IV SA/Gl 960/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2007-01-30
NSAAdministracyjneWysokawsa
dodatek mieszkaniowyprawo administracyjnepostępowanie administracyjnewydatki na mieszkaniedata złożenia wnioskuuchwała NSAprawo lokalowesamorządowe kolegium odwoławczeWSA Gliwice

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dodatku mieszkaniowego z powodu niewykonania wytycznych poprzedniego wyroku sądu i wadliwego ustalenia wydatków.

Sprawa dotyczyła odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego L. S. przez organy administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na niewykonanie przez organy wytycznych zawartych w poprzednim wyroku sądu z dnia 10 lutego 2005 r. Kluczowe zarzuty dotyczyły wadliwego ustalenia daty złożenia wniosku o dodatek oraz nieprawidłowego uwzględnienia wydatków na mieszkanie, w szczególności opłat za wodę. Sąd podkreślił również niekonstytucyjność przepisów, na podstawie których wydano decyzje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą przyznania dodatku mieszkaniowego L. S. Głównym powodem uchylenia było niewykonanie przez organy administracji wytycznych zawartych w poprzednim wyroku WSA z dnia 10 lutego 2005 r., który wiązał zarówno organ, jak i sąd zgodnie z art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wskazał na konieczność ponownego wyjaśnienia sprawy, zwłaszcza w zakresie daty złożenia wniosku o dodatek mieszkaniowy oraz rzeczywistych wydatków ponoszonych przez skarżącego na zajmowane mieszkanie. Poprzedni wyrok sądu podkreślał potrzebę rozliczania wydatków według rzeczywistych kwot, a nie zaliczek, i uwzględnienia opłat za wodę w pełnej wysokości. Organy administracji, w tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze, nie zastosowały się do tych wytycznych, co doprowadziło do wadliwego ustalenia daty złożenia wniosku (30 grudnia [...] r. zamiast potencjalnie 8 stycznia [...] r.) oraz nieprawidłowego określenia wydatków na mieszkanie (pominięcie rozliczenia zużycia wody). Dodatkowo, Sąd zwrócił uwagę na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. (sygn. akt P 4/05), który stwierdził niekonstytucyjność art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz § 2 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego. Orzeczenie to stanowiło podstawę do wznowienia postępowania i uchylenia decyzji opartych na wadliwych przepisach. Sąd nakazał organowi ponowne rozpatrzenie sprawy, wyjaśnienie wszystkich kwestii faktycznych i prawnych zgodnie z wytycznymi sądu oraz uwzględnienie stanu prawnego z daty orzekania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, ustalenie daty złożenia wniosku było wadliwe i nie zostało poparte wystarczającym materiałem dowodowym, co narusza przepisy prawa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że ustalenie daty złożenia wniosku na 30 grudnia [...] r. było nieprzekonywujące, ponieważ opierało się na niepewnych dowodach (karta uzupełniająca wniosek) i nie uwzględniało daty na oryginale wniosku (8 stycznia [...] r.) ani potencjalnego wcześniejszego wpływu do innej komórki. Konieczne było uzupełnienie materiału dowodowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (13)

Główne

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.d.m. art. 2 § 1, 2, 3

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

u.d.m. art. 3 § 1

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

u.d.m. art. 5 § 1, 5

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

u.d.m. art. 7 § 10

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 153

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145a

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. b

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.d.m. art. 9 § 1 pkt 1

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

u.d.m. art. 6 § 1

Ustawa o dodatkach mieszkaniowych

rozp. RM art. 2 § 2

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie dodatków mieszkaniowych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewykonanie przez organy administracji wytycznych zawartych w poprzednim wyroku WSA. Wadliwe ustalenie daty złożenia wniosku o dodatek mieszkaniowy. Nieprawidłowe uwzględnienie wydatków na mieszkanie, w tym opłat za wodę. Podstawa decyzji w postaci niekonstytucyjnych przepisów prawa.

Godne uwagi sformułowania

narusza przepisy prawa materialnego i procesowego w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie Sprawa nie dojrzała do rozstrzygnięcia ma to istotne znaczenie z uwagi na okres wypłaty dodatku oraz jego wysokość nie pozwala eksponowany przez organ art.7 ust.10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych niewykonanie wszystkich wytycznych co do dalszego postępowania, jak i niedostosowanie się organów orzekających do oceny prawnej wyrok wywołuje skutek bezwzględnego związania organu i sądu niekonstytucyjności art.9 ust.1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz niezgodności § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych z art.6 ust.1 powyższej ustawy zapadłe w sprawie decyzje oparte zostały o wadliwe przepisy prawne

Skład orzekający

Wiesław Morys

przewodniczący sprawozdawca

Tadeusz Michalik

sędzia

Anna Tyszkiewicz-Ziętek

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Związanie organów administracji wytycznymi sądu w postępowaniu administracyjnym, konieczność prawidłowego ustalania daty złożenia wniosku i wydatków na mieszkanie, wpływ orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego na postępowania administracyjne."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z dodatkami mieszkaniowymi i konkretnymi przepisami, które zostały uznane za niekonstytucyjne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie wytycznych sądu i jak błędy proceduralne oraz wadliwe przepisy mogą wpływać na rozstrzygnięcia administracyjne. Jest to przykład walki obywatela o swoje prawa z aparatem państwowym.

Sąd uchyla decyzję o dodatku mieszkaniowym: organy zignorowały wytyczne i wadliwe przepisy!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Gl 960/05 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-01-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Tyszkiewicz-Ziętek
Tadeusz Michalik
Wiesław Morys /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Sygn. powiązane
I OSK 886/07 - Wyrok NSA z 2008-04-02
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta K., na zasadzie art.2 ust.1, 2, 3, art.3 ust.1 i art.5 ust.1 i 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz.734 ze zm.), przyznał L. S. dodatek mieszkaniowy w kwocie [...]zł miesięcznie za okres od dnia 1 stycznia [...] r. do dnia 30 czerwca [...]r.. Została ona utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Organ odwoławczy doszedł bowiem do przekonania, iż odpowiada ona prawu, podzielając ustalenia i rozważania dokonane przez organ pierwszej instancji. Natomiast ustosunkowując się do zarzutu odwołania sprowadzającego się do wadliwego wyliczenia wydatków na mieszkanie, pomijającego należność z tytułu zużycia wody, uprzednio wpłaconą zaliczkowo i podlegającą wyrównaniu w styczniu [...] r., SKO wskazało, że przy ustalaniu wysokości przedmiotowego świadczenia bierze się pod uwagę okresowe wydatki na gospodarstwo domowe związane z zajmowaniem lokalu za ostatni miesiąc, tj. miesiąc, w którym składany był wniosek. W tej sprawie nastąpiło to w dniu 16 grudnia [...] r., stąd należało przyjąć wydatki z tego tytułu poczynione w grudniu [...], które wyniosły [...]zł. Zdaniem organu brak było podstaw do uwzględnienia prezentowanej przez odwołującego się kwoty, zwłaszcza gdy z art.7 ust.10 cytowanej ustawy o dodatkach mieszkaniowych wynika, że zmiany danych w okresie 6 miesięcy od dnia przyznania dodatku nie mają wpływu na jego wysokość.
Na skutek skargi L. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 10 lutego 2005 r. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r.. Doszedł bowiem do przekonania, iż narusza ona przepisy prawa materialnego i procesowego w stopniu uzasadniającym jej wzruszenie. Sprawa nie dojrzała do rozstrzygnięcia w zakresie daty złożenia wniosku o dodatek mieszkaniowy, gdyż w ocenie Sądu nastąpiło to prawdopodobnie w dniu 8 stycznia [...] r. (taka data datownika pojawiła się na oryginale wniosku). Stąd za niewiarygodne uznał twierdzenia strony, że miało to miejsce w dniu 30 grudnia [...] r., jak też organów, że dniem złożenia podania był 16 grudzień [...] r. A ma to istotne znaczenie z uwagi na okres wypłaty dodatku oraz jego wysokość, bowiem data zgłoszenia żądania implikuje wysokość dochodów gospodarstwa domowego oraz wydatków na mieszkanie. Poza tym Sąd wskazał na konieczność uwzględnienia w wydatkach na lokal opłat za wodę w ostatecznej wersji, a więc w wysokości rzeczywiście poniesionych wydatków. Polecił organowi orzekającemu, którym również jest organ drugiej instancji, rozliczenie zaległości z tego tytułu za poszczególne miesiące. Przy czym dostrzegł potrzebę rzetelnego rozpatrzenia tej kwestii, gdyż ze względu na trzymiesięczne okresy rozliczania należności za zużytą wodę w sposób zaliczkowy, a zatem wiążący się z późniejszym wyrównywaniem nadpłaty czy niedopłaty, oraz z powodu orzekania o dodatkach mieszkaniowych w okresach półrocznych, istnieje niebezpieczeństwo pomijania realnych kwot z tego tytułu przy ustalaniu wydatków na mieszkanie. Wskazał, iż na właściwe uwzględnienie tego zagadnienia nie pozwala eksponowany przez organ art.7 ust.10 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia.
Ponownie rozpatrując sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r. i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W motywach tego rozstrzygnięcia organ, przytaczając streszczenie uzasadnienia powyższego wyroku podał, iż zachodzi konieczność uzupełnienia i rozważenia materiału sprawy w tych kierunkach.
W wyniku tego Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...]r., na podstawie art.2 ust.1, 2, 3, 4, art.3, art.5 ust.1, 2, 3, 4, 4, art.6 ust.1, 2, 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych przyznał L. S. dodatek mieszkaniowy w kwocie [... ]zł za okres od 1 stycznia [...] r. do 30 czerwca [...] r. W uzasadnieniu decyzji ustalił, iż wniosek wszczynający niniejsze postępowanie został złożony w dniu 30 grudnia [...] r., gdyż wynika ona z daty umieszczonej na podaniu. Natomiast data 16 grudnia [...]r. jest datą potwierdzenia danych zawartych we wniosku, zaś data 8 stycznia [...] r. odzwierciedla dzień zarejestrowania go w Referacie Dodatków Mieszkaniowych. W takiej sytuacji należało przyjąć wydatki na mieszkanie poniesione przez wnioskodawcę w grudniu. Wynoszą one [...] zł i zostały potwierdzone przez stronę w odwołaniu. Rozliczenie wsteczne za wodę nastąpiło w marcu [...] r. i nie może być brane pod uwagę. Przytaczając sposób wyliczeń organ ustalił dodatek na podaną wyżej kwotę.
W odwołaniu od tej decyzji L. S. zaakcentował jej niezgodność z przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz niewykonanie wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku uchylającym poprzednią decyzję. Podważył poprawność wyjaśnienia daty złożenia wniosku o dodatek oraz prawidłowość przyjętych wydatków na mieszkanie. Domagał się zatem przyznania mu dodatku od lutego [...] r. przy uwzględnieniu wydatków na mieszkanie wynoszących [...]zł obejmujących m.in. wydatki związane z faktycznym zużyciem wody. Podniósł, że te wydatki, w wersji prezentowanej przez organy, nigdy nie mogłyby zostać wzięte pod uwagę, gdyż okresy rozliczeń z tego tytułu i przyznawania dodatków są różne (odpowiednio co trzy i co sześć miesięcy).
Zaskarżoną decyzją, na zasadzie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymano powyższe rozstrzygnięcie w mocy. Organ odwoławczy podzielił ustalenia i rozważania organu pierwszej instancji. W jego ocenie materiał sprawy przekonuje do wniosku, iż do złożenia podania o dodatek doszło w dniu 30 grudnia [...]r.. Nadto wynika z niego, iż wydatki na mieszkanie w grudniu [...] r. poniósł odwołujący się w kwocie [...]zł. Jego zdaniem niepodobna do tej kwoty doliczyć opłat z tytułu rozliczenia zużycia wody, bo zostały one uiszczone dopiero w styczniu [...] r. W związku z powyższym uznał organ przyznany dodatek za prawidłowo wyliczony. Poza tym tylko, iż błędnie organ pierwszej instancji przyjął kryterium dochodowe w wysokości 125% najniższej emerytury, zamiast 110%. Wszak z uwagi na zakaz orzekania na niekorzyść odwołującego się, nie mógł tej kwestii skorygować.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie tej decyzji, zarzucając jej autorom popełnienie przestępstwa, nadto eksponując pominięcie przez organ wiążących wytycznych zawartych w wyroku uchylającym poprzednią decyzję. Zakwestionował zatem poprawność ustaleń i rozważań organów, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga musiała odnieść skutek. Oceniając bowiem jej legalność niepodobna było nie dostrzec, że uchybia ona przepisom prawa materialnego i procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Przede wszystkim godzi się zwrócić uwagę na niewykonanie wszystkich wytycznych co do dalszego postępowania, jak i niedostosowanie się organów orzekających do oceny prawnej, zawartych w uzasadnieniu wyroku tutejszego Sądu z dnia 10 lutego 2005 r., które to wskazania i ocena, po myśli art.153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), wiążą zarówno organ, jak i sąd. W końcowym fragmencie uzasadnienia tego orzeczenia wskazano na konieczność wyjaśnienia sprawy w naprowadzonych kierunkach (szczególnie w zakresie daty złożenia wniosku i rzeczywistych wydatków ponoszonych przez skarżącego na zajmowane mieszkanie) oraz - stosownie do wyniku tych ustaleń - wydanie właściwego i poprawnie umotywowanego rozstrzygnięcia. Co do daty złożenia wniosku zaprezentowano kierunki analizy materiału sprawy. Ponadto wyrażono pogląd, wedle którego wydatki na mieszkanie powinny być rozliczane według rzeczywistych kwot ponoszonych z poszczególnych tytułów, a nie na podstawie uiszczanych zaliczek, wywodząc, że zaległość w opłatach za wodę należy rozliczyć za poszczególne miesiące, gdyż inny sposób jest niesprawiedliwy i krzywdzący dla skarżącego. Wreszcie podniósł Sąd, że organ odwoławczy, w świetle uregulowań procesowych jest również organem orzekającym merytorycznie, zatem dokonującym samodzielnych ustaleń faktycznych, oceny wiarygodności dowodów i rozważań prawnych. Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jak się wydaje, nie zadało sobie trudu dokładnego zapoznania się w tymi motywami, jak też nie poczyniło żadnych procesowych kroków, poza uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...]r. i przekazaniem sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Podczas gdy prawdopodobnie w ocenie Sądu takiej potrzeby nie było, gdyż w przeciwnym wypadku doszłoby do uchylenia i tego rozstrzygnięcia mocą wyroku z dnia 10 lutego 2005 r. Zalecane ustalenia można było więc wykonać w ramach postępowania odwoławczego. Generalnie przecież chodziło o ustalenie wydatków na mieszkanie na podstawie zebranego wcześniej materiału i rozważenie go pod kątem przepisów prawa materialnego i wytycznych Sądu. Przeto decyzja z dnia [...]r. nasuwa istotne zastrzeżenia co do zasady.
Wydana w jej wyniku decyzja z dnia [...]r., jakkolwiek zawiera motywy co do daty wniesienia podania o dodatek mieszkaniowy, to są one nieprzekonywujące, stąd podzielenie ich w zaskarżonej decyzji budzi wątpliwości. Nieprzekonywujące jest dlatego, że ustalenie to zapadło przy braku wyczerpującego materiału i nie zostało poparte dostateczną oceną wiarygodnością dowodów. W grę wchodzą jedynie dwie daty. Data 30 grudnia [...] r., która wynika wyłącznie z karty uzupełniającej wniosek, przy czym wcale nie jest pewne, iż jest ona datą złożenia wniosku w organie. Przeczy temu data umieszczona na oryginale wniosku (8 stycznia [...] r.). Przy czym, jeżeli podanie wpłynęło wcześniej do innej komórki, należało datę faktycznego złożenia go odnotować w przepisany sposób. Obieg wewnętrzny pism w organie należy tak zorganizować, aby nie było żadnych niejasności w tej materii. W okolicznościach sprawy, jeżeli nadal istniały wątpliwości, konieczne było uzupełnienie materiału sprawy o dalsze dowody, w tym chociażby z przesłuchania pod odpowiednimi rygorami pracownika organu przyjmującego podanie (prawdopodobnie A. B.) oraz skarżącego. Ustalenie w tej kwestii nadal nie nadaje się więc do zaakceptowania. Wadliwe jest nadto rozstrzygnięcie odnoszące się do przyjętych wydatków na mieszkanie, którego dokonano wbrew wskazaniom Sądu. W uzasadnieniu wyroku z dnia 10 lutego 2005r. wyraźnie stwierdzono konieczność rozliczenia wydatków faktycznie poniesionych za zużycie wody przez rodzinę skarżącego. Tego faktu organ pierwszej instancji nie uwzględnił, gdyż przyjął wydatki na poprzednim poziomie w kwocie [...]zł. Nota bene, wbrew jego twierdzeniom skarżący takiej kwoty nie prezentował, a wręcz zwalczał, powołując się na treść zaświadczenia z dnia 30 grudnia [...] r., w którym podano od 1 stycznia [...] r. (nie jak powiada organ od 1 marca [...] r.) wydatki na poziomie [...]zł, a nawet przedstawiając kwotę [...]zł. Poza tym zabrakło w motywach tego rozstrzygnięcia precyzyjnego wyliczenia kwoty dodatku. Taki stan rzeczy istotnie narusza prawo, przy czym w razie powtórzenia się będzie musiał zostać objęty sygnalizacją do organu nadrzędnego. Wadliwością zaskarżonej decyzji jest zaakceptowanie tego co najmniej przedwczesnego rozstrzygnięcia. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że prawomocny wyrok wywołuje skutek bezwzględnego związania organu i sądu, nawet wówczas, gdy zawiera wskazania, z którymi organ czy sąd się nie zgadza. W takiej bowiem sytuacji organowi służy prawo wniesienia skargi kasacyjnej. Rezygnacja z tego uprawnienia świadczy o aprobacie dla stanowiska Sądu. Niepodobna zatem wbrew niemu uzasadniać decyzji w zakresie wydatków na mieszkanie poniesieniem ich w styczniu, skoro nakazano uwzględnić je w wydatkach grudniowych.
Dodatkowym argumentem przemawiającym za uchyleniem zaskarżonej decyzji jest fakt stwierdzenia wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r., sygn. akt P 4/05 (OTK-A 5/2006, poz.55) niekonstytucyjności art.9 ust.1 pkt 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz niezgodności § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych z art.6 ust.1 powyższej ustawy. Co prawda orzeczenie to zapadło po wydaniu zaskarżonej decyzji, lecz stanowi ono wymienioną w art.145a k.p.a. podstawę wznowienia postępowania. Taka zaś podstawa stanowi powód uchylenia decyzji po myśli art.145 § 1 pkt 1 lit.b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niezależnie zatem od skutków tego wyroku i daty jego podjęcia musiał on wywołać uchylenie decyzji opartej o nielegalne przepisy prawa. Cytowane rozporządzenie było podstawą obu zapadłych w sprawie decyzji, przy czym wydano je na mocy całego (bez sprecyzowania jednostki) art.9, a więc m.in. na podstawie wadliwej delegacji ustawowej, która w punkcie 1 ustępu 1 upoważniała Radę Ministrów do uchwalenia wykazu i wysokości wydatków za zajmowany lokal. Natomiast jego § 2 ust. 2 określał ułamek wydatków na mieszkanie, jakie mogły być przyjęte do obliczenia dodatku mieszkaniowego. Nie powinno zatem budzić wątpliwości, iż zapadłe w sprawie decyzje oparte zostały o wadliwe przepisy prawne. Co prawda Trybunał Konstytucyjny w końcowym fragmencie orzeczenia stwierdził, iż sprawy dodatków mieszkaniowych w nowym stanie prawnym (po wydaniu wyroku z dnia 9 maja 2006 r.) mogą być rozstrzygane na podstawie przepisów ustawy, wszak w niniejszej sprawie wymaga to poczynienia nowych ustaleń i rozważań, które nie były przedmiotem kontrolowanego postępowania, przeto wymykają się spod oceny Sądu, który nie jest władny ich czynić, bo inna jest jego rola. Niepodobna więc ustalić czy decyzje wydane w sprawie odpowiadają przepisom ustawy, czy nie.
Z tych powodów zaskarżona decyzja nie mogła się ostać. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy rzeczą właściwego organu będzie wyjaśnienie sprawy w naprowadzonych kierunkach (szczególnie w zakresie daty złożenia wniosku i rzeczywistych wydatków ponoszonych przez skarżącego na zajmowane mieszkanie), po ewentualnym uzupełnieniu materiału dowodowego i uwzględnieniu wskazań oraz oceny prawnej zawartej w motywach wyroku z dnia 10 lutego 2005 r. Następnie, stosownie do wyniku tych ustaleń, wydanie właściwej treści rozstrzygnięcia, mającego za swą podstawę stan faktyczny ustalony w dacie istotnej z punktu widzenia przedmiotowego świadczenia oraz stan prawny z daty orzekania.
Co mając na uwadze, na zasadzie art.145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji niniejszego wyroku. Z uwagi na fakt, iż zaskarżona decyzja co do zasady nie była kwestionowana, a objęty nią okres już minął, odstąpiono od orzeczenia co do jej wykonalności do czasu uprawomocnienia się wyroku w trybie art.152 tej ustawy.