IV SA/Po 146/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2022-05-05
NSAbudowlaneWysokawsa
prawo budowlaneroboty budowlanewstrzymanie robótrozbudowastacja paliwdystrybutor paliwaAdBluepozwolenie na budowępozwolenie na użytkowaniesamowola budowlana

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę inwestora na postanowienie wstrzymujące roboty budowlane dotyczące rozbudowy stacji paliw o dodatkowy dystrybutor ON TIR i moduł AdBlue, uznając je za samowolną rozbudowę niezgodną z pozwoleniem na budowę.

Sprawa dotyczyła skargi inwestora A. O. na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych związanych z montażem dystrybutora ON TIR i modułu AdBlue na stacji paliw. Organy administracji uznały te prace za rozbudowę stacji, która wymagała pozwolenia na budowę i nie była objęta pozwoleniem na użytkowanie. Inwestor twierdził, że są to jedynie urządzenia budowlane, a nie rozbudowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, opierając się na wcześniejszym prawomocnym wyroku, uznał, że montaż tych elementów stanowił rozbudowę stacji paliw niezgodną z projektem budowlanym i oddalił skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę A. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wstrzymaniu robót budowlanych dotyczących montażu dystrybutora ON TIR i modułu AdBlue na stacji paliw. Organy administracji uznały te prace za rozbudowę stacji, która została wykonana samowolnie, bez wymaganego pozwolenia na budowę, i nałożyły na inwestora obowiązek przedstawienia dokumentacji legalizacyjnej. Inwestor kwestionował tę kwalifikację, twierdząc, że są to jedynie urządzenia budowlane, a dystrybutor ON TIR jest integralną częścią istniejącego dystrybutora, a moduł AdBlue został zainstalowany po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie. Sąd, działając na podstawie art. 153 p.p.s.a., był związany oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku z dnia 25 lutego 2021 r. (sygn. akt IV SA/Po [...]). W tym wyroku Sąd przesądził, że realizacja dystrybutora ON TIR oraz stanowiska do tankowania AdBlue stanowi rozbudowę stacji paliw, przekraczającą liczbę dystrybutorów przewidzianych w projekcie budowlanym. Sąd stwierdził, że organy prawidłowo wykonały wytyczne z poprzedniego wyroku, ustalając, że prace te miały miejsce po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie i nie były objęte tym pozwoleniem. W związku z tym, Sąd uznał, że roboty budowlane stanowiły samowolną rozbudowę, a zaskarżone postanowienie było zgodne z prawem, oddalając skargę w całości.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, montaż dodatkowego dystrybutora ON TIR i modułu AdBlue stanowi rozbudowę stacji paliw, która przekracza liczbę dystrybutorów przewidzianych w pierwotnym projekcie budowlanym i wymaga pozwolenia na budowę.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na wcześniejszym prawomocnym wyroku, który przesądził, że instalacja tych elementów stanowi rozbudowę stacji paliw niezgodną z projektem budowlanym. Analiza dokumentacji, w tym zdjęć lotniczych, potwierdziła, że prace te zostały wykonane po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie i nie były objęte tym pozwoleniem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (10)

Główne

P.b. art. 48 § 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

P.b. art. 48 § 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

P.b. art. 48 § 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.p.s.a. art. 153

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.b. art. 33 § 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

P.b. art. 20 § 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

P.b. art. 12 § 7

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Montaż dystrybutora ON TIR i modułu AdBlue stanowi rozbudowę stacji paliw niezgodną z projektem budowlanym. Prace zostały wykonane po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie i nie były objęte tym pozwoleniem. Organy prawidłowo zastosowały art. 48 Prawa budowlanego. Sąd jest związany oceną prawną z poprzedniego prawomocnego wyroku w tej sprawie.

Odrzucone argumenty

Dystrybutor ON TIR jest jedynie 'satelitą' istniejącego dystrybutora i integralną częścią. Moduł AdBlue został zainstalowany po pozwoleniu na użytkowanie, ale nie stanowi rozbudowy. Sprawa nie dotyczy obiektu budowlanego, a jedynie urządzeń budowlanych. Zastosowanie powinien znaleźć art. 29 ust. 2 pkt 1 P.b. sprzed nowelizacji.

Godne uwagi sformułowania

Sąd był zobligowany uwzględnić okoliczność – istotną w kontekście brzmienia przepisu art. 153 p.p.s.a. – a mianowicie, że zaskarżona decyzja WINB została wydana w następstwie wydanego uprzednio w kontrolowanej sprawie, prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] kutego 2021 r. o sygn. akt IV SA/Po [...]. Przesądzone w niniejszej sprawie pozostaje - w przypadku dystrybutora ON TIR (który według skarżącego jest "satelitą" trzeciego dystrybutora) - że zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym (...), pozwolenie na budowę obejmowało realizację dwóch dystrybutorów paliwowych 5 – produktowych (...) oraz jednego dystrybutora LPG 5 produktowego (...). Realizacja dodatkowego dystrybutora (...) stanowi niewątpliwie rozbudowę w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. W Wyroku WSA przesądzono, że realizacja tego stanowiska [AdBlue], w niniejszej sprawie, również doprowadziła do przekroczenia łącznej liczby dystrybutorów przewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym.

Skład orzekający

Katarzyna Witkowicz-Grochowska

przewodniczący

Maria Grzymisławska-Cybulska

sprawozdawca

Tomasz Grossmann

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących rozbudowy stacji paliw, znaczenie art. 153 p.p.s.a. w kontekście związania sądu poprzednim orzeczeniem w tej samej sprawie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rozbudowy stacji paliw i interpretacji przepisów Prawa budowlanego w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2020 r. oraz specyfiki wcześniejszego orzeczenia sądu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu samowolnych rozbudów obiektów budowlanych, szczególnie w kontekście stacji paliw. Pokazuje, jak wcześniejsze orzeczenia sądu wpływają na późniejsze postępowanie.

Rozbudowa stacji paliw bez pozwolenia? Sąd potwierdza: dystrybutor AdBlue to już samowola budowlana.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Po 146/22 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2022-05-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-03-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Katarzyna Witkowicz-Grochowska /przewodniczący/
Maria Grzymisławska-Cybulska /sprawozdawca/
Tomasz Grossmann
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1525/22 - Wyrok NSA z 2025-02-11
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 48 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 05 maja 2022 r. sprawy ze skargi A. O. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentacji oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...], W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...], zobowiązujące inwestora - A. O., do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych obejmujących montaż bezpośrednio na wysepce dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania płynu AdBlue (wyposażonego w dystrybutor oraz zbiornik wraz z rurociągiem) na Stacji Paliw "O. " w K. przy ul. [...] (działka [...]), oraz nakładające obowiązek przedstawienia, w terminie do dnia [...] kwietnia 2022 r.:
1) zaświadczenia Burmistrza K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
2) dokumentów o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt. 1, 2 P.b., do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt. 2, tj.
a) czterech egzemplarzy projektu budowlanego, wraz z :
- opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi;
- zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7 P.b. aktualnym na dzień opracowania projektu (zaświadczenie wydane przez właściwą izbę samorządu zawodowego potwierdzające wpis osób wykonujących samodzielne funkcje techniczne w budownictwie na listę członków tej izby, z określonym w nim terminem ważności),
b) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Powyższe postanowienia wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2020 r., sygn. akt: [...], PINB wstrzymał prowadzenie robót budowlanych obejmujących montaż bezpośrednio na wysepce dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania płynu AdBlue (wyposażonego w dystrybutor oraz zbiornik wraz z rurociągiem) na Stacji Paliw "O. " w K. przy ul. [...] (działka [...]) oraz nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentacji niezbędnej dla legalizacji samowoli budowlanej, w terminie do dnia [...] października 2020 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł inwestor – A. O., reprezentowany przez pełnomocnika.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], którym organ wstrzymał prowadzenie robót budowlanych obejmujących montaż bezpośrednio na wysepce dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania płynu AdBlue (wyposażonego w dystrybutor oraz zbiornik wraz z rurociągiem) na Stacji Paliw "O. " w K. przy ul. [...] (działka [...]) oraz nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia dokumentacji niezbędnej dla legalizacji samowoli budowlanej, w terminie do dnia [...] października 2020 r., w części określającej termin wykonania obowiązku i w to miejsce nałożył obowiązek przedłożenia wymaganych dokumentów w terminie do dnia [...] listopada 2020 r., natomiast w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
Na to postanowienie skargę wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu A. O., a wyrokiem z dnia [...] lutego 2021 r., sygn. akt IV SA/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...]
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2022r., nr [...], zobowiązał inwestora - A. O., do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych obejmujących montaż bezpośrednio na wysepce dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania płynu AdBlue (wyposażonego w dystrybutor oraz zbiornik wraz z rurociągiem) na Stacji Paliw "O. " w K. przy ul. [...] (działka [...]), oraz nałożył obowiązek przedstawienia, w terminie do dnia [...] kwietnia 2022 r. wskazanych dokumentów.
PINB zwrócił uwagę, że rozpoznawał sprawę ponownie, mając na względzie wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wynikające z wyroku z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. akt IV SA/Po [...].
Tym samym, mając na uwadze fakt, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego - budynku stacji paliw płynnych wraz z instalacjami podziemnego zbiornika LPG i obiektami towarzyszącymi oraz infrastrukturą techniczną, miejscami postojowymi i placem manewrowym na nieruchomości w K. przy ulicy [...] działka nr [...] wydana została w dniu [...] września 2014 r., organ poczynił dodatkowe wyjaśnienia i zebrał materiał dowodowy, w oparciu o który stwierdził, że wszelkie roboty budowlane (objęte niniejszym postępowaniem administracyjnym) zostały wykonane po dacie uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Jak zaznaczył PINB, wynika to bezpośrednio z załączonych do akt sprawy zdjęć lotniczych wykonanych w różnych okresach po dacie [...] września 2014 r. (tj. z roku 2016, 2017 oraz 2019 i 2020) i pozyskanych map inwentaryzacji budynku stacji paliw przy ulicy [...] w K. z dnia [...] lipca 2014 r. Dodano, że PINB dokonał powyższych ustaleń również w oparciu o treść Projektu architektoniczno- budowlanego będącego załącznikiem nr [...] do decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., zatwierdzającej projekt budowlany zamienny i udzielającej pozwolenia na budowę oraz Projektu budowlano-wykonawczego instalacji paliwowej przekazanej przez projektanta T. K. przy piśmie z dnia [...] marca 2020r. Zdaniem PINB, z dokumentów tych wynika, iż zakresu kontrolowanych w niniejszym postępowaniu robót nie obejmowała wskazana wyżej decyzja o pozwoleniu na użytkowanie stacji paliw.
Mając na uwadze treść wyroku z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. akt IV SA/Po [...], PINB zauważył, że realizacja robót budowlanych polegająca na budowie dystrybutora ON TIR oraz stanowiska do tankowania preparatu AdBlue stanowiła rozbudowę stacji. Rozbudowa stacji paliw wymagała zdaniem PINB uzyskania pozwolenia na budowę przed przystąpieniem do tych robót budowlanych.
Dodano, że ponownie badając sprawę, PINB miał również na uwadze to, że niniejsza sprawa została wszczęta i niezakończona przed [...] września 2020 r. Wobec powyższego, zdaniem PINB, znajduje zastosowanie art. 48 P.b. w brzmieniu dotychczasowym. Dodano, że według art. 48 ust. 2 P.b., nakaz rozbiórki nie będzie wydawany jedynie w sytuacji, gdy zostanie dowiedzione, że budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. W takim przypadku, zdaniem PINB, organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych, na które przysługuje zażalenie. Treść natomiast rozstrzygnięcia została wydana w oparciu o art. 48 ust. 3 P.b. w brzmieniu sprzed wskazanej nowelizacji.
Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. A. O., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...], zaskarżając je w całości i żądając jego uchylenia w całości.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że przedmiotowa sprawa od samego początku toczy się w niewłaściwym trybie, gdyż nie dotyczy ona obiektu budowlanego, a jedynie urządzeń budowlanych. Wskazano, że nalewak (pistolet do nalewania) oleju napędowego (ON TIR) jest satelitą trzeciego dystrybutora, jego integralną częścią, i na osobnej wysepce znajduje się od samego początku działalności stacji paliw, a to dlatego, że ma większą średnicę i może obsługiwać tylko samochody ciężarowe. Podniesiono również, że pozwolenie na użytkowanie stacji paliw z dnia [...] września 2014 r., nr [...], obejmowało także ten nalewak. Wskazano, że dowodem potwierdzającym to stanowisko może być znajdująca się w posiadaniu PINB dokumentacja zdjęciowa z odbioru stacji paliw, a także brak jakichkolwiek śladów rozbudowy stacji paliw, np. rozbiórki jednolitej betonowej płyty najazdowej pomiędzy trzecim dystrybutorem a rzekomo czwartym dystrybutorem (pod płytą znajduje się rura łącząca trzeci dystrybutor z nalewakiem ON TIR).
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...], W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
W uzasadnieniu WWINB wyjaśnił, że sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu merytorycznemu po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] lutego 2021 r., sygn. akt IV SA/Po [...], pierwotnie zapadłych postanowień PINB oraz WWINB. Dodano, że Sąd w przywołanym wyroku wskazał m.in., że organ I instancji nie ustalił, że działka o nr ewid. [...], na której znajduje się przedmiotowa stacja, jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzeni oraz nie ustalił daty powstania wyspy nr [...] z istniejącymi na niej dystrybutorami.
Zaznaczono, że PINB przystępując do ponownego rozpatrzenia sprawy, zgromadził nowy, uzupełniający materiał dowodowy w sprawie, w szczególności zdjęcia lotnicze odpowiednio z 2016 r., z 2017 r., z 2019 r. oraz z 2020 r. Zauważono, że na zdjęciach z 2016 r. i z 2017 r. brak jest widocznych elementów dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania AdBlue. Wskazane elementy widoczne są natomiast na zdjęciach z 2019 r. i z 2020 r. PINB dołączył do akt także dokumentację dot. przedmiotowej stacji paliw w tym decyzję PINB z dnia [...] września 2014 r. (znak: [...]) udzielającą pozwolenia na użytkowanie budynku stacji paliw płynnych wraz z instalacjami podziemnego zbiornika LPG i obiektami towarzyszącymi oraz infrastrukturą techniczną, miejscami postojowymi i placem manewrowym na nieruchomości przy ul. [...], dz. [...] oraz kopię archiwalnej mapy inwentaryzacji powykonawczej dla przedmiotowej stacji paliw.
Wskazano, że skoro postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie zostało wszczęte w marcu 2020 r., to zastosowanie znajdują przepisy ustawy – Prawo budowlane w brzmieniu sprzed [...] września 2020 r. Wskazano, że, powstanie nowego dystrybutora paliwa oraz modułu do tankowania AdBlue prowadzi do zmiany charakterystycznych elementów przedmiotowej stacji paliw. Organ II instancji powoła się na prawomocny wyrok o sygn. akt IV SA/Po [...], który zapadł w przedmiotowej sprawie, i zaznaczył, że w sprawie przesądzone pozostaje, że udzielone pozwolenie na budowę przewidywało instalację trzech 5-produktowych dystrybutorów paliwa a nie trzech 5-produktowych dystrybutorów + satelita wraz z modułem AdBlue. Zdaniem WWINB, twierdzenie, że w przedmiotowej sprawie nie powstał nowy dystrybutor, jest zatem nieuzasadnione. Dodano, że powstanie nowego dystrybutora ON TIR i modułu do tankowania AdBlue spowodowało de facto powstanie nowych elementów stacji. Powstanie nowych elementów stacji paliw, czyli obiektu budowlanego, poprzez zmianę liczby dystrybutorów (zwiększenie jej liczby), jak podkreślono ponownie, prowadzi do zmiany charakterystycznych elementów stacji paliw jako obiektu budowlanego. Z kolei zmiana elementów charakterystycznych obiektu budowlanego oznacza jego rozbudowę, co z kolei oznacza, że w takiej sytuacji prowadzone są roboty budowlane, polegające na rozbudowie. Przywołując ponownie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lutego 2021 r., sygn. akt IV SA/Po [...], wskazano, że powstanie dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania AdBlue stanowi rozbudowę przedmiotowej stacji paliw, która wraz ze wszystkimi urządzeniami stanowi jeden obiekt budowlany. Uznano, że zarzut sformułowany w zażaleniu, że w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca rozbudowa, jest w tej sytuacji bezzasadny.
Dodano, że przedmiotowa stacja paliw została zrealizowana na podstawie udzielonego przez Starostę Krotoszyńskiego pozwolenia na budowę z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], obejmującego budynek stacji paliw płynnych, wraz z instalacjami podziemnego zbiornika LPG i obiektami towarzyszącymi oraz infrastrukturą techniczną i miejscami postojowymi i placem manewrowym w K., ul. [...], dz. [...], zmienionego decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Pozwolenie na użytkowanie przedmiotowej stacji paliw zostało udzielone przez PINB decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] Jak ocenił WWINB, ze zgromadzonej przez PINB dokumentacji wynika, że w dniu oddawania do użytkowania stacji paliw "O. " w K., wyposażona była ona w 3 wysepki, na których zlokalizowane zostały dystrybutory paliwa. WWINB dodał, że również projekt budowlano-wykonawczy instalacji paliwowej przedmiotowej stacji przewidywał instalację 3 czteromodułowych dystrybutorów. Natomiast w miejscu gdzie znajduje się wysepka nr [...] z dystrybutorem ON TIR i modułem do tankowania AdBlue, zgodnie ww. projektem instalacji paliw, znajdować się miał zbiornik LPG. Ponadto Analizując mapę z powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej, na wysepce nr [...] nie można dostrzec ww. dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania AdBlue. PINB stosując się do zaleceń WSA w Poznaniu zawartych w wyroku z dnia [...] października 2020 r., pozyskał zdjęcia lotnicze przedstawiające przedmiotową stację paliw. Z Analizy pozyskanych zdjęć lotniczych wynika, że dystrybutor ON TIR i Moduł do tankowania AdBlue, powstały na przełomie roku 2019 i 2020, co oznacza, że rozbudowa przedmiotowej stacji miała miejsce po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie.
WWINB wskazał, że zgodnie z art. 28 ust 1 P.b. roboty budowlane można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 - 31 P.b. Analizując katalog robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, zawarty w art. 29 i art. 30 P.b., WWINB nie dostrzegł, by ustawodawca zwolnił powstanie nowego dystrybutora paliw w miejscu, gdzie wcześniej nie istniał żaden dystrybutor, z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Dodano, że jak wynika z ustaleń PINB, w przedmiotowej sprawie brak jest dokumentacji potwierdzającej uzyskanie zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej na wykonanie tych robót. Toteż, zdaniem WWINB, w przedmiotowej sprawie zamontowanie dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania AdBlue stanowiło samowolnie wykonaną rozbudowę. Natomiast rozbudowa z godnie z art. 3 pkt 6 P.b. jest budową, którą zgodnie z art. 3 pkt 7 P.b. zalicza się do robót budowlanych. Zauważono, że w sytuacji samowolnej rozbudowy, która miała miejsce na przełomie 2019 r. i 2020 r., zdaniem WWINB, mając na uwadze art. 48 ust. 1 pkt 1, 48 ust. 2 oraz art. 48 ust. 3 P.b., PINB wydając swe postanowienie prawidłowo wstrzymał prowadzenie robót budowlanych oraz wskazał właściwe dokumenty legalizacyjne, o których mowa w art. 48 ust 3 P.b. Dodano, że biorąc pod uwagę, że dz. [...] w K., na której znajduje się przedmiotowa stacja paliw, objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] listopada 2015 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K. w rejonie ulic [...] i [...] (Dz, Urz, Woj. [...]. z 2015 r. poz. [...]). PINB słusznie wskazał w swym postanowieniu, na konieczność przedstawienia zaświadczenia o zgodności nowych elementów stacji z ustaleniami planu miejscowego. WWINB zaznaczył, że PINB zastosował się do wskazówek WSA w Poznaniu zawartych w wyroku z dnia [...] lutego 2021 r., sygn. akt IV SA/Po [...].
Pismem z dnia [...] lutego 2022 r. A. O. (zwany dalej także "Skarżącym"), reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie WWINB z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...], zaskarżając je w całości.
W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia PINB z dnia [...] stycznia 2022 r., nr [...], a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w kwocie [...]zł.
W uzasadnieniu wskazano, że Skarżący podtrzymuje swoje zarzuty. Wyjaśniono także, iż nie jest prawdą jakoby miał powstać kolejny dystrybutor (odmierzacz) paliwa. Natomiast prawdą jest, że po wydaniu pozwolenia na użytkowanie został dodatkowo zainstalowany tylko moduł AdBIue. Nalewak (pistolet do nalewania) oleju napędowego (ON TIR) jest SATELITĄ trzeciego dystrybutora, jego integralną częścią i na osobnej wysepce znajduje się od samego początku działalności STACJI PALIW a to dlatego, że ma większą średnicę i może obsługiwać tylko samochody ciężarowe. Pozwolenie na użytkowanie STACJI PALIW znak: [...] z dnia [...] września 2014 r. obejmowało także ten nalewak. Skarżący podał, że nie zmieniła się zatem ilość zbiorników z paliwem, ani też ilość dystrybutorów. Samo zaś usytuowanie urządzenia - modułu AdBIue w pobliżu nalewaka istniejącego od początku istnienia stacji paliw nie należy traktować jak rozbudowę stacji paliw o kolejny dystrybutor.
Zdaniem Skarżącego, w sprawie zastosowanie powinien znaleźć art 29 ust. 2 pkt 1 P.b. sprzed ostatniej nowelizacji, który to przepis dotyczy robót budowlanych, które nie podlegają reżimowi uzyskania pozwolenia na budowę, ani nawet zgłoszenia. Skarżący nie zgodził się z kwalifikacją robót budowlanych jako rozbudowy stacji paliw przedstawioną w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2021 r., sygn. akt IV SA/Po [...].
W odpowiedzi na skargę WWINB wniósł o oddalenie skargi, uzupełniająco podkreślając, że organy obu instancji zastosowały się do wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2021r., sygn. akt IV SA/Po [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1842, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. Zawiadomienie o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne wraz z informacja o terminie do zgłoszenia ewentualnych wniosków lub twierdzeń które miały być zgłoszone lub podniesione na rozprawie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu [...] marca 2022 r. (k. 37 akt sąd.).
Stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022, poz. 329 – dalej jako: p.p.s.a.) sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b),inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Sąd nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa materialnego - które miało wpływ na wynik sprawy - jak również przepisów postępowania, które - mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dostrzegł też naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że uchylenie postanowienia z powodu naruszenia prawa materialnego doznaje ograniczenia, bowiem może ono nastąpić tylko wówczas, jeżeli uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podobnie, w przypadku naruszenia przepisów postępowania, przez możliwość istotnego wpływu na wynik sprawy należy rozumieć prawdopodobieństwo oddziaływania naruszeń prawa procesowego na treść decyzji, a więc na ukształtowanie w nich stosunku administracyjnoprawnego (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 458). Jednocześnie przyjmuje się, że brak takiego wpływu wystąpi w sytuacji gdy przy prawidłowym zastosowaniu prawa materialnego treść decyzji byłaby taka sama (por. A. Kabat [w;] B. Dauter, A. Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, s. 624). Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia Sąd musi zatem mieć na uwadze, czy uchylenie zaskarżonego aktu z uwagi na stwierdzone uchybienia może doprowadzić do wydania aktu o innej treści na skutek ponownego rozpoznania sprawy.
Podstawę prawną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020, poz. 1333 ze zm.) oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2021, poz. 735 ze zm. – dalej jako: k.p.a.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia [...] lutego 2022 r., nr [...], w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentacji. Zaskarżonym postanowieniem W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, którym organ wstrzymał prowadzenie robót budowlanych obejmujących montaż bezpośrednio na wysepce dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania płynu AdBlue (wyposażonego w dystrybutor oraz zbiornik wraz z rurociągiem) na Stacji Paliw "O. " w K. przy ul. [...] (działka [...]) oraz nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie do [...] kwietnia 2022 r. zaświadczenia Burmistrza K. o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (pkt 1); dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt. 1, 2 Prawa budowlanego; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2 tj. czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi; zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego aktualnym na dzień opracowania projektu oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Odnosząc się do fundamentów argumentacji złożonej w niniejszej sprawie skargi, w pierwszej kolejności należy wskazać, że w okolicznościach tej sprawy, na obecnym etapie jej rozpoznania, Sąd był zobligowany uwzględnić okoliczność – istotną w kontekście brzmienia przepisu art. 153 p.p.s.a. – a mianowicie, że zaskarżona decyzja WINB została wydana w następstwie wydanego uprzednio w kontrolowanej sprawie, prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] kutego 2021 r. o sygn. akt IV SA/Po [...] ( dalej również jako: "Wyrok WSA"). Na podstawie art. 153 p.p.s.a.: "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie". Przy tym przez "ocenę prawną" rozumie się wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w rozpoznanej sprawie. Pojęcie to obejmuje zarówno krytykę sposobu zastosowania normy prawnej w zaskarżonym akcie, jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie tej normy przez organ, który wydał dany akt, zostało uznane za błędne, bądź za prawidłowe. Natomiast "wskazania co do dalszego postępowania" dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych (zob. A. Kabat [w:] B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2021, uw. 3 i 5 do art. 153).W świetle cytowanego art. 153 p.p.s.a. zarówno organ administracji publicznej ponownie rozpoznający sprawę, jak i wojewódzki sąd administracyjny, są co do zasady związani oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi we wcześniejszym, prawomocnym wyroku. Utrata mocy wiążącej takich ocen i wytycznych następuje jedynie wyjątkowo: przede wszystkim w razie wzmiankowanej w art. 153 p.p.s.a. zmiany stanu prawnego, powodującej, że pogląd sądu stanie się nieaktualny, a ponadto w razie zmiany, po wydaniu orzeczenia sądowego, istotnych okoliczności (ustaleń) faktycznych, bądź też na skutek wzruszenia orzeczenia zawierającego ocenę prawną w przewidzianym do tego trybie (por. A. Kabat [w:] B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2021, uw. 9 do art. 153).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy, należy stwierdzić, że pełnomocnik Skarżącego jest przekonany, że w niniejszej sprawie nie można mówić o związaniu prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. IV SA/Po [...] z tej przyczyny, że jak przekonuje "brak jest w istocie możliwości prawnych kontroli instancyjnej orzeczeń odpowiadających prawu mimo błędnego ich uzasadnienia, do orzeczeń takich nie powinien mieć zastosowania art. 153 p.p.s.a.". Odnosząc się do argumentacji skargi należy jednak wyjaśnić, że całkowicie pomija ona fakt, że jakkolwiek niedopuszczalne jest zaskarżenie - wyłącznie - uzasadnienia orzeczenia sądu, to dopuszczalne jest zakwestionowanie uzasadnienia orzeczenia sądu pierwszej instancji poprzez zaskarżenie orzeczenia w całości. Ta okoliczność całkowicie jest pomijana w złożonej skardze. Tymczasem, w takiej sytuacji NSA może oddalić skargę kasacyjną, lecz - co istotne w kontekście argumentacji złożonej w niniejszej sprawie skargi - zmodyfikować uzasadnienie orzeczenia sądu pierwszej instancji. Takie rozwiązanie odgrywa szczególnie ważną rolę w odniesieniu do wyroków wojewódzkich sądów administracyjnych uchylających zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, w uzasadnieniu których sformułowano wskazania co do dalszego postępowania, które zgodnie z art. 153 p.p.s.a. wraz z oceną prawną wiążą w sprawie sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Wiążące wskazania sformułowane przez sąd administracyjny wyznaczają kierunek rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, zatem błędne w ocenie skarżącego wskazania mogą doprowadzić do niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia kontrolowanej przez sąd sprawy (por. też W. Piątek [w:] R. Hauser, W. Piątek, A. Skoczylas, Środki zaskarżenia..., s. 164). Odnosząc się do argumentacji skargi A. O. należy zatem wskazać, że w judykaturze konsekwentnie wskazuje się, że jeżeli intencją skarżącego jest w istocie polemika z motywami przyjętymi przez sąd pierwszej instancji, nie zaś z samym rozstrzygnięciem, które uwzględniło jego skargę, to takie ukierunkowanie skargi jest dopuszczalne, aczkolwiek strona musi wówczas wykazać, że uzasadnienie w kształcie przyjętym przez sąd, nawet w powiązaniu z korzystnym dla niej rozstrzygnięciem, narusza obowiązujące przepisy (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 173).
Reasumując tę cześć rozważań, należy zatem stwierdzić, że Skarżący miał instrumenty zakwestionowania oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. IV SA/Po [...], ale z nich nie skorzystał. W tej chwili Skarżący nie może już zatem skutecznie kwestionować oceny prawnej i wskazań zawartych w tym prawomocnym wyroku, bowiem z chwilą jego uprawomocnienia stały się one wiążące dla stron oraz Sądu.
W konsekwencji, na aktualnym etapie postępowania, nie może budzić żadnych wątpliwości, że w świetle treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu [...] lutego 2021 r. sygn. IV SA/Po [...] zarówno realizacja robót budowlanych polegających na budowie dystrybutora ON TIR oraz stanowiska do tankowania preparatu AdBlue, stanowiły rozbudowę stacji paliw (w stosunku do projektu budowlanego). Kwestia ta pozostaje bowiem prawomocnie przesądzona.
Przesądzone w niniejszej sprawie pozostaje - w przypadku dystrybutora ON TIR (który według skarżącego jest "satelitą" trzeciego dystrybutora) - że zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym (oraz jego częścią graficzną w postaci projektu zagospodarowania terenu, załączoną również do skargi), pozwolenie na budowę obejmowało realizację dwóch dystrybutorów paliwowych 5 – produktowych, które zostały oznaczone numer [...] na projekcie zagospodarowania terenu oraz jednego dystrybutora LPG 5 produktowego, który został oznaczony numer [...] na projekcie zagospodarowania terenu. Realizacja dodatkowego dystrybutora na terenie oznaczonym numerem [...] na projekcie zagospodarowania terenu, a więc na stanowisku spustu paliw - jak przesądził Sąd w Wyroku WSA - stanowi niewątpliwie rozbudowę w rozumieniu art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane. Zmiana powyższa powoduje bowiem przekroczenie łącznej liczby dystrybutorów przewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Sąd podkreślił przy tym, że argumentacja, iż nie zmieniła się ilość dystrybutorów (co - jak przesądził Sąd - jest nieuprawnione, gdyż projekt przewidywał realizację trzech dystrybutorów 5 produktowych, a nie trzech dystrybutorów 5 produktowych plus "satelita") jest wadliwe.
Odnosząc się do argumentacji skargi przedstawionej w sprawie, która była przedmiotem rozpoznania Sądu dnia [...] lutego 2021 r. (zarejestrowanej pod sygn. IV SA/Po [...]), Sąd zauważył, że w skardze argumentowano, że dla przedmiotowej stacji paliw wydana została decyzja o pozwoleniu na użytkowanie (skarżący wskazywał na decyzję nr [...] z dnia [...] września 2014 r.), która miała obejmować również, według słów skarżącego "nalewak"", a więc dystrybutor ON TIR. Wówczas jednak (w sprawie o sygn. IV SA/Po [...]) decyzja ta nie została załączona do przekazanych Sądowi akt administracyjnych sprawy, co spowodowało, że Sąd nie mógł dokonać oceny, czy objęte niniejszym postępowaniem roboty budowlane zostały wykonane przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, czy też już po tej dacie. Dlatego też, w wytycznych Wyroku WSA, Sąd nakazał organom ustalenie stanu faktycznego sprawy >z uwzględnieniem faktu uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie stacji paliw< oraz ustalenia >jaki zakres robót budowlanych< obejmowała powyższa decyzja.
Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy dowodzi, że wytyczne Sądu zostały w tym zakresie wykonane prawidłowo. Jak wynika z akt stacja paliw była realizowana na podstawie udzielonego przez Starostę Krotoszyńskiego pozwolenia na budowę z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] (karta nienumerowana), obejmującego budynek stacji paliw płynnych, wraz z instalacjami podziemnego zbiornika LPG i obiektami towarzyszącymi oraz infrastrukturą techniczną i miejscami postojowymi i placem manewrowym w K., ul. [...], dz. [...], zmienionego decyzją Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] (karta nienumerowana). Z uzasadnienia decyzji zmieniającej (z dnia [...] czerwca 2014 r.) wynika, że zakres zmian obejmował: "zmianę konstrukcji wiaty nad stanowiskami tankowania polegającej na: zmianie lokalizacji słupów, zmianie pokrycia dachowego, zmianie rozstawu płatwi górnych i dolnych, zmianie przekrojów elementów konstrukcyjnych wiaty". Pozwolenie na użytkowanie przedmiotowej stacji paliw zostało udzielone przez PINB decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] (karta nienumerowana) potwierdziło "zgodność wykonania wszystkich robót budowlanych z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę znak: [...] z dnia [...].06.2013r."Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że została ona przeprowadzona w następstwie obowiązkowej kontroli, która doprowadziła do konstatacji o zgodności zrealizowanej inwestycji z udzielonym pozwoleniem na budowę. Prawidłowo w tej sytuacji ocenił WWINB, że zgromadzonej przez PINB dokumentacji wynika, że w dniu oddawania do użytkowania stacji paliw "O. " w K., wyposażona była ona w 3 wysepki, na których zlokalizowane zostały dystrybutory paliwa. WWINB dodał, że również "Projekt budowlano-wykonawczy instalacji paliwowej Stacji Paliw Firmy "O. " (pisownia oryginalna - uw. Sądu) przewidywał instalację 3 czteromodułowych dystrybutorów. Natomiast w miejscu gdzie znajduje się wysepka nr [...] z dystrybutorem ON TIR i modułem do tankowania AdBlue, zgodnie ww. projektem instalacji paliw, znajdować się miał zbiornik LPG (wpięta do akt czerwona teczka – k.35/1 akt adm.). Ponadto, jak zauważono trafnie, analizując mapę z powykonawczej inwentaryzacji geodezyjnej, na wysepce nr [...] nie można dostrzec ww. dystrybutora ON TIR oraz modułu do tankowania AdBlue. Dalej, PINB stosując się do zaleceń WSA w Poznaniu zawartych w wyroku z dnia [...] października 2020 r., pozyskał zdjęcia lotnicze przedstawiające przedmiotową stację paliw (karty nienumerowane, pomiędzy k. 71 a k. 72 akt adm.). Na podstawie analizy pozyskanych zdjęć lotniczych PINB ustalił, że dystrybutor ON TIR i Moduł do tankowania AdBlue, powstały na przełomie roku 2019 i 2020, co oznacza, że rozbudowa przedmiotowej stacji miała miejsce po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie. Podkreślić trzeba, że do załączonych do akt zdjęć lotniczych w żaden sposób Skarżący nie ustosunkował się ani w zażaleniu, ani w skardze.
Podsumowując, do akt sprawy załączono decyzję nr [...] z dnia [...] września 2014 r. o pozwoleniu na użytkowanie, z treści której wynika, że dotyczy ona inwestycji zrealizowanej zgodnie z pozwoleniem na budowę, co oznacza, że nie mogła ona uwzględniać spornego dystrybutora ON TIR (który wg skarżącego jest "satelitą" trzeciego dystrybutora). Zauważyć też trzeba, że w prawomocnym wyroku z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. IV SA/Po [...] Sąd przesądził, że realizacja dodatkowego dystrybutora "stanowi niewątpliwie rozbudowę, a zmiana ta powoduje bowiem przekroczenie łącznej liczby dystrybutorów przewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym". Po zapoznaniu z treścią decyzji nr [...] z dnia [...] września 2014 r. o pozwoleniu na użytkowanie, prawidłowo zatem organy przyjęły, że jej treść nie potwierdza słów Skarżącego, jakoby pozwoleniem na użytkowanie objęto również sporny dystrybutor ON TIR. W tym też zakresie twierdzenia Skarżącego pozostają całkowicie gołosłowne i nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym, który został - zgodnie z wytycznymi Sądu - w prawidłowy sposób uzupełniony.
W kwestii dystrybutora AdBlue, należy wskazać, że Sąd w prawomocnym wyroku z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. IV SA/Po [...] przesądził również, że zaprojektowanie stanowiska do tankowania preparatu AdBlue powinno być traktowane jako szczególna postać dystrybutora. W Wyroku WSA przesądzono, że realizacja tego stanowiska, w niniejszej sprawie, również doprowadziła do przekroczenia łącznej liczby dystrybutorów przewidzianych w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Realizacja tego urządzenia - jak przesądził Sąd - stanowiła zatem rozbudowę istniejącej stacji paliw.
Odnosząc się do kwestii stanowiska AdBlue należy zauważyć, że w złożonej w niniejszej sprawie skardze sam Skarżący przyznał, że "prawdą jest, że po wydaniu pozwolenia na użytkowanie został dodatkowo zainstalowany tylko moduł AdBlue" (s. 3 skargi). W świetle tej deklaracji złożonej skardze oraz oceny prawnej realizacji spornego dystrybutora AdBlue zawartej w Wyroku WSA, a także dokumentacji akt niniejszej sprawy, status spornego dystrybutora AdBlue pozostaje w sposób prawomocny przesądzony.
Podsumowując, w prawomocnym wyroku dnia [...] lutego 2021 r. sygn. IV SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przesądził, że zarówno realizacja robót budowlanych polegających na budowie dystrybutora ON TIR oraz stanowiska do tankowania preparatu AdBlue, stanowiły rozbudowę stacji paliw (w stosunku do projektu budowlanego). Sąd zobowiązał organy do ustalenia stanu faktycznego sprawy, z uwzględnieniem - podnoszonego wówczas w skardze - faktu uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie stacji paliw oraz do ustalenia, jaki zakres robót budowlanych obejmowała powyższa decyzja.
Podkreślić należy, że Sąd orzekający w warunkach związania oceną prawną i wskazaniami, co do dalszego postępowania, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia winien ograniczyć się - tylko i wyłącznie - do kontroli, czy organ administracji prawidłowo uwzględnił wytyczne zawarte w poprzednim wyroku oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego II FSK 1057/11 z dnia 20 października 2011 r.; orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie nie nastąpiła zmiana stanu prawnego lub faktycznego, która czyniłaby nieaktualnymi poglądy prawne wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] lutego 2021 r. sygn. IV SA/Po [...]. Natomiast kontrola legalności zaskarżonego postanowienia i postanowienia je poprzedzającego, przeprowadzona na skutek złożonej w niniejszej sprawie skargi wskazuje, że wytyczne zawarte w Wyroku WSA zostały przez organy prawidłowo zrealizowane i udokumentowane w aktach sprawy.
Z opisanych powyżej przyczyn, podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść oczekiwanego skutku.
Mając zatem na uwadze, że zarzuty skargi nie mają uzasadnionych podstaw oraz, że Sąd nie dostrzegł z urzędu takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego - które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.
Wobec powyższego na podstawie art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI