IV SA/Gl 465/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na postanowienie o odmowie uzupełnienia orzeczenia o pouczenie w zakresie prawa wniesienia odwołania, uznając ją za niedopuszczalną.
Skarżący S.G. złożył skargę na postanowienie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej odmawiające uzupełnienia orzeczenia o pouczenie dotyczące prawa wniesienia odwołania. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ postanowienie wydane na podstawie art. 111 k.p.a. nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi nie czyni jej dopuszczalną.
Skarżący S.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. z dnia [...] nr [...], którym odmówiono uzupełnienia orzeczenia o pouczenie w zakresie prawa wniesienia odwołania. Sąd, analizując przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oraz Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), stwierdził, że postanowienie wydane na podstawie art. 111 k.p.a. nie jest postanowieniem, na które służy skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne kontrolują postanowienia kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także te wydane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Postanowienie o odmowie uzupełnienia orzeczenia nie spełnia żadnego z tych kryteriów. Sąd podkreślił, że postanowienie to nie ma bytu samodzielnego i stanowi jedynie element aktu, którego sprostowania domagała się strona. Nawet błędne pouczenie skarżącego o prawie wniesienia skargi nie czyni jej dopuszczalną. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, takie postanowienie nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego, ponieważ nie mieści się w katalogu postanowień, na które przysługuje skarga zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a.
Uzasadnienie
Postanowienie o odmowie uzupełnienia orzeczenia na podstawie art. 111 k.p.a. nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie jest wydane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Dlatego skarga na nie jest niedopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg między innymi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, które są zaskarżalne w administracyjnym toku instancji (na które służy zażalenie) albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Nadto na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 cytowanej ustawy sądy te orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
k.p.a. art. 111
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego, a stanowi jedynie element aktu, którego sprostowania domagała się strona. Wywołuje ono jedynie skutek w zakresie dotyczącym obliczania terminu do wniesienia odwołania od decyzji.
k.p.a. art. 141
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Zażalenie przysługuje na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia tylko wtedy, gdy k.p.a. tak stanowi. Ustawa ta nie przewiduje jednak możliwości wniesienia zażalenia na orzeczenie wydane w trybie art. 111 k.p.a.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie wydane na podstawie art. 111 k.p.a. nie jest postanowieniem zaskarżalnym do sądu administracyjnego. Skarga na postanowienie niebędące postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty jest niedopuszczalna. Błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi nie czyni skargi dopuszczalną.
Godne uwagi sformułowania
orzeczenie o uzupełnieniu decyzji (...) lub o odmowie jej uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego nie należy do którejkolwiek z kategorii orzeczeń, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. zawarte w zaskarżonym orzeczeniu błędne pouczenie skarżącego (...) nie czyni tej skargi dopuszczalną.
Skład orzekający
Teresa Kurcyusz-Furmanik
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie niedopuszczalności skargi na postanowienie o odmowie uzupełnienia orzeczenia na podstawie art. 111 k.p.a. oraz znaczenie błędnego pouczenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju postanowienia w postępowaniu administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznej kwestii zaskarżalności postanowień, co czyni ją interesującą głównie dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Gl 465/09 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2009-07-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-07-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Teresa Kurcyusz-Furmanik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6249 Inne o symbolu podstawowym 624 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojskowa Komisja Lekarska Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.G. na postanowienie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzupełnienia orzeczenia o zdolności do służby wojskowej w charakterze żołnierza zawodowego postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 9 lipca 2009 r. S. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w G., skargę na postanowienie tego organu [...] r. nr [...], mocą którego odmówiono uzupełnienia orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w O. z dnia [...] o pouczenie w zakresie prawa wniesienia odwołania. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane na podstawie art. 111 k.p.a. Doręczone skarżącemu rozstrzygnięcie zawierało pouczenie o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do brzmienia art. 3 § 1 i § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg między innymi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, które są zaskarżalne w administracyjnym toku instancji (na które służy zażalenie) albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Nadto na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 cytowanej ustawy sądy te orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Wyżej przytoczone rodzaje orzeczeń określają w sposób wyczerpujący katalog wydawanych w postępowaniu administracyjnym postanowień, na które służy skarga do sądu administracyjnego. Z kolei po myśli art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej w dalszej części k.p.a., orzeczenie o uzupełnieniu decyzji (w niniejszej sprawie orzeczenia TWKL w O.) lub o odmowie jej uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego, a stanowi jedynie element aktu, którego sprostowania domagała się strona. Wywołuje ono jedynie skutek w zakresie dotyczącym obliczania terminu do wniesienia odwołania od decyzji (art. 111 § 2 k.p.a.). Nadto, na co należy zwrócić szczególną uwagę, stosownie do brzmienia art. 141 k.p.a., zażalenie przysługuje na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia tylko wtedy, gdy k.p.a. tak stanowi. Ustawa ta nie przewiduje jednak możliwości wniesienia zażalenia na orzeczenie wydane w trybie art. 111 k.p.a. Tymczasem w niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest właśnie wydane na podstawie art. 111 k.p.a. postanowienie o odmowie uzupełnienia orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w O. z dnia [...], o pouczenie o prawie wniesienia odwołania. Postanowienie to, jak wyżej wyjaśniono, jest orzeczeniem, na które nie służy zażalenie, nie jest też postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Dodatkowo należy wskazać, że nie zostało ono wydane w postępowaniu egzekucyjnym bądź zabezpieczającym. Zatem nie należy do którejkolwiek z kategorii orzeczeń, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe należało uznać, że skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 290/06, opubl. w "Prokuratura i Prawo" z 2006 r. nr 5, poz. 54). W tym miejscu należy również wyjaśnić, że zawarte w zaskarżonym orzeczeniu błędne pouczenie skarżącego o prawie, trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, nie czyni tej skargi dopuszczalną. Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Wobec tego, na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI