IV SA/GL 359/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. H. na decyzję Wojewody Ś. o utracie statusu osoby bezrobotnej, uznając, że skarżąca ukończyła 60 lat.
Skarżąca J. H. wniosła skargę na decyzję Wojewody Ś. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. o utracie statusu osoby bezrobotnej. Powodem utraty statusu było ukończenie przez skarżącą 60 roku życia, co wynikało z przepisów ustawy o promocji zatrudnienia. Skarżąca nie kwestionowała ustaleń faktycznych, ale podnosiła kwestie materialne i poczucie pokrzywdzenia. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że decyzje organów administracji były zgodne z prawem, a podnoszone przez skarżącą kwestie wykraczają poza zakres kontroli sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał sprawę ze skargi J. H. na decyzję Wojewody Ś., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. o pozbawieniu skarżącej statusu osoby bezrobotnej. Podstawą decyzji było ukończenie przez J. H. 60 roku życia, co zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 1 tej ustawy, skutkuje utratą statusu bezrobotnego. Skarżąca w skardze nie kwestionowała ustaleń faktycznych ani stanowiska organów, ale podnosiła swoje trudne położenie materialne oraz ogólne poczucie pokrzywdzenia przez władze. Sąd, dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, stwierdził, że organy administracji prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego i procesowego. Sąd podkreślił, że kontrola sądowa ogranicza się do badania zgodności z prawem, a kwestie podnoszone przez skarżącą, takie jak roszczenia z tytułu stażu pracy czy świadczeń socjalnych, wykraczają poza zakres postępowania. Dodatkowo, sąd odniósł się do podnoszonej przez skarżącą okoliczności uznania jej za "człowieka [...]" przez zagraniczny sąd, wskazując na bezskuteczność takiego orzeczenia w Polsce i brak wpływu na zdolność procesową skarżącej, która nie została ubezwłasnowolniona. W konsekwencji, skarga została oddalona na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, ukończenie 60 roku życia przez kobietę powoduje utratę statusu osoby bezrobotnej na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo zastosowały przepisy ustawy, które wprost przewidują utratę statusu bezrobotnego po osiągnięciu określonego wieku (60 lat dla kobiet).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (6)
Główne
u.p.z.i.i.r.p. art. 2 § ust. 1 pkt 2 lit. b
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
u.p.z.i.i.r.p. art. 33 § ust. 4 pkt 1
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.i.i.r.p. art. 9 § 1 pkt 14 lit. a
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.c. art. 1106 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ukończenie przez skarżącą 60 roku życia skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej zgodnie z przepisami ustawy. Sąd administracyjny bada jedynie legalność decyzji, a nie zasadność roszczeń materialnych czy socjalnych skarżącej. Zagraniczne orzeczenie o ubezwłasnowolnieniu jest bezskuteczne w Polsce i nie wpływa na zdolność procesową strony.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącej dotyczące jej ciężkiej sytuacji materialnej i poczucia pokrzywdzenia. Roszczenia skarżącej z tytułu stażu pracy i ewentualnych uprawnień do świadczeń socjalnych.
Godne uwagi sformułowania
Sądowa kontrola działalności administracji publicznej odbywa się wyłącznie pod względem zgodności z prawem. Wydanych decyzji nie można podważyć z powodów wykraczających poza przedmiot niniejszego postępowania. Ewentualne orzeczenie sądu zagranicznego w tym przedmiocie na obszarze Polski jest bezskuteczne i nie podlega też uznaniu.
Skład orzekający
Szczepan Prax
przewodniczący-sprawozdawca
Wiesław Morys
członek
Joanna Sekunda-Lenczewska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących utraty statusu bezrobotnego po osiągnięciu wieku 60 lat oraz zakresu kontroli sądowej w sprawach administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów ustawy o promocji zatrudnienia obowiązujących w dacie orzekania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących statusu bezrobotnego i wieku. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Gl 359/05 - Wyrok WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2006-05-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-05-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Joanna Sekunda-Lenczewska Szczepan Prax /przewodniczący sprawozdawca/ Wiesław Morys Symbol z opisem 6330 Status bezrobotnego Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.), Sędziowie NSA Wiesław Morys, WSA (del.) Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant st. ref. Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2006 r. sprawy ze skargi J. H. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta B. na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) orzekł o utracie przez J. H. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]. Rozstrzygnięcie to oparto na ustaleniu, że strona ukończyła [...], co powoduje utratę owego statusu. Zaskarżoną decyzją, wydaną na skutek odwołania strony, Wojewoda Ś. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną, podzielając przedstawione w niej ustalenia i wnioski. Wskazał w szczególności na art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanej wyżej ustawy, według którego kobieta może być osobą bezrobotną, jeżeli nie ukończyła 60 lat. Z kolei art. 33 ust. 4 pkt 1 nakazuje organowi administracyjnemu pozbawienie statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Tymczasem J. H. urodziła się [...], a zatem w dniu [...] ukończyła 60 rok życia, w związku z czym przestała spełniać warunki do posiadania statusu osoby bezrobotnej. Rozstrzygnięcie I instancji było więc prawidłowe. W skardze J. H. wniosła o przyznanie jej [...] zł za [...] lat pracy, powołując się na swoją ciężką sytuację materialną. Na rozprawie sądowej wyjaśniła, że nie kwestionuje ustaleń organów administracyjnych oraz zajętego przez nie stanowiska, ale generalnie uważa się za osobę pokrzywdzoną przez władze polskie. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej odbywa się wyłącznie pod względem zgodności z prawem. Przy ocenie zaskarżonej decyzji należało zatem wziąć pod uwagę tylko to kryterium legalności. Tymczasem decyzja ta odpowiada wymogom prawa materialnego i procesowego. Organy obu instancji wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy i rozstrzygnęły ją w oparciu o właściwe przepisy prawa. Natomiast wydanych decyzji nie można podważyć z powodów wykraczających poza przedmiot niniejszego postępowania. Dotyczy to też roszczeń skarżącej z tytułu posiadanego stażu pracy oraz ewentualnych jej uprawnień do świadczeń socjalnych. Zauważyć w końcu należy, że dla zdolności procesowej skarżącej bez znaczenia była wskazywana przez nią w odwołaniu okoliczność uznania ją w [...] "za człowieka [...]". Zgodnie bowiem z art. 1106 § 1 kpc sprawy o ubezwłasnowolnienie obywatela polskiego należą do wyłącznej jurysdykcji krajowej. Ewentualne orzeczenie sądu zagranicznego w tym przedmiocie na obszarze Polski jest bezskuteczne i nie podlega też uznaniu. Ponieważ w Polsce skarżąca nie została ubezwłasnowolniona, to mogła samodzielnie występować w niniejszym postępowaniu. Ponieważ skarga okazała się bezzasadna, dlatego na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. SW
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI