IV SA/GL 769/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę H. G. na decyzję o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej, uznając, że placówki medyczne prawidłowo wykluczyły chorobę zawodową pomimo pracy w narażeniu.
Skarżąca H. G. wniosła skargę na decyzję o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej, twierdząc, że przepracowała wiele lat w warunkach narażenia i doświadcza objawów chorobowych. Organy administracji utrzymały w mocy decyzję pierwszej instancji, powołując się na opinie uprawnionych placówek medycznych, które nie stwierdziły choroby zawodowej. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organy prawidłowo zastosowały przepisy i nie naruszyły prawa, a wniosek o ponowne badania nie znalazł uzasadnienia.
Sprawa dotyczyła skargi H. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., która utrzymała w mocy decyzję o odmowie stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej. Organy administracji oparły swoje rozstrzygnięcia na opiniach Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. oraz Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., które stwierdziły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, mimo pracy skarżącej w warunkach narażenia. Skarżąca podnosiła, że przepracowała wiele lat w zawodzie, doświadczała objawów chorobowych i nadgodzin. W trakcie rozprawy sądowej wniosła o ponowne badania, powołując się na doniesienia prasowe o nieprawidłowościach lekarki z placówki pierwszego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę, stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podkreślił, że chorobę zawodową można stwierdzić tylko przy kumulatywnym spełnieniu przesłanek, a uprawnione placówki medyczne nie rozpoznały u skarżącej choroby zawodowej. Wniosek o ponowne badania został odrzucony z powodu braku uprawdopodobnienia związku przyczynowego między doniesieniami prasowymi a badaniami skarżącej oraz faktu, że ustalenia placówki pierwszej instancji były już weryfikowane przez placówkę odwoławczą. Sąd uznał, że organy nie naruszyły przepisów postępowania, zapewniając skarżącej czynny udział i wyjaśniając wszystkie istotne okoliczności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ administracji prawidłowo odmówił stwierdzenia choroby zawodowej, ponieważ uprawnione placówki medyczne nie stwierdziły u skarżącej choroby zawodowej, a ich ustalenia były spójne i zgodne z przepisami.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo zastosowały przepisy dotyczące stwierdzania chorób zawodowych. Kluczowe było to, że dwie niezależne, uprawnione placówki medyczne nie rozpoznały u skarżącej choroby zawodowej, mimo że pracowała ona w warunkach narażenia. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania tych opinii ani do ponownego przeprowadzenia badań lekarskich.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
rozp. RM
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach
Pomocnicze
u.p.i.s. art. 5 § pkt 4a
Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.u.s.a. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącej dotyczące konieczności ponownego przeprowadzenia badań lekarskich w oparciu o doniesienia prasowe.
Godne uwagi sformułowania
chorobę zawodową można stwierdzić wówczas gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne nie można ponowić badań lekarskich, ponieważ wyczerpany został dwuszczeblowy tryb diagnostyczno-orzeczniczy
Skład orzekający
Stanisław Nitecki
przewodniczący sprawozdawca
Tadeusz Michalik
sędzia
Anna Tyszkiewicz-Ziętek
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowania w sprawach o stwierdzenie choroby zawodowej, w tym kryteria ponownego przeprowadzenia badań lekarskich."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy rutynowego postępowania w przedmiocie choroby zawodowej, bez elementów zaskoczenia czy szerokiego znaczenia społecznego.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Gl 769/06 - Wyrok WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2006-11-24 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-07-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Anna Tyszkiewicz-Ziętek Stanisław Nitecki /przewodniczący sprawozdawca/ Tadeusz Michalik Symbol z opisem 6200 Choroby zawodowe Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Sanitarny Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Michalik Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2006r. sprawy ze skargi H. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę Uzasadnienie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stwierdził u H. G. choroby zawodowej - [...]