IV SA/PO 265/23

IV SA/Po 265/23 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2023-09-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Józef Maleszewski /przewodniczący sprawozdawca/
Sebastian Michalski
Tomasz Grossmann
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 września 2023 r. sprawy ze skargi T. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia 8 marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Rektora Politechniki P. z dnia 3 lutego 2023 r.; 2. zasądza od Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii na rzecz skarżącego T. R. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii decyzją z dnia 3.02.2023 r. skreślił T. R. (dalej jako skarżący) z listy studentów kierunku [...]. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ wskazał, że skreślenie nastąpiło z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce – niespełnienia warunków umożliwiających uzyskanie rejestracji na następny semestr – zgodnie z Regulaminem studiów pierwszego i drugiego stopnia Politechniki P. .
Pismem z dnia 21.02.2023 r. skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie spray.
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii, po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia 8.03.2023 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia 03.02.2023 r. Organ wyjaśnił, że T. R. rozpoczął studia stacjonarne pierwszego stopnia na Politechnice P. na kierunku [...] w dniu 1.10.2017 r., po czym w dniu 19.03.2018 r. został skreślony z listy studentów. Następnie dnia 1.10.2018 r. ponownie został przyjęty na kierunek [...] na studia stacjonarne pierwszego stopnia. W dniu 25.02.2022 r. skarżący odbył rozmowę z Prodziekanem ds. kształcenia dotyczącą Indywidualnej Organizacji Studiów w związku ze zdiagnozowaną chorobą - [...] W związku z brakiem podjęcia działań, w dniu 15.03.2022 r. skarżący został skreślony z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczenia semestru czwartego w roku akademickim [...], semestru piątego i szóstego w roku akademickim [...] i semestru siódmego w roku akademickim [...] w określonym terminie.
Dnia 28.03.2022 r. skarżący odbył spotkanie online z Prorektorem ds. studenckich i kształcenia w sprawie odwołania od decyzji o skreśleniu z listy studentów. Na spotkaniu ustalono dalszą ścieżkę postępowania. Jak wyjaśnił organ, skarżący miał złożyć wniosek o wznowienie studiów na semestrze siódmym w roku akademickim [...]. Dnia 31.03.2023 r. skarżący wystąpił do Dziekana Wydziału [...] o przedmiotowe wznowienie studiów, na co otrzymał zgodę wraz z koniecznością uzupełnienia różnic programowych. Po uzyskaniu zgody skarżący nie wykorzystał danej mu szansy, nie podejmując żadnych działań w tym zakresie. Dnia 23.01.2023 r. złożył do Prodziekana ds. kształcenia wniosek o udzielenie urlopu. W momencie składania wniosku skarżący został poinformowany przez pracownika dziekanatu, że zgodnie z § 29 ust. 5 Regulaminu studiów pierwszego i drugiego stopnia Politechniki P. " student nie może uzyskać urlopu za okres miniony".
Dalej organ wyjaśnił, że skarżący, wbrew sugestiom Dziekana, aby w pierwszej kolejności wyleczył chorobę, upierał się by kontynuować studia i nadrabiać niezaliczone zajęcia. W ocenie organu wnioski składane przez skarżącego, wobec jego trudnej sytuacji zdrowotnej, spotykały się ze zrozumieniem i kilkakrotnie już otrzymał on szansę na ukończenie studiów.
Podsumowująco organ wskazał, że po ponownym przeanalizowaniu wniosku nie widzi podstaw do zmiany decyzji i nie wyraża zgody na uchylenie skreślenia ze względu na stwierdzenie braku postępów w nauce.
Skargę na powyższą decyzję wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący, reprezentowany przez niefachowego pełnomocnika, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, a ewentualnie o jej uchylenie w całości oraz o zwrot kosztów postępowania i dochodu utraconego na skutek stawiennictwa w sądzie.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
1. § 29 ust. 5 Regulaminu studiów pierwszego i drugiego stopnia uchwalonego przez Senat Akademicki Politechniki P. Uchwałą Nr [...] z dnia 31 maja 2021 r. (dalej: Regulamin studiów) w zw. z § 8 ust. 1 i 2 Regulaminu studiów poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji naruszenie przepisu § 29 ust. 1 Regulaminu studiów poprzez jego niezastosowanie (nieudzielenie urlopu skarżącemu), a także naruszenie art. 85 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z późn. zm., dalej: p.s.w.n.) poprzez jego błędną wykładnię, co miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn. zm., dalej: k.p.a.),
2. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a w związku z art. 158 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie § 29 ust. 5 Regulaminu studiów, a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji, którą została wydana z rażącym naruszeniem prawa, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
3. art. 6 k.p.a., tj. zasady praworządności, poprzez niestosowanie przepisów prawa w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
4. art. 7 k.p.a., tj. zasady prawdy obiektywnej, poprzez niewyjaśnienie w należyty sposób stanu faktycznego, jego przeinaczenie oraz sporządzenie uzasadnienia decyzji w oparciu o kryteria pozaustawowe, co mogło mieć istotny wpływ na treść skarżonej decyzji i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
5. art. 8 § 1 k.p.a., tj. zasady zaufania do władzy publicznej, poprzez prowadzenie sprawy w sposób naruszający przepisy prawa, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
6. art. 9 k.p.a., tj. zasady informowania stron, poprzez nie zrealizowanie obowiązków ciążących na organie, co mogło mieć istotny wpływ na treść skarżonej decyzji i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a,
7. art, 10 § 1 k.p.a., tj. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, poprzez odebranie Skarżącemu możliwości udziału w postępowaniu oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, co mogło mieć istotny wpływ na treść skarżonej decyzji i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
8. art. 11 k.p.a., tj. zasady przekonywania, poprzez brak należytego uzasadnienia podjętej przez organ decyzji w taki sposób, że organ nie wskazał czy dopuścił oraz czy rozpatrzył przedstawione przez skarżącego dowody, zaś część twierdzeń podniesionych przez skarżącego przemilczał, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
9. art. 61 § 4 k.p.a., tj. zasad o inicjatywie wszczęcia postępowania, poprzez niepowiadomienie skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego, co mogło mieć istotny wpływ na treść skarżonej decyzji i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
10. art. 77 § 1 k.p.a., tj. zasad postępowania dowodowego, poprzez nierozpatrzenie i przemilczenie w uzasadnieniu części zgłoszonego przez skarżącego materiału dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na treść skarżonej decyzji i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
11. art. 81 k.p.a., tj. prawo strony, poprzez odebranie skarżącemu możliwości ostatecznego wypowiedzenia się co do zebranych materiałów przed wydaniem decyzji rozstrzygającej, co mogło mieć istotny wpływ na treść skarżonej decyzji i stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,
12. art. 107 § 3 k.p.a. tj. uchybienie wymogom elementów składowych decyzji, poprzez nieprawidłowe uzasadnienie decyzji, co stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji w całości w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
W uzasadnieniu skarżący opisał przebieg postępowania w sprawie. Podkreślił m.in., że w związku z ponownym pogorszeniem się jego stanu zdrowia, będącego przyczyną wcześniejszych problemów z realizacją toku studiów, złożył w dniu 23.01.2023 r. wniosek o udzielenie urlopu od zajęć, tj. urlopu na okres semestru zimowego i okres semestru letniego roku akademickiego [...]. Wniosek ten złożył w trakcie trwania semestru zimowego, bowiem okres semestru zimowego trwał do 27.01.2023 r. Skarżący potwierdził, że podczas składania wniosku został poinformowany przez pracownika dziekanatu, że urlopu nie udziela się za miniony okres. Na ww. wniosek organ nie udzielił pisemnej odpowiedzi.
Ustosunkowując się do treści zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że jego problemy zdrowotne rozpoczęły się we wrześniu 2021 r., o czym informował organ we wniosku o przesunięcie terminu pracy dyplomowej w styczniu 2022 r. oraz we wniosku o przyznanie Indywidualnej Organizacji Studiów w lutym 2022 r. Podniósł ponadto, że organ mimo uzyskania wiedzy o problemach zdrowotnych skarżącego pozostawiał bez rozpatrzenia jego wnioski o przyznanie Indywidualnej Organizacji Studiów (wniosek z 25.02.2022 r.) oraz o udzielenie urlopu od zajęć (wniosek z 23.01.2023 r.), zaś wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (wniosek z 21.02.2023 r.) został rozstrzygnięty w sposób dla niego niekorzystny. W przekonaniu skarżącego nieprawdą jest więc twierdzenie organu, że wnioski skarżącego spotykały się ze zrozumieniem wobec jego trudnej sytuacji zdrowotnej. Jedynym wnioskiem – zdaniem skarżącego - jaki został zaakceptowany przez organ był wniosek o wznowienie studiów po skreśleniu skarżącego z listy studentów w 2022 r.
Dalej skarżący argumentował na rzecz podniesionych zarzutów, wskazując w szczególności, że do rażącego naruszenia prawa w zaskarżanej decyzji z dnia 8.03.2023 r. oraz decyzji z dnia 3.02.2023 r., doszło w taki sposób, że organ będąc informowanym w zakresie stanu [...] skarżącego, który był przyczyną braku możliwości wywiązywania się z obowiązków w zakresie zdobywania wiedzy (tj. § 11 ust. 2 pkt 1 Regulaminu studiów):
1. błędnie zastosował przepisy § 29 ust. 5 Regulaminu studiów: "Student nie może uzyskać urlopu za okres miniony",
2. nie zastosował przepisu § 29 ust. 1 Regulaminu studiów, tj. nie udzielił skarżącemu urlopu od zajęć,
3. dokonał błędnej wykładni art. 85 ust. 1 pkt 3 p.s.w.n.: "Student ma prawo do urlopów od zajęć - na zasadach określonych w regulaminie studiów", w zw. z § 29 ust. 1 Regulaminu studiów, tj.: "Dziekan w uzasadnionych przypadkach może, na wniosek studenta, udzielić mu urlopu od zajęć, zwanego dalej urlopem".
Konsekwencją nieudzielenia przez organ urlopu od zajęć było zaś – w przekonaniu skarżącego - stwierdzenie braku postępów w nauce, mimo wiedzy organu, że skarżący z przyczyn obiektywnych nie może wywiązać się ze swoich obowiązków oraz wydanie w ramach uznania administracyjnego zaskarżonej decyzji o skreśleniu z listy studentów Politechniki P. .
Następnie skarżący wskazał, że zgodnie z § 8 ust. 1 Regulaminu studiów rok akademicki trwa od 1 października do 30 września i dzieli się na 2 semestry. Szczegółową organizację roku akademickiego ustala Rektor (§ 8 ust. 2 Regulaminu studiów).
Zgodnie z art. 85 ust. 1 pkt 3 p.s.w.n. student ma prawo do urlopu na zasadach określonych w regulaminie studiów. W dniu 23.01.2023 r., działając na podstawie § 29 ust. 1 Regulaminu studiów w zw. z § 29 ust. 2 i 3 pkt 3 Regulaminu studiów skarżący złożył pisemny wniosek o udzielenie mu urlopu od zajęć, jako przesłanki do udzielenia urlopu wskazując problemy zdrowotne na tle zdrowia [...], co poparł aktualnymi zaświadczeniami od lekarza [...], a także opinią [...] prowadzącego. Wniosek Skarżącego o udzielenie urlopu od zajęć pozostał bez rozpatrzenia. Jak wyjaśnił skarżący, zawiadomienie wraz z uzasadnieniem odmowy udzielenia urlopu od zajęć nigdy nie zostało mu przedstawione w formie pisemnej.
Zdaniem skarżącego przedstawiona przez organ wykładnia § 29 ust. 5 Regulaminu studiów stoi w sprzeczności z zawiadomieniem Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia 23.02.2022 r. w sprawie organizacji studiów, ponieważ dzień złożenia wniosku przypadał na okres trwania zajęć dydaktycznych semestru zimowego. Skarżący składając 23.01.2023 r. wniosek o udzielenie urlopu na okres 2 semestrów (zimowego i letniego roku akademickiego [...]) nie złożył wniosku za okres miniony, lecz na obecny i przyszły. Tym samym, organ argumentując, że złożony wniosek dotyczy okresu minionego, błędnie zastosował przepisy § 29 ust. 5 Regulaminu studiów.
Sposób załatwienia sprawy przedstawiony w uzasadnieniu decyzji z dnia 8.03.2023 stoi w sprzeczności z § 29 ust. 1 Regulaminu studiów, zgodnie z którym Dziekan jest osobą uprawnioną do rozstrzygania w kwestii urlopów od zajęć, a nie pracownik dziekanatu. Ponadto skarżący podniósł, że organ dokonał błędnej wykładni art. 85 ust. 1. pkt 3 p.s.w.n. poprzez określenie zasad udzielania urlopów w § 29 ust. 1 Regulaminu studiów w taki sposób, że akt niższego rzędu (Regulamin studiów) ogranicza uprawnienia skarżącego wynikające z aktu wyższego rzędu (ustawa).
Kolejno skarżący wskazał, że we wniosku z dnia 21.02.2023 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosił m.in. zarzut braku rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a w szczególności wniosku o udzielenie urlopu od zajęć. Na etapie ponownego rozpatrywania sprawy, organ błędnie zastosował przepis § 29 ust. 5 Regulaminu studiów, a w konsekwencji nie zastosował przepisu § 29 ust. 1 Regulaminu studiów i nie udzielił skarżącemu urlopu od zajęć.
Dalej skarżący szeroko argumentował na rzecz podniesionych zarzutów naruszenia przepisów postępowania, wskazując m.in., że organ nie informował skarżącego o kolejnych czynnościach w sprawie, w tym o wszczęciu postępowania administracyjnego, prawie do czynnego udziału w postępowaniu, zakończeniu zbierania dowodów, prawie do ostatecznego wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz konieczności uiszczenia opłaty tytułem wpisu stałego oraz o jego wysokości.
Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.
Pismem z dnia 21.07.2023 r. pełnomocnik skarżącego ustosunkował się do odpowiedzi na skargę polemizując z twierdzeniami organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 j.t. z późn. zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym wyznaczonym w trybie przepisu art. 15 zzs4 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2021 poz. 2095 z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 15.04.2023 r.
Przechodząc do oceny zasadności samej skargi, wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postępowania była ocena legalności decyzji Rektora Uniwersytetu/Politechniki/Akademii z dnia 8.03.2023 r. utrzymującej w mocy – na skutek ponownego rozpoznania sprawy - decyzję tego organu z dnia 3.02.2023 r. w przedmiocie wykreślenia skarżącego z listy studentów.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 574 z późn. zm.). W myśl art. 85 ust. 1 tej ustawy student ma prawo do:
1) przenoszenia i uznawania punktów ECTS,
2) odbywania studiów według indywidualnej organizacji studiów,
3) usprawiedliwiania nieobecności na zajęciach, urlopów od zajęć oraz urlopów od zajęć z możliwością przystąpienia do weryfikacji uzyskanych efektów uczenia się określonych w programie studiów,
4) zmiany kierunku studiów,
5) przeniesienia na studia stacjonarne albo niestacjonarne,
6) przystąpienia do egzaminu komisyjnego przy udziale wskazanego przez niego obserwatora,
7) powtarzania określonych zajęć z powodu niezadowalających wyników w nauce
- na zasadach określonych w regulaminie studiów.
Zgodnie zaś z art. 108 p.s.w.n.
1. studenta skreśla się z listy studentów w przypadku:
1) niepodjęcia studiów;
2) rezygnacji ze studiów;
3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego;
4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni.
2. Student może być skreślony z listy studentów w przypadku:
1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach;
2) stwierdzenia braku postępów w nauce;
3) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie;
4) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów.
2. Skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej.
W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że decyzja o skreśleniu skarżącego z listy studentów okazała się przedwczesna. Analiza akt administracyjnych sprawy doprowadziła bowiem Sąd do przekonania, że organ wydał decyzję w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy studentów, podczas gdy w sprawie nie został uprzednio prawidłowo rozpoznany wniosek o urlop od zajęć z dnia 23.01.2023 r. Tym samym przedwczesne było rozstrzygnięcie organu w przedmiocie podstaw do skreślenia z listy studentów i odnosi się to zarówno do decyzji z dnia 3.02.2023 r., jak i decyzji wydanej na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy z dnia 8.03.2023 r.
Podkreślenia wymaga, że już w czasie wydawania decyzji pierwszoinstancyjnej organ posiadał wiedzę o złożonym przez skarżącego wniosku o udzielenie urlopu od zajęć, a więc już wtedy powinien przynajmniej rozważyć, jaki wpływ miało złożenie przez skarżącego ww. wniosku na decyzję o skreśleniu go z listy studentów. W pierwszej kolejności organ powinien jednak dostrzec, że wniosek o urlop nie został lege artis rozpatrzony. Nie można bowiem uznać za prawidłowe załatwienie ww. wniosku poprzez sporządzenie pisma o tytule "Informacje o studencie" z naniesionymi odręcznie dopiskami. Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z § 29 ust. 1 Regulaminu studiów pierwszego i drugiego stopnia Politechniki P. Dziekan w uzasadnionych przypadkach może, na wniosek studenta, udzielić mu urlopu od zajęć. We wspomnianej "Informacji o studencie" dotyczącej udzielenia urlopu w rubryce "OPINIA DZIEKANA" Dziekan zaznaczył pozycję "popieram", co sugeruje wyrażenie zgody na udzielenie urlopu od zajęć (zgody wyrażonej – co należy podkreślić przez podmiot umocowany do rozstrzygnięcia wniosku). Znajdujące się poniżej odręcznie sporządzone uzasadnienie jest częściowo nieczytelne. Niżej zaś, w rubryce "UWAGI" znajdują się odręczne dopiski, pod którymi podpis złożyła osoba pełniąca funkcję Prorektora ds. studenckich i kształcenia, o treści: "Regulamin studiów § 29, - urlopu udziela dziekan, - nie udziela się urlopu za okres miniony." Takie "załatwienie" sprawy nie stanowi więc w istocie jej rozstrzygnięcia. Niezależnie od treści podjętego rozstrzygnięcia tj. od pozytywnego, bądź negatywnego rozpatrzenia wniosku, "Informacja o studencie" o przytoczonej wyżej treści daleka jest od standardów rozstrzygania spraw przed organami administracji.
Tym bardziej nie stanowiło prawidłowego rozpatrzenia wniosku poinformowanie skarżącego przez pracownika dziekanatu, że "zgodnie z § 29 Regulaminu studiów pierwszego i drugiego stopnia Politechniki P. student nie może uzyskać z urlopu za okres miniony."
Co więcej, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii, nie przedstawiając żadnej argumentacji - poza powyższym wyjaśnieniem – pomija zupełnie fakt, iż skarżący wystąpił z wnioskiem o udzielenie urlopu zdrowotnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że prawo do urlopu jest prawem studenta gwarantowanym ustawowo (art. 85 ust 1 pkt 3 p.s.w.n). W tej sytuacji należy uznać, że rozstrzygnięcie przez dziekana o udzieleniu urlopu zdrowotnego jest zagadnieniem wstępnym (w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.) względem rozstrzygnięcia rektora o skreśleniu z listy studentów (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 06.12.2022 r., sygn. akt: II SA/Bd 238/22, CBOSA). Oznacza to, że wobec okoliczności, iż kwestia ewentualnego urlopu od zajęć pozostaje niewyjaśniona, niemożliwym było wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie skreślenia z listy studentów.
W postępowaniu będącym przedmiotem skargi, istotnym błędem okazało się więc niezałatwienie wniosku w przedmiocie udzielenia urlopu od zajęć z dnia 23.01.2023 r. Pominięcie tej kwestii przez organ było nieprawidłowe i stanowiło naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 7, art. 8 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a. - w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Okoliczność złożenia przez studenta wniosku o udzielenie urlopu od zajęć przed skreśleniem z listy studentów mogła bowiem zaważyć na decyzji organu o skreśleniu z listy studentów.
Zgodnie z art. 7 k.p.a. organy administracji w toku postępowania, z urzędu jak i na wniosek, podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W rozpatrywanej sprawie, organy nie dokonały niezbędnych wyjaśnień sprawy we wskazanym wyżej zakresie, a tym samym naruszyły art. 7 k.p.a. Obie decyzje organu zostały bowiem wydane pomimo nierozpatrzenia w odpowiednim trybie wniosku o urlop od zajęć z dnia 23.01.2023 r., a która to kwestia stanowiła zagadnienie wstępne i jako taka powinna zostać załatwiona przed rozstrzygnięciem w przedmiocie skreślenia z listy studentów.
W związku z powyższym, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą.
Ponownie prowadząc postępowanie organ zastosuje się do oceny prawnej i wytycznych zawartych w treści niniejszego uzasadnienia. Powinien mieć przede wszystkim na uwadze, że przed rozstrzygnięciem w przedmiocie skreślenia z listy studentów, konieczne jest rozstrzygnięcie w odpowiednim trybie wniosku o urlop z dnia 23.01.2023 r.