III SA/Łd 446/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego z powodu uchybienia terminu.
Skarżąca J.L. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego, powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego. Organy administracji odmówiły wznowienia, wskazując na uchybienie miesięcznego terminu do złożenia wniosku, który rozpoczął bieg od publikacji orzeczenia TK. WSA w Łodzi, po wcześniejszym uchyleniu decyzji przez NSA, utrzymał w mocy decyzje odmawiające wznowienia, stwierdzając, że wniosek został złożony po terminie, a nawet hipotetyczny wniosek o przywrócenie terminu byłby spóźniony.
Sprawa dotyczyła skargi J.L. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., które utrzymały w mocy odmowę wznowienia postępowania w sprawie ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego. Skarżąca domagała się wznowienia postępowania, powołując się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. (sygn. P 4/05) stwierdzające niezgodność przepisów dotyczących dodatków mieszkaniowych z Konstytucją. Zgodnie z art. 145a § 1 i § 2 k.p.a., wniosek o wznowienie postępowania w takiej sytuacji należało wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, czyli od dnia jego publikacji w Dzienniku Ustaw (18 maja 2006 r.). Termin ten upłynął 19 czerwca 2006 r. Wniosek skarżącej z dnia 25 sierpnia 2006 r. został złożony po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po wcześniejszym uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku WSA z maja 2007 r. i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, uznał, że organy administracji prawidłowo odmówiły wznowienia postępowania z powodu uchybienia terminu. Sąd podkreślił, że nawet gdyby pismo skarżącej z 9 października 2006 r. potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, to i tak byłby on złożony po terminie, co uniemożliwiało jego rozpoznanie. Wobec niezachowania terminu określonego w art. 145a § 2 k.p.a., Sąd oddalił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek został złożony po upływie miesięcznego terminu od dnia publikacji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 145a § 1 k.p.a. wynosi jeden miesiąc od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 145a § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie termin ten rozpoczął bieg od dnia publikacji orzeczenia TK (18 maja 2006 r.) i upłynął 19 czerwca 2006 r. Wniosek skarżącej z 25 sierpnia 2006 r. był zatem spóźniony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
k.p.a. art. 145a § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145a § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 149
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 146
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 147
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 148
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 169 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
u.d.m. art. 9 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych art. 2 § 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie ustawowego terminu. Nawet hipotetyczny wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania byłby spóźniony.
Odrzucone argumenty
Organ naruszył art. 7 k.p.a. poprzez pominięcie w treści skargi o wznowienie postępowania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tejże skargi.
Godne uwagi sformułowania
powinnością organu było w pierwszej kolejności rozpoznać zawarty w piśmie z dnia 9 października 2006 r. wniosek o przywrócenie terminu, jednak uchybienie to nie mogło być uznane za przesłankę do uchylenia decyzji, bowiem ewentualny wniosek o przywrócenie terminu został złożony już po upływie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, a zatem w ogóle nie mógł zostać rozpoznany.
Skład orzekający
Irena Krzemieniewska
sprawozdawca
Janusz Furmanek
przewodniczący
Teresa Rutkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja terminów do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego oraz zasady rozpoznawania wniosków o przywrócenie terminu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wznowienia postępowania na podstawie orzeczenia TK i uchybienia terminom.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje rygorystyczne przestrzeganie terminów w postępowaniu administracyjnym, nawet w kontekście orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego. Jest to istotne dla praktyków prawa administracyjnego.
“Uchybienie terminowi zamyka drogę do wznowienia postępowania, nawet po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Łd 446/08 - Wyrok WSA w Łodzi Data orzeczenia 2008-11-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-08-13 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Irena Krzemieniewska /sprawozdawca/ Janusz Furmanek /przewodniczący/ Teresa Rutkowska Symbol z opisem 6210 Dodatek mieszkaniowy Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Dodatki mieszkaniowe Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sygn. powiązane I OSK 168/09 - Wyrok NSA z 2009-11-18 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071 art. 145a par. 1 i par. 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity Sentencja Dnia 28 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi J. L. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] i [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokat A. G. prowadzącej Kancelarię Adwokacką A w Ł. przy ul. [...], kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złote, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokat A. G. z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Uzasadnienie III SA/Łd 446/08 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 25 sierpnia 2006 roku J.L. zwróciła się do Prezydenta Miasta [...] o wznowienie postępowania w sprawie ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego za okresy: od 1 września 2005 r. do 28 lutego 2006 r. (decyzja Nr [...] z dnia [...]) i od 1 marca 2006 r. do 31 sierpnia 2006 r. (decyzja Nr [...] z dnia [...]). Powołała się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r. w sprawie o sygn. P 4/05 oraz art. 190 § 4 Konstytucji i art. 145a, 146, 147 i 148 k.p.a. W dniu [...] Prezydent Miasta [...] odmówił wznowienia postępowania, w sprawach zakończonych prawomocnymi decyzjami z dnia [...] i z dnia [...] wskazując, że nie został zachowany miesięczny termin wskazany w art. 145a § 2 k.p.a. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J.L.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzjami z dnia [...] utrzymało w mocy decyzje organu pierwszej instancji. J.L. wniosła w dniu 11 grudnia 2006 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Podniosła, iż organ naruszył art. 7 k.p.a. poprzez pominięcie w treści skargi o wznowienie postępowania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tejże skargi. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skarg J.L. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 29 maja 2007 r. uchylił zaskarżone przez J.L. decyzje. Rozpoznając skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. przyjęło, że pismo skarżącej z dnia 9 października 2006 r. stanowi odwołanie od decyzji organu I instancji w sprawie odmowy wznowienia postępowań w sprawie dodatku mieszkaniowego, a tymczasem zachodzą wątpliwości, czy pismo to nie stanowiło w swej istocie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. złożyło skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wyrokiem z dnia 11 lipca 2008 roku Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodzić się należy, iż powinnością organu było w pierwszej kolejności rozpoznać zawarty w piśmie z dnia 9 października 2006 r. wniosek o przywrócenie terminu, jednak uchybienie to nie mogło być uznane za przesłankę do uchylenia decyzji, bowiem ewentualny wniosek o przywrócenie terminu został złożony już po upływie siedmiodniowego terminu do jego złożenia, a zatem w ogóle nie mógł zostać rozpoznany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonych decyzji należy wskazać, iż przedmiotem zaskarżonych rozstrzygnięć jest odmowa wznowienia postępowań zakończonych prawomocnymi decyzjami Prezydenta Miasta [...] w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Jak wynika z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy strona skarżąca złożyła wniosek o wznowienie postępowania z uwagi na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 r., które zapadło w sprawie o sygn. akt P 4/06 i zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw z dnia 18 maja 2006 r., Nr 84 pod poz. 587. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż przepis art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71, poz. 734, z 2002 r., Nr 216, poz. 1826 oraz z 2003 r., Nr 203, poz. 1966) jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, natomiast § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 roku w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U. Nr 156, poz. 1817) jest niezgodny z art. 6 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 145a § 1 k.p.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie, którego została wydana decyzja. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 145a § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie organy administracji publicznej słusznie stwierdziły, że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie rozpoczął swój bieg od dnia opublikowania orzeczenia tj. od dnia 18 maja 2006 roku i upłynął w dniu 19 czerwca 2006 roku. Niewątpliwe zatem złożony przez skarżącą w dniu 25 sierpnia 2006 roku wniosek został wniesiony z uchybieniem przewidzianego w ustawie terminu. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego z uwzględnieniem stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykazała, że nawet ewentualnie potraktowanie wniosku strony z dnia 9 października 2006 r. jako prośby o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, nie umożliwiało skutecznego rozpoznania tegoż wniosku. Uznać zatem należy, że strona nie skorzystała z możliwości przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W tym stanie rzeczy, z uwagi na powyższe ustalenia faktyczne i jednoznaczną regulację zawartą w przepisie art. 145a § 2 i art. 149 k.p.a. Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonych rozstrzygnięć. Ustawodawca bowiem jednoznacznie określił termin, w jakim strona może żądać wznowienia postępowania na podstawie art. 145a k.p.a., a wobec niezachowania tego terminu, organy administracji publicznej orzekając o odmowie wznowienia postępowania nie naruszyły przepisów prawa. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. TG