IV SA/Gl 684/06

IV SA/Gl 684/06 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-09-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-07-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Elżbieta Kaznowska
Małgorzata Walentek /sprawozdawca/
Teresa Kurcyusz-Furmanik /przewodniczący/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Protokolant staż. Anna Michalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2006 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej o d d a l a s k a r g ę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B., na podstawie art. 104 § 1 i 2 k.p.a., art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz.U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.), nie stwierdził u A. G. choroby zawodowej w postaci [...] spowodowanego [...]- wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115).
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ, w oparciu o wyniki przeprowadzonego postępowania, ustalił, że A. G. był zatrudniony w latach [...] oraz [...]-[...] w "[...]",[...]-[...] w "[...]",[...]-[...] w "[...]" Sp z o.o., [...]-[...] w "[...]" Sp. z o.o., 2003 w "[...]" Sp. z o.o. oraz [...]-[...] w [...] S.A., na stanowiskach [...] i [...], gdzie pracował w narażeniu na [...]. Organ przyznał, że A. G. w całym okresie zatrudnienia pracował w warunkach istotnego ryzyka powstania choroby zawodowej. Z uwagi jednak na to, ze lekarze upoważnionych placówek diagnostycznych tj. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. (orzeczenie z dnia [...] r.) a także Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia środowiskowego w S. (orzeczenie z [...] r.) nie zakwalifikowali rozpoznanego [...] u A. G. jako choroby z poz. [...] wykazu chorób zawodowych nie było podstaw do jej stwierdzenia.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. nie uwzględnił odwołania A. G. od tej decyzji i rozstrzygnięciem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał ją w mocy.
Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wyjaśnił, że dla stwierdzenia choroby zawodowej niezbędnym jest rozpoznanie danego schorzenia jako choroby zawodowej wymienionej w obowiązującym wykazie chorób zawodowych przez kompetentną placówkę diagnostyczną oraz wykazanie związku przyczynowego między środowiskiem pracy a rozpoznaną chorobą. Organ podzielił ustalenia faktyczne dokonane przez organ pierwszej instancji dotyczące przebiegu pracy zawodowej A. G. oraz zajmowanych przez niego stanowisk. Przyznał, że ten pracował w warunkach stwarzających potencjalne ryzyko powstania [...]. Dalej podał, że A. G. był badany w Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. oraz w Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S.. Lekarze specjaliści obu kompetentnych placówek diagnostycznych w konkluzjach orzeczeń nie rozpoznali u w/wym. pracownika choroby zawodowej narządu [...]. W uzasadnieniu orzeczeń stwierdzono, że wielkość rozpoznanego u A. G. [...] zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych nie spełnia kryteriów [...] i nie upoważnia do stwierdzenia choroby zawodowej wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych.
A. G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosząc, iż uważa, że aparaty na których przeprowadzone zostały badania nie są całkiem sprawne. Wniósł o zbadanie go na sprawnych urządzeniach. Do skargi dołączył [...] twierdząc, iż nie ma zgodności wyników badań.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. podtrzymał dotychczasową argumentację i nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo wyjaśnił, iż w trakcie postępowania został wyczerpany dwustopniowy tryb diagnostyczno -orzeczniczy przewidziany przepisami rozporządzenia z 2002 r. dotyczącego chorób zawodowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Oznacza to, w świetle art. 145 § 1 tej ustawy, iż tylko stwierdzenie, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd decyzji. Zaskarżona decyzja może zatem ulec uchyleniu jedynie wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W rozpoznawanej sprawie sytuacja taka nie miała jednak miejsca. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała bowiem, że odpowiada ona prawu.
Przesłanki materialnoprawne stwierdzenia choroby zawodowej w rozpoznawanej sprawie określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach. Stosownie do § 2 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia przez choroby zawodowe należy rozumieć choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Przedmiotem badania organu są więc okoliczności stanowiące przesłanki stwierdzenia choroby zawodowej, a zatem fakt istnienia choroby wymienionej w wykazie chorób zawodowych, ustalenie pracy w warunkach narażających na powstanie tej choroby oraz związku przyczynowego między chorobą zawodową, a tymi warunkami.
Postępowanie w sprawie dotyczyło choroby zawodowej wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych stanowiącym załącznik do powołanego rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych (...). Pozycja ta obejmuje [...] spowodowany [...].
W rozpoznawanej sprawie organy sanitarne obu instancji - w oparciu o wyniki oceny narażenia zawodowego - zgodnie przyjęły, że skarżący w trakcie zatrudnienia w przedsiębiorstwach [...] świadczył pracę w warunkach, gdzie [...] był istotnym zagrożeniem dla narządu [...]. Nie jest więc okolicznością sporną fakt świadczenia przez skarżącego pracy w warunkach szkodliwych, stwarzających potencjalne ryzyko powstania schorzenia określonego w poz. [...] wykazu chorób zawodowych.
Ponieważ jednak stosownie do § 8 ust.1 powołanego rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych (...) podstawą wydania przez właściwego inspektora sanitarnego decyzji o stwierdzeniu lub odmowie stwierdzenia choroby zawodowej są nie tylko wyniki oceny narażenia zawodowego pracownika ale również orzeczenia lekarskie wyspecjalizowanych jednostek diagnostycznych powołanych do rozpoznawania chorób zawodowych skarżący badany był w dwóch takich jednostkach medycznych, tj. w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy oraz w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S.. Lekarze orzecznicy obu tych placówek wprawdzie rozpoznali u skarżącego [...] to jednak wykluczyli istnienie choroby zawodowej bowiem stwierdzone [...]. Z orzeczeń lekarskich wynika, że [...] u A. G. [...]. Oznacza to, że ujawniony u skarżącego [...] nie odpowiada prawnej definicji choroby zawodowej ujętej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych. Nie jest więc chorobą zawodową.
W tej sytuacji zasadnie, zdaniem Sądu, orzekające w sprawie organy przyjęły, że u skarżącego brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej [...] wymienionej w poz. [...] wykazu chorób zawodowych wobec jej nierozpoznania przez uprawnione do tego placówki służby zdrowia. Wskazać w tym miejscu należy, że tak sądy administracyjne, jak i organy inspekcji sanitarnej prowadzące postępowania administracyjne w sprawie stwierdzania chorób zawodowych nie są uprawnione do poszerzania katalogu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do powołanego wyżej rozporządzenia w sprawie chorób zawodowych, jak również do rozszerzającej interpretacji tych przepisów prowadzącej w istocie do poszerzenia tego katalogu chorób.
Odnosząc się do twierdzeń zawartych w skardze o niesprawności aparatury, na której przeprowadzono badania należy stwierdzić, że stanowią one subiektywną, niczym nie popartą ocenę skarżącego co do stanu tych urządzeń. Ponadto dołączone do skargi [...] mające, w ocenie skarżącego, świadczyć o niezgodności wyników badań nie zawierają żadnego ich opisu. W toku postępowania w przedmiocie choroby zawodowej skarżący został poddany badaniom w dwóch jednostkach medycznych upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych, zaś wyniki tych badań jednoznacznie potwierdzają, iż u skarżącego w [...] nie stwierdzono [...]. Sąd nie znalazł podstaw by wyniki te kwestionować.
Wobec powyższego należało uznać, że decyzja organu odwoławczego odpowiada prawu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę, jako niezasadną, oddalił.