IV SA/Gl 868/06

IV SA/Gl 868/06 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-07-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Tadeusz Michalik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K., S. M., K. Ł., M. P., G. W. na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie inne - skargi na uchwałę rady gminy w przedmiocie przyjęcia protokołu komisji rewizyjnej postanawia odrzucić skargę;
Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data złożenia pisma w Wydziale Obsługi Rady Miasta Urzędu Miasta T.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga B. K., S. M., K. Ł., M. P., G. W. – radnych miasta T. - na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [...] r. Nr [...], przekazana przez Przewodniczącego Rady Miasta T..
Z nadesłanych – w odpowiedzi na wezwanie Sądu – akt administracyjnych sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu, skarżący skierowali do Przewodniczącego Rady Miasta T. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl zatem art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (ust. 1). Skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę (ust. 2a). Zgodnie zaś z treścią ust. 3 tego przepisu, w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym.
Cytowana wyżej regulacja oznacza, że skarga w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym może być złożona dopiero wówczas, gdy organ gminy, który podjął kwestionowaną uchwałę odmówi usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego albo nie wypowie się w tej kwestii w terminie, jaki obowiązuje dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Z wezwaniem tym można wystąpić w każdym czasie. Jego bezskuteczność jest, w myśl art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, przesłanką zaskarżenia uchwały lub zarządzenia do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia będzie bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.
W razie odmówienia przez właściwy organ gminy uwzględnienia wezwania - skargę należy wnieść za pośrednictwem tego organu gminy do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Natomiast w przypadku braku reakcji organu gminy na wezwanie dopuszczalne jest złożenie skargi, za pośrednictwem organu, do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym upłynął maksymalny dwumiesięczny termin przewidziany w art. 35 § 3 K.p.a. dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.
Wniesienie skargi po upływie terminów ustalonych w wyżej wskazany sposób spowoduje odrzucenie skargi przez sąd administracyjny (por.: uchw. SN (7) z 8 VI 1995 r., III AZP 9/95, OSNAP 1995, nr 20, poz. 243, z glosami B. Adamiak, OSP 1996, nr 4, s. 70 i Z. Kmieciaka, ST 1995, nr 11, s. 75; post. NSA z 6 VII 1992 r., I SA 842/92, ONSA 1992, nr 3-4, poz. 90; post. SN z 22 II 1995 r., III ARN 1/95, OSNAP 1995, nr 15, poz. 184). W uchwale (7) z 4 V 1998 r., FPS 1/98 (ONSA 1998, nr 3, poz. 78) NSA stwierdził, że: W sprawie zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwały organu gminy w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym [ustawy o samorządzie gminnym - sprawozdawca] [...] stosuje się termin do wniesienia skargi określony w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym [obecnie będzie to termin określony w art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
- dalej w skrócie: P.p.s.a. - sprawozdawca], którego bieg rozpoczyna się od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, gdy odpowiedź została doręczona przed upływem dwumiesięcznego terminu przewidzianego dla rozpatrzenia wezwania. Jeżeli odpowiedzi nie doręczono, termin do wniesienia skargi biegnie od upływu tego dwumiesięcznego terminu; jednakże gdy spóźniona odpowiedź na wezwanie została doręczona przed upływem terminu do wniesienia skargi, termin ten liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie.
Mając na uwadze przytoczone wyżej orzecznictwo przyszło stwierdzić, że termin przewidziany dla rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia upłynął w tej sprawie w dniu [...] r., tj. po upływie 60 dni, licząc od daty złożenia wezwania we właściwym organie. Jednocześnie zauważono, że skarga została wniesiona w tej sprawie w dniu [...] r.
W wyniku poczynionych spostrzeżeń należało stwierdzić, że skarga w tej sprawie wpłynęła przed upływem terminu przewidzianego dla załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa przez Radę Miasta T.. Z tych względów skarga ta jest przedwczesna co skutkuje jej odrzuceniem w oparciu art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., o czym orzeczono w części dyspozytywnej postanowienia na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a.
Z uwagi na fakt, że u podstaw wydanego w tej sprawie rozstrzygnięcia Sądu leżały względy formalne odnoszące się do terminowości skargi, Sąd nie znalazł podstaw do badania pozostałych wymogów formalnych, w tym legitymacji procesowej skarżących, jak również merytorycznych aspektów sprawy.