IV SA/Po 1091/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2004-11-18
NSAAdministracyjneŚredniawsa
służba wojskowakomisja lekarskaodwołanieterminuchybienie terminuwłaściwość organupostanowienienieważność

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność postanowienia Wojewody o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, uznając, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów o właściwości.

Skarżący K.P. odwołał się od orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej, jednak Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący zaskarżył to postanowienie, argumentując, że nie zgadza się z rozpoznaniem lekarskim. WSA w Poznaniu uznał skargę za zasadną, stwierdzając nieważność postanowienia Wojewody z powodu naruszenia przepisów o właściwości, gdyż sprawa powinna być rozpatrzona przez Wojewódzką Komisję Lekarską, a nie przez organ administracji.

Sprawa dotyczyła skargi K.P. na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej. K.P. został uznany za niezdolnego do służby wojskowej z powodu wad wzroku i podejrzenia "pogranicza upośledzenia umysłowego". Odwołanie od tego orzeczenia zostało złożone z opóźnieniem, co skutkowało wydaniem przez Wojewodę postanowienia o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania. K.P. zaskarżył to postanowienie, kwestionując diagnozę dotyczącą jego stanu psychicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia Wojewody. Sąd uznał, że postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, ponieważ sprawa odwołania od orzeczenia komisji lekarskiej powinna być rozpatrzona przez Wojewódzką Komisję Lekarską, a nie przez organ administracji publicznej. Sąd podkreślił wagę spraw dotyczących poboru do wojska i potrzebę zapewnienia obywatelom gwarancji prawnych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że sprawa odwołania od orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej powinna być rozpatrzona przez Wojewódzką Komisję Lekarską, a nie przez organ administracji publicznej. Wydanie postanowienia przez Wojewodę naruszało przepisy o właściwości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (8)

Główne

u.p.o.o. art. 26 § 1

Ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

u.p.o.o. art. 28 § 2

Ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

k.p.a. art. 156

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

rozp. MON art. 1 § 1

Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

rozp. MON art. 21 § 1

Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach

k.p.a. art. 124 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 129 § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie Wojewody zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, gdyż sprawa odwołania od orzeczenia komisji lekarskiej powinna być rozpatrzona przez Wojewódzką Komisję Lekarską.

Godne uwagi sformułowania

Sprawy dotyczące poboru do wojska należą do spraw o szczególnym ciężarze gatunkowym. To musi powodować szczególną troskę ustawodawcy, organów administracyjnych oraz sądów o to, by całość postępowania była opatrzona wyraźnymi i rzeczywiście przekonywającymi gwarancjami, zmniejszającymi do minimum możliwości naruszeń praw obywatelskich w tej sferze.

Skład orzekający

Maria Hrycaj

przewodniczący

Bożena Popowska

sprawozdawca

Paweł Miładowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Naruszenie przepisów o właściwości przez organ administracji w sprawach dotyczących poboru do wojska i stwierdzenie nieważności takiego aktu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w sprawach wojskowych komisji lekarskich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważne zasady proceduralne dotyczące właściwości organów administracji i konsekwencji ich naruszenia, co jest istotne dla prawników procesowych.

Nieważność postanowienia o uchybieniu terminu: Sąd wskazuje na błąd w procedurze poboru do wojska.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Po 1091/04 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2004-11-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-09-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Bożena Popowska /sprawozdawca/
Maria Hrycaj /przewodniczący/
Paweł Miładowski
Symbol z opisem
6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Hrycaj Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędzia WSA Bożena Popowska (spr.) Protokolant: referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2004 r. sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia /-/ B. Popowska /-/ M. Hrycaj /-/ P. Miładowski
Uzasadnienie
IV SA/Po 1091/04
U Z A S A D N I E N I E
Orzeczeniem nr [...] z dnia [...].02.2004r. Powiatowa Komisja Lekarska w W. uznała poborowego K. P. za osobę niezdolną do służby wojskowej w czasie pokoju (k.-1). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Organ wskazał art. 26 ust. 1 i 4 ustawy z 21.11.1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002r. Nr 21, poz. 205 z późn. zm.) oraz §1 ust. 1 pkt. 1-4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 1992r. Nr 57, poz. 278 zm. 1994r. Nr 31, poz. 113). W uzasadnieniu powołano się na przeprowadzone badania lekarskie. W ich wyniku stwierdzono u poborowego opisane wady wzroku oraz bez opisu "pogranicze upośledzenia umysłowego", co kwalifikuje go do kat "D". Elementem treści w/w orzeczenia jest pouczenie, o przysługującym poborowemu, zgodnie z art. 28 ust. 2 w/w ustawy, prawie odwołania do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w P. za pośrednictwem Powiatowej Komisji Lekarskiej w W. w terminie 14 dni od daty doręczenia. Orzeczenie podpisali: Przewodniczący, członkowie Komisji i Sekretarz. Orzeczenie doręczono poborowemu w dniu wystawienia, co potwierdził K.P. podpisem opatrzonym datą [...]02.2004r.
Do orzeczenia Nr [...] znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy doklejone jest skierowanie K. P. na badanie specjalistyczne do okulisty. Na odwrocie w/w skierowania znajduje się opis rozpoznania lekarskiego, podpis i pieczątka lekarza okulisty opatrzony datą [...].02.2004r.
Pismem z dnia [...].05.2004r. zaadresowanym do Wojskowej Wojewódzkiej Komendy Uzupełnień w P., za pośrednictwem Wojskowej Komendy Uzupełnień w G., Skarżący odwołał się od orzeczenia nr [...] (k.-2). Skarżący nie zgadza się z treścią rozpoznania lekarskiego, z którego wynika, że jest upośledzony umysłowo. Stwierdza, że "nigdy nie był leczony w Poradni Zdrowia Psychicznego, był tylko leczony na wzrok". Takie rozstrzygnięcie krzywdzi go osobiście i szkodzi mu w jego otoczeniu. Poborowy prosi o ponowne skierowanie na badanie lekarskie przez Wojewódzką Komisję Lekarską w P.
Pismem z [...].06.2004 Przewodniczący Powiatowej Komisji Lekarskiej przesłał odwołanie poborowego wraz z orzeczeniem nr [...] Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej.
W dniu [...].07.2004r. z-ca dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Migracji [...] Urzędu Wojewódzkiego w P. podpisał postanowienie nr [...] stwierdzające, że odwołanie K. P. zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 §2 kpa, w związku z czym pozostaje bez rozpoznania (k.3). W treści uzasadnienia wskazano, że od orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej przysługuje poborowemu odwołanie do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Stwierdzono, że poborowy orzeczenie otrzymał [...].02.2004r., zaś odwołanie wysłał [...] .05.2004r. tj. po upływie 80 dni od daty doręczenia. W treści postanowienia zawarto też pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od doręczenia. Skarżący potwierdził odbiór przesyłki listowej [...].07.2004r.
W dniu [...].08.2004r. K. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Urzędu Wojewódzkiego w P. nr [...], z [...].07.2004r. Skarżący przyznaje, że odwołanie od orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej w W. nr [...] wniósł po terminie, kiedy dokładnie zapoznał się z jego treścią, a konkretnie, kiedy rodzice zwrócili uwagę na wskazane w orzeczeniu przyczyny zaliczenia poborowego do kategorii "D". Poborowy dodaje, że wcześniej był leczony tylko na oczy, a obecnie jego wzrok jest bardzo dobry. Poborowy "w żadnym przypadku" nie zgadza się z rozpoznanym u niego pograniczem upośledzenia umysłowego, oraz zwraca się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o "uznanie" jego odwołania z [...].05.2004r. aby mógł ponownie być zbadany przez komisję lekarską.
Sąd zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona., chociaż z innych przyczyn, niż wskazane w skardze. Zdaniem Sądu decyzja organu II instancji wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości.
W myśl art. 26 ust. 1 ustawy z 21.11.1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. 2002, nr 21, poz. 205 ze zm. zwanej dalej ustawą), określenie zdolności poborowych do czynnej służby wojskowej należy do powiatowych i wojewódzkich komisji lekarskich. Zgodnie z art. 28 ust. 2 od orzeczenia powiatowej komisji lekarskiej przysługuje poborowemu odwołanie do wojewódzkiej komisji lekarskiej w terminie 14 dni od dnia doręczenia. Szczegółowe kwestie dot. działania komisji lekarskich regulują przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 10.06.1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 1992r. Nr 57, poz. 278 i z 1994r. Nr 31, poz. 113 zwane dalej rozporządzeniem MON). W myśl § 21 ust. 1 Wojskowa Komisja Lekarska orzeka w składzie trzech oficerów-lekarzy; orzeczenie podpisują wszyscy członkowie komisji.
W badanej sprawie, w postępowaniu odwoławczym doszło do naruszenia w/w przepisów Ustawy i rozporządzenia MON, a także przepisów kpa. W odpowiedzi na odwołanie K. P. nie orzekała Komisja Lekarska. Zaskarżone postanowienie nie wskazuje jednoznacznie, jaki organ je wydał. W myśl art. 124 §1 kpa, postanowienie winno zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, który je wydał. Zaskarżone postanowienie nr [...] zostało sporządzone na druku Urzędu Wojewódzkiego w P., Wydział Spraw Obywatelskich i Migracji. Postanowienie zostało podpisane przez zastępcę Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Migracji, bez wskazania z jakiego upoważnienia działał. Przy czym w treści uzasadnienia w/w postanowienia wyraźnie wskazano, iż organem odwoławczym od orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej jest Komisja Lekarska. W aktach administracyjnych znajduje się też pismo Powiatowej Komisji Lekarskiej zaadresowane do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej przekazujące temu ostatnio wymienionemu organowi odwołanie K. P. wraz z dwoma kolejnymi załącznikami (k.-2). Jak wynika z akt sprawy, odwołanie Skarżącego nie pozostało jednak w zakresie działania Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej.
Sąd zauważa, że odpowiedź na skargę, wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...].09.2004 r. sporządzona została na druku Wojewody, pismo zaś podpisał, z upoważnienia Wojewody, Zastępca Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Migracji. W uzasadnieniu swojego stanowiska Wojewoda wyraźnie określa orzeczenie organu II instancji w sprawie K. P. jako "postanowienie WUW ([...] Urzędu Wojewódzkiego) w P. Wydział Spraw Obywatelskich i Migracji i wskazuje, iż to "[...] Urząd Wojewódzki Wydział Spraw Obywatelskich i Migracji stwierdził, że odwołanie (prośba) K. P. (...) zostało wniesione z uchybieniem terminu (...)". Mimo w/w stwierdzeń, Wojewoda w uzasadnieniu swojego stanowiska przytacza treść art. 26 ust 1 Ustawy, wg którego w sprawach w sprawach określenia zdolności poborowych do czynnej służby wojskowej właściwymi organami są powiatowe i wojewódzkie komisje lekarskie.
Podpisanie odpowiedzi na skargę przez osobę upoważnioną przez Wojewodę [...] nie zmienia wcześniejszej oceny Sądu co do wadliwości zaskarżonego postanowienia z dnia [...]. 07.2004r. nr [...].
Sąd podziela poglądy NSA, że sprawy dotyczące poboru do wojska należą do spraw o szczególnym ciężarze gatunkowym. To musi powodować szczególną troskę ustawodawcy, organów administracyjnych oraz sądów o to, by całość postępowania była opatrzona wyraźnymi i rzeczywiście przekonywającymi gwarancjami, zmniejszającymi do minimum możliwości naruszeń praw obywatelskich w tej sferze. Rozstrzyganie o zdolności do czynnej służby wojskowej odbywa się w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału poborowego w tym postępowaniu(wyrok NSA z 27.09.2000r., sygn. akt III SA 2000/00 ( oo, Lex nr 47323).
W myśl art. 145 §1 pkt 2 ustawy z 30.08.2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Art. 156 jako jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji wymienia wydanie aktu indywidualnego z naruszeniem przepisów o właściwości.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji orzeczenia.
/-/ B. Popowska /-/ M. Hrycaj /-/ P. Miładowski
MK

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI