IV SA/Po 1837/20

IV SA/Po 1837/20 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2021-03-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-11-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Izabela Bąk-Marciniak /przewodniczący sprawozdawca/
Katarzyna Witkowicz-Grochowska
Monika Świerczak
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Sygn. powiązane
III OSK 5151/21 - Wyrok NSA z 2025-01-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz - Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 marca 2021 r. sprawy ze skargi T. Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Sygn. akt IV SA/Po [...]
Uzasadnienie
Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r. Nr [...] utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy W. z dnia [...] czerwca 2020 r. znak [...] zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie obiektów inwentarskich do tuczu brojlera kurzego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce o numerze ewidencyjnym [...], obręb B., gmina W..
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r. Wójt Gminy W., działając na podstawie art. 86d ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2021.247 t.j., dalej jako "ustawa ooś") po rozpatrzeniu wniosku M. K. z dnia [...] czerwca 2020 r. o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, zawiesił postępowanie administracyjne w tej sprawie. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, że w toku prowadzonego postępowania pismami z dnia [...] maja 2020 r. i [...] maja 2020 r. wezwał inwestora o uzupełnienie dokumentacji dotyczącej przedsięwzięcia m. in. w zakresie dokumentacji hydrogeologicznej dla planowanego ujęcia wody, wskazania sposobu zagospodarowania pomiotu kurzego w okresie zimowym oraz weryfikacji obliczeń w zakresie emisji hałasu. Pismami z dnia [...] maja 2020 r. i [...] czerwca 2020 r. pełnomocnik inwestora zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu przedłożenia uzupełnień, a następnie pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. z prośbą o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W konsekwencji Wójt Gminy W., wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.
Z postanowieniem tym nie zgodziło się T. M. Ł., składając zażalenie, którym wniesiono o uchylenie postanowienia i wydanie postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. W ocenie T. zawieszenie postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest sprzeczne z interesem społecznym.
SKO w P. podniosło, że podstawą materialnoprawną zaskarżonego postanowienia jest art. 86d ust. 1 pkt 1 ustawy ooś. Przepis ten stanowi, że organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia może zawiesić postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Dodatkowo na podstawie 86d ust. 3 ustawy ooś do zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie stosuje się przepisów art. 98 i art. 105 § 2 k.p.a.
Przepis art. 86d ustawy ooś został dodany ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1712). Regulacja ta obowiązuje od 24 września 2019 r. i jest to przepis szczególny w stosunku do art. 98 § 1 k.p.a., możliwy do zastosowania wyłącznie w sprawach dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W ocenie ustawodawcy "postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi rozbudowaną procedurę wymagającą precyzyjnego ustalenia stanu faktycznego.
W trakcie postępowania może powstać po stronie inwestora potrzeba jego zawieszenia i pozostałe strony postępowania nie powinny mieć wpływu na rozstrzygnięcie organu w tej sprawie" (uzasadnienie do projektu ustawy, Sejm VIII kadencji, druk nr 3616).
W związku z powyższym w ocenie organu II instancji w przedmiotowym przypadku nie ma zastosowania przesłanka art. 98 k.p.a. mówiąca o tym, że organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Ustawodawca pozostawił rozpatrzenie wniosku o zawieszenie postępowania tzw. uznaniu administracyjnemu, nakładając na organ obowiązek uwzględnienia interesu społecznego, zgodnie z regułą wyrażoną, w art 7 k.p.a. mającą zastosowanie w takich przypadkach, w których norma prawna nie przewiduje obowiązku określonego zachowania się organu, lecz możliwość wyboru sposobu załatwienia sprawy.
Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ pierwszej instancji w prowadzonym postępowaniu rozważył czy istnieje zagrożenie dla interesu społecznego i stwierdził, że uzupełnienie dokumentacji przez inwestora we wskazanym zakresie stanowi podstawę zabezpieczenia interesu społecznego poprzez zapewnienie możliwości kompleksowej oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium także stanęło na stanowisku, że pełne wyjaśnienie wpływu inwestycji na środowisko stanowi działanie zgodne z interesem społecznym, a zawieszenie postępowania nie spowoduje rzeczywistego zagrożenia interesu społecznego.
Uwzględniając powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż w przedmiotowej sprawie postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy. W ustalonym stanie faktycznym sprawy organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego, czemu dał wyraz w uzasadnieniu postanowienia. W działaniu organu nie sposób dopatrzeć się ani naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani też innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postanowienie odpowiada wymogom wynikającym z art. 107 § 3 i art. 124 § 1 k.p.a.
Skargę na postanowienie SKO w P. wywiodło do Sądu T. M. Ł. wnosząc o uchylenie zaskarżonego oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji, a także zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 138 § 1 pkt 1) w zw. z art. 144 Kodeksu Postępowania Administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji naruszającego przepis art. 86d ustawy ooś.
W ocenie Skarżącego Inwestor celowo złożył wniosek o zawieszenie postępowania, gdyż w terminie wskazanym przez organ w pismach z dnia [...].05.2020 r. i [...].05.2020 r., Inwestor nie był w stanie uzupełnić braków w złożonym wniosku. Takie działanie Inwestora jest ewidentnie sprzeczne z interesem społecznym.
Z treści wniosku o zawieszenie postępowania w żaden sposób nie wynika aby zawieszenie postępowania nie zagrażało interesowi społecznemu. Przeciwnie - zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie zagraża interesowi społecznemu, gdyż w interesie społeczeństwa leży kompleksowe wyjaśnienie sprawy przez organ administracji. Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów jasno wynika, iż Inwestor w żaden sposób nie wykazał, iż planowana inwestycja nie będzie zagrażać zdrowiu i życiu mieszkańców a także florze i faunie. Planowana ilość wytwarzanych odpadów i sposób ich gromadzenia na polach, gdzie już są gromadzone odpady Inwestorów z hodowli bydła powoduje zagrożenie degradacji środowiska naturalnego. Planowany przez Inwestorów pobór wody spowoduje osuszenie okolicznych jezior i brak wody dla mieszkańców.
Zdaniem strony skarżącej, wbrew twierdzeniom organu, nie przeprowadzono żadnego postępowania wyjaśniającego czy analizy już zgromadzonych materiałów, z których jednoznacznie wynika, iż Inwestor celowo przedłuża postępowanie tak aby jak najmocniej rozmyć negatywny wpływ inwestycji na środowisko i szukać takich wyników badań środowiskowych, które odpowiadałyby jego tezie o znikomym wpływie przedsięwzięcia na środowisko. Nie bez znaczenia jest też upływ czasu dla mieszkańców terenów narażonych na oddziaływania inwestycji - im dłużej trwa postępowanie tym bardziej ludzie tracą energię do działania i aktywnego sprzeciwu. Tym łatwiej jest też Inwestorowi działać bez sprzeciwu i kontroli mieszkańców wobec jego zamierzeń.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem, a to oznacza zgodność kontrolowanego aktu z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.
Przeprowadzona przez sąd kontrola legalności zaskarżonych postanowień według wskazanych kryteriów wykazała, że nie naruszają one przepisów prawa.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi art. 86d ust. 1 ustawy ooś. Zgodnie z tym przepisem organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia zawiesza postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach - jeżeli nie zagraża to interesowi społecznemu.
Przepis art. 86d ustawy środowiskowej został dodany ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1712). Regulacja ta obowiązuje od 24 września 2019 r. i jest to przepis szczególny w stosunku do art. 98 § 1 k.p.a.
Podobnie jak w przypadku postępowań szczególnych takich jak np. zmiana decyzji w trybie przepisów art. 155 k.p.a., także w przypadku zawieszenia postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz jego umorzenia na wniosek podmiotu planującego realizację przedsięwzięcia ustawodawca zrezygnował z warunku niesprzeciwiania się innych stron postępowania niż wnioskodawca. Tym samym jedynym warunkiem, poza wnioskiem podmiotu planującego realizację przedsięwzięcia, który musi zostać wypełniony odpowiednio dla zawieszenia lub umorzenia postępowania w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jest brak zagrożenia interesu społecznego. Jest to regulacja o tyle zasadna, iż w przypadku postępowań w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wielość stron w wielu przypadkach praktycznie uniemożliwia uzyskanie stosownej zgody pozostałych stron postępowania, a brak jest argumentów merytorycznych lub procesowych, która zabraniałyby zawieszenia lub umorzenia tego typu postępowania, gdy jest to wolą podmiotu planującego realizację przedsięwzięcia, a czynność taka nie będzie równocześnie zagrażała interesowi społecznemu.
Przenosząc powyższe rozważania na kanwę rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że organy w dniu [...].06.2019 r. do Urzędu Gminy W. wpłynął wniosek (uzupełniony w dniu [...].07.2019 r.) o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia w przedmiotowej sprawie.
Postanowieniem z dnia [...].08.2019 r. Dyrektor R. Z. G. W. W. P. w P. uzgodnił realizację w/w przedsięwzięcia. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego P. P. I. S. w W. pismem z dnia [...].03.2020 r. oraz Marszałek Województwa W. pismem z dnia [...].05.2020 r. zaopiniowali pozytywnie realizację przedsięwzięcia.
Niezależnie od powyższych opinii oraz uzgodnień w toku prowadzonego postępowania, Organ wystąpił do Inwestora o uzupełnienie informacji zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, m. in. w zakresie wykonania dokumentacji hydrogeologicznej dla planowanego ujęcia wody, wskazania sposobu zagospodarowania pomiotu kurzego w okresie zimowym oraz weryfikacji obliczeń w zakresie emisji hałasu.
W dniu [...].06.2020 r. do tut. Urzędu wpłynął wniosek pełnomocnika Inwestora o zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.
Zastosowany przez organy w niniejszej sprawie przepis art. 86d ooś jest precyzyjnie sformułowany. Jeżeli inwestor złoży wniosek o zawieszenie postepowania to organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej zawiesza postępowanie jeżeli nie zagraża to interesowi społecznemu. Organy słusznie uznały, że uzupełnienie dokumentacji przez inwestora we wskazanym zakresie stanowi podstawę zabezpieczenia interesu społecznego poprzez zapewnienie możliwości kompleksowej oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Pełne wyjaśnienie wpływu inwestycji na środowisko stanowi działanie zgodne z interesem społecznym, a zawieszenie postępowania nie spowoduje rzeczywistego zagrożenia interesu społecznego.
Na uwagę zasługuje fakt, iż pełnomocnik skarżącego nie wskazał w jaki konkretnie sposób interes społeczny został naruszony przedmiotowym postanowieniem. Twierdzenie jakoby przedłużanie postepowania powodowało utratę przez mieszkańców energii do aktywnego sprzeciwu stanowi pozaprawne dywagacje.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.