IV SA/Gl 621/04

IV SA/Gl 621/04 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-01-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-08-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Mikusiński
Stanisław Nitecki /sprawozdawca/
Szczepan Prax /przewodniczący/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie NSA Adam Mikusiński, WSA Stanisław Nitecki (spr.), Protokolant referent Agnieszka Janecka, po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego, zasiłku dla bezrobotnych i zasiłku przedemerytalnego oddala skargę
Uzasadnienie
Prezydent Miasta J. postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] wznowił postępowanie w sprawach zakończonych decyzjami ostatecznymi : z dnia [...] r. znak [...] o uznaniu Z. S. za osobę bezrobotną z dniem [...] 2001 r.; z dnia [...] r. znak [...] o przyznaniu Z. S. zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] 2001 r. i z dnia [...] r. znak [...] o przyznaniu Z. S. zasiłku przedemerytalnego z dniem [...] 2001 r., a następnie decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 6 pkt 15 lit. B, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 37 n ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) i art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił wymienione powyżej decyzje i orzekł o odmowie uznania Z. S. za osobę bezrobotną z dniem [...] 2001 r. oraz odmówił przyznania wyżej wymienionemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] 2001 r. z uwagi na nie spełnianie warunków art. 2 ust. 1 pkt 2 z uwagi na przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] 2001 r. oraz o utracie przez Z. S. zasiłku przedemerytalnego z dniem [...] 2001 r. z uwagi na nie spełnianie warunków art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu tj. przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia [...] 2001 r.
W uzasadnieniu decyzji wskazał, że Z. S. w dniu [...] 2004 r. przedłożył decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S. Inspektorat w J. z dnia [...] r. o przyznaniu od dnia [...] 2001 r. do [...] 2002 r. renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Zdaniem organu wystąpiła przesłanka przewidziana treścią art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego uzasadniająca wznowienie postępowania i uchylenia wymienionych powyżej decyzji oraz o odmowie uznania za osobę bezrobotną i tym samym o odmowie przyznania zasiłku dla bezrobotnych i zasiłku przedemerytalnego.
Odwołanie do tej decyzji wniósł Z. S., który wyraził swoje z niej niezadowolenie. W odwołaniu tym przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i zwrócił uwagę, że rentę miał przyznaną tylko do [...] 2002 r., a spełnia wszystkie wymogi do otrzymania zasiłku przedemerytalnego i występuje o przyznanie tego zasiłku.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 37 n i art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "c" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 ze zm.) w związku z art. 146 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w całości podzielił stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie nie spełniania przez odwołującego się w dniu [...] 2001 r. wymogów do uzyskania statusu bezrobotnego, a tym samym do uzyskania zasiłku dla bezrobotnych i zasiłku przedemerytalnego, w następstwie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że decyzja organu pierwszej instancji zawiera nieodpowiednie sformułowanie dotyczące utraty prawa do zasiłku przedemerytalnego, ponieważ organ pierwszej instancji winien orzec o odmowie przyznania zasiłku przedemerytalnego. Nadto wskazał, że w stanie prawnym obowiązującym w dniu podjęcia decyzji nie ma już możliwości przyznania zasiłku przedemerytalnego ponieważ zasiłek ten z dniem 12 stycznia 2002 r. został zniesiony.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wojewody wniósł Z. S.. W skardze tej uznaje, że zamieszczone w zaskarżonej decyzji stwierdzenia dotyczące nie spełniania przesłanek do uznania za osobę bezrobotną jest nieprawdziwe. Jednocześnie skarżący wskazał, że przed [...] 2004 r. nie mógł poinformować organu zatrudnienia o otrzymaniu renty z tytułu niezdolności do pracy , ponieważ nie dysponował wyrokiem sądu. Nadto wystąpił o przywrócenie prawa do zasiłku przedemerytalnego, który nabył zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację jaką zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje :
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Na wstępie należy zauważyć, że organ pierwszej instancji jednym postanowieniem wznowił postępowanie administracyjne w trzech samodzielnych sprawach będących przedmiotem orzekania przez niego, natomiast organ odwoławczy podjął jedno rozstrzygnięcie o utrzymaniu wszystkich tych decyzji w mocy, jednakże z punktu widzenia formalnego organ ten także podjął trzy rozstrzygnięcia jednobrzmiące o utrzymaniu w mocy poszczególnych decyzji organu pierwszej instancji. Z uwagi na przedmiot tych rozstrzygnięć organ pierwszej instancji mógł prowadzić jedno postępowanie administracyjne i z punktu widzenia formalnego w jednej decyzji podjąć trzy autonomiczne rozstrzygnięcia.
W pierwszej kolejności przyjdzie zgodzić się z organem odwoławczym, że dla rozpatrzenia niniejszej sprawy zastosowanie mają przepisy ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ponieważ stosownie do postanowień art. 146 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) sprawy, w których przed dniem wejścia w życie ustawy wszczęto postępowanie odwoławcze lub postępowanie przed sądem administracyjnym, podlegają rozpatrzeniu według przepisów dotychczasowych. Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało złożone w siedzibie tego organu w dniu [...] 2004 r. zatem przed wejściem w życie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, ponieważ ustawa ta weszła wżycie z dniem 1 czerwca 2004 r.
Kluczowym zagadnieniem dla rozpatrywanej sprawy jest stan faktyczny jaki w niej występuje, przy czym, co należy zaznaczyć stan ten nie wzbudza żadnych kontrowersji. Otóż skarżący w dniu [...] 2001 r. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. jako bezrobotny, a z dniem [...] 2001 r. nabył uprawnienia do zasiłku dla bezrobotnych, by mocą decyzji z dnia [...] r. nabyć zasiłek przedemerytalny. Skarżący zarejestrował się w organie zatrudnienia z uwagi na to, że decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. wstrzymana została mu wypłata renty z tytułu niezdolności do pracy. W dniu rejestracji [...] 2001 r. skarżący spełniał wymogi określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do uznania go za osobę bezrobotną, ponieważ w dniu tym w następstwie wskazanej decyzji, nie posiadał prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Jednocześnie skarżący wniósł pozew do sądu powszechnego, gdyż nie zgadzał się z otrzymaną decyzją. W konsekwencji Sąd Apelacyjny w K. wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt [...] oddalił apelację od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia [...] r., mocą którego przyznano skarżącemu rentę z tytułu niezdolności do pracy na okres od [...] 2001 r. do [...] 2002 r. Następstwem powyższego wyroku stała się decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] 2004 r., mocą której skarżącemu przyznano rentę z tytułu niezdolności do pracy na wskazany powyżej okres czasu. Przedłożenie przez skarżącego tej decyzji w dniu [...] r. stało się przesłanką wznowienia postępowania przez organ pierwszej instancji. Organ ten jako podstawę wznowienia postępowania wskazał przesłankę zamieszczoną w art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Przedstawiony powyżej stan faktyczny i podjęte działania przez organ pierwszej instancji przyjdzie ocenić w sposób pozytywny. Otóż skarżący rejestrując się w organie zatrudnienia zobowiązany był do złożenia oświadczenia o tym, że nie nabył uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy i takie oświadczenie w dniu [...] 2001 r. złożył. Skoro skarżący w dniu [...] 2004 r. przedłożył organowi zatrudnienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. o przyznaniu skarżącemu renty z tytułu niezdolności do pracy za okres od [...] 2001 r. do [...] 2002 r. to tym samym wyczerpana została przesłanka wznowienia postępowania przewidziana przywołanym przez organ pierwszej instancji przepisem Kodeksu postępowania administracyjnego. Skutkiem wskazanej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] 2001 r. skarżący dysponował prawem do renty z tytułu niezdolności do pracy, a tym samym decyzja tego Zakładu z dnia [...] r. orzekająca o wstrzymaniu wypłaty renty została wyeliminowana z obrotu prawnego. Zatem w świetle powyższych rozważań organ pierwszej instancji zobligowany był wznowić postępowanie zakończone ostateczną decyzją administracyjną w zakresie statusu bezrobotnego, a w dalszej konsekwencji o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych i zasiłku przedemerytalnego. Skutkiem wznowienia postępowania administracyjnego jest powrót sprawy do sytuacji związanej z wnioskiem skarżącego o rejestrację w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny. Należy przypomnieć, że w następstwie uruchomienia tego nadzwyczajnego trybu weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej jest prowadzenie postępowania w oparciu o stan prawny obowiązujący w dniu podjęcia nowej decyzji w sprawie. Oznacza to, że organ pierwszej instancji zobligowany był do uwzględnienia stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu podjęcia przez niego decyzji, czyli w dniu [...] r. Skoro skarżący w dniu [...] 2001 r. złożył wniosek o rejestrację jako bezrobotny, to w świetle zgromadzonego w ramach wznowionego postępowania administracyjnego materiału dowodowego nie spełniał wymogów wynikających z brzmienia art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "c" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ponieważ w dniu tym, na mocy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nabył prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, zatem organ pierwszej instancji po uchyleniu decyzji z [...] r. o uznaniu za osobę bezrobotną zobligowany był odmówić uznania skarżącego za osobę bezrobotną. Rozstrzygniecie to ma kluczowe znaczenie dla dwóch pozostałych rozstrzygnięć, ponieważ los dwóch następnych decyzji dotyczących przyznania zasiłku dla bezrobotnych, czyli decyzji z dnia [...] r. i zasiłku przedemerytalnego, czyli decyzji z dnia [...] r. związany jest ze statusem bezrobotnego. Otóż zasiłku dla bezrobotnych i zasiłku przedemerytalnego nie może otrzymać osoba, która nie dysponuje statusem bezrobotnego. W tym miejscu należy zaznaczyć, że organ odwoławczy zasadnie wskazał, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w części dotyczącej utraty prawa do zasiłku przedemerytalnego jest nieprawidłowe, gdyż winno orzekać o odmowie przyznania takiego zasiłku. Jak zostało powyżej zaznaczone sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję jedynie wówczas, gdy uchybienie organu administracji ma wpływ na wynik sprawy. Otóż przyjdzie zauważyć, że wskazane uchybienie nie ma takiego istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ skarżący został pozbawiony zasiłku przedemerytalnego, a taki miał być skutek prawny wskazanego rozstrzygnięcia. Z tego też powodu skład orzekający stanął na stanowisku, iż uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, tym bardziej, że organ odwoławczy miał je w polu widzenia.
Kontrola zaskarżonej decyzji przeprowadzona z perspektywy przepisów procesowych nie wykazała naruszenia prawa, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ organ pierwszej instancji zasadnie w podstawie prawnej swojej decyzji wskazał art. 151§ 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ w sprawie tej wystąpiły przesłanki uzasadniające uchylenie dotychczasowych decyzji i wydanie rozstrzygnięcia o istocie sprawy. W odniesieniu do zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie i jego oceny także nie można zgłaszać istotnych zastrzeżeń, które uzasadniałyby uwzględnienie skargi.
Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.