IV SA/GL 740/06

IV SA/Gl 740/06 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-12-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Tyszkiewicz-Ziętek /sprawozdawca/
Stanisław Nitecki
Tadeusz Michalik /przewodniczący/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi E. G. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. na podstawie art. 129 § 2 w związku z art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej w skrócie k.p.a. stwierdził (z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia odwołania) niedopuszczalność odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia
[...] r., odmawiającej stwierdzenia choroby zawodowej ([...]) u E. G.
W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzję organu I instancji z dnia 21 kwietnia [...] r. (zawierającą prawidłowe pouczenie o terminie do wniesienia odwołania) doręczono stronie w dniu 26 kwietnia [...] r. Odwołanie opatrzone datą 10 maja [...] r., w którym nie zawarto wniosku o przywrócenie terminu, zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 11 maja [...] r. i wpłynęło do organu II instancji w dniu 12 maja [...] r.
Wobec powyższego Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny
w K. stwierdził, że strona nie wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania uczyniła odwołanie niedopuszczalnym w rozumieniu art. 134 k.p.a.
Powyższe postanowienie doręczono stronie w dniu 17 czerwca [...] r.,
a pismem z dnia 8 lipca [...] r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 11 lipca [...] r. E. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego
w K.) o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Strona wyjaśniła, że jednodniowe uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych, gdyż wywołane było chorobą (podczas której konieczne było stosowanie zastrzyków przyjmowanych w Przychodni Zdrowia J.-L. i J. P.). Skarżący nadmienił, że "o przyznanie renty zawodowej" nie występują osoby cieszące się dobrym stanem zdrowia, co powinno być uwzględniane przez organy orzekające w sprawach chorób zawodowych.
Do skargi dołączono kserokopię orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia
24 marca [...] r. stwierdzającego, że E. G. jest częściowo niezdolny do pracy. Strona nadesłała także kserokopię zaświadczenia lekarskiego z dnia 10 sierpnia [...] r., potwierdzającego, że E. G. w okresie od dnia 27 kwietnia [...] r. do dnia 6 maja [...] r. był leczony w NZOZ ZLO sp. z o.o. w J. i pobierał w tym okresie m.in. leki przeciwzapalne podawane w iniekcjach oraz kserokopię karty wypisowej dotyczącej hospitalizacji w dniach 16 czerwca [...] r. – 17 czerwca [...] r. w Oddziale Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej Szpitala Miejskiego w J., związanej z doznanym (po raz [...] w ciągu roku) na skutek upadku zwichnięciem [...].
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał w całości stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie narusza prawa.
Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1259 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej. Obejmuje ona zarówno przestrzeganie przez organ administracyjny przepisów prawa materialnego, jak i przepisów proceduralnych.
Jak wynika z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne badają przede wszystkim czy kwestionowane decyzje wydane w toku postępowania administracyjnego nie uchybiają przepisom prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz przepisom prawa procesowego
w stopniu dającym podstawę do wznowienia postępowania lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W zależności od rodzaju stwierdzonego naruszenia prawa – sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Zakres kognicji sądów administracyjnych obejmuje również kontrolę, czy zaskarżone rozstrzygnięcia organów administracji publicznej nie są dotknięte kwalifikowaną wadą prawną skutkującą ich nieważnością, a więc czy nie zachodzą przesłanki określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.)
Zgodnie z art. 127 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Art. 129 § 1 i § 2 k.p.a. stanowi, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 21 kwietnia [...] r. opatrzono pouczeniem o treści powołanego przepisu).
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzję organu I instancji, doręczoną za pośrednictwem poczty, E. G. odebrał osobiście w dniu 26 kwietnia [...] r.
Na mocy art. 57 § 1, § 4 i § 5 k.p.a. jeżeli początkiem terminu określonego
w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożono w polskim urzędzie konsularnym. Termin uważa się za zachowany również w przypadku, gdy przed jego upływem żołnierz lub członek załogi statku morskiego złożył je
w dowództwie jednostki wojskowej lub kapitanowi statku, a także gdy osoba pozbawiona wolności złożyła pismo w administracji zakładu karnego.
Zgodnie z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on we wniosku złożonym w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia (art. 59 § 2 k.p.a.).
Art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.
Odnosząc powyższe regulacje prawne do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 21 kwietnia [...] r. upłynął z dniem 10 maja [...] r. (wtorek), a zatem odwołanie nadane w urzędzie pocztowym w dniu 11 maja [...] r. zostało wniesione z (jednodniowym) uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Bezsporne jest, że strona nie złożyła wraz z odwołaniem wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, a w odwołaniu nie zawarła żadnych adnotacji dotyczących kwestii złożenia odwołania po terminie.
Okoliczności dotyczące przyczyn spóźnienia w złożeniu odwołania skarżący podał dopiero w skardze na postanowienie o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, co w świetle art. 58 i art. 59 k.p.a. (które nakazują zawnioskować przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi, a wniosek w tym przedmiocie złożyć do organu właściwego wraz z odwołaniem) uznać należy na nieskuteczne.
Na marginesie wskazać także należy, iż przedłożone przez stronę zaświadczenie lekarskie dotyczące leczenia prowadzonego w okresie od dnia
27 kwietnia [...] r. do dnia 6 maja [...] r. w NZOZ ZLO sp. z o.o. w J.,
w którym potwierdzono, że skarżący pobierał w tym okresie m.in. leki przeciwzapalne podawane w iniekcjach nie stanowi uprawdopodobnienia, że strona nie ze swojej winy nie mogła nadać w urzędzie pocztowym (złożyć osobiście) w dniu 10 maja [...] r. sporządzonego w tym dniu odwołania. Nie w każdym bowiem przypadku udokumentowanie choroby i jej leczenia mającego miejsce w terminie do wniesienia odwołania, a także udokumentowanie złego stanu zdrowia strony stanowi przesłankę uwzględnienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. "O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r.,sygn. akt I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260), a "choroba strony może być uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowych" (por. postanowienie SN z dnia 3 stycznia 1974 r., sygn. akt II CO 18/73,LEX nr 7372).
Wskazać również należy, na uchybienie, którego dopuścił się organ odwoławczy i podkreślić, że pozostaje ono bez wpływu na wynik postępowania,
a zatem nie może stanowić podstawy uwzględnienia skargi. Zauważyć bowiem trzeba, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nie stanowi przesłanki stwierdzenia jego niedopuszczalności. Naruszenie terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. czyni bowiem odwołanie bezskutecznym. Zaskarżone rozstrzygnięcie powinno zatem obejmować wyłącznie stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia 21 kwietnia [...] r.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, co nakazuje oddalić skargę w oparciu o art.151 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.