. W uzasadnieniu decyzji przedstawił przebieg kariery zawodowej H. G. wskazał, że zatrudniona była w warunkach narażenia na wystąpienie choroby zawodowej, jednak uprawnione do przeprowadzenia badań placówki medyczne : Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. stwierdziły u niej brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca, która uznała ją za krzywdzącą. W odwołaniu tym wskazał, że odwołanie uzasadnia chorobą [...] objawiającą się [...]. Wskazała także, że stwierdzono u niej zaburzenia [...], jednakże nie uznano jej choroby jako choroba zawodowa. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tegoż rozstrzygnięcia przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania jak również przywołał obowiązujące przepisy w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej. Organ ten podzielił ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji dotyczące przebiegu pracy zawodowej H. G., jak również przyznał, że pracowała w warunkach stwarzających ryzyko powstania choroby zawodowej [...]. Jednocześnie wskazał, że orzeczenia obu uprawnionych placówek medycznych wypowiadających się w sprawie wykluczyły u wyżej wymienionej chorobę zawodową i nie stwierdziły zmian mających cechy organicznej patologii związanej z nadmiernym [...], a tym samym nie zakwalifikowali rozpoznanego schorzenia do poz. [...] wykazu chorób zawodowych z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ). Nadto organ ten wskazał, że rozpoznane u skarżącej schorzenia : [...] oraz [...] nie odpowiadają skutkom biologicznego działania czynnika szkodliwego jakim jest wieloletni [...]. Dodatkowo organ ten zaznaczył, że nie można ponowić badań lekarskich, ponieważ wyczerpany został dwuszczeblowy tryb diagnostyczno-orzeczniczy przewidziany w przepisach dotyczących chorób zawodowych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniosła H. G. W skardze tej wyraziła niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i wskazała, że w zawodzie [...] przepracowała wiele lat w tym prowadziła [...]. Wskazała także na znaczne obciążenie godzinami nadliczbowymi i [...]. W odpowiedzi na skargę Ś. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi i przywołał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. W trakcie rozprawy sądowej skarżąca złożyła wniosek o ponowne przeprowadzenie badań lekarskich, a jako uzasadnienie podała informacje prasowe odnośnie nieprawidłowości jakich dopuszczała się lekarka Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S., która przeprowadzała jej badania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W pierwszej kolejności przyjdzie przedstawić stan prawny jaki stanowił podstawę do podjęcia rozstrzygnięć przez organy administracji w sprawie. Z uwagi na fakt, że pierwsze czynności w sprawie dokonane zostały po wejściu w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ), w sprawie mają zastosowanie przepisy tegoż aktu prawnego. W oparciu o wskazany akt chorobę zawodową można stwierdzić wówczas gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne, a mianowicie u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego. Stosownie do postanowień pkt [...] załącznika do powołanego powyżej rozporządzenia chorobę zawodową [...] stwierdza się w przypadku rozpoznania w nim zmian patalogicznych w postaci : [...]. W rozpatrywanej sprawie uprawnione do tego placówki medyczne: Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. nie stwierdziły u skarżącej występowania choroby zawodowej [...], jednocześnie obie placówki rozpoznały u skarżącej zmiany [...] mające charakter [...], które nie uzasadniają rozpoznania choroby zawodowej. Zgłoszony przez skarżącą w trakcie rozprawy sądowej wniosek o przeprowadzenie ponownych badań medycznych z powodu ujawnienia przez prasę informacji o nieprawidłowościach jakich dopuszczała się lekarka, która w placówce medycznej pierwszego stopnia przeprowadzała badania nie może zostać uwzględniony. Otóż w trakcie rozprawy skarżąca przyznała, że nie otrzymywała żadnych propozycji ze strony wskazanej powyżej lekarki, jak również nie jest w stanie sformułować pod jej adresem jak również przeprowadzonych badań żadnych zarzutów. W tej sytuacji skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób związku przyczynowego między doniesieniami prasowymi o nieprawidłowościach jakich dopuszczała się wskazana lekarka a badaniami u niej przeprowadzonymi. Nadto należy wskazać, że ustalenia placówki pierwszej instancji były weryfikowane przez placówkę odwoławczą, która w konkluzji zaprezentowała analogiczne stanowisko. Zatem w tym zakresie organy administracji nie dopuściły się naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Organom tym nie można także zarzucić naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ponieważ skarżąca miała zagwarantowany czynny udział w prowadzonym postępowaniu jak również rozstrzygnięcie zostało podjęte po wyjaśnieniu wszystkich istotnych w sprawie okoliczności. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. su.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI