IV SA/Gl 691/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w sprawie o stwierdzenie choroby zawodowej, uznając, że mimo narażenia na szkodliwe czynniki, nie zostały spełnione kryteria medyczne do rozpoznania choroby zawodowej.
Skarga dotyczyła decyzji o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej u N. S. Mimo narażenia na czynniki przekraczające normy, placówki medyczne nie stwierdziły choroby zawodowej, wskazując na niespełnienie kryteriów ilościowych określonych w rozporządzeniu. Sąd administracyjny, po analizie stanu prawnego i faktycznego, uznał, że organy prawidłowo zastosowały przepisy, a wyniki badań medycznych, choć zbliżone, nie uprawniały do stwierdzenia choroby zawodowej. W konsekwencji skargę oddalono.
Sprawa dotyczyła skargi N. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., utrzymującą w mocy decyzję o odmowie stwierdzenia choroby zawodowej. Skarżący był narażony na czynniki szkodliwe w miejscu pracy, przekraczające dopuszczalne normy, jednak uprawnione placówki medyczne (WOMP w S. i IMPiZŚ w S.) nie stwierdziły choroby zawodowej, wskazując, że stwierdzone stężenie czynnika szkodliwego nie spełnia kryteriów określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie wykazu chorób zawodowych. Pełnomocnik skarżącego zarzucał naruszenie prawa materialnego i kwestionował wyniki badań. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po analizie przepisów Prawa o ustroju sądów administracyjnych i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Sąd podkreślił, że do stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest kumulatywne spełnienie trzech przesłanek: rozpoznanie choroby z wykazu, związek z zatrudnieniem oraz wystąpienie objawów chorobowych w określonym czasie. W ocenie sądu, wyniki badań medycznych, mimo pewnych różnic, były zbliżone i nie wykazywały spełnienia kryterium ilościowego dla stwierdzenia choroby zawodowej. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania prawidłowości badań ani ustaleń organów administracji, które działały w oparciu o przepisy rozporządzenia. Skargę oddalono na podstawie art. 151 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, choroba zawodowa może być stwierdzona tylko wtedy, gdy spełnione są kumulatywnie wszystkie przesłanki określone w rozporządzeniu, w tym kryteria ilościowe dotyczące narażenia.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że do stwierdzenia choroby zawodowej konieczne jest spełnienie trzech przesłanek: rozpoznanie choroby z wykazu, związek z zatrudnieniem oraz wystąpienie objawów chorobowych w określonym czasie. Kluczowe jest również spełnienie kryteriów ilościowych dotyczących narażenia, które w tej sprawie nie zostały osiągnięte.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.u.s.a. art. 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
rozp. RM
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach
Wskazuje, że chorobę zawodową można stwierdzić, gdy spełnione są kumulatywnie trzy przesłanki: rozpoznanie choroby z wykazu, związek z zatrudnieniem oraz wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych w określonym czasie. Kluczowe jest również spełnienie kryteriów ilościowych dotyczących narażenia.
Pomocnicze
u.p.i.s. art. 5 § pkt 4a
Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów prawa materialnego przez organy administracji. Wyniki badań medycznych nie odzwierciedlają faktycznego narażenia skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
nie zostały [...] nie zakwalifikowali rozpoznanego [...] do poz. [...] wykazu chorób zawodowych nie spełnia określonego w wykazie chorób zawodowych kryterium [...] nie znajduje umocowania nie są uprawnione do wypowiadania się na temat prawidłowości przeprowadzonych badań nie dopuściły się naruszenia obowiązujących przepisów prawa nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi
Skład orzekający
Szczepan Prax
przewodniczący
Beata Kalaga-Gajewska
członek
Stanisław Nitecki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania chorób zawodowych, w szczególności kryteriów medycznych i roli sądu w ocenie badań biegłych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku spełnienia kryteriów ilościowych, mimo narażenia na czynniki szkodliwe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia chorób zawodowych i interpretacji przepisów, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem pracy i ubezpieczeń społecznych, choć stan faktyczny jest dość typowy.
“Choroba zawodowa: Czy samo narażenie wystarczy do jej stwierdzenia?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Gl 691/06 - Wyrok WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2006-09-07 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-07-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Beata Kalaga-Gajewska Stanisław Nitecki /sprawozdawca/ Szczepan Prax /przewodniczący/ Symbol z opisem 6200 Choroby zawodowe Sygn. powiązane II OSK 2031/06 - Postanowienie NSA z 2007-12-28 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Sanitarny Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Wita, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2006 r. sprawy ze skargi N. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę Uzasadnienie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stwierdził u N. S. choroby zawodowej – [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że uprawniony do przeprowadzenia badań Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. stwierdził brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej [...], ponieważ nie zostały [...]. Przy czym organ ten nie kwestionował, że skarżący przez cały okres zatrudnienia narażony był na [...] przekraczający dopuszczalne normy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł pełnomocnik skarżącego adwokat J.P., który uznał ją za krzywdzącą. Zarzucił decyzji tej naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na ustaleniu, że stwierdzony [...], gdyż z dokumentacji medycznej wynikają [...] i wystąpił o przeprowadzenie dodatkowych badań. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tegoż rozstrzygnięcia przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania jak również przywołał obowiązujące przepisy w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej. Organ ten podzielił ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji dotyczące przebiegu pracy zawodowej N. S., jak również przyznał, że ten pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania [...]. Jednocześnie wskazał, że orzeczenia obu uprawnionych placówek medycznych wypowiadających się w sprawie wykluczyły u wyżej wymienionego chorobę zawodową i nie zakwalifikowali rozpoznanego [...] do poz. [...] wykazu chorób zawodowych z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ), ponieważ stwierdzona wielkość rozpoznanego u N. S. [...] stwierdzona przez WOMP w S. i [...] stwierdzona przez IMPiZŚ w S. ) – wyrażona jako [...] – nie upoważnia do uznania choroby zawodowej, gdyż nie spełnia określonego w wykazie chorób zawodowych kryterium [...]. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniósł N. S. w imieniu którego działał adwokat J. P. W skardze tej wyraził niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i ponownie zaznaczył, że zatrudniony był na stanowiskach pracy, na których występował [...], a organy administracji okoliczności tej nie wzięły pod uwagę. Nadto odwołujący się zakwestionował ustalenia wynikające z przeprowadzonych badań, gdyż jego zdaniem zmierzony [...] w stosunku do faktycznie występującego. W odpowiedzi na skargę Ś. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi i przywołał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W pierwszej kolejności przyjdzie przedstawić stan prawny jaki stanowił podstawę do podjęcia rozstrzygnięć przez organy administracji w sprawie. Z uwagi na fakt, że pierwsze czynności w sprawie dokonane zostały po wejściu w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach ( Dz. U. Nr 132, poz. 1115 ), w sprawie mają zastosowanie przepisy tegoż aktu prawnego. W oparciu o wskazany akt chorobę zawodową można stwierdzić wówczas gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne, a mianowicie u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego. W rozpatrywanej sprawie uprawnione do tego placówki medyczne stwierdziły u skarżącego [...] przy czym Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. wskazał, że przeprowadzona [...] i [...] wykazała [...]. Natomiast w orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. w następstwie analogicznych badań ustalono, że [...]. Zatem wyniki powyższych badań są bardzo zbliżone mogą stanowić podstawę dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie przyjdzie wskazać, że w świetle pkt [...] załącznika do przywoływanego powyżej rozporządzenia chorobą zawodową jest o[...]. Podnoszony w skardze zarzut, że wyniki tych badań nie oddają faktycznej [...] występujący u skarżącego nie znajduje umocowania. Skarżący swojej tezy nie dokumentuje żadnymi dowodami, a jedynie odwołuje się do subiektywnych odczuć w tym zakresie. Organ administracji publicznej jak również sąd nie są uprawnione do wypowiadania się na temat prawidłowości przeprowadzonych badań, ponieważ wskazane w przepisach placówki medyczne w tym postępowaniu występują w charakterze biegłych ustalających informacje w zakresie wiedzy specjalistycznej. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że wyniki badań obu placówek medycznych są zbliżone i mieszczą się one w granicach błędu, przy czym istotne jest to, że do progu granicznego uprawniającego stwierdzoną [...] zaliczyć do choroby zawodowej jest duża odległość, wynosząca w korzystniejszym badaniu [...]. W świetle przywołanego stanu prawnego i w zestawieniu ze stanem faktycznym przyjdzie podzielić stanowisko zarówno uprawnionych podmiotów medycznych jak również obu organów podejmujących rozstrzygnięcie w sprawie, że w przypadku skarżącego występuje [...], jednakże [...] ( w badaniu IMPiZŚ wynosi on nawet [...]), gdy [...]. Zatem w tym zakresie organy administracji nie dopuściły się naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Organom tym nie można także zarzucić naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ponieważ skarżący miał zagwarantowany czynny udział w prowadzonym postępowaniu jak również rozstrzygnięcie zostało podjęte po wyjaśnieniu wszystkich istotnych w sprawie okoliczności. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI