IV SA/Po 216/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA uchylił decyzję SKO o umorzeniu postępowania odwoławczego, uznając błędne zastosowanie przepisów o wygaśnięciu decyzji po wejściu w życie nowej ustawy o pomocy społecznej.
A.T. skarżył decyzję SKO, które umorzyło postępowanie odwoławcze w sprawie zasiłku celowego, uznając decyzję I instancji za wygasłą na mocy nowej ustawy o pomocy społecznej. WSA uchylił decyzję SKO, stwierdzając, że organ odwoławczy wadliwie zastosował przepisy, a sprawa powinna być rozpoznana na podstawie przepisów nowej ustawy.
Sprawa dotyczyła skargi A.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w P., która umorzyła postępowanie odwoławcze w przedmiocie zasiłku celowego. Organ I instancji przyznał A.T. zasiłek celowy w określonej wysokości. A.T. odwołał się, kwestionując wysokość świadczenia. SKO umorzyło postępowanie, uznając, że decyzja I instancji wygasła z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, zgodnie z art. 149 ust. 1 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał skargę za zasadną, choć z innych przyczyn niż podnosił skarżący. Sąd stwierdził, że SKO wadliwie zastosowało art. 149 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, który jest przepisem materialnoprawnym, a nie procesowym, i przewiduje wygaśnięcie decyzji z mocą ex nunc. Sąd wskazał, że skoro decyzja I instancji zapadła pod rządami poprzedniej ustawy i nie stała się ostateczna, to w sprawie miał zastosowanie art. 150 ustawy z 2004 r., który nakazuje stosowanie przepisów nowej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed jej wejściem w życie. W związku z tym SKO powinno było rozpoznać odwołanie na podstawie przepisów art. 39 nowej ustawy. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję SKO.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy wadliwie zastosował przepis art. 149 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z 2004 r.
Uzasadnienie
Art. 149 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z 2004 r. jest przepisem materialnoprawnym, który przewiduje wygaśnięcie decyzji z mocą ex nunc (z datą wejścia w życie ustawy) i dotyczy decyzji określających prawo do świadczeń po 1 maja 2004 r. W przypadku spraw wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie nowej ustawy, stosuje się przepisy tej ustawy (art. 150), co oznacza, że organ odwoławczy powinien rozpoznać odwołanie na podstawie jej przepisów, a nie umarzać postępowanie z powodu wygaśnięcia decyzji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
u.p.s. art. 150
Ustawa o pomocy społecznej
Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy (1.05.2004 r.) stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.s. art. 149 § 1
Ustawa o pomocy społecznej
Przepis materialnoprawny, przewidujący wygaśnięcie decyzji z mocą ex nunc, dotyczy decyzji określających prawo do świadczeń po 1.05.2004 r.
u.p.s. art. 39
Ustawa o pomocy społecznej
Przepis, który powinien być stosowany przez SKO przy rozpoznawaniu odwołania w niniejszej sprawie.
p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy wadliwie zastosował przepisy art. 149 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej z 2004 r., uznając postępowanie za bezprzedmiotowe.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące wysokości przyznanego zasiłku i przewlekłości postępowania nie były podstawą uchylenia decyzji.
Godne uwagi sformułowania
art. 149 ust 1 ... jest przepisem materialno-prawnym, nie zaś procesowym. Przewiduje on wygaśnięcie wszystkich decyzji, lecz ze skutkiem ex nunc, tj. z datą wejścia w życie ustawy z 2004 r. i dotyczy on decyzji określających prawo do świadczeń po 1 maja 2004 r. Wygaśnięcie decyzji przyznającej świadczenia powoduje, że ustaje obowiązek wypłacania świadczeń na przyszłość.
Skład orzekający
Grażyna Radzicka
przewodniczący sprawozdawca
Ewa Makosz-Frymus
sędzia
Ewa Kręcichwost-Durchowska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych w prawie administracyjnym, w szczególności dotyczących wygaśnięcia decyzji administracyjnych w związku z wejściem w życie nowych ustaw."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów o pomocy społecznej i stosowania przepisów przejściowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej ze zmianą przepisów i ich stosowaniem do spraw toczących się, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Błąd proceduralny SKO: Jak nowe prawo nie zawsze oznacza wygaśnięcie starych decyzji.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Po 216/05 - Wyrok WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-09-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-02-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Ewa Kręcichwost-Durchowska Ewa Makosz-Frymus Grażyna Radzicka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono zaskarżoną decyzję Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie NSA Ewa Makosz-Frymus WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska Protokolant ref.staż. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 września 2006 r. sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ E. Kręcichwost – Durchowska /-/ G. Radzicka /-/ E. Makosz - Frymus IH/ Uzasadnienie Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia G. decyzją z dnia [...] r. nr [...] r. przyznał A.T. zasiłek celowy w wysokości [...] zł z przeznaczeniem na żywność, na miesiąc [...] r.. Odwołanie od decyzji złożył A.T. kwestionując wysokość przyznanego zasiłku i zarzucając, że kwota [...] zł starcza mu na tydzień. W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] r. nr [...] umorzyło postępowanie odwoławcze uznając, że postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe bowiem art. 149 ust 1 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593 ze zm.), która weszła w życie z dniem 1 maja 2004 r. stwierdza, że z dniem wejścia w życie ustawy, wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.). Skoro więc decyzja I instancji wygasła stąd bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego. Skargę na decyzję złożył A.T. zarzucając podobnie jak w odwołaniu, że organy administracyjne lekceważą jego potrzeby, przyznają zbyt niską pomoc i załatwiają sprawy przewlekle. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało uwzględnić jednakże nie z powodu zarzutów podniesionych w skardze. Przede wszystkim należy wskazać, że organ odwoławczy wadliwie zastosował przepisy art. 149 ust 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593 ze zm.) i uznał, że postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe. ( art. 150 KPA) Art 149 ust 1, który mówi, że ,, z dniem wejścia w życie ustawy wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.) ...’’ jest przepisem materialno-prawnym, nie zaś procesowym. Przewiduje on wygaśnięcie wszystkich decyzji, lecz ze skutkiem ex nunc, tj. z datą wejścia w życie ustawy z 2004 r. i dotyczy on decyzji określającej prawo do świadczeń po 1 maja 2004 r.. Wygaśnięcie decyzji przyznającej świadczenia powoduje, że ustaje obowiązek wypłacania świadczeń na przyszłość. Jest też oczywistym, że dotyczy to decyzji ostatecznych na mocy których strona nabyła prawo. Spod kontroli nie są wyłączone nawet decyzje negatywne (vide wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8.03.2005 r. sygn. P15/04). Stąd przepis art. 149 ust 1 nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Z uwagi na to, że decyzja organu I instancji zapadła pod rządami ustawy o pomocy społecznej z 29 listopada 1990 r. i nie nabyła ona przymiotu ostatecznej na skutek złożonego odwołania – w sprawie miał zastosowanie przepis art. 150 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, który stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy tj. 1.05.2004 r. stosuje się przepisy niniejszej ustawy. Znaczy to, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając odwołanie winno stosować przepisy art. 39 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Z tych też powodów wadliwy jest w niniejszej sprawie wywód dotyczący bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego. W powyższych okolicznościach na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit ,,a’’ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku Sąd nie orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 152 ustawy, ponieważ zaskarżoną decyzją nie przyznano żadnych uprawnień, które podlegałyby wykonaniu. /-/ E. Kręcichwost – Durchowska /-/ G. Radzicka /-/ E. Makosz - Frymus IH/
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI