) ust. 3
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
Dz.U. 2021 poz 137
art. 1 § 1 i § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Sędzia WSA Monika Świerczak (spr.) Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2021 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę w całości
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) postanowieniem z [...] stycznia 2021 r., [...], po rozpatrzeniu zażalenia A. S. prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą S. w G. z/s we W. (dalej: skarżąca), na postanowienie Wójta Gminy P. (dalej: Wójt) z [...] października 2020 r., [...], w przedmiocie stwierdzenia konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji odkrywkowej złoża kruszywa naturalnego G. na działce o numerze ewidencyjnym [...] obręb G., gmina P., powiat w. , województwo w. (dalej: przedsięwzięcie), oraz nałożenia na Inwestora obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem elementów wskazanych z opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. (dalej PPIS) poprzez:
1. uwzględnienie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na zdrowie i warunki życia ludzi,
2. przedstawienie analizy mogących wystąpić uciążliwości,
3. przeanalizowanie możliwości wystąpienia konfliktów społecznych, co winno być oparte na zbadaniu nastrojów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem oraz ocenie poziomu akceptacji
- utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...] kwietnia 2020 r. do Wójta wpłynął wniosek inwestora (skarżącej), o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia. Do wniosku została załączona m.in. karta informacyjna przedsięwzięcia (dalej: KIP), kopie map ewidencyjnych obejmujące przewidywany teren, wypisy z ewidencji gruntów obejmujące teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie. W odpowiedzi na wezwanie organu, [...] czerwca 2020 r. wpłynął uzupełniony wniosek z KIP.
Obwieszczeniem z [...] czerwca 2020 r. organ zawiadomił strony postępowania o złożonym wniosku w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia oraz o możliwości brania czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. W tym samym dniu organ wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. (dalej: RDOŚ), PPIS oraz Dyrektora Zarządu Zlewni w Z. G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: Dyrektor Zlewni) o wydanie opinii co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia i sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz jego zakresie dla wyżej wymienionego przedsięwzięcia.
Dyrektora Zlewni w opinii z [...] czerwca 2020r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Stwierdził, że przy zastosowaniu rozwiązań minimalizujących wpływ eksploatacji złoża na środowisko gruntowo-wodne nie przewiduje się negatywnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na najbliższe ujęcia wód podziemnych, a także na stan jednolitych części wód podziemnych (JCWPd) i powierzchniowych (JCWP) oraz możliwość osiągnięcia celów środowiskowych.
PPIS w opinii z 19 czerwca 2020r. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz wykonania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wskazał zakres raportu, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień:
1. uwzględnienie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na zdrowie i warunki życia ludzi.
2. analiza mogących wystąpić uciążliwości
3. analiza odległości i usytuowania inwestycji w stosunku do budynków mieszkalnych.
4. analiza możliwości wystąpienia konfliktów społecznych, co winno być oparte na zbadaniu nastrojów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem oraz ocenie poziomu akceptacji.
5. w zakresie ochrony powietrza atmosferycznego, co pośrednio może mieć wpływ na warunki życia i zdrowia ludzi, analiza rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu z uwzględnieniem kumulacji oddziaływań z istniejących kopalń, przedstawienie czytelnej interpretacji graficznej wyników tych obliczeń, pozwalającej na jednoznaczną ocenę poziomów zanieczyszczeń w powietrzu.
6. ocena możliwości kumulacji oddziaływań planowanego do realizacji przedsięwzięcia i innych przedsięwzięć o tym samym charakterze istniejących lub - ewentualnie - planowanych w pobliżu inwestycji.
7. szczegółowe określenie przewidywanych działań mających na celu zapobieganie i ograniczenie prognozowanych uciążliwości wynikających z realizacji przedsięwzięcia oraz ich skuteczności.
8. wykazanie, że proponowane rozwiązania techniczne, technologiczne i organizacyjne, będą odpowiednie dla zachowania właściwych warunków higienicznych i zdrowotnych oraz zminimalizują w wystarczający sposób ewentualne uciążliwości wynikające z funkcjonowania przedsięwzięcia
9. dla właściwej oceny wpływu inwestycji na warunki życia ludzi, załączniki kartograficzne, w szczególności mapy obejmujące zakresem tereny realizacji inwestycji w pobliżu zabudowy mieszkalnej oraz załączniki graficzne - rysunki przedstawiające zasięg prognozowanych poziomów hałasu oraz zanieczyszczeń emitowanych do powietrza przedstawić należy w skali umożliwiającej czytelne przedstawienie przeprowadzonych analiz oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wnikliwą analizę obszaru, na który oddziaływać będzie przedsięwzięcie oraz zobrazowanie miejsc stałego przebywania ludzi - lokalizacji zabudowy mieszkaniowej.
Przy czym należy mieć na uwadze, że przez oddziaływanie na środowisko rozumie się też oddziaływanie na zdrowie ludzi.
RDOŚ w opinii z [...] czerwca 2020r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Organ nie przeanalizował wpływ planowanego przedsięwzięcia pod kątem zmian środowiskowych i nie przewiduje ponadnormatywnego oddziaływania skumulowanego planowanego przedsięwzięcia oraz innych przedsięwzięć. Realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie także na obszary chronione, a w szczególności na siedliska przyrodnicze, gatunki roślin i zwierząt oraz ich siedliska dla których ochrony zostały wyznaczone obszary [...], a także nie spowoduje pogorszenia integralności obszaru [...] lub jego powiązania z innymi obszarami. Ponadto przedsięwzięcie nie spowoduje utraty fragmentacji siedlisk oraz nie wpłynie na korytarze ekologiczne i funkcje ekosystemu, a także nie wywoła znaczącego negatywnego oddziaływania na środowisko gruntowo-wodne. RDOŚ stwierdził także brak znaczącego oddziaływania na stan powietrza atmosferycznego.
Wójt postanowieniem z [...] czerwca 2020r. stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz nałożył obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko w zakresie zgodnym z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2020 r. poz. 283 ze zm., zwanej dalej u.u.i.ś.), ze szczególnym uwzględnieniem elementów wskazanych w opinii PPIS.
Wskutek rozpoznania zażalenia skarżącej od powyższego postanowienia, SKO postanowieniem z [...] września 2020 r. uchyliło je i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazało, że w sytuacji wyrażenia sprzecznych opinii przez organy opiniujące, organ może przychylić się do stanowiska jednego z organów, jednak zarówno akceptując, jak i odstępując od stanowiska organów opiniujących, winien wskazać, jakimi okolicznościami faktycznymi kierował się w tym zakresie, wykazać zasadność stanowiska i odnieść się do przesłanek wynikających z u.u.i.ś. Uzasadnienie postanowienia Wójta było zbyt lakoniczne.
Postanowieniem z [...] października 2020 r., [...], Wójt stwierdził konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia oraz nałożył na inwestora (skarżącą) obowiązek sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia w zakresie zgodnym z art. 66 u.u.i.ś. ze szczególnym uwzględnieniem elementów wskazanych w opinii PPIS: zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 6a lit. a u.u.i.ś., tj. należy uwzględnić ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na zdrowie i warunki życia ludzi, przedstawienie analizy mogących wystąpić uciążliwości, należy przeanalizować możliwość wystąpienia konfliktów społecznych, co winno być oparte na zbadaniu nastrojów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem oraz ocenie poziomu akceptacji; uwzględnić przy tym należy art. 3 ust. 2 u.u.i.ś.
W uzasadnieniu wskazał w szczególności, że planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a tiret trzecie, czwarte, piąte i siódme oraz § 3 ust. 1 pkt 88 lit. c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839, dalej: rozporządzenie RM). Przedsięwzięcie zlokalizowane jest na obszarze objętym formą ochrony przyrody tj. obszar chronionego krajobrazu P.-W. i kompleks leśny W. - który obecnie nie ma obowiązujących zakazów, P. Park Krajobrazowy - dla którego również nie ma obowiązujących zakazów, [...] obszary specjalnej ochrony - P. S. [...] oraz w odległości ok. [...] km od obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty O. P. [...] Dla terenu objętego planowanym przedsięwzięciem Gmina P. nie posiada obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego – uprzednia uchwała utraciła moc po 31 grudnia 2003 roku w zw. z art. 87 ust. 3 ustawy z 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zm., zwanej dalej u.p.z.p.). Przedsięwzięcie zlokalizowane jest na działce o numerze ewidencyjnym [...] - stanowiące grunty orne [...] - o powierzchni [...] ha, grunty orne [...] - o powierzchni [...] ha, oraz tereny leśne - o powierzchni [...] ha, obręb G..
Organ szczegółowo przedstawił, na czym polegać będzie planowane przedsięwzięcie, z uwzględnieniem m.in. powierzchni, wielkości zasobów, wielkości wydobycia, czasu eksploatacji, planowanego dziennego wydobycia, struktury geologicznej, parametrów kopalin, planowanego użycia sprzętu, cyklu geologicznego. Zaznaczył, że teren po zakończeniu eksploatacji zostanie zrekultywowany rolniczo ze zbiornikiem wodnym. Pracownicy będą zaopatrywani w wodę pitną – mineralną, a wodę do celów bytowych dostarczać będzie wynajmujący toaletę przenośną z umywalką podczas okresowych serwisów toalety. Eksploatacja przedmiotowego złoża odbywać się będzie za pomocą maszyn sprawnych technicznie. W KIP wskazano, że tankowanie maszyn będzie przeprowadzane poza wyrobiskiem eksploatacyjnym, w sposób uniemożliwiający spływ paliwa poza folię PE. Naprawy sprzętu na terenie zakładu górniczego nie będą prowadzone. Inwestor nie przewiduje powstania leja depresji i obniżenia zwierciadła wód podziemnych w otoczeniu wyrobiska. Eksploatacja nie będzie wiązać się z powstawaniem ścieków przemysłowych. Nie będą odprowadzane w sposób zorganizowany wody roztopowe. Powstałe odpady czy też zanieczyszczona gleba, gromadzone będą selektywnie w odpowiednich pojemnikach i odbierane przez uprawnionego odbiorcę. Nie będą gromadzone paliwa, oleje, smary czy inne materiały niebezpieczne. Ustalono, że teren planowanej inwestycji sąsiaduje z gruntami użytkowanymi rolniczo oraz terenami innych odkrywek kruszywa naturalnego. Najbliższa zabudowa podlegająca ochronie akustycznej znajduje się w odległości ok. [...] m w kierunku południowym i jest to zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Złoże eksploatowane będzie z zachowaniem pasów ochronnych. Tymczasowe hałdy nadkładu będą spełniać rolę ekranu akustycznego. Źródłami hałasu do środowiska będzie praca sprzętu na odkrywce oraz ruch pojazdów ciężarowych (ok. 30 pojazdów ciężkich w ciągu 8h dnia pracy - koparka, ładowarka i refuler), które będą wykorzystywane w miarę postępu eksploatacji złoża w różnych miejscach obszaru górniczego. Pojazdy oraz eksploatacja złoża będą stanowić główne źródło emisji zanieczyszczeń i pyłów do powietrza.
Wójt określił zakres raportu o oddziaływaniu na środowisko z uwzględnieniem trzech zagadnień zawartych w opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W.. W odniesieniu do opinii RDOŚ Wójt podzielił większość ustaleń, jednak stwierdził, że biorąc pod uwagę lokalizację przedsięwzięcia blisko zabudowy mieszkaniowej (ok. [...] m), nie można wykluczyć braku wpływu planowanej inwestycji na stan powietrza atmosferycznego oraz emisję hałasu, w tym na zdrowie i warunki życia ludzi. Istnieje potrzeba przeprowadzenia, oceny oddziaływania na środowisko oraz zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w przedmiotowej sprawie oraz analiza możliwości wystąpienia konfliktów społecznych w związku z przedsięwzięciem. Opinię Dyrektora Zlewni Wójt uznał za w pełni zasadną.
Pismem datowanym na [...] października 2020 r. skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu wniosła w szczególności o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzuciła naruszenie: art. 59 ust. 1 i art. 63 u.u.i.ś. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na wydaniu postanowienia o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia, w sytuacji, gdy z dokumentacji zgromadzonej w niniejszej sprawie wynika, iż nie istnieje konieczność przeprowadzania przedmiotowej oceny, §3 rozporządzenia RM, polegające na uznaniu, iż konieczne jest pełne postępowanie, w sytuacji gdy jest ono wymagane tylko wówczas, jeżeli wstępne czynności ocenne potwierdzą taka konieczność, art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.P.A. w polegające na braku uzasadnienia faktycznego, art. 6 K.P.A. poprzez jego niezastosowanie, polegające na wydaniu postanowienia o konieczności przeprowadzenie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, gdy nie istniały przeszkody do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, art. 7 K.P.A. poprzez jego niezastosowanie, polegające na przedłożeniu interesu społecznego nad interes skarżącej i brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, art. 11 K.P.A. poprzez jego niezastosowanie, polegające na braku wyjaśnienia zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy załatwieniu sprawy, art. 80 K.P.A. poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, zgromadzonego w niniejszej sprawie.
SKO postanowieniem z [...] stycznia 2021 r., wskazanym we wstępie, utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu przytoczyło stan faktyczny, a także art. 59 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 63 ust. 1, art. 64 u.u.i.ś. Stwierdziło, że podziela ustalenia Wójta, którego postanowienie spełnia przesłanki z art. 63 ust. 1 ustawy. Organ I instancji prawidłowo odniósł się i dokonał uzasadnienia dokonanego wyboru pomiędzy sprzecznymi stanowiskami organów opiniujących. SKO podkreśliło przy tym, że wprawdzie opinie organów opiniujących mają przeciwstawne konkluzje, lecz wzajemnie się nie wykluczają; organy skupiły się na odmiennych aspektach. Najbliższą zabudowę stanowi zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna w odległości [...] m od granicy działki [...]. Wbrew stanowisku żalącej zaskarżone postanowienie szeroko opisuje stan faktyczny, odnosi się i uzasadnia dokonany wybór, a zatem nie narusza procedury.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zasądzenie kosztów, a także przeprowadzenie dowodu z dokumentów powołanych w piśmie i znajdujących się w aktach sprawy. Skarżąca powtórzyła zarzuty i argumentację zażalenia, z wyjątkiem zarzutu naruszenia art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.P.A.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842, z późn. zm.).
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.
Przedmiotem tak sprawowanej kontroli sądowej jest w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej: SKO) z [...] stycznia 2021 r., [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy P. (dalej: Wójt) z [...] października 2020 r., [...], w przedmiocie stwierdzenia konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji odkrywkowej złoża kruszywa naturalnego oraz nałożenia na Inwestora obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia ze szczególnym uwzględnieniem elementów wskazanych z opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. (dalej: PPIS).
Podstawę prawną zaskarżonych postanowień stanowił w szczególności art. 63 ust. 1 i 4 oraz art. 64 ust. 1 ustawy z 03 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2020r. poz. 283 ze zm., zwanej dalej u.u.i.ś.).
Zgodnie z art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria:
1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:
a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie,
b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi,
d) emisji i występowania innych uciążliwości,
e) ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu,
f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie,
g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji;
2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające:
a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek,
b) obszary wybrzeży i środowisko morskie,
c) obszary górskie lub leśne,
d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,
e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy ochrony przyrody,
f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone lub istnieje prawdopodobieństwo ich przekroczenia,
g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne,
h) gęstość zaludnienia,
i) obszary przylegające do jezior,
j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej,
k) wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe;
3) rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z:
a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać,
b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze,
c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania,
d) prawdopodobieństwa oddziaływania,
e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania,
f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem,
g) możliwości ograniczenia oddziaływania.
Jak stanowi art. 63 ust. 4 u.u.i.ś. w postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68.
W myśl art. 64 ust. 1 u.u.i.ś. postanowienie, o którym mowa w art. 63 ust. 1, wydaje się po zasięgnięciu opinii:
1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska;
2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10-19 i 21-27, oraz uchwały, o której mowa w art. 72 ust. 1b;
3) organu właściwego do wydania pozwolenia zintegrowanego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, jeżeli planowane przedsięwzięcie kwalifikowane jest jako instalacja, o której mowa w art. 201 ust. 1 tej ustawy;
4) organu właściwego do wydania oceny wodnoprawnej, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne.
Skarżąca zarzuciła w pierwszej kolejności naruszenie art. 59 ust. 1 u.u.i.ś., zgodnie z którym przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.
W sprawie nie jest przy tym sporne, że planowane przedsięwzięcie stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, w myśl §3 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019r. poz. 1839, zwanej dalej rozporządzeniem RM). Niezrozumiały jest przy tym zarzut skarżącej naruszenia ww. przepisu poprzez uznanie, że należy przeprowadzić pełne postępowanie, w sytuacji gdy jest ono wymagane tylko wówczas, jeżeli wstępne czynności ocenne potwierdzą taką konieczność. Wskazany §3 rozporządzenia RM określa rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wymóg przeprowadzenia dla takich przedsięwzięć wynika z art. 59 ust. 1 pkt 2 u.u.i.ś., którego naruszenie skarżąca zarzuciła wcześniej.
Należy zatem wskazać, że jak podnosi się w orzecznictwie, uznanie inwestycji jako mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko skutkuje koniecznością uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W żadnym natomiast razie przyjęcie takiej kwalifikacji nie pociąga za sobą obowiązku sporządzenia oceny jej oddziaływania na środowisko. O tym, czy taka potrzeba istnieje decyduje organ administracji na podstawie całokształtu okoliczności konkretnej sprawy. Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, przeprowadzenia oceny wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek taki został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy w drodze postanowienia przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 2 ustawy) – zob. wyrok WSA w Poznaniu z 14 października 2015 r., IV SA/Po 427/15.
Ponadto, jak wskazał WSA w Poznaniu w wyroku z 29 stycznia 2020r., IV SA/Po 983/19, obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. nie oznacza, że dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Nie każde bowiem przedsięwzięcie będzie związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, czy też będzie występowało ryzyko jego awarii. Dlatego oczywistym jest, że pomimo sformułowania, że należy "uwzględnić łącznie" wskazane uwarunkowania, ich ocena ograniczy się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. Dla wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i nie we wszystkich łącznie.
Jedną z tych przesłanek jest wskazane w art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. g u.u.i.ś. zagrożenie dla zdrowia ludzi. Organ wskazał przy tym art. 3 ust. 2 u.u.i.ś., zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o oddziaływaniu na środowisko rozumie się przez to również oddziaływanie na zdrowie ludzi.
W niniejszej sprawie 2 z 3 organów opiniujących nie stwierdziły podstaw do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednakże taką konieczność stwierdził Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. (dalej: PPIS). Należy przy tym zauważyć, że każdy z organów dokonywał oceny w zakresie swoich kompetencji, co wynika z przytoczonego powyżej art. 64 ust. 1 u.u.i.ś.
Sąd wskazuje, że wprawdzie opinia, o której mowa w art. 64 ust. 1 u.u.i.ś. jest najsłabszą formą współdziałania pomiędzy organami administracji publicznej i nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, to jednak z woli ustawodawcy stanowi obligatoryjny element procedury zmierzającej do stwierdzenia konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko i stanowisko wskazanych w tym przepisie wyspecjalizowanych organów współdziałających nie może zostać pominięte (zob. wyrok WSA w Gdańsku z 02 stycznia 2020r., II SA/Gd 698/19).
Jednocześnie zarówno w przypadku akceptacji stanowiska organów opiniujących, jak i ich odrzucenia organ wydający postanowienie kończące ten etap postępowania powinien wskazać – zgodnie z regułami ogólnymi wynikającymi z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., zwanej dalej K.P.A.) – jakimi okolicznościami faktycznymi (znajdującymi potwierdzenie w materiale dowodowym) kierował się w tym zakresie oraz odnieść się do przesłanek określonych w art. 63 ust. 1 i 2 u.u.i.ś. (co wynika bezpośrednio z art. 65 ust. 1 tej ustawy) – zob. wyrok WSA w Gdańsku z 08 lipca 2020r., II SA/Gd 256/20.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę powyższe wymogi zostały spełnione. Wójt w zaskarżonym postanowieniu odnosząc się do opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. (dalej: RDOŚ), stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, zaznaczył, że biorąc pod uwagę lokalizację przedsięwzięcia blisko zabudowy mieszkaniowej (ok. [...]) nie można wykluczyć braku wpływu planowanej inwestycji na stan powietrza atmosferycznego oraz emisję hałasu, w tym na zdrowie i warunki życia ludzi. Istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w sprawie. Ponadto Wójt zgodził się z opinią PPIS w zakresie trzech zagadnień w niej wskazanych, tj. uwzględnienia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na zdrowie i warunki życia ludzi (art. 66 ust. 1 pkt 6a lit. a u.u.i.ś., przedstawienia analizy mogących wystąpić uciążliwości i możliwości wystąpienia konfliktów społecznych. Organ miał przy tym na uwadze w szczególności rodzaj, skalę, cechy, charakter, lokalizację przedsięwzięcia, możliwość ograniczenia oddziaływania i odwracalność oddziaływana, powiązania z innymi przedsięwzięciami, czas trwania, zakres robót związanych z jego realizacją, emisję i uciążliwości związane z eksploatacją przedsięwzięcia, wykorzystanie zasobów naturalnych. Przeprowadzenie oceny jest także zasadne dla zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu zgodnie z art. 79 ust. 1 u.u.i.ś. SKO podzieliło ustalenia organu I instancji podkreślając możliwe oddziaływanie akustyczne i emisje wobec lokalizacji i bliskiego sąsiedztwa zabudowy mieszkaniowej.
Odnośnie zarzucanych naruszeń prawa procesowego Sąd podziela stanowisko wyrażone przez WSA w Olsztynie w wyroku z 09 sierpnia 2018r., II SA/Ol 520/18, zgodnie z którym wszystkie okoliczności, mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, muszą zostać ustalone w toku prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., zwanej dalej K.P.A.) w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Natomiast konsekwencją obowiązywania zasady praworządności jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 K.P.A., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji, obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
W ocenie Sądu wydane rozstrzygnięcia są zgodne z prawem, podjęte na podstawie prawidłowo zebranego i ocenionego materiału dowodowego, co znajduje odzwierciedlenie w ich uzasadnieniach. Tym samym zarzuty naruszenia przepisów K.P.A. są nieuzasadnione.
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.