IV SA/Gl 552/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi W. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej odmawiającą przyznania zasiłku celowego na zakup żywności i leków. Organ pierwszej instancji pierwotnie odmówił, wskazując na brak współpracy skarżącego z pracownikiem socjalnym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej, utrzymało decyzję w mocy, opierając się na art. 12 ustawy o pomocy społecznej, stwierdzając dysproporcję między deklarowanym dochodem a ponoszonymi wydatkami oraz wskazując na możliwość samodzielnego przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej przez skarżącego. Sąd administracyjny w Gliwicach oddalił skargę, uznając, że decyzje organów administracji były zgodne z prawem. Sąd podkreślił, że pomoc społeczna działa w ramach uznania administracyjnego, a organy prawidłowo oceniły, że skarżący, mimo trudnej sytuacji materialnej, dysponuje dodatkowymi środkami lub wsparciem (np. od L. C., która opłacała media), co uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego. Sąd zwrócił uwagę na obowiązek współdziałania strony z organami pomocy społecznej oraz na ograniczone możliwości finansowe organów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia dysproporcji dochodów i wydatków w kontekście przyznawania zasiłków celowych, zakres uznania administracyjnego organów pomocy społecznej, obowiązek współdziałania strony z organami.
Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów o pomocy społecznej, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych obszarach prawa.
Zagadnienia prawne (3)
Czy dysproporcja między deklarowanym dochodem a ponoszonymi wydatkami, wskazująca na możliwość samodzielnego zaspokojenia potrzeb życiowych, stanowi podstawę do odmowy przyznania zasiłku celowego z pomocy społecznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wykazana dysproporcja, uzasadniająca wniosek, że osoba jest w stanie przezwyciężyć trudną sytuację życiową wykorzystując własne zasoby majątkowe, stanowi podstawę do odmowy przyznania zasiłku celowego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy prawidłowo oceniły sytuację skarżącego, który mimo formalnych przesłanek, dysponuje dodatkowymi środkami lub wsparciem, co pozwala mu na samodzielne zaspokojenie potrzeb, a tym samym uzasadnia odmowę przyznania świadczenia.
Czy brak współpracy z pracownikiem socjalnym może stanowić samodzielną podstawę do odmowy przyznania zasiłku celowego?
Odpowiedź sądu
Tak, brak współdziałania z pracownikiem socjalnym w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej może stanowić podstawę do odmowy przyznania świadczenia.
Uzasadnienie
Choć organ pierwszej instancji wskazał brak współpracy jako podstawę odmowy, organ odwoławczy i sąd oparli rozstrzygnięcie na innej przesłance (dysproporcja dochodów), jednakże zasada ta pozostaje aktualna.
Jaki jest zakres uznania administracyjnego organów w sprawach o przyznanie zasiłku celowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organy mają swobodę w ocenie zasadności żądania i wysokości świadczenia, biorąc pod uwagę całokształt sytuacji strony, jej interes oraz interes społeczny i możliwości organu.
Uzasadnienie
Przyznanie zasiłku celowego nie jest roszczeniem, a decyzja zależy od oceny organu, który musi uwzględnić zarówno sytuację wnioskodawcy, jak i ograniczone środki publiczne.
Przepisy (18)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.s. art. 12
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 107 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
u.p.s. art. 11 § 2
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 3 § 4
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 8 § 1
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 39 § 1
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 39 § 2
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 2 § 1
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 7 § 2-15
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 106 § 4
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.p.s. art. 4
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
u.s.k.o. art. 2
Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych
k.p.a. art. 138 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dysproporcja między deklarowanym dochodem a ponoszonymi wydatkami, wskazująca na możliwość samodzielnego zaspokojenia potrzeb życiowych. • Skarżący posiada dodatkowe środki finansowe lub wsparcie, które nie są ujawniane organom. • Organy pomocy społecznej działają w ramach uznania administracyjnego, a ich decyzje są zgodne z prawem i uwzględniają ograniczone środki publiczne.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego o złośliwych działaniach MOPS. • Zarzut skarżącego o braku wyczerpania środków zaskarżenia przez Kolegium. • Twierdzenie skarżącego, że dysproporcja występuje tylko przy posiadaniu majątku. • Argumentacja skarżącego, że wcześniejsze przyznawanie pomocy oznacza jej ciągłe przysługiwanie.
Godne uwagi sformułowania
dysproporcja między deklarowanym dochodem a rzeczywistą sytuacją majątkową • nie jest możliwe, aby z tej kwoty mógł zaspokoić wszystkie pozostałe potrzeby bytowe • pomoc społeczna nie jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać wykorzystując własne uprawnienia zasoby i możliwości. • nie należy także tracić z pola widzenia faktu, że celem pomocy społecznej nie jest zastąpienie stron w uzyskiwaniu dochodów i zaspokajanie wszelkich ich potrzeb, a jedynie pomoc w tym zakresie • każda osoba ma obowiązek pełnego wykorzystania własnych uprawnień, zasobów i możliwości w celu pokonania trudnej sytuacji życiowej
Skład orzekający
Teresa Kurcyusz-Furmanik
przewodniczący
Beata Kalaga-Gajewska
członek
Edyta Żarkiewicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia dysproporcji dochodów i wydatków w kontekście przyznawania zasiłków celowych, zakres uznania administracyjnego organów pomocy społecznej, obowiązek współdziałania strony z organami."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i interpretacji przepisów o pomocy społecznej, co może ograniczać jej bezpośrednie zastosowanie w innych obszarach prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność przyznawania świadczeń z pomocy społecznej i pokazuje, jak organy oceniają sytuację materialną wnioskodawców, uwzględniając nie tylko formalne dochody, ale także potencjalne ukryte źródła finansowania lub wsparcie.
“Czy można odmówić zasiłku celowego, gdy formalnie brakuje środków, ale istnieją poszlaki o ukrytym wsparciu?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.