II SA/Łd 1281/10

II SA/Łd 1281/10 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2011-01-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-11-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Anna Stępień
Grzegorz Szkudlarek /przewodniczący/
Sławomir Wojciechowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 863/11 - Wyrok NSA z 2012-08-30
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 134 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 § 1 i 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Dnia 12 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Grzegorz Szkudlarek Sędziowie Sędzia NSA: Anna Stępień Sędzia WSA: Sławomir Wojciechowski (spr.) Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2011 roku przy udziale --- sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej odmowy przyznania uprawnień do świadczenia pieniężnego - oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją Nr [...] z dnia [....] r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, na podstawie art. 2 pkt 2 lit. a i art. 4 ust. 1,2 i 4 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz.U. Nr 87, poz. 395, z późn. zm.), odmówił J. K. przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej. Decyzja powyższa, wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, została doręczona stronie w dniu 6 sierpnia 2010 r.
J. K. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nadanym na poczcie w dniu 27 sierpnia 2010 roku, zauważyła, że już wcześniej uznaną ją za osobę represjonowaną przez III Rzeszę i odmowna decyzja wydaje się być pomyłką,
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, działając na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 i art. 129 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 lipca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego postanowienie (t.j. Dz.U. z 2000 roku, Nr 96, poz. 1017 ze zm.), postanowieniem nr [...] z dnia [...] roku stwierdził, iż J. K. uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
J. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o przywrócenie "terminu odwoławczego przed WSA", o ponowne rozpatrzenie "prawa do zasiłku stałego z uwagi na represje III Rzeszy". Podniosła, iż zły stan jej zdrowia (we wrześniu 2009 roku doznała udaru mózgu, w lipcu 2010 roku przeszła operację okulistyczną, posiada II grupę inwalidzką, ma znacznie uszkodzony słuch i wzrok) oraz wiek (83 lata) powodują, iż nie może samodzielnie funkcjonować. Zdaniem skarżącej powyższe okoliczności zaważyły na tym, że nie była w stanie zachować terminu do złożenia wniosku w terminie. W piśmie uzupełniającym skargę wskazała, że organ nie pouczył jej o prawie wnoszenia o przywrócenie terminu, lecz tylko o prawie wniesienia środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.
Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu, czyli czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron,
a także z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Natomiast sąd administracyjny nie przejmuje sprawy do końcowego załatwienia.
Istotą niniejszej sprawy było zbadanie przez sąd czy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych prawidłowo ocenił, iż wniosek J. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej został wniesiony z uchybieniem terminu przewidzianego dla tego typu czynności.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy o odwołaniu (art. 127 § 3 in fine K.p.a.). Stosownie do treści art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, zaś czternastodniowy termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia stronie odpisu rozstrzygnięcia w sprawie. Oznacza to, iż strona postępowania po otrzymaniu decyzji dysponuje 14 dniami na złożenie odwołania w siedzibie organu, bądź nadania odwołania na adres tego organu za pośrednictwem poczty. Gdy organ odwoławczy oceni, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, lecz ma obowiązek – po myśli art. 134 k.p.a. - stwierdzić w drodze postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Należy podkreślić, iż powyższe wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej i nie jest zależne od swobodnego uznania organu. Rozpoznanie merytoryczne środka odwoławczego złożonego z uchybieniem terminu na jego wniesienie prowadzi do nieważności postępowania.
Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy podkreślić należy,
iż istotnie decyzja wydana w pierwszej instancji doręczona prawidłowo skarżącej w dniu 6 sierpnia 2010 roku zawierała właściwe pouczenie o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem ostatnim dniem terminu do wystąpienia z tymże wnioskiem był dzień 20 sierpnia 2010 roku (piątek). Skoro zaś skarżąca wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła dopiero dnia 27 sierpnia 2010 roku, to niewątpliwie uczyniła to z uchybieniem terminu.
W tej sytuacji sąd uznał, iż organ w sposób prawidłowy wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu przez skarżącą złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W związku z tym organ odwoławczy nie był uprawniony do merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego złożonego przez skarżącej.
Na marginesie warto wyjaśnić, iż to organ, a nie Sąd, jest właściwy do rozpoznania wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku
o ponowne rozpatrzenie sprawy i wniosek taki, należycie umotywowany należało złożyć wraz z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy.
Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
m.ch.