IV SA/Po 165/24

IV SA/Po 165/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-04-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Józef Maleszewski
Maciej Busz /przewodniczący sprawozdawca/
Tomasz Grossmann
Symbol z opisem
6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Rektora Wyższej Szkoły w P. z dnia 27 listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
IV SA/Po 165/24
Uzasadnienie
Prorektor ds. wydziałowych Wyższej Szkoły decyzją z dnia 24.08.2023 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668, dalej jako u.p.s.w.) w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej jako k.p.a.) skreślił D. W. (dalej jako skarżący) studenta II roku studiów - kierunek [...] - studia II stopnia - z powodu niezłożenia w terminie pracy dyplomowej w roku akademickim [...].
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że zawiadomieniem z dnia 22.11.2022 r. zostało wszczęte w stosunku do skarżącego postępowanie o skreślenie z listy studentów.
Jak wynika z § 37 ust. 1 Regulaminu studiów, warunkiem dopuszczenia do egzaminu dyplomowego jest uzyskanie pozytywnych ocen z wszystkich modułów zajęć zawartych w programie studiów dla danego kierunku studiów. W myśl § 1 ust. 12 załącznika Nr 1 do Uchwały Senatu Wyższej Szkoły Nr [...] z dnia 25 września 2019 "Zasady dyplomowania" termin składania prac dyplomowych określa zarządzenie rektora.
Zgodnie z zarządzeniem nr [...] Rektora Wyższej Szkoły z dnia 27 września 2022 r. w sprawie terminów składania prac dyplomowych dla kierunku [...] studia drugiego stopnia w roku akademickim [...] (zwanego dalej Zarządzeniem") termin składania prac dyplomowych przez studentów kierunku [...] studia drugiego stopnia w roku akademickim [...] ustalony został na dzień 18 listopada 2022 r.
Według § 36 ust 4 Regulaminu studiów, Prorektor ds. wydziałowych, na podstawie zarządzenia Rektora, na pozytywnie zaopiniowany przez promotora wniosek studenta, może przedłużyć termin złożenia pracy dyplomowej. W § 2 Zarządzenia wskazano jednak, że na uzasadniony wniosek studenta, pozytywnie zaopiniowany przez promotora, Prorektor ds. wydziałowych może w szczególnych przypadkach wyrazić zgodę na przedłużenie oddania pracy dyplomowej maksymalnie do dnia 25 listopada 2022 r.
Prorektor do Spraw Wydziałowych Wyższej Szkoły w P. wydał decyzję nr [...], którą nie wyraził zgody skarżącemu na przedłużenie terminu złożenia pracy dyplomowej. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 06.12.2022 r. Skarżący w dniu 16.12.2022 r. wniósł odwołanie od w/w decyzji.
Rektor Wyższej Szkoły decyzją z dnia 10.01.2023 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję w/w Prorektora. Od powyższej decyzji skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 11.05.2023 r. wydanym w sprawie o sygn. akt: IV SA/Po 150/23 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prorektora do Spraw Wydziałowych Wyższej Szkoły z dnia 25.11.2022 r. nr [...], a także umorzył postępowanie administracyjne. Sąd administracyjny swoje orzeczenie motywował faktem, iż brak było podstaw prawnych do wydawania w tej konkretnej sprawie decyzji administracyjnej. W ocenie sądu kwestia przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej winna zostać rozstrzygnięcia zwykłym pismem informacyjnym o decyzji podjętej w tej sprawie przez odpowiednie organy uczelni i czynność ta nie jest czynnością podlegającą kontroli sądowej.
Kierując się powyższym orzeczeniem Prorektor do Spraw Wydziałowych Wyższej Szkoły w P. postanowieniem z dnia 03.07.2023 r. nie wyraził zgody na przedłużenie terminu złożenia pracy dyplomowej.
Pismem z dnia 27.07.2023 r. skarżący został zawiadomiony o zakończeniu postępowania wraz z informacją o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz możliwością wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów. Pismo to zostało odebrane dnia 07.08.2023 r., a w wyznaczonym w nim terminie skarżący nie odniósł się do zgromadzonych materiałów, a także nie przedłożył żadnych nowych dowodów w niniejszej sprawie.
Mając na względzie fakt, iż Prorektor do Spraw Wydziałowych Wyższej Szkoły nie wyraził zgody skarżącemu na przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej, a także na fakt, iż przed 18.11.2022 r. skarżący nie złożył pracy, skreślono go z listy studentów.
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł D. W. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, w szczególności:
- naruszenie art. 7 i 77 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i niekompletne rozpatrzenie sprawy, zignorowanie wyjaśnień skarżącego składanych w toku postępowania, a w efekcie dokonanie przez organ dowolnej oceny dowodów, a także wybiórcze traktowanie zebranego materiału dowodowego,
- art. 61 § 1 w związku z § 4, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w nieprzeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w najmniejszym chociażby zakresie;
- art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, niewskazanie dowodów na poparcie twierdzeń, co uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji;
- art. 10 k.p.a., poprzez uniemożliwienie udziału stronie w postępowaniu, wydanie decyzji bez poinformowania strony o wszczęciu postępowania, nieinformowanie strony o podejmowanych czynnościach oraz nie poinformowanie o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, co uniemożliwiło wzięcie czynnego udziału w sprawie i naruszyło prawo do czynnego uczestnictwa w każdym stadium postępowania i wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego;
- naruszenie art. 107 §1 pkt 6 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niekompletność decyzji w zakresie jej uzasadnienia prawnego i faktycznego, w tym niewskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a które stanowiły podstawę do wydania skarżonej decyzji.
Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Prorektora Wyższej Szkoły w P. z dnia 24 sierpnia 2023r. nr [...] r. oraz umorzenie postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 21 września 2020 roku zwarł z Wyższą Szkołą w P. umowę o kształcenie na studiach II stopnia na kierunku [...]. W 2022 roku zaczął poważnie chorować na [...] i od tamtej pory cały czas leczę się pod opieką lekarzy specjalistów z zakresu [...]. Po zaliczeniu wszystkich przedmiotów do ukończenia studiów niezbędne jest tylko zaliczenie egzaminu magisterskiego.
Pismem z Nr [...] dnia 22 listopada 2022 r., które otrzymał w dniu 30 listopada 2022 r., Rektor wszczął postępowanie w sprawie skreślenia skarżącego z listy studentów. A już w dniu 25 listopada wydał decyzję, którą skarżący otrzymał 6 grudnia 2022 r., którą odmówiono mu wyrażenia zgody na przedłużenie terminu złożenia pracy dyplomowej.
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji odnosi się do skreślenia skarżącego z listy studentów, a nie odnosi się do przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej.
Decyzje te zostały w całości uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.
W dniu 24 sierpnia 2023r. Prorektor wydał decyzję nr [...], która w istocie wydana została bez przeprowadzona jakiegokolwiek postępowania.
Skarżący zwrócił uwagę, że przesłanką jaką kierował się Prorektor, była utrata możliwości prowadzenia studiów w zakresie w jakim zawarł z uczelnią umowę. Jego zdaniem brak było i jest przeszkód, aby kontynuował studia na kierunku pokrewnym lub podobnym, a takiej propozycji ze strony uczelni nie było.
Podkreślił, że nie został poinformowany o żadnych czynnościach w toku postępowania, jak również o wszczęciu postępowanie, a przed wydaniem decyzji nie poinformowano go o zgromadzeniu całego materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków i oświadczeń. Takie działanie jest sprzeczne z zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 10 k.p.a.
Gdyby Prorektor informował go podejmowanych czynnościach, a przed wydaniem decyzji umożliwiono mu zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, to przedłożyłby wnioski dowodowe w postaci nie tylko zaświadczeń lekarskich, ale prawdopodobnie opinie medyczne i historię choroby.
Nie jest dopuszczalna sytuacja, że student z przyczyn od niego niezależnych nie ma możliwości złożenia pracy dyplomowej terminie, a uczelnia nie prowadząc żadnego postępowania wyjaśniającego niezbędnego w procedurze administracyjnej skreśla go z listy studentów.
Rektor Wyższej Szkoły decyzją z 27.11.2023 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że D. W. jest studentem Wyższej Szkoły w P. na kierunku [...], rok drugi, semestr 4, studia niestacjonarne drugiego stopnia. Skarżący, zgodnie z obowiązującym programem kształcenia oraz zasadami dyplomowania, obowiązany był uzyskać wszystkie wymagane programem zaliczenia oraz przygotować pracę dyplomową, aby móc podejść do egzaminu dyplomowego.
Następnie opisano przebieg postępowania przed organem I instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że jak wynika z § 37 ust. 1 Regulaminu studiów, warunkiem dopuszczenia do egzaminu dyplomowego jest uzyskanie pozytywnych ocen z wszystkich modułów zajęć zawartych w programie studiów dla danego kierunku studiów. Zgodnie z treścią § 1 ust. 12 załącznika Nr 1 do Uchwały Senatu Wyższej Szkoły Nr [...] z dnia 25 września 2019 "Zasady dyplomowania" termin składania prac dyplomowych określa zarządzenie rektora.
Zgodnie z zarządzeniem nr [...] Rektora Wyższej Szkoły z dnia 27 września 2022 r. w sprawie terminów składania prac dyplomowych dla kierunku [...] studia drugiego stopnia w roku akademickim [...] (zwanego dalej "Zarządzeniem"] termin składania prac dyplomowych przez studentów kierunku [...] studia drugiego stopnia w roku akademickim [...] ustalony został na dzień 18 listopada 2022 r.
Jak wynika z § 36 ust 4 Regulaminu studiów, Prorektor ds. wydziałowych, na podstawie zarządzenia Rektora, na pozytywnie zaopiniowany przez promotora wniosek studenta, może przedłużyć termin złożenia pracy dyplomowej. Na uwadze należy mieć jednak § 2 Zarządzenia, w którym wskazano wprost, że na uzasadniony wniosek studenta, pozytywnie zaopiniowany przez Promotora, Prorektor ds. wydziałowych może w szczególnych przypadkach wyrazić zgodę na przedłużenie oddania pracy dyplomowej maksymalnie do dnia 25 listopada 2022 r.
Skarżący wniosek w przedmiocie przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej przedłożył już po dodatkowym terminie wyznaczonym na dzień 25.11.2022 r., tj. w dniu 28.11.2022 r.
Rektor, mając na uwadze powyższe, wskazał, że zarzuty skarżącego zawarte w odwołaniu okazały się bezpodstawne i nie uzasadniały zmiany decyzji organu I instancji. Rektor wydając przedmiotową decyzję oparł się w szczególności na zgromadzonych w sprawie dokumentach, przepisach prawa powszechnie obowiązującego oraz aktach wewnętrznych Uczelni.
Termin na złożenie pracy magisterskiej, zgodnie z zarządzeniem nr [...] Rektora Wyższej Szkoły z dnia 27 września 2022 r. w sprawie terminów składania prac dyplomowych dla kierunku [...] studia drugiego stopnia w roku akademickim [...] upłynął w dniu 18 listopada 2022 r., a wyłącznie w uzasadnionych przypadkach - na podstawie zgody Prorektora - termin ten mógł ulec przedłużeniu do dnia 25 listopada 2022 r. Zaznaczono, że § 2 Zarządzenia przewiduje wyłącznie fakultatywną możliwość wyrażenia zgody przez Prorektora ds. wydziałowych na przedłużenie terminu do złożenia pracy, co oznacza, że tylko w wyjątkowych przypadkach Prorektor może (a nie jest do tego obowiązany) wydać zgodę na przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej. Jak wynika zarówno z dokumentacji przebiegu studiów, jak i odwołania studenta oraz załączonej do niego wiadomości e-mail, ani student, ani promotor nie wskazali żadnej perspektywy czasowej, w jakiej możliwe byłoby ukończenie pracy. Skarżący nie wykazał, aby w jego przypadku zachodził uzasadniony przypadek będący podstawą przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej. Co więcej, jego wniosek złożony został w dniu 28 listopada 2022 r., a więc już po upływie dodatkowego terminu do złożenia pracy. Nadto, samo złożenie pracy dyplomowej jest wyłącznie jedną z wielu czynności, których należy dokonać, aby przeprowadzić egzamin dyplomowy. Koniecznym jest bowiem chociażby sprawdzenie pracy w systemie antyplagiatowym, akceptacja przez promotora, czy też sporządzenie opinii recenzenta. Dopiero szereg powyższych czynności zmierza do wyznaczenia terminu egzaminu dyplomowego.
Dodatkowo, uwzględniono także § 40 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów, w którym wskazano, że Studia na kierunku związanym z kształceniem w zakresie [...] prowadzone w dniu wejścia w życie rozporządzenia mogą być prowadzone do dnia:
1) zakończenia ostatniego cyklu kształcenia rozpoczętego przed dniem 1 października 2017 r. - w przypadku studiów pierwszego stopnia;
2) 31 grudnia 2022 r. - w przypadku studiów drugiego stopnia.
Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazano, że niezrozumiałe jest twierdzenie skarżącego, że wydając decyzję Prorektor zignorował jego wyjaśnienia składane w toku postępowania, w sytuacji, gdy skarżący w toku postępowania - mimo wezwań - nie przedłożył żadnych dowodów, ani nie złożył żadnych dodatkowych wyjaśnień niż zawarte we wniosku o przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej. Organ szczegółowo wyjaśnił stan faktyczny i prawny, a także umożliwił wypowiedzenie się stronie co do zebranego materiału dowodowego, z którego to prawa skarżący nie skorzystał. Również uzasadnienie decyzji sporządzone zostało w sposób kompleksowy, pełny i szczegółowy.
Całkowicie niezrozumiałe jest twierdzenie, że organ pozbawił skarżącego udziału w postępowaniu. Organ skierował do niego zawiadomienie o wszczęciu postępowania w zakresie skreślenia go z listy studentów. Na każdym etapie postępowania skarżący miał możliwość brania udziału w postępowaniu, z którego to prawa korzystał choćby składając odwołanie od decyzji Prorektora do Spraw Wydziałowych Wyższej Szkoły z dnia 25.11.2022 r. nr [...] Nadto pismem z dnia 26.07.2023 r. skarżący został zawiadomiony o zakończeniu postępowania wraz z informacją o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz możliwością wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów. Pismo to zostało odebrane dnia 07.08.2023 r., a w wyznaczonym w nim terminie skarżący nie odniósł się do zgromadzonych materiałów, a także nie przedłożył żadnych nowych dowodów w niniejszej sprawie. Co więcej, po złożeniu odwołania pismem z dnia 19.09.2023 r. D. W. został wezwany do uzupełnienia odwołania czego jednak nie uczynił.
Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu D. W. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, w szczególności:
- art. 6 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej,
a w przypadku gdyby sąd uznał, że nie zachodzi przesłanka wskazana w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zarzucił, że w postępowaniu naruszono:
- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie żadnych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie przyczyn niezłożenia do oceny pracy magisterskiej przez skarżącego;
- art. 7, 61 § 1 w związku z art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się zwłaszcza w nieprzeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w najmniejszym chociażby zakresie,
- art. 8 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, niewskazanie dowodów na poparcie twierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji;
- art. 10 k.p.a., poprzez uniemożliwienie udziału stronie w postępowaniu, wydanie decyzji bez poinformowania strony o wszczęciu postępowania, nieinformowanie strony o podejmowanych czynnościach oraz nie poinformowanie o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się a aktami sprawy, co uniemożliwiło wzięcie czynnego udziału w sprawie i naruszyło prawo do czynnego uczestnictwa w każdym stadium postępowania i wypowiedzenie się co do zgromadzonego materiału dowodowego.
Skarżący wniósł o :
- stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji decyzji Prorektora Wyższej Szkoły w P. z dnia 24 sierpnia 2023r. nr [...] oraz umorzenie postępowania.
- orzeczenie, że skarżone decyzje zastały wydane z rażącym naruszeniem prawa,
- zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 11 maja 2023 w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Po 150/23 stwierdził nieważność poprzednio wydanych decyzji na mocy których skreślono skarżącego z listy studentów. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że statut uczeni nie może stanowić samoistnej podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej.
Skarżony organ wydając ponownie obie skarżone decyzje, w istocie ponownie oparł się tylko i wyłącznie na postanowieniach statutu uczelni i tylko taką podstawę prawną wskazał zarówno Prorektor, jak i Rektor, a zatem zachodzą przesłanki do uznania, że obie decyzje wydane zostały bez podstawy prawnej i winna być stwierdzona ich nieważność w oparciu o art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Dalej skarżący powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu odkreślając, że po zaliczeniu wszystkich przedmiotów do ukończenia studiów niezbędne jest tylko zaliczenie egzaminu magisterskiego. Ponownie zarzucił, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odnosi się do skreślenia go z listy studentów, a nie odnosi się do przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej.
Podkreślił, że po stwierdzeniu nieważności skarżonych poprzednio decyzji organy I i II instancji nie przeprowadziły żadnego postępowania.
Podniósł, że organ II instancji wydając decyzję powołał się jedynie na przepisy prawa materialnego, w szczególności na prawo wewnętrzne obowiązujące na uczelni.
Rektor Wyższej Szkoły w P. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Organ II instancji podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji z dnia 27 listopada 2023 r.
Dodatkowo wskazano, że D. W. był studentem Wyższej Szkoły w P. na kierunku [...], rok drugi, semestr 4, studia niestacjonarne drugiego stopnia.
Skarżący, zgodnie z obowiązującym programem kształcenia oraz zasadami dyplomowania, obowiązany był uzyskać wszystkie wymagane programem zaliczenia oraz przygotować pracę dyplomową, aby móc podejść do egzaminu dyplomowego.
W dniu 15.07.2022 r., wobec braku uzyskania zaliczenia seminarium magisterskiego przewidzianego planem studiów dla semestru 4, skarżący złożył wniosek o powtarzanie semestru 4 w semestrze zimowym w roku akademickim [...] r., uzasadniając to złym stanem zdrowia, który uniemożliwiał skarżącemu napisanie pracy magisterskiej.
Decyzją Zastępcy Prorektora ds. Wydziałowych z dnia 26.07.2022 r. podanie uwzględniono i postanowiono o skierowaniu skarżącego na powtarzanie semestru, zgodnie z jego wnioskiem. Jednocześnie w treści w/w decyzji wskazano, że Uczelnia posiada uprawnienia do prowadzenia studiów na kierunku [...] studia II stopnia do końca grudnia 2022 r. Powyższe wynika z § 40 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa z dnia 27 września 2018 r. w sprawie stadiów, w którym wskazano, że Studia na kierunku związanym z kształceniem m w zakresie [...] i prowadzone w dniu wejścia w życie rozporządzenia mogą być prowadzone do dnia: 1) zakończenia ostatniego cyklu kształcenia rozpoczętego przed dniem 1 października 2017 r. - w przypadku studiów pierwszego stopnia.
2) 31 grudnia 2022 r. - w przypadku studiów drugiego stopnia.
Skarżący podaniem z dnia 28.11.2022 r. wniósł o przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej. Prorektor do Spraw Wydziałowych Wyższej Szkoły nie wyraził zgody na przedłużenie terminu złożenia pracy dyplomowej.
Zawiadomieniem z dnia 22.11.2022 r. zostało z urzędu wszczęte w stosunku do D. W. postępowanie o skreślenie z listy studentów. Pismem z dnia 26.07.2023 r. skarżący został zawiadomiony o zakończeniu postępowania wraz z informacją o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów. Pismo to zostało odebrane dnia 07.08.2023 r., a w wyznaczonym w nim terminie skarżący nie odniósł się do zgromadzonych materiałów, a także nie przedłożył żadnych nowych dowodów w niniejszej sprawie.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 107 § 1 i 3, art. 77 i art. 80 k.p.a., zauważono, iż odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. w sprawach decyzji wydawanych przez organy uczelni wyższych, zgodnie z wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 03.04.2014r. w sprawie o sygn. akt. II SA/Po 944/13 "(...)polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony jednak przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej. Nakaz ten należy rozumieć tak, że wszystkie gwarancje, jakie przysługują adresatom decyzji administracyjnej na podstawie przepisów k.p.a., winny mieć zastosowanie także do adresata decyzji podjętych przez organy uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, chyba że szczególne cechy sprawy wprost to uniemożliwiają. Odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. oznacza, iż pewne jego regulacje znajdą zastosowanie wprost, inne z pewnymi modyfikacjami, natomiast jeszcze inne z uwagi na specyfikę podmiotu, jakim jest uczelnia publiczna, nie będą miały zastosowania przed tym organem, który tylko pełni funkcję organu administracji publicznej w ściśle określonym w kresie spraw wyznaczonych w art. 207 ust. 1 ww. ustawy."
Fakt, iż skarżący wniosek o przedłużenie terminu do złożenia pracy magisterskiej skierował po terminie ostatecznego składania prac dyplomowych określonym w rozporządzeniu, dyskwalifikował możliwość przedłużenia mu terminu. Z uwagi na brak przedłużenia terminu skarżący nie złożył pracy magisterskiej, której nie przedłożył do dnia dzisiejszego. Brak przedłożenia w terminie pracy magisterskiej, spowodował iż ziściły się przesłania ustawowe do skreślenia studenta z listy studentów. Uczelnia przy tym nie kwestionowała przyczyn braku złożenia pracy, a brała pod uwagę wyłącznie formalne niezłożenie pracy a w konsekwencji konieczność dokonania skreślenia studenta z listy studentów.
Błędne jest twierdzenie skarżącego, jakoby w jego sprawie organy oparły się tylko i wyłącznie na postanowieniach statutu uczelni i tylko taką podstawę prawną wskazały. Jako podstawy prawne skarżonej decyzji organy powoływały się na przepisy art.138 k.p.a. oraz art. 108 ust 1 pkt 3 u.p.s.w.).
Skarżący zarzucał również nieprawidłowości dotyczące wcześniejszego postępowania o przedłużenie terminu co jest całkowicie bezzasadne, gdyż postępowanie to zostało rozpatrzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu i brak jest podstaw do ponownego zarzucania nieprawidłowości związanych ze wskazanym działaniem prorektora.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 4292) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2095, z późn. zm.).
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie była decyzja Rektora Wyższej Szkoły z 27.11.2023 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Prorektora ds. wydziałowych Wyższej Szkoły z dnia 24.08.2023 r. nr [...] skreślającą z listy studentów D. W., studenta II roku studiów - kierunek [...], studia II stopnia - z powodu niezłożenia w terminie pracy dyplomowej w roku akademickim [...].
Sąd orzekający w niniejszej sprawie zasadniczo aprobuje ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji w niniejszej sprawie oraz ocenę prawną dokonaną przez organ odwoławczy.
Materialnoprawną podstawę decyzji wydanych niniejszej sprawie stanowi art. 108 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1668 ze zm., dalej jako u.p.s.w.) oraz akty wewnętrzne (zakładowe), tj. przepisy § 36 ust 4 i § 37 ust. 1 Regulaminu studiów, § 1 ust. 12 załącznika Nr 1 do Uchwały Senatu Wyższej Szkoły Nr [...] z dnia 25 września 2019 "Zasady dyplomowania", Zarządzenie nr [...] Rektora Wyższej Szkoły z dnia 27 września 2022 r. w sprawie terminów składania prac dyplomowych dla kierunku [...] studia drugiego stopnia w roku akademickim [...], § 40 Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 27 września 2018 r. w sprawie studiów.
Skoro bowiem w myśl art. 75 ust.1 u.p.s.w. organizację studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów, to przewidziane w takim regulaminie zasady złożenia pracy dyplomowej muszą być brane pod uwagę przy podejmowaniu przez właściwy organ decyzji w przedmiocie skreślenia z listy studentów
Zgodnie z art. 108 ust. 1 pkt 3 u.p.s.w., skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej. Taki zapis w świetle treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 p.p.s.a. przesądza o właściwości sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Stosownie bowiem do treści tych przepisów, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Nie zastrzeżono przy tym w przepisach prawa o szkolnictwie wyższym, tak, jak to było w poprzednio obowiązującej ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm.), że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się jedynie odpowiednio (Jan Zieliński (w:) Izdebski Hubert, Zieliński Jan, Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Komentarz, wyd. II. Komentarz do art. 108 teza 5). Oznacza to, że k.p.a. ma w niniejszej sprawie zastosowanie wprost, oczywiście w zakresie nieuregulowanym w ustawie prawo o szkolnictwie wyższym.
Nie mogło być też w sprawie wątpliwości co do tego, że zaskarżone decyzje zostały wydane przez właściwe organy i w ramach przewidzianej w prawie procedury oraz zgodnie z przepisami postępowania administracyjnego. Według bowiem art. 23 ust. 1 i 4 u.p.s.w., do zadań rektora należą sprawy dotyczące uczelni, z wyjątkiem spraw zastrzeżonych przez ustawę lub statut do kompetencji innych organów uczelni, a od decyzji administracyjnych wydawanych przez rektora służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zgodnie z art. 108 ust. 1 pkt 3 u.p.s.w.. student może być skreślony z listy studentów w przypadku niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego.
Zgodnie z pełnym brzmieniem art. 108 u.p.s.w.:
1. Studenta skreśla się z listy studentów w przypadku:
1) niepodjęcia studiów;
2) rezygnacji ze studiów;
3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego;
4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni.
2. Student może być skreślony z listy studentów w przypadku:
1) stwierdzenia braku udziału w obowiązkowych zajęciach;
2) stwierdzenia braku postępów w nauce;
3) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie;
4) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów.
3. Skreślenie z listy studentów następuje w drodze decyzji administracyjnej.
Analiza przywołanego przepisu dowodzi, że nakazaną przez ustawodawcę formą prawną skreślenia z listy studentów jest decyzja. Nadto ustawodawca przewidział dwa tryby skreślenia studenta z listy studentów: obligatoryjny (związany) oraz fakultatywny (uznaniowy). To, że decyzja administracyjna ma charakter związany oznacza, że w przypadku spełnienia wszystkich przesłanek przewidzianych prawem organ administracji publicznej ma obowiązek wydać decyzję określonej treści. Z kolei, w przypadku wydania decyzji uznaniowej organ nie jest zobowiązany do załatwienia sprawy w konkretny sposób. Nie oznacza to jednak, że decyzja uznaniowa nie podlega żadnym rygorom. Jej ważnym elementem jest uzasadnienie, z którego powinno wynikać, że organ w pełni ustalił stan faktyczny sprawy oraz wyczerpująco i w sposób zindywidualizowany wskazał, dlaczego wydał rozstrzygnięcie o takiej, a nie innej treści. Szczególnie istotne znaczenie ma treść uzasadnienia decyzji uznaniowej w przypadku, gdy organ wydaje decyzję niekorzystną dla jej adresata, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.
Zgodnie z powyższym oraz treścią art. 108 ust. 1 pkt 3 u.p.s.w. decyzja wydana w niniejszej sprawie nie jest decyzją uznaniową. Wskazuje na to wprost wykładnia literalna, gdyż przepis ten stanowi, że studenta "skreśla się" (obligatoryjnie) w razie zaistnienia przesłanek określonych w art. 108 ust. 1 u.p.s.w. W myśl bowiem art. 108 ust. 1 pkt 3 u.p.s.w. studenta skreśla się z listy studentów w przypadku (...) niezłożenia w terminie egzaminu dyplomowego. Sytuacja taka powoduje obligatoryjne skreślenie z listy studentów, a nie tylko "możliwość". W związku z tym, niemożliwe jest w tym konkretnym przypadku zastosowanie uznania administracyjnego. Niezłożenie w terminie egzaminu dyplomowego, zostało zakwalifikowane jako szczególnie rażące naruszenie obowiązków studenta, co wyklucza uznaniowość organu uczelni w zastosowaniu sankcji w postaci skreślenia z listy studentów (por. wyrok WSA w Krakowie z 15 października 2021 r., sygn. akt III SA/Kr 413/21). Organ podejmując decyzję administracyjną w przedmiocie skreślenia z listy studentów, związany jest regułami postępowania administracyjnego, określającymi jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. Szczegółowy tryb skreślania z listy studentów powinien być uregulowany w regulaminie studiów.
Ustawodawca przesądził więc, że niezłożenie w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego w terminie obliguje każdy organ do wydania decyzji w przedmiocie skreślenia z listy studentów, co pozbawia go jednocześnie swobody w wydaniu innego rozstrzygnięcia. Przypomnieć trzeba, że jedną z podstawowych cech uczelni (także niepublicznych) jest występowanie w jej ramach tzw. władztwa zakładowego. Władztwo zakładowe nie jest jakimś samoistnym władztwem państwowym, lecz częścią tego władztwa, wynikającą z upoważnienia organów zakładu administracyjnego do wydawania zarówno abstrakcyjnych, jak i konkretnych regulacji na podstawie i w ramach ustaw. Istotę władztwa zakładowego stanowi więc zakres upoważnień dla organów zakładu do jednostronnego kształtowania stosunków prawnych z użytkownikami zakładu (w tym wypadku ze studentami), jak również z osobami, które znalazły się na terenie zakładu w innym charakterze (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 13 października 2003 r., sygn. akt OPS 5/03). Dodatkowo, zgodnie z art. 70 ust. 5 Konstytucji, zapewnia się autonomię szkół wyższych na zasadach określonych w ustawie. Istotą autonomii szkół wyższych jest zagwarantowanie im na szczeblu konstytucyjnym wolności prowadzenia badań naukowych i kształcenia studentów oraz pozostawienie możliwości swobodnego decydowania o sprawach dotyczących m.in. organizacji wewnętrznej uczelni, składu jej władz, programach nauczania oraz kryteriach naboru studentów.
Kontrola Sądu polega na ustaleniu, czy w sposób poprawny organ przeprowadził postępowanie, zebrał niezbędne dla sprawy dowody i poddał je wszechstronnej i zgodnej z wymogami prawa ocenie, wyprowadzając właściwe wnioski. Ponadto, czy w sposób prawidłowy zinterpretował obowiązujące w sprawie przepisy prawa materialnego i właściwie je zastosował (przyjmując, że wystąpiły lub nie istotne dla sprawy przesłanki).
Przechodząc na grunt kontrolowanej sprawy w ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy prawidłowo podjęły decyzję o skreśleniu skarżącego z listy studentów. W sprawie nie jest sporne, że skarżący w wyznaczonym terminie nie złożył pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego, co skutkowało wydaniem zaskarżonej decyzji.
Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 107 ust. 1 u.p.s.w., student jest obowiązany postępować zgodnie z treścią ślubowania i przepisami obowiązującymi w uczelni. W myśl art. 107 ust. 2 u.p.s.w. student jest obowiązany w szczególności do: 1) uczestniczenia w zajęciach zgodnie z regulaminem studiów; 2) składania egzaminów, odbywania praktyk zawodowych i spełniania innych wymagań przewidzianych w programie studiów. Obowiązki te znajdują odzwierciedlenie w Regulaminie studiów.
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że całkowicie bezzasadny był najdalej idący zarzut nieważności zaskarżonych decyzji. Skarżący oparł go na przepisie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zarzucając, że obie zaskarżone decyzje wydano tylko i wyłącznie na podstawie postanowień statutu uczelni i tylko taką podstawę prawną wskazał zarówno Prorektor, jak i Rektor, a zatem zachodzą przesłanki do uznania, że obie decyzje wydane zostały bez podstawy prawnej i winna być stwierdzona ich nieważność w oparciu.
Z decyzji organu I instancji jednak wprost wynika, że wydano ją na podstawie art.108 ust.1 pkt 3 u.p.s.w. oraz art.104 k.p.a. Z kolei z decyzji organu II instancji wynika, że wydano ją na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Tak więc wbrew zarzutom skarżącego w obydwu decyzjach powołano podstawy prawne. Istotniejsze jednak jest to, że o braku podstawy prawnej w rozumieniu 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowi nie to, że organ nie powołał stosownych przepisów w swojej decyzji, lecz to że przepisy takie w ogóle nie istniały w dacie wydania decyzji. Jak słusznie się bowiem wskazuje wydanie decyzji bez podstawy prawnej ma miejsce, gdy albo nie ma przepisu prawnego, który umocowuje administrację publiczną do działania, albo też przepis jest, ale nie spełnia wymagań podstawy prawnej działania organów tej administracji (tak słusznie m.in. WSA w Rzeszowie w wyrokach z dnia 23 maja 2023 r. o sygn. II SA/Rz 1606/22, publ. LEX nr 3586791 oraz z dnia 5 grudnia 2023 r. o sygn. II SA/Rz 1089/23, publ. LEX nr 3669504). Podstawą prawną decyzji może być wyłącznie norma prawa materialnego, ustanowiona przepisem powszechnie obowiązującym. W związku z tym, wydanie decyzji bez podstawy prawnej następuje, gdy przepisy prawa powszechnie obowiązującego nie zawierają podstawy wydania w danej sytuacji decyzji administracyjnej, postanowienia czy milczącego załatwienia sprawy. Brak ten musi mieć charakter obiektywny i może dotyczyć części rozstrzygnięcia (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 lutego 2024 r. o sygn. I SA/Gd 308/23, publ. LEX nr 3691979).
Opisana wyżej sytuacja nie zaistniała w kontrolowanej sprawie, gdyż niewątpliwie art.108 ust.1 pkt 3 u.p.s.w. istnieje i prawidłowo został zastosowany.
Skarżący zarzucił, że organ II instancji wydając decyzję powołał się jedynie na przepisy prawa materialnego, w szczególności na prawo wewnętrzne obowiązujące na uczelni. Organ odwoławczy istotnie nie powołał wprost art.108 ust.1 pkt 3 u.p.s.w., lecz w istocie go zastosował w powiązaniu z przepisami aktów zakładowych, w tym w szczególności Regulaminu studiów.
W świetle powyższego zaskarżone decyzje nie zostały wydane bez podstawy prawnej, a żądanie stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji było całkowicie niezasadne.
Całkowicie niezrozumiały i niezasadny jest zarzut, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji (oraz decyzji organu I instancji) odnosi się do skreślenia go z listy studentów, a nie odnosi się do przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej. Obydwie zaskarżone decyzje dotyczą bowiem właśnie skreślenia skarżącego z listy studentów. Odnośnie zaś kwestii przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej
Sąd orzekający w niniejszej sprawie wyjaśnia, że kwestia prawidłowości działań organów uczelni w zakresie przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej powinna zostać poddana kontroli w niniejszej sprawie w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W ramach takiego postępowania sądowoadministracyjnego weryfikacji podlegają bowiem podstawy do wydania rozstrzygnięcia o skreśleniu z listy studentów (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 12 lipca 2022 r., sygn. akt IV SA/Po 371/22, CBOSA).
Oceniając zasadność zaskarżonej decyzji należało więc ocenić, czy organ prawidłowo ustalił, że student nie złożył w terminie pracy dyplomowej.
Zgodnie z § 37 ust. 1 Regulaminu studiów, warunkiem dopuszczenia do egzaminu dyplomowego jest uzyskanie pozytywnych ocen z wszystkich modułów zajęć zawartych w programie studiów dla danego kierunku studiów. Z kolei, zgodnie z treścią § 1 ust. 12 załącznika Nr 1 do Uchwały Senatu Wyższej Szkoły Nr [...] z dnia 25 września 2019 "Zasady dyplomowania" termin składania prac dyplomowych określa zarządzenie rektora.
Zgodnie z zarządzeniem nr [...] Rektora Wyższej Szkoły z dnia 27 września 2022 roku w sprawie terminów składania prac dyplomowych dla kierunku [...] studia drugiego stopnia w roku akademickim [...] termin składania prac dyplomowych przez studentów kierunku [...] studia drugiego stopnia w roku akademickim [...] ustalony został na dzień 18 listopada 2022 r.
Jak wynika z kolei z § 36 ust. 4 Regulaminu studiów, Prorektor ds. wydziałowych, na podstawie zarządzenia Rektora, na pozytywnie zaopiniowany przez promotora wniosek studenta, może przedłużyć termin złożenia pracy dyplomowej. Istotne jest, że zgodnie § 2 Zarządzenia na uzasadniony wniosek studenta, pozytywnie zaopiniowany przez Promotora, Prorektor ds. wydziałowych może w szczególnych przypadkach wyrazić zgodę na przedłużenie oddania pracy dyplomowej maksymalnie do dnia 25 listopada 2022 r.
Organ odwoławczy trafnie więc wyjaśnił, że zgodnie z zarządzeniem nr [...] Rektora Wyższej Szkoły z dnia 27 września 2022 r. w sprawie terminów składania prac dyplomowych dla kierunku [...] studia drugiego stopnia w roku akademickim [...] upłynął w dniu 18 listopada 2022 r., a wyłącznie w uzasadnionych przypadkach - na podstawie zgody Prorektora - termin ten mógł ulec przedłużeniu do dnia 25 listopada 2022 r. Prawidłowo zaznaczono, że § 2 Zarządzenia przewiduje wyłącznie fakultatywną możliwość wyrażenia zgody przez Prorektora ds. wydziałowych na przedłużenie terminu do złożenia pracy, co oznacza, że tylko w wyjątkowych przypadkach Prorektor może (a nie jest do tego obowiązany) wydać zgodę na przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej. Jak wynika zarówno z dokumentacji przebiegu studiów, jak i odwołania studenta oraz załączonej do niego wiadomości e-mail, ani student, ani promotor nie wskazali żadnej perspektywy czasowej, w jakiej możliwe byłoby ukończenie pracy. Skarżący nie wykazał, aby w jego przypadku zachodził uzasadniony przypadek będący podstawą przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej.
Przede wszystkim jednak skarżący złożył wniosek o przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej dopiero w dniu 28 listopada 2022 r., a więc już po upływie dodatkowego terminu do złożenia pracy (który upłynął w dniu 25.11.2022 r.). W tej sytuacji wniosek ten był oczywiście bezzasadny. Skoro bowiem skarżący wniosek o przedłużenie terminu do złożenia pracy magisterskiej skierował po terminie ostatecznego składania prac dyplomowych określonym w rozporządzeniu, to obiektywnie brak było już możliwości przedłużenia mu terminu.
Ponadto WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 11.05.2023 r. o sygn. IV SA/Po 150/23 przesądził, że pismo rektora w sprawie odmowy przedłużenia terminu do złożenia pracy dyplomowej nie jest czynnością podlegającą kontroli sądowej. Kognicji sądów administracyjnych podlegają bowiem decyzje mające podstawę prawną w ustawie, zaś rozstrzygnięcia uczelni mające podstawę prawną w takich wewnętrznych źródłach prawa, jak regulamin studiów, mają charakter aktów wewnętrznych i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1583/12, CBOSA).
Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania należy wskazać, że bezsporne jest, że skarżący nie złożył pracy dyplomowej w wyznaczonym terminie, czyli do 18 listopada 2022 r. Ponadto skarżącemu nie przedłużono terminu do złożenia pracy dyplomowej (rozstrzygnięcie to jest niezaskarżalne i nie podlega kognicji sądu administracyjnego, co przesądził Sąd w wyroku IV SA/Po 150/23). Takie okoliczności prowadzą do wniosku, że bez względu na towarzyszące kwestie podnoszone przez skarżącego (zignorowanie wyjaśnień, nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, naruszenie art. 10 k.p.a.) organ był zobowiązany do wydania decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów, ponieważ jej wydanie jest dla organu obligatoryjne w przypadku spełnienia przesłanki niezłożenia pracy dyplomowej w terminie.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżącego w ocenie Sądu są one bezzasadne. Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny. Organ w dniu 22.11.2022 r. skierował do skarżącego zawiadomienie o wszczęciu postępowania w zakresie skreślenia go z listy studentów (k.77-78 akt admin.). Na każdym etapie postępowania skarżący miał możliwość brania udziału w postępowaniu, z którego to prawa skarżący korzystał, choćby składając odwołanie od decyzji Prorektora do Spraw Wydziałowych Wyższej Szkoły w P. z dnia 25.11.2022 r. nr [...] Nadto pismem z dnia 26.07.2023 r. (k.151-152 akt admin.) skarżący został zawiadomiony o zakończeniu postępowania wraz z informacją o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym oraz możliwością wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów. Pismo to zostało odebrane dnia 07.08.2023 r., a w wyznaczonym w nim termin skarżący nie odniósł się do zgromadzonych materiałów, a także nie przedłożył żadnych nowych dowodów w niniejszej sprawie. Ponadto po złożeniu odwołania pismem z dnia 19.09.2023 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia odwołania, czego jednak nie uczynił.
W skardze skarżący zarzuca, że gdyby organ informował go o poszczególnych czynnościach w prowadzonym postępowaniu (co w ocenie Sądu organ uczynił), to przedłożyłby dokumentację medyczną i zwolnienia lekarskie. Mimo tych twierdzeń skarżący takich dokumentów do skargi nie dołączył, ani nie wskazał na istnienie jakichkolwiek chorób i okoliczności, które mogłoby uzasadniać przedłużenie terminu do złożenia pracy dyplomowej. W skardze nie wskazano także jakich konkretnie czynności skarżący nie podjął i jakich dowodów nie przedstawił wskutek rzekomych uchybień organów w zakresie zasady udziału strony w postępowaniu (art.10 k.p.a.).
Brak przedłożenia w terminie pracy magisterskiej spowodował, iż ziściły się przesłania ustawowe do skreślenia studenta z listy studentów. Uczelnia przy tym nie kwestionowała przyczyn braku złożenia pracy, a brała pod uwagę wyłącznie formalne niezłożenie pracy a w konsekwencji konieczność dokonania skreślenia studenta z listy studentów.
Skarżący swoją argumentację dotyczącą, jego zdaniem, niesłusznego skreślenia go z listy studentów opiera na twierdzeniu, że jego względy zdrowotne stały na przeszkodzie złożenia pracy dyplomowej i uniemożliwiały organowi podjęcie decyzji o skreśleniu go z listy studentów. Jednak takiego związku w ogóle nie wykazuje, nawet w skardze. Dlatego z tym stanowiskiem nie sposób się zgodzić.
Podsumowując, w ocenie Sądu wbrew zarzutowi skargi w rozpatrywanej sprawie organy dostatecznie ustaliły wszystkie istotne okoliczności sprawy, zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) W przedmiotowym postępowaniu nie doszło także do naruszenia przepisów prawa materialnego, a w szczególności art. 108 ust. 1 pkt 3 u.p.s.w., jak i nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja o skreśleniu D. W. z listy studentów nie nosi cech dowolności. Organ wydał przewidzianą w przepisach ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym decyzję, a jej wydanie poprzedziło rozważenie przez organ wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zastosowana została także prawidłowo procedura skreślania z listy studentów odnosząca się do zawiadomienia studenta o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów wraz z udzieleniem mu terminu na zapoznanie się i wypowiedzenie, co do zebranego w sprawie materiału nie doszło do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, rażącego naruszenia prawa uzasadniającego stwierdzenie ich nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, jak również innego naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a zaskarżona decyzja oraz poprzedzającą ja decyzja odpowiadają prawu z uwzględnieniem specyfiki działalności uczelni wyższych. W tym stanie rzeczy, twierdzenia zawarte w skardze nie odniosły zamierzonego skutku.
Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako niezasadną oddalił w całości.