IV SA 896/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-08-19
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlanepozwolenie na budowęzgłoszenie budowyobiekt małej architekturyaltana ogrodowasamowola budowlananakaz rozbiórki

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzję nakazującą rozbiórkę altany ogrodowej postawionej bez wymaganego zgłoszenia.

Skarżący kwestionowali decyzję o nakazie rozbiórki altany ogrodowej, argumentując, że nie wymaga ona pozwolenia na budowę. Sąd uznał, że choć altana jest obiektem małej architektury, jej budowa wymagała zgłoszenia, którego nie dokonano. Brak zgłoszenia, podobnie jak brak pozwolenia, skutkuje zastosowaniem art. 48 Prawa budowlanego i nakazem rozbiórki.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję nakazującą rozbiórkę drewnianej altany ogrodowej postawionej bez wymaganego pozwolenia na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę, wskazując na naruszenie art. 48 Prawa budowlanego. Skarżący odwołali się, twierdząc, że altana ogrodowa jest obiektem architektury ogrodowej, na który nie jest wymagane pozwolenie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał decyzję w mocy, wyjaśniając, że choć altana jest obiektem małej architektury, wymaga zgłoszenia, a jego brak jest podstawą do nakazu rozbiórki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, potwierdzając, że brak wymaganego zgłoszenia budowy obiektu małej architektury jest równoznaczny z brakiem pozwolenia na budowę w kontekście art. 48 Prawa budowlanego, co uzasadnia nakaz rozbiórki.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Budowa obiektu małej architektury, jakim jest altana ogrodowa, nie wymaga pozwolenia na budowę, ale wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu organowi.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że zgodnie z Prawem budowlanym, altana ogrodowa jest obiektem małej architektury, który nie wymaga pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 1 pkt 4), ale wymaga zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 1). Brak wymaganego zgłoszenia jest traktowany na równi z brakiem pozwolenia na budowę w kontekście zastosowania art. 48 Prawa budowlanego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

P.b. art. 48

Prawo budowlane

dotyczy budowy obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia, skutkuje nakazem rozbiórki

Pomocnicze

P.b. art. 3 § 4

Prawo budowlane

P.b. art. 29 § 1

Prawo budowlane

P.b. art. 29 § 1

Prawo budowlane

pkt 4 - obiekty małej architektury nie wymagają pozwolenia na budowę

P.b. art. 30 § 1

Prawo budowlane

pkt 1 - obiekty małej architektury wymagają zgłoszenia

P.b. art. 28

Prawo budowlane

P.b. art. 49 § 1

Prawo budowlane

nie miał zastosowania, gdyż altana została postawiona w 2000 r.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 151

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak wymaganego zgłoszenia budowy altany ogrodowej stanowi podstawę do zastosowania art. 48 Prawa budowlanego.

Odrzucone argumenty

Altana ogrodowa, jako obiekt małej architektury, nie wymaga pozwolenia na budowę, a tym samym nie podlega przepisom o samowoli budowlanej. Fakt, że altana nie jest trwale połączona z gruntem, wyklucza zastosowanie przepisów o nakazie rozbiórki.

Godne uwagi sformułowania

Brak więc podstaw do kwestionowania w tym przypadku zastosowania w/w przepisu – nakazującego rozbiórkę obiektu budowlanego (altany ogrodowej). W świetle przepisu art. 48 Prawa budowlanego, dotyczy on w takim samym stopniu budowy obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jak i braku wymaganego zgłoszenia – konsekwencje prawne są takie same.

Skład orzekający

Andrzej Gliniecki

przewodniczący sprawozdawca

Halina Kuśmirek

członek

Bogusław Cieśla

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego dotyczących obiektów małej architektury, wymogu zgłoszenia oraz konsekwencji braku zgłoszenia."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Prawa budowlanego obowiązujących w tamtym okresie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje częsty problem samowoli budowlanej w kontekście obiektów małej architektury i podkreśla znaczenie formalności, nawet przy pozornie nieistotnych konstrukcjach.

Altana ogrodowa bez zgłoszenia? Sąd nakazuje rozbiórkę!

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA 896/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-08-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/
Bogusław Cieśla
Halina Kuśmirek
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.), Sędziowie NSA Halina Kuśmirek, As. WSA Bogusław Cieśla,, Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2004 r. sprawy ze skarg T. K., E.O., T.K. i H. K. na decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki altany oddala skargę
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2001 r., wydaną na podstawie art. 48 Prawa budowlanego nakazał: T. i H. K., T. K. oraz E. O. dokonanie rozbiórki drewnianej altany ogrodowej o wymiarach 2,50 x 1,85m, postawionej bez wymaganego pozwolenia na budowę, na nieruchomości przy ul. [...] w W.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji, istnienie przedmiotowej altany ujawniono w wyniku przeprowadzonej kontroli w dniu 13.06.2000 r. Według oświadczenia inwestora altana ta została postawiona w maju 2000 r. Ponieważ obiekt ten powstał bez wymaganego pozwolenia na budowę i znajduje uzasadnienie zastosowanie art. 48 Prawa budowlanego.
Współwłaściciele nieruchomości – w/w adresaci decyzji z dnia 16 marca 2001 r., wnieśli odwołanie. Ich zdaniem, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 4 oraz art. 3 ust. 4b Prawa budowlanego, altana ogrodowa zaliczana jest do obiektów architektury ogrodowej, na budowę których nie jest wymagane pozwolenie na budowę.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania, decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnia, iż przedmiotową altanę należy zakwalifikować w myśl art. 3 ust. 4 Prawa budowlanego, jako obiekt małej architektury, którego budowa wymaga dokonania zgłoszenia właściwemu organowi – art. 30 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. W sprawie spornej altany nie ma zastosowania przepis art. 29 ust. 6 Prawa budowlanego, gdyż dotyczy on altan i obiektów gospodarczych na działkach w pracowniczych ogrodach działkowych. Inwestor wykonując samowolnie przedmiotową altankę, naruszył zatem przepis art. 28 Prawa budowlanego, co wypełnia przesłankę z art. 48 ustawy – orzeczenie przymusowej rozbiórki.
Na powyższą decyzję T. K., E. O., T. K. i H. K. złożyli skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o unieważnienie zaskarżonej decyzji.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę, podtrzymał swoje stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wnosi o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Skarga jest nieuzasadniona.
Faktu istnienia spornej altany na terenie nieruchomości, stanowiącej współwłasność skarżących, żadna ze stron nie neguje, podobnie jak i daty jej ustawienia – 2000 r. Zgodnie z art. 3 ust. 4 Prawa budowlanego, przedmiotowa altana ogrodowa jest zaliczana do obiektów małej architektury. Obiekty małej architektury stosownie do przepisu art. 29 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego nie wymagają pozwolenia na budowę. Jednak zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, tego typu obiekty wymagają zgłoszenia właściwemu organowi. Jak wynika z akt sprawy, inwestorzy nie dokonali takiego zgłoszenia, chociaż w skardze wspominają o zgłoszeniu w dniu 10.08.1998 r. prowadzenia prac remontowych na terenie działki. Ta ostatnia informacja jest jednak zbyt ogólnikowa i nie poparta żadnym dowodem, aby ją uznać za dowód w sprawie. Poza tym gdyby nawet przyjąć, że takie zgłoszenie miało miejsce, nie mogłoby ono dotyczyć budowy altany ogrodowej w 2000 r.
W świetle przepisu art. 48 Prawa budowlanego, dotyczy on w takim samym stopniu budowy obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jak i braku wymaganego zgłoszenia – konsekwencje prawne są takie same. Brak więc podstaw do kwestionowania w tym przypadku zastosowania w/w przepisu – nakazującego rozbiórkę obiektu budowlanego (altany ogrodowej).
Fakt, że altana ogrodowa nie jest trwale połączona z gruntem i może być przeniesiona w inne miejsce, nie zmienia kwalifikacji prawnej tego obiektu.
Skoro sporna altana była ustawiona w maju 2000 r., czego skarżący nie kwestionują, nie mógł tu mieć zastosowania przepis art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.