IV SA/Gl 188/06

IV SA/Gl 188/06 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Elżbieta Kaznowska
Małgorzata Walentek /sprawozdawca/
Szczepan Prax /przewodniczący/
Symbol z opisem
6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Protokolant Referent stażysta Izabela Auguścik-Michułka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2007 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Prezydent Miasta Ś., na podstawie art. 104 k.p.a., art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z pózn. zm.) odmówił przyznania D. R. dodatku mieszkaniowego na okres od 1 sierpnia 2005 r. do 31 stycznia 2006 r. ustalając, że nie posiada on tytułu prawnego do zajmowanego przez siebie lokalu mieszkalnego, co potwierdził uprawniony pracownik zarządcy budynku w pkt 4 ppkt "i" wniosku zainteresowanego oraz, że nie przysługuje mu w chwili obecnej prawo do lokalu zamiennego lub socjalnego położonego w Ś. przy ul. [...]nr [...].
Od powyższej decyzji D. R. wniósł odwołanie podnosząc, że rozstrzygnięcie to jest sprzeczne z obowiązującym prawem, stanem faktycznym i zebranym w sprawie materiałem dowodowym.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium oparło się na przepisie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, według którego dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do którego mają tytuł prawny lub nie posiadającym takiego tytułu ale oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Tymczasem z akt spawy wynika że wnioskodawca zajmuje lokal bez tytułu prawnego i nie należy do osób oczekujących na lokal zamienny lub socjalny. Wskazano, że pismem z dnia [...]r. umowa najmu przedmiotowego lokalu została wypowiedziana, zaś jej rozwiązanie nastąpiło [...]r. Wobec tego brak jest podstaw prawnych do przyznania żądanego dodatku.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach D. R. zarzucił, że decyzja jest rażąco sprzeczna z obowiązującym prawem i stanem faktycznym, a dalsze uzasadnienie jest identyczne jak w skardze z [...]r. oraz w kilku następnych skargach. W związku z czym wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przyznania mu należnego ustawowo dodatku mieszkaniowego.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) że tylko ustalenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a sąd dokonuje z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze.
Skarga okazała się zasadna, bowiem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, rzutującym również na poprawność zastosowania przepisów prawa materialnego, co uzasadniało konieczność jej wyeliminowania z obrotu prawnego.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z pózn. zm.), dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom zamieszkałym w lokalach mieszkalnych, do których posiadają tytuł prawny jak również osobom, które takiego tytułu nie posiadają ale oczekują na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny.
W rozpoznawanej sprawie organy przyjęły, że skarżący nie ma tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu, a jednocześnie nie jest osobą oczekującą na przysługujący mu lokal zamienny lub socjalny. Stanowisko to nie znajduje jednakże dostatecznych podstaw w świetle zgromadzonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy dodatek mieszkaniowy przyznaje się na podstawie wniosku osoby uprawnionej do jego otrzymania. Wzór tego wniosku został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ze zm.). We wniosku tym znajdują się rubryki dotyczące tytułu prawnego do zajmowanego lokalu zgodnie z katalogiem osób uprawnionych do dodatku mieszkaniowego określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 – 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Dane odnoszące się do powyższego potwierdza zarządca domu. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie we wniosku z dnia [...]r. zakreślona została rubryka "bez tytułu prawnego – oczekujący na dostarczenie przysługującego lokalu zamiennego lub socjalnego", przy której uczyniono jedynie adnotację "utracił tytuł prawny z dniem [...]". Z zapisu tego nie wynika wprost, że skarżący nie był osobą oczekującą na przysługujący mu lokal socjalny. Kwestia ta wymagała zatem wyjaśnienia, bowiem od tego czy skarżący posiada uprawnienie do lokalu socjalnego zależało prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy.
Ponieważ sprawa we wskazanym zakresie nie została należycie wyjaśniona, co narusza przepisy art. 7 i 77 § 1 k.p.a., zaskarżona decyzja nie mogła się ostać. W tej sytuacji przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy poczynić ustalenia w naprowadzonym kierunku. Przy czym z informacji przedłożonej Sądowi przez skarżącego wnika, że w jego sprawie zapadł wyrok o eksmisję, w którym ustalono, iż przysługuje mu prawo do lokalu socjalnego. Kwestia ta, wobec braku poczynienia przez organ ustaleń w powyżej wskazanym zakresie, wymagała będzie zbadania.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.