IV SA/PO 1153/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczące zasiłku stałego, uznając skargę za niedopuszczalną.
Skarga została wniesiona przez K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które nie stwierdziło naruszenia przez organ I instancji terminu załatwienia sprawy dotyczącej zasiłku stałego. Sąd administracyjny uznał, że postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter incydentalny i nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, skarga na takie postanowienie została uznana za niedopuszczalną i odrzucona.
Sprawa dotyczyła skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...]. Kolegium, działając na podstawie art. 37 § 1 i 2 kpa, rozpoznało zażalenie K. M. na przewlekłość postępowania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. i nie stwierdziło naruszenia przez organ I instancji art. 35 kpa określającego termin załatwienia sprawy. K. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na to postanowienie. Sąd, powołując się na przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (u.p.s.a.), w szczególności art. 3 § 1 i 2, wskazał, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Analizując charakter postanowienia organu wyższego stopnia wydanego w trybie art. 37 § 1 kpa, sąd stwierdził, że ma ono charakter wpadkowy (incydentalny) i nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W związku z tym, sąd uznał, że skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i na mocy art. 28 § 1 pkt 6 i § 3 u.p.s.a. postanowił ją odrzucić.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i nie należy do katalogu rozstrzygnięć objętych kognicją sądów administracyjnych, a skarga na nie jest niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienie organu wyższego stopnia w przedmiocie zażalenia na przewlekłość postępowania nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani też innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to jedynie stanowisko organu wyższego stopnia o charakterze incydentalnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
u.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s.a. art. 3 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s.a. art. 3 § § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s.a. art. 28 § § 1 pkt 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s.a. art. 28 § § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 35
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter incydentalny i nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Godne uwagi sformułowania
Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy – incydentalny skarga do sądu administracyjnego na takie postanowienie jest niedopuszczalna
Skład orzekający
Ewa Makosz-Frymus
przewodniczący
Paweł Miładowski
sprawozdawca
Izabela Kucznerowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie, że postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 1 kpa (dotyczące zażalenia na przewlekłość postępowania) nie jest przedmiotem kontroli sądu administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju postanowienia organu wyższego stopnia i jego zaskarżalności do sądu administracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy dopuszczalności skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Po 1153/04 - Postanowienie WSA w Poznaniu Data orzeczenia 2006-05-11 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-10-04 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Sędziowie Ewa Makosz-Frymus /przewodniczący/ Izabela Kucznerowicz Paweł Miładowski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6321 Zasiłki stałe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie NSA Paweł Miładowski (spr.) As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant ref.staż. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2006 r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego; postanawia: odrzucić skargę /-/I.Kucznerowicz /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski KB/ Uzasadnienie IV SA/Po 1153/04 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z [...].08.2004 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając m. in. na podstawie art. 37 § 1 i 2 kpa rozpoznając zażalenie K. M. na przewlekłość postępowania Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. nie stwierdziło naruszenia przez organ I instancji art. 35 kpa określającego termin załatwienia sprawy. Skargę na powyższe postanowienie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm. – dalej u.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w zakresach administracji publicznej; 7) akty nadzoru na działalność organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Do katalogu rozpoznawanych przez sąd administracyjny spraw należą i te, co do których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 art. 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie i doktrynie powszechnie przyjmuje się, iż stanowisku organu wyższego stopnia, wydanemu w trybie art. 35 kpa, nadaje się formę postanowienia (por. wyrok z 12.04.2001 r. IV SA 1866/00). Na postanowienie wydane w tym trybie nie służy zażalenie, gdyż nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest to również inny akt lub czynność organu dotycząca przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 kpa ma charakter wpadkowy – incydentalny (wide postanowienie NSA z dnia 12.02.2002 r. w sprawie II SA/Gd 3920/01) i nie należy do katalogu rozstrzygnięć objętych kognicją sądów administracyjnych.. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 kpa (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20.04.2004 r. syn. akt IV SA 228/03 LEX nr 160589). W konsekwencji przyjąć należy, że skarga do sądu administracyjnego na takie postanowienie jest niedopuszczalna i ulega stosownie do art. 28 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu. /-/I.Kucznerowicz /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI