IV SA/Gl 94/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2006-05-10
NSAAdministracyjneŚredniawsa
postępowanie dyscyplinarnepolicjaprawo administracyjneskarżącypokrzywdzonylegitymacja skargowasąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę L. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji, uznając, że pokrzywdzony nie ma prawa do wniesienia skargi w postępowaniu dyscyplinarnym policjanta.

Sprawa dotyczyła skargi L. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., która utrzymała w mocy postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszowi R. B. L. P. zarzucał bezpodstawne udostępnienie zawiadomienia o przestępstwie. Sąd uznał jednak, że zgodnie z art. 138 ustawy o Policji, prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przysługuje wyłącznie obwinionemu policjantowi, a nie pokrzywdzonemu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę L. P. na postanowienie Ś. Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., które utrzymało w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w W. Ś. o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszowi R. B. Postępowanie dyscyplinarne miało dotyczyć podejrzenia o bezpodstawne i bezprawne udostępnienie zawiadomienia o przestępstwie złożonego przez L. P. Skarżący kwestionował zasadność odmowy, twierdząc, że nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności. Sąd, powołując się na art. 138 ustawy o Policji, stwierdził, że legitymacja skargowa w postępowaniu dyscyplinarnym policjantów przysługuje wyłącznie obwinionemu funkcjonariuszowi. Pokrzywdzony lub osoba zawiadamiająca o przestępstwie, niebędąca pokrzywdzonym, nie ma prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tym trybie. Ponieważ skarga L. P. nie pochodziła od obwinionego policjanta, sąd uznał ją za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 zd. 1 ppsa postanowił ją odrzucić.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne przysługuje wyłącznie obwinionemu policjantowi, zgodnie z art. 138 ustawy o Policji.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej na podstawie przepisów ustaw szczególnych. W przypadku postępowań dyscyplinarnych policjantów, art. 138 ustawy o Policji stanowi przepis szczególny, który jednoznacznie przyznaje legitymację skargową jedynie obwinionemu policjantowi, wyłączając stosowanie ogólnych przepisów Kodeksu postępowania przed sądami administracyjnymi w tym zakresie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (7)

Główne

u.o. Policji art. 138

Ustawa o Policji

Przepis ten przyznaje legitymację skargową do sądu administracyjnego wyłącznie obwinionemu policjantowi.

p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6 i § 3 zd. 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa prawna do odrzucenia skargi niedopuszczalnej.

Pomocnicze

u.o. Policji art. 135 § ust. 2

Ustawa o Policji

u.o. Policji art. 134 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o Policji

p.p.s.a. art. 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § § 1 i 3

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 50 § § 2

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przepis ten określa ogólne zasady wnoszenia skarg, jednak w niniejszej sprawie stosowanie go jest wyłączone przez przepis szczególny.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Przepis art. 138 ustawy o Policji stanowi lex specialis względem art. 50 § 2 p.p.s.a. i przyznaje legitymację skargową do sądu administracyjnego wyłącznie obwinionemu policjantowi.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skarżącego L. P. oparta na kwestionowaniu zasadności odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, bez uwzględnienia braku jego legitymacji procesowej.

Godne uwagi sformułowania

legitymacja skargowa w tym postępowaniu przysługuje wyłącznie obwinionemu policjantowi jest to przepis szczególny wyłączający stosowanie art. 50 ppsa

Skład orzekający

Zofia Borowicz

przewodniczący sprawozdawca

Beata Kalaga-Gajewska

członek

Szczepan Prax

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach dyscyplinarnych funkcjonariuszy Policji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej wynikającej z ustawy o Policji; może być pomocne w innych postępowaniach dyscyplinarnych, gdzie przepisy szczególne ograniczają krąg stron.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma znaczenie proceduralne dla prawników zajmujących się sprawami dyscyplinarnymi funkcjonariuszy, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji dla szerszego grona odbiorców.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Gl 94/05 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-05-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Beata Kalaga-Gajewska
Szczepan Prax
Zofia Borowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz (spr.), Sędziowie WSA Beata Kalaga-Gajewska, NSA Szczepan Prax, Protokolant ref. staż. Łukasz Konieczny, po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. P. na decyzję Ś. Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: Funkcjonariuszy Policji - odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego p o s t a n a w i a o d r z u c i ć s k a r g ę
Uzasadnienie
Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 135 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /t.j. z 2002 r. Dz.U. Nr 7, poz. 58 ze zm./ Komendant Powiatowy Policji w W. Ś. odmówił wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszowi R. B. w związku z podejrzeniem o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na bezpodstawnym i bezprawnym udostępnieniu zawiadomienia o przestępstwie złożonego przez L. P.
Na postanowienie to zażalenie wniósł L. P. kwestionując zasadność podjętego rozstrzygnięcia i zarzucając, że w sprawie nie wyjaśniono wszystkich istotnych okoliczności, które umożliwiłyby podjęcie właściwej decyzji.
Zaskarżonym postanowieniem Ś. Komendant Wojewódzki Policji w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł L. P., według którego wystąpiły przesłanki do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, a sprawa ta wymagała wnikliwej analizy okoliczności, które szczegółowo omówił w uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 oraz art. 3 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - zwanej dalej w skrócie ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej oraz orzekają w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują tego rodzaju kontrolę.
Cechą charakterystyczną podmiotów uprawnionych na mocy przepisów szczególnych co wynika też z art. 50 § 2 ppsa do wnoszenia skargi na akty i czynności z zakresu administracji publicznej jest to, że mogą one zaskarżać tylko określonego rodzaju działania w ściśle określonych rodzajowo sprawach /por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. J.P.Tarno, Wyd. Prawn. Lexis Nexis, W-wa 2004 r. , str. 92/.
W zakresie zaskarżalności aktów podjętych w postępowaniu dyscyplinarnym policjantów przepisem szczególnym w stosunku do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /t.j. z 2002 r. Dz.U. Nr 7, poz. 58 ze zm./. Według niego od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że legitymacja skargowa w tym postępowaniu przysługuje wyłącznie obwinionemu policjantowi.
Wprawdzie w postępowaniu dyscyplinarnym pewne uprawnienia przysługują także pokrzywdzonemu, jednak wynikają one z konkretnych przepisów /art. 134 ust. 1 pkt 2 i art. 135 ust. 2 ustawy o Policji/. Żaden z tych przepisów nie przyznaje pokrzywdzonemu prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że ani pokrzywdzony, ani też żaden podmiot zawiadamiający o popełnieniu przestępstwa, a nie będący pokrzywdzonym nie może korzystać z prawa przewidzianego w art. 138 ustawy o Policji. Jak już Sąd wyżej wskazał jest to przepis szczególny wyłączający stosowanie art. 50 ppsa.
Z akt sprawy wynika, że skarżący w dniu [...] r. złożył w Komisariacie Policji w P. zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez Zastępcę Burmistrza Miasta P. Będąc następnie przesłuchiwanym w tej sprawie w charakterze świadka zeznał, iż podejrzewa, że zawiadomienie to zostało bezprawnie udostępnione Burmistrzowi Miasta.
Tej treści zeznania skarżącego stanowiły podstawę do przeprowadzenia czynności wyjaśniających w tej sprawie. Ostatecznym postanowieniem odmówiono wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko funkcjonariuszowi.
Zatem tego rodzaju działania skarżącego w świetle wyraźnego brzmienia art. 138 ustawy o Policji nie dały mu uprawnień do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie.
W tym stanie rzeczy, skoro skarga nie pochodziła od obwinionego policjanta jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 zd. 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
SJ/

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI