IV SA 619/03

IV SA 619/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-08-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-02-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Gliniecki
Bożena Walentynowicz /przewodniczący/
Halina Kuśmirek /sprawozdawca/
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie NSA Andrzej Gliniecki, NSA Halina Kuśmirek (spr.), Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji; II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. # SWYROK
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r. na podstawie art. 66 pkt 3 Prawa budowlanego z 1994 r., nakazał [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w W., usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanowiska parkingowego nr [...] w garażu podziemnym w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W.
Odwołanie od tej decyzji złożył Zarząd [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w W. W odwołaniu zarzucono zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów kpa, art. 85 § 2 kpa oraz art. 81a ust. 2 Prawa budowlanego poprzez dokonanie kontroli i oględzin bez udziału odwołującej się Spółdzielni oraz rażące naruszenie przepisu art. 66 pkt 3 Prawa budowlanego przez przyjęcie, że stanowisko nr 48 w garażu stwarza zagrożenie przewidziane w tym przepisie oraz § 21 ust. 1 rozporządzenia z dnia 14.12.1994 r. Przepis ten, zdaniem odwołującej się Spółdzielni, odnosi się wyłącznie do miejsc parkingowych naziemnych, a nie ma zastosowania do garażu wielostanowiskowego w podziemiu budynku..
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzja nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W opinii organu odwoławczego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie zastosował w sprawie art. 66 Prawa budowlanego, który nakazuje temu organowi w przypadku stwierdzenia, że obiekt jest w nieodpowiednim stanie technicznym, użytkowany jest niezgodnie z przeznaczeniem albo w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, wydanie decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.
Skargę na te decyzję złożyła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa w W.
Zdaniem strony skarżącej nie zostały naruszone przepisy § 21 warunków technicznych odnośnie wymiarów stanowiska parkingowego nr 48, bowiem w każdej z osi słupów podporowych znajdują się 2 miejsca postojowe przewidziane w projekcie o wymiarach 2,45m x 5,15m. Miejsca postojowe winny być mierzone w liniach rzeczywistego ich użytkowania, a nie w miejscu posadowienia słupów od strony wewnętrznej "słupy znajdują się bowiem w punktach narożnych nie mają więc znaczenia dla długości i szerokości wjazdu na miejsce postojowe". "Wbrew twierdzeniom organów administracyjnych Spółdzielnia nie dopuściła się żadnej samowoli budowlanej". Ponadto powtórzone zostały zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega uwzględnieniu, jednakże z odmiennych przyczyn aniżeli zarzuty w niej zawarte.
Organy nadzoru budowlanego jako podstawę prawną wydanych decyzji przyjęły art. 66 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.). Stosownie do tego przepisu w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia – właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.
Z usytuowania art. 66 w rozdziale 6 ustawy i całości tego przepisu wynika, ze dotyczy on utrzymania obiektów budowlanych w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie zagrażającym życiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia. Przepis ten ma więc zastosowanie do obiektów budowlanych. Art. 3 Prawa budowlanego z 1994 r. do obiektów budowlanych zalicza budowle stanowiące całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury oraz budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi.
W świetle powyższego nie można, jak błędnie przyjęły to organy administracyjne, uznać, że przepis art. 66 może mieć zastosowanie do pojedynczego stanowiska postojowego w podziemnym garażu budynku mieszkalnego.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony został pogląd, że przepisy art. 61 i 66 Prawa budowlanego, odnoszące się do obiektów budowlanych, nie mogą odnosić się do lokalu lub lokali znajdujących się w obiekcie budowlanym. Nakazy tych przepisów dotyczyć mogą usunięcia nieprawidłowości tylko samego obiektu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13.02.1998 r. sygn. akt IV SA 757/96, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04.03.2002 r. sygn. akt IV SA 908/00).
Ponadto zaznaczyć trzeba, iż stwierdzone przez organ administracyjny wymiary stanowiska postojowego w podziemnym garażu budynku, odbiegające od parametrów określonych w § 21 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1995 r. nr 10, poz. 46 ze zm.), nie wyczerpują żadnej z przesłanek wymienionych w art. 66 Prawa budowlanego.
Nakaz określony w decyzji organu I instancji miał na celu usunięcie nieprawidłowości spowodowanej parametrami stanowiska postojowego nr 48. Nie określono w jaki sposób można byłoby usunąć zaistniałą nieprawidłowość. Organy nadzoru budowlanego zbadały projekt budowlany podziemi budynku przy ul. [...] w W. i nie stwierdziły odstępstw wybudowanej tej części obiektu w stosunku do przedstawionego projektu.
Stanowiska postojowe zostały zaprojektowane w osi słupów podporowych 4,20 x 4,80m – o pow. 16m². Na takiej powierzchni skarżąca Spółdzielnia usytuowała dwa stanowiska postojowe, oddzielając je linią narysowaną na posadzce.
Usunięcie nieprawidłowości zgodnie z wydanymi decyzjami w tej sytuacji nie mogło nastąpić poprzez wykonanie przez Spółdzielnię jakichkolwiek prac budowlanych lecz przez przydzielenie zainteresowanej całości powierzchni przypadającej dla stanowisk postojowych nr 48 i 49, bądź przydzielenie innego dogodniejszego stanowiska garażowego. Do wydania zaś takich nakazów nie są powołane organy nadzoru budowlanego. Zainteresowanej D.K. z uwagi na przydzielenie jej miejsca postojowego niezgodnie z zawartą przez nią umową ze Spółdzielnią przysługuje roszczenie, którego może dochodzić na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym.
Uznając, iż w niniejszej sprawie brak było podstaw prawnych do wydania decyzji przez organy nadzoru budowlanego, Sąd administracyjny stwierdził nieważność decyzji organów obu instancji, jako rażąco naruszających art. 66 ustawy Prawo budowlane z 1994 r.
Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.