IV SA 894/03

IV SA 894/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-08-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-03-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/
Bogusław Cieśla
Halina Kuśmirek
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.), Sędziowie NSA Halina Kuśmirek, As. WSA Bogusław Cieśla,, Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2004 r. sprawy ze skarg T. K., E.O., T.K. i H.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki fundamentów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2001 r., wydaną na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, nakazał: T. i H. K., T. K. oraz E.O. dokonanie rozbiórki fundamentów wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...].
Jak wynika z protokołu oględzin z dnia 13.06.2000 r., fundamenty mają wymiary 11,40 x 6,40m, znajdują się poniżej poziomu terenu i zostały wykonane w 1998 r. bez wymaganego pozwolenia.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyli jej adresaci.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania współwłaścicieli nieruchomości, decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Na powyższą decyzję T. K., E. O., T. K. oraz H. K. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kwestionując to, że przyjęto w decyzji, iż to oni byli inwestorami przedmiotowych fundamentów. Tymczasem, jak twierdzą przed kupnem nieruchomości na tym terenie istniały różne obiekty (budynki) i być może jest to pozostałość z tamtych czasów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Skarga jest uzasadniona.
Analizując całość materiałów przedstawionych w sprawie, w ocenie Sądu, sprawa fundamentów, których nakazano rozbiórkę na podstawie art. 48 Prawa budowlanego, nie została przez organy dostatecznie wyjaśniona. Wydaje się, że zbyt szybko i bez dostatecznego rozeznania całokształtu sprawy przyjęto, że przedmiotowe fundamenty zostały wybudowane w 1998 r. Na tle opracowań Agencji G. wykonanych na zlecenie skarżących, nie można wykluczyć istnienia tych fundamentów w ziemi jeszcze przed zakupem nieruchomości przez skarżących. Skoro tak, to nie można jednoznacznie przesądzić, że mają tu zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r. Poza tym, skoro na tym terenie wcześniej były inne obiekty budowlane, to nie można też wykluczyć, że nie jest to pozostałość po tamtych obiektach. Nie można więc w tej sytuacji powiedzieć, że na fundamenty te, nie było wymaganego pozwolenia na budowę, bowiem nie wiadomo kiedy powstały. W tym zaś przypadku precyzyjne ustalenie daty budowy przedmiotowych fundamentów jest niezbędne chociażby z uwagi na to, że może mieć tu już zastosowanie art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego, jeżeli byłyby zbudowane po 01.01.1995 r. Jak wynika z protokołu z dnia 30 lipca 2003 r. – fundamentów betonowych nie stwierdzono. Oczywiście, nie można wykluczyć tego, że zostały rozebrane przez współwłaścicieli nieruchomości, po wydaniu decyzji nakazującej rozbiórkę. Jak widać z powyższego jest tu zbyt wiele wątpliwości i niejasności a wszystkie one przemawiają na korzyść skarżącego, który twierdzi, iż są to jakieś stare fundamenty, pozostałości po obiektach istniejących dawniej na tej działce i nie można z góry przyjąć, że obiekty te (obecnie już nieistniejące) były wzniesione bez wymaganego pozwolenia na budowę. Sprawa jest nietypowa, gdyż dotyczy fundamentów, które są (lub były) w ziemi i mogły być równie dobrze pozostałościami po dawnych budowlach, jak i efektem robót budowlanych prowadzonych w 1998 r., jak przyjęto w decyzji. Brak jednak przekonujących jednoznacznie danych do przyjęcia jednej bądź drugiej tezy tym bardziej, że w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 30.07.2003 r. spornych fundamentów nie odnaleziono.
W ocenie Sądu, mając na uwadze powyższe wątpliwości, zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 kpa.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.