Orzeczenie · 2019-07-03

IV SA/Po 265/19

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2019-07-03
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanesamowola budowlanapozwolenie na budowęmiejscowy plan zagospodarowania przestrzennegourządzenie reklamowebudowlarozbiórkanadzór budowlanyinwestor

Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez [...] Sp. z o.o. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego, która nakazywała rozbiórkę wolnostojącego urządzenia reklamowego. Urządzenie zostało wybudowane bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organy nadzoru budowlanego ustaliły, że nośnik reklamowy jest budowlą trwale związaną z gruntem i jego lokalizacja na działce nr [...] w [...] narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który w tym rejonie (teren zieleni izolacyjnej) zakazuje lokalizacji reklam. W związku z naruszeniem przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organy uznały, że nie jest możliwe wszczęcie procedury legalizacyjnej i nakazały rozbiórkę. Adresatem nakazu rozbiórki uczyniono spółkę jako inwestora, mimo że nie była właścicielem gruntu, argumentując, że to ona jest sprawcą samowoli budowlanej i powinna ponieść koszty jej usunięcia. Spółka kwestionowała ustalenia faktyczne, w szczególności dotyczące lokalizacji urządzenia, oraz zarzucała naruszenie przepisów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę, podzielając ustalenia i argumentację organów. Sąd potwierdził, że urządzenie jest budowlą, jego budowa wymagała pozwolenia na budowę, a naruszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wyklucza możliwość legalizacji. Sąd uznał również, że spółka jako inwestor i sprawca samowoli budowlanej mogła być adresatem nakazu rozbiórki, a zarzuty proceduralne okazały się nieuzasadnione.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących definicji budowli, wymogu pozwolenia na budowę dla urządzeń reklamowych, możliwości legalizacji samowoli budowlanej w przypadku naruszenia planu miejscowego oraz określenia adresata nakazu rozbiórki.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia planu miejscowego na terenie zieleni izolacyjnej. Orzeczenie opiera się na utrwalonym orzecznictwie NSA w kwestii samowoli budowlanej.

Zagadnienia prawne (4)

Czy wolnostojące urządzenie reklamowe, trwale związane z gruntem, jest budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego i czy jego budowa wymaga pozwolenia na budowę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, wolnostojące urządzenie reklamowe trwale związane z gruntem jest budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, a jego budowa wymaga pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego.

Uzasadnienie

Sąd podzielił stanowisko organów, że urządzenie reklamowe o określonych parametrach technicznych, konstrukcji i przeznaczeniu, trwale związane z gruntem, spełnia definicję budowli. Instalowanie tablic i urządzeń reklamowych, o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, dotyczy robót o mniejszym skomplikowaniu technicznym i nie obejmuje budowy wolnostojących nośników reklamowych.

Czy naruszenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wyklucza możliwość legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, naruszenie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w tym ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyklucza możliwość legalizacji samowoli budowlanej i obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, legalizacja jest możliwa tylko, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W tej sprawie urządzenie reklamowe znajdowało się na terenie zieleni izolacyjnej, gdzie obowiązuje zakaz lokalizacji reklam, co jednoznacznie naruszało plan miejscowy.

Kto powinien być adresatem nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego, jeśli inwestor nie jest właścicielem nieruchomości?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nakaz rozbiórki może być skierowany do inwestora, który nie jest właścicielem nieruchomości, zwłaszcza gdy obiekt został wybudowany bez zgody właściciela. W takich sytuacjach obciążenie inwestora jako sprawcy samowoli budowlanej jest uzasadnione.

Uzasadnienie

Przepis art. 52 Prawa budowlanego pozwala na skierowanie nakazu rozbiórki do inwestora, właściciela lub zarządcy. Sąd uznał, że w sytuacji, gdy inwestor postawił obiekt na cudzym gruncie bez zgody właściciela, to inwestor powinien być adresatem decyzji o rozbiórce, aby nie obciążać nieuzasadnionymi kosztami właściciela nieruchomości i nie zwalniać inwestora z odpowiedzialności za samowolę budowlaną.

Czy naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym (art. 10 K.p.a.) miało wpływ na wynik sprawy?

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty naruszenia art. 10 K.p.a. okazały się nieuzasadnione, ponieważ strona skarżąca nie wykazała, aby uchybienia te uniemożliwiły jej podjęcie konkretnych czynności procesowych mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że strona musi nie tylko wykazać naruszenie art. 10 K.p.a., ale także jego istotny wpływ na wynik sprawy. W tej sytuacji skarżąca nie wskazała konkretnych czynności, których nie mogła dokonać, a okoliczności istotne dla sprawy były już znane lub jednoznaczne.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę w całości na decyzję nakazującą rozbiórkę urządzenia reklamowego.

Przepisy (12)

Główne

p.b. art. 3 § pkt 3

Ustawa Prawo budowlane

Wolnostojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe są budowlami.

p.b. art. 28 § ust. 1

Ustawa Prawo budowlane

Roboty budowlane można rozpocząć na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę.

p.b. art. 48 § ust. 1

Ustawa Prawo budowlane

Organ nadzoru budowlanego nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia.

p.b. art. 48 § ust. 2

Ustawa Prawo budowlane

Procedura legalizacyjna jest możliwa, gdy budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i nie narusza przepisów techniczno-budowlanych uniemożliwiających doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem.

p.b. art. 52

Ustawa Prawo budowlane

Inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji o rozbiórce.

Pomocnicze

p.b. art. 3 § pkt 1

Ustawa Prawo budowlane

p.b. art. 3 § pkt 6

Ustawa Prawo budowlane

Budowa to wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu.

p.b. art. 29 § ust. 2

Ustawa Prawo budowlane

Katalog obiektów i robót budowlanych, których wykonanie nie wymaga pozwolenia na budowę.

p.b. art. 29 § ust. 2 pkt 6

Ustawa Prawo budowlane

Instalowanie tablic i urządzeń reklamowych nie wymaga pozwolenia na budowę, z pewnymi wyjątkami.

p.b. art. 30 § ust. 1 pkt 2

Ustawa Prawo budowlane

Instalowanie tablic i urządzeń reklamowych wymaga zgłoszenia.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151

Argumenty

Skuteczne argumenty

Urządzenie reklamowe jest budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego. • Budowa urządzenia wymagała pozwolenia na budowę. • Lokalizacja urządzenia narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. • Naruszenie planu zagospodarowania przestrzennego wyklucza legalizację samowoli budowlanej. • Inwestor jako sprawca samowoli budowlanej może być adresatem nakazu rozbiórki.

Odrzucone argumenty

Urządzenie nie jest budowlą lub jego budowa nie wymaga pozwolenia na budowę. • Nie doszło do naruszenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. • Organ nie ustalił prawidłowo lokalizacji urządzenia. • Naruszenie przepisów postępowania (art. 10 K.p.a.) miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Godne uwagi sformułowania

wolnostojące, trwale związane z gruntem urządzenie reklamowe • samowola budowlana • narusza przepisy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym • nie zachodzi możliwość wszczęcia procedury legalizacyjnej • sprawca samowoli budowlanej • nieuzasadnionym obciążeniem • nieuzasadnione zwolnienie inwestora

Skład orzekający

Izabela Bąk-Marciniak

przewodniczący

Józef Maleszewski

sprawozdawca

Katarzyna Witkowicz-Grochowska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących definicji budowli, wymogu pozwolenia na budowę dla urządzeń reklamowych, możliwości legalizacji samowoli budowlanej w przypadku naruszenia planu miejscowego oraz określenia adresata nakazu rozbiórki."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia planu miejscowego na terenie zieleni izolacyjnej. Orzeczenie opiera się na utrwalonym orzecznictwie NSA w kwestii samowoli budowlanej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu samowoli budowlanej w kontekście reklam, co jest interesujące dla właścicieli nieruchomości i branży reklamowej. Wyjaśnia, kiedy reklama jest budowlą i jakie są konsekwencje jej postawienia bez pozwolenia.

Samowolnie postawiona reklama? Sprawdź, czy grozi Ci nakaz rozbiórki i dlaczego plan zagospodarowania przestrzennego jest kluczowy.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst