IV SA/Gl 824/06

IV SA/Gl 824/06 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-01-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Małgorzata Walentek
Stanisław Nitecki /sprawozdawca/
Szczepan Prax /przewodniczący/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2007r. sprawy ze skargi "C" S.A. w B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] r. Nr [...]
Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. nr 90, poz. 575 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził u M. M. chorobę zawodową: chorobę wywołaną pracą w warunkach [...] pochodzenia zawodowego. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że decyzja wydana została na podstawie orzeczenia lekarskiego nr [...] o rozpoznaniu choroby zawodowej wystawionego przez Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] r. Nadto organ wskazał, że w dniu [...] r. o godz. [...] nastąpiła [...], wskutek której M. M. doznał [...]. Zatem, zdaniem organu spełnione zostały przesłanki uzasadniające stwierdzenie występowania choroby zawodowej, a mianowicie rozpoznanie jej przez uprawnioną placówkę medyczną oraz związek przyczynowo-skutkowy między zaistniałym zdarzeniem a rozpoznanym schorzeniem.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosły "A" S.A. w K.. W motywach odwołania wskazały, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji obarczone jest istotnymi wadami. W szczególności Spółka zakwestionowała zaliczenie zdarzenia, jakie miało miejsce w dniu [...] r. do zdarzeń związanych z chorobą zawodową, ponieważ w następstwie [...] miał miejsce w zakładzie pracy wypadek przy pracy w następstwie, którego M. M. doznał jedynie [...].
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ ten wskazał, że dochodzenie epidemiologiczne wykazało, że M. M. w dniu [...] r. był eksponowany na [...] oraz [...] i [...] spowodowaną [...] w miejscu pracy [...]. W następstwie przeprowadzonego badania w Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. rozpoznano u wyżej wymienionego chorobę zawodową wywołaną pracą w warunkach [...] pod postacią [...] i zakwalifikowali rozpoznaną chorobę do poz. [...]/[...] wykazu chorób zawodowych.
Na decyzję tę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosły "A" S.A. w K.. W skardze tej nie zgodziły się z wydaną decyzją i zwróciły się o uchylenie wskazanej decyzji. W szczególności zarzuciły organom administracji błędne uznanie, że M. M. doznał urazu, który uzasadnia stwierdzenie u niego choroby zawodowej. Wniesiona skarga powieliła zarzuty podnoszone na etapie postępowania administracyjnego, a sprowadzające się do nieprawidłowego ujęcia zdarzenia, jakie miało miejsce w dniu [...] r. i uznania, że stało się ono powodem choroby zawodowej w sytuacji, gdy wówczas miał miejsce wypadek przy pracy.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi i przywołał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik skarżącej Spółki pismem procesowym zawierającym odpis z Krajowego Rejestru Sądowego poinformował o połączeniu się skarżącej Spółki z "B" w B. i powstania nowego podmiotu "C" S.A. w B., będącego stroną w rozpatrywanej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sąd administracyjny stosownie do postanowień art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Kontrola ta przeprowadzana jest pod względem legalności, a zatem w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd, stosownie do postanowień art. 134 cytowanej ustawy rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W pierwszej kolejności przyjdzie przedstawić stan prawny, jaki stanowił podstawę do podjęcia rozstrzygnięć przez organy administracji w sprawie. Z uwagi na fakt, że pierwsze czynności w sprawie dokonane zostały po wejściu w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), w sprawie mają zastosowanie przepisy tegoż aktu prawnego. W oparciu o wskazany akt chorobę zawodową można stwierdzić wówczas, gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne, a mianowicie u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego.
W rozpatrywanej sprawie zagadnieniem, które nie wzbudza sporów między stronami postępowania jest to, że w dniu [...] r. w zakładach należących do skarżącej Spółki miał miejsce [...], w następstwie, którego poszkodowanym został M. M.. Doznał on ogólnych [...] oraz [...]. Doznane przez niego urazy zostały uznane przez Przychodnię Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. w orzeczeniu z dnia [...] r.za chorobę zawodową wymienioną w pkt [...] ust. [...] wymienionego powyżej rozporządzenia, a mianowicie chorobę wywołaną pracą w warunkach [...]. Orzeczenie to stało się podstawą dla organów administracji do stwierdzenia u M. M. występowania choroby zawodowej - [...] pochodzenia zawodowego. Z takim rozstrzygnięciem nie zgadza się skarżąca Spółka, ponieważ jej zdaniem w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające stwierdzenie u M. M. choroby zawodowej, natomiast wskazana Spółka nie kwestionuje, iż wskazane zdarzenie należy rozpatrywać w kategoriach wypadku przy pracy. W tej sytuacji należy przypomnieć przesłanki pozwalające rozpoznać chorobę zawodową. Zgodnie z nimi u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego. Oznacza to, że by rozpoznać chorobę zawodową musi wystąpić związek przyczynowy między rozpoznaną chorobą a jej zawodową etiologią. Innymi słowy choroba zawodowa wystąpi wówczas, gdy w następstwie wykonywanej pracy, bądź warunków, w jakich jest ona wykonywana rozpoznana zostanie choroba wymieniona we wskazanym załączniku. W świetle powyższych ustaleń przyjdzie zgodzić się ze skarżącą Spółką, że w rozpatrywanej sprawie [...], który miał miejsce w dniu [...] r. w zakładzie należącym do Spółki stał się przyczyną wypadku przy pracy, natomiast nie stanowił on podstawy do rozpoznania u M. M. choroby zawodowej. Otóż jak wynika z karty oceny narażenia zawodowego sporządzonej w związku z podejrzeniem choroby zawodowej, M. M. zatrudniony był w zakładzie należącym do skarżącej Spółki na stanowisku [...], a zatem wykonywany zawód jak również miejsce wykonywanej pracy nie stwarzały powstania zagrożenia choroby zawodowej [...] powstałego w następstwie pracy w warunkach [...]. Należy podkreślić, co wynika z akt sprawy, że [...] miał miejsce w [...], zatem nie było to naturalne miejsce pracy M. M.. W tym dniu [...] jak nastąpił [...]. Zatem zdarzenie to spełnia wszelkie znamiona przewidziane dla wypadku przy pracy, natomiast brak jest związku przyczynowo-skutkowego między wykonywaną pracą a stwierdzonym u niego schorzeniem. Następstwem wskazanego wypadku stało się przyznanie M. M. świadczenia rentowego, natomiast zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia u niego choroby zawodowej. Wskazane uchybienie w rozstrzygnięciu organów administracji obu instancji wyczerpuje przesłankę uzasadniającą uwzględnienie wniesionej skargi a określoną w art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Na marginesie powyższych rozważań przyjdzie zauważyć, że organy administracji w ramach prowadzonego postępowania dopuściły się naruszenia przepisów określających reguły orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej. Stosownie do postanowień § 5 ust. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia właściwym do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania jest lekarz spełniający wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach w sprawie specjalizacji lekarskich niezbędnych do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych, zatrudniony w jednej z jednostek orzeczniczych. Zgodnie z regułami określonymi we wskazanym przepisie orzecznictwo to jest dwustopniowe i od orzeczeń wydawanych przez placówki pierwszej instancji przysługuje odwołanie do placówek wyższego stopnia. Wśród placówek pierwszej instancji wymienia się m.in. poradnie i oddziały chorób zawodowych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy, natomiast placówkami odwoławczymi są przychodnie, oddziały i kliniki chorób zawodowych jednostek badawczo-rozwojowych w dziedzinie medycyny pracy. Wskazany dwuinstancyjny tryb został wprowadzony w tym celu by zapewnić osobie badanej możliwość skontrolowania uzyskanych wyników przez placówkę wyższego stopnia. W rozpatrywanej sprawie naruszone zostały przedstawione powyżej reguły, ponieważ M. M. badany był przez jedną placówkę, a mianowicie przez Przychodnię Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., która wystawiła orzeczenie w dniu [...] r. Należy zaznaczyć, że stosownie do wskazanych unormowań placówka ta jest podmiotem odwoławczym, co znalazło odzwierciedlenie w tym, że od wydanego orzeczenia nie wskazano możliwości wniesienia odwołania. Oznacza to, że w ramach prowadzonego postępowania dopuszczono się istotnego uchybienia polegającego na uniemożliwieniu dwukrotnego badania M. M. przez uprawnione do tego placówki medyczne.
Dostrzeżone uchybienie w zakresie prowadzonego postępowania administracyjnego pozwala uznać, że mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy, a tym samym wyczerpana została przesłanka uwzględnienia skargi przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Następstwem niniejszego rozstrzygnięcia jest powrót sprawy przed organ pierwszej instancji. Organ ten stosownie do obowiązujących regulacji prawnych winien przeprowadzić wymagane postępowanie dowodowe w sprawie w tym zapewnić stronie możliwość dwukrotnego przeprowadzenia badań medycznych w powołanych do tego placówkach, a następnie kierując się wskazaniami zamieszczonymi w niniejszym wyroku podjąć stosowną decyzję administracyjną mając na względzie interes skarżącej Spółki jak również stan zdrowia uczestnika tego postępowania M. M..
Z uwagi na fakt, że mocą zaskarżonej decyzji stwierdzono występowanie u M. M. choroby zawodowej, Sąd nie orzekał o jej wykonalności, a tym samym do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego zachowa on stwierdzoną chorobę.
Wobec powyższego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" wyżej wymienionej ustawy uchylono zaskarżoną decyzję